ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಕಪೇಶ್ಚ ಪುರುಕುತ್ಸಶ್ಚ ಸತ್ಯಶ್ಚಾನೃಹವಾನೃಥುಃ ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣೋಽಮೀಢಶ್ಚ ಭಾಗಾನ್ಯೋನ್ಯಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೨೯.

ಕಪಿಯಿಂದ ಪುರುಕತ್ಸ, ಸತ್ಯವ್ರತ, ಋತು, ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣ, ಅಮೀಢ, ಭಾಗ ಮತ್ತು ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಕೂಡ ಜನಿಸಿದರು.

ಕಕ್ಷೀವಶ್ಚೈವ ಶಿಜಯಸ್ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ಮಹಾರಥಾಃ। ರಥೀತರಶ್ಚ ರುನ್ದಶ್ಚ ವಿಷ್ಣುವೃದ್ಧಾದಯೋ ನೃಪಾಃ ।। ೨೯.

ಇನ್ನೂ ಕಕ್ಷೀವತ, ಶಿಜಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾರಥಿಗಳು; ರಥೀತರ, ರುಂದ, ವಿಷ್ಣುವೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಕ್ಷಾತ್ರೋಪೇತಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ಹ್ಯೇತೇ ತಪಸಾ ಋಷಿತಾಙ್ಗತಾಃ । ಏತೇ ರಾಜರ್ಷಯಃ ಸರ್ವ್ವೇ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸುಮಹತೀಙ್ಗತಾಃ। ಅತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಅಯೋರ್ವಂಶಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೨೯.

ಇವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಋಷಿಸಮಾನರಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಈಗ ನಾನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಆಯು ಅವರ ವಂಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಉತ್ತರಾರ್ದ್ಧಮ್ -

ಉತ್ತರಾರ್ಧ—

ಸೂತ ಉವಾಚ ।। ಪಿತಾ ಸೋಮಸ್ಯ ವೈವಿಪ್ರಾ ಜಜ್ಞೇಽತ್ರಿರ್ಭಗವಾನೃಷಿಃ। ಸೋಽತಿ ತಸ್ಥೌ ಸರ್ವಲೋಕಾನ್ಭಗವಾನ್ತ್ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ ।। ೨೮.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸೋಮನ ತಂದೆ ವೈವಿಪ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಾನ್ ಅತ್ರಿ ಮಹರ್ಷಿ. ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಶುಭಾನ್ಯೇವ ಸಮಾಚರನ್। ಕಾಷ್ಠಕುಡ್ಯಶಿಲಾಭೂತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಬಾಹುರ್ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಮರದ ಕಂಬ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತು, ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದನು.

ಸುದುಶ್ಚರಂ ನಾಮ ತಪೋ ಯೇನ ತಪ್ತಂ ಮಹತ್ಪುರಾ। ತ್ರೀಣಿ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನೀತಿ ಹಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್ ।। ೨೮.

ಅವನಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು ಮೂರು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ತಸ್ಯೋರ್ದ್ಧ್ವರೇತಸಸ್ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಸ್ಯಾನಿಮಿಷಸ್ಪೃಹಮ್। ಸೋಮತ್ವನ್ತನುರಾಪೇದೇ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಃ ಸ ವೈ ದ್ವಿಜಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಸೋಮನು ಅವನಿಂದ ಜನಿಸಿದರು.

ಊರ್ದ್ಧ್ವಮಾಚಕ್ರಮೇ ತಸ್ಯ ಸೋಮತ್ವಂ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಃ। ಸೋಮಃ ಸುಸ್ರಾವ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ದಶ ವಾ ದ್ಯೋತಯನ್ ದಿಶಃ ।। ೨೮.

ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಅವನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸೋಮನು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸೋಮನು ಹರಿದು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿದನು.

ತಂ ಗರ್ಭಂ ವಿಧಿನಾದಿಷ್ಟಾ ದಶ ದೇವ್ಯೋ ದಧುಸ್ತದಾ। ಸಮೇತ್ಯ ಧಾರಯಾಮಾಸುರ್ನ ಚ ತಾಃ ಸಮಶಕ್ನುವನ್ ।। ೨೮.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತರು, ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಸ ತಾಭ್ಯಃ ಸಹಸೈವಾಥ ದಿಗ್ಭ್ಯೋ ಗರ್ಭಃ ಪ್ರಭಾನ್ವಿತಃ। ಯಥಾವಭಾಸಯಂಲ್ಲೋಕಾಞ್ಝೀತಾಂಶುಃ ಸರ್ವಭಾವನಃ ।। ೨೮.

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಗರ್ಭವು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹೊರಟು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶ ಹರಡುತ್ತಾ ಹೊರಟಿತು.

ಯದಾ ನ ಧಾರಣೇ ಶಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ಗರ್ಭಸ್ಯ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ತತಃ ಸ ತಾಭಿಃ ಶೀತಾಂಶುರ್ನಿಪಪಾತ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ತಾಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಾಗ, ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪತನ್ತಂ ಸೋಮಮಾಲೋಕ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ। ರಥಮಾರೋಪಯಾಮಾಸ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ।। ೨೮.

ಚಂದ್ರನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಸ ಹಿ ದೇವಮಯೋ ವಿಪ್ರಾ ಧರ್ಮ್ಮಾರ್ಥೀ ಸತ್ಯಸಙ್ಗರಃ। ಯುಕ್ತೋ ವಾಜಿಸಹಸ್ರೇಣ ಸಿತೇನೇತಿ ಹಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ರಥವು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವದು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಸಾವಿರ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ನಿಪತಿತೇ ದೇವಾಃ ಪುತ್ರೇಽತ್ರೇಃ ಪರಮಾತ್ಮನಿ। ತುಷ್ಟುವುರ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರಾಃ ಮಾನಸಾಃ ಸಪ್ತ ವಿಶ್ರುತಾಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಬಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೆಸರಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು—ಅತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ತತ್ರೈವಾಙ್ಗಿರಸಸ್ತಸ್ಯ ಭೃಗೋಶ್ಚೈವಾತ್ಮಜಸ್ತಥಾ। ಋಗ್ಭಿರ್ಯಜುರ್ಭಿರ್ಬಹುಭಿರಥರ್ವಾಙ್ಗಿರಸೈರಪಿ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂಗಿರಸನು ಮತ್ತು ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವವೇದದ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು.

ತತಃ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ಯ ತೇಜಃ ಸೋಮಸ್ಯ ಭಾಸ್ವತಃ। ಆಪ್ಯಾಯಮಾನಂ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಭಾವಯಾಮಾಸ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೨೮.

ಅಂದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೋಷಿಸಿತು.

ಸಮೇನ ರಥಮುಖ್ಯೇನ ಸಾಗರಾನ್ತಾಂ ವಸುನ್ಧರಾಮ್। ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕೃತ್ವೋ ವಿಪುಲ ಶ್ಚಕಾರಾಭಿಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮುಖ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚುವರೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದನು.

ತಸ್ಯ ಯಚ್ಚಾಪಿ ತತ್ತೇಜಃ ಪೃಥಿವೀಮನ್ವಪದ್ಯತ। ಓಷಧ್ಯಸ್ತಾಃ ಸಮುದ್ಭೂತಾಸ್ತೇಜಸಾ ಸಂಜ್ವಲನ್ತ್ಯುತ ।। ೨೮.

ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಸಸ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ.

ತಾಭಿರ್ಧಾರ್ಯತ್ಯಯಂ ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಚತುರ್ವಿಧಾಃ। ಪೋಷ್ಟಾ ಹಿ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮೋ ಜಗತೋ ಹಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ।। ೨೮.

ಆ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಭಗವಾನ್ ಚಂದ್ರನು ಜಗತ್ತಿನ ಪೋಷಕನು ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ.

ಸ ಲಬ್ಧತೇಜಾಸ್ತಪಸಾ ಸಂಸ್ತವೈಸ್ತೈಶ್ಚ ಕರ್ಮ್ಮಭಿಃ। ತಪಸ್ತೇಪೇ ಮಹಾಭಾಗಃ ಪಝಾನಾಂ ದಶತೀರ್ದಶ ।। ೨೮.

ಅವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸು, ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ತೇಜಸ್ಸು ದೊರಕಿತು. ಮಹಾತ್ಮನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಾ ಯಾ ದೇವ್ಯೋ ಧಾರಯನ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾ ಜಗತ್। ವಿಭುಸ್ತಾಸಾಮ್ಭವೇತ್ಸೋಮಃ ಪ್ರಖ್ಯಾತಃ ಸ್ವೇನ ಕರ್ಮ್ಮಣಾ ।। ೨೮.

ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣೆಯಾದ ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ದದೌ ರಾಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ। ಬೀಜೌಷಧಿಷು ವಿಪ್ರಾಣಾಮಪಾಞ್ಚ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ।। ೨೮.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನಿಗೆ ಬೀಜ, ಸಸ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನೀಡಿದನು.

ಸೋಽಭಿಷಿಕ್ತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾರಾಜ್ಯೇನ ರಾಜರಾಟ್ । ಲೋಕಾನಾಂ ಭಾವಯಾಮಾಸ ಸ್ವಭಾವಾತ್ತಪತಾಂ ವರಃ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದನು.

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿರಿನ್ದೋಸ್ತು ದಾಕ್ಷಾಯಣ್ಯೋ ಮಹಾವ್ರತಾಃ। ದದೌ ಪ್ರಾಚೇತಸೋ ದಕ್ಷೋ ನಕ್ಷತ್ರಾಣೀತಿ ಯಾ ವಿದುಃ ।। ೨೮.

ದಕ್ಷನ ಮಹಾವ್ರತಯುತವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಪ್ರಾಚೇತಸ ದಕ್ಷನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹದ್ರಾಜಯಂ ಸೋಮಃ ಸೋಮವತಾಂ ಪ್ರಭುಃ। ಸಮಾಜಜ್ಞೇ ರಾಜಸೂಯಂ ಸಹಸ್ರಶತದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಚಂದ್ರನು, ಸೋಮಪಾನಿಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವವನು, ಸಾವಿರ ಶತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಶ್ಚೋದ್ಗಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಮೇಯಿವಾನ್। ಸದಸ್ಯಸ್ತತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಹರಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ । ಸನತ್ಕುಮಾರಪ್ರಮುಖೈರಾದ್ಯೈರ್ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಭಿರ್ವೃತಃ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ಉದ್ಗಾತಾ ಆಗಿದ್ದನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿನಾರಾಯಣನು ಸದಸ್ಯನಾಗಿ, ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಮುಂತಾದ ಮೊದಲ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ದಕ್ಷಿಣಾಮದದತ್ಸೋಮಸ್ತ್ರೀಲ್ಲೋಁಕಾನಿತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್। ತೇಭ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಮುಖ್ಯೇಭ್ಯಃ ಸದಸ್ಯೇಭ್ಯಶ್ಚ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೨೮.

ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆವು, ಸೋಮನು ದಕ್ಷಿಣೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟನೆಂದು, ದ್ವಿಜರೆ.

ತಂ ಸಿನೀ ಚ ಕುಹೂಶ್ಚೈವ ವಪುಃ ಪುಷ್ಟಿಃ ಪ್ರಭಾವಸುಃ। ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಧೃತಿಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ನವ ದೇವ್ಯಃ ಸಿಷೇವಿರೇ ।। ೨೮.

ಸಿನೀ, ಕುಹೂ, ವಪು, ಪುಷ್ಟಿ, ಪ್ರಭಾ, ವಸು, ಕೀರ್ತಿ, ಧೃತಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರು ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.