ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸಾ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರುವಾಚೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವರದಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಸೋಮಸ್ಯೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕುಮಾರನ್ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಮ್ ।। ೨೮.

ಅವಳು ಕೈಮುಗಿದು ವರದಾಯಕನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಮಹಾತ್ಮನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಈ ಮಗುವು ಸೋಮನ ಮಗನು.'

ತತಃ ಸ ತಮುಪಾಘಾಯ ಸೋಮೋ ದಾತಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಬುಧ ಇತ್ಯಕರೋನ್ನಾಮ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ಸೋಮನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನಿಗೆ 'ಬುಧ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.

ಪ್ರತಿಪೂರ್ವ್ವಞ್ಚ ಗಮನೇ ಸಮಭ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠತೇ ಬುಧೈಃ। ಉತ್ಪಾದಯಾಮಾಸ ತದಾ ಪುತ್ರಂ ವೈ ರಾಜಪುತ್ರಿಕಾ ।। ೨೮.

ಪ್ರತಿ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬುಧನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದನು. ಆಗ ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಬಭೂವೈಲಃ ಪುರೂರವಾಃ । ಉರ್ವಶ್ಯಾಂ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಃ ಷಟ್ ಸುಮಹೌಜಸಃ ।। ೨೮.

ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪುರೂರವನು ಉರ್ವಶಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಆರು ಮಂದಿ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು.

ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧರ್ಷಿತಸ್ತತ್ರ ವಿವಶೋ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ । ತತೋ ಯಕ್ಷ್ಮಾಭಿಭೂತಸ್ತು ಸೋಮಃ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಮಣ್ಡಲಃ । ಜಗಾಮ ಶರಣಾಯಾಥ ಪಿತರಂ ಸೋಽತ್ರಿಮೇವ ತು ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮನು, ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮ ಎಂಬ ರೋಗದಿಂದ ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ತನ್ನ ವಲಯ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡು, ತಂದೆ ಅತ್ರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲು ಹೋದನು.

ತಸ್ಯ ತತ್ಪಾಪಶಮನಂ ಚಕಾರಾತ್ರಿರ್ಮಹಾಯಶಾಃ। ಸ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ಮುಕ್ತಃ ಶ್ರಿಯಾ ಜಜ್ವಾಲ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೨೮.

ಅತ್ರಿಯು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದನು. ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಸೋಮನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಏತತ್ಸೋಮಸ್ಯ ವೈ ಜನ್ಮ ಕೀರ್ತ್ತಿತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ವಂಶನ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧತ ।। ೨೮.

ಇದು ಸೋಮನ ಜನ್ಮಕಥೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಈಗ ಅವನ ವಂಶದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

ಧನ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಮಾಯುಷ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕಲ್ಮಷಶೋಧನಮ್। ಸೋಮಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಶ್ರುತ್ವೈವ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೨೮.

ಸೋಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟು ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಧನ, ಆರೋಗ್ಯ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಾಪ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭೀಮಸ್ಯ ದಾಯಾದೋ ರಾಜಾಸೀತ್ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭಃ। ವಿದ್ವಾಂಸ್ತು ಕಾಞ್ಚನಸ್ಯಾಪಿ ಸುಹೋತ್ರೋಽಭೂನ್ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೯.

ಭೀಮನ ಮಗನಾದ ಕಂಚನಪ್ರಭ ಎಂಬ ರಾಜನು ಬಹಳ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಕಂಚನನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸುಹೋತ್ರನು ಇದ್ದನು.

ಸುಹೋತ್ರಸ್ಯಾಭಜ್ಜಹ್ನುಃ ಕೇಶಿಕಾಗರ್ಭಸಮ್ಭವಃ। ಪ್ರತಿಗತ್ಯ ತತೋ ಗಙ್ಗಾ ವಿತತೋ ಯಜ್ಞಕರ್ಮ್ಮಣಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನಿಗೆ ಕೇಶಿಕಾದ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜಹ್ನು ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ನಂತರ ಗಂಗೆಯು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಳು.

ಪ್ಲಾವಯಾಮಾಸ ತಂ ದೇಶಂ ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ದರ್ಶನಾತ್। ಗಙ್ಗಯಾ ಪ್ಲಾವಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೨೯.

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ಗಂಗೆಯು ಆ ದೇಶವನ್ನು ತುಂಬಿ ಹರಸಿದಳು. ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸೌಹೋತ್ರಿರ್ವರದಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಗಙ್ಗಾಂ ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ। ಅಸ್ಯ ಗಙ್ಗೇಽವಲೇಪಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಫಲಮವಾಪ್ನುಹಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನ ಮಗನಾದ ವರದನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ ಗಂಗೆಯತ್ತ ನೋಡಿ, 'ಗಂಗೆ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏತತ್ತೇ ವಿಫಲಂ ಸರ್ವ್ವಂ ಪೀತಮಮ್ಭಃ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್। ರಾಜರ್ಷಿಣಾ ತತಃ ಪೀತಾಂ ಗಙ್ಗಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುರರ್ಷಯಃ ।। ೨೯.

'ನಿನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯ ಫಲವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ; ನಾನು ಈ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ರಾಜರ್ಷಿಯು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕುಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ಉಪನಿನ್ಯುರ್ಮಹಾಭಾಗಾ ದುಹಿತೃತ್ವೇನ ಜಾಹ್ನವೀಮ್। ಯೌವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಪೌತ್ರೀನ್ತು ಕಾವೇರೀಞ್ಜಹ್ನುರಾವಹತ್ ।। ೨೯.

ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು ಜಹ್ನುವಿಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಯುವನಾಶ್ವನ ಮೊಮ್ಮಗಳಾದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಜಹ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಯುವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ಗಙ್ಗಾ ಯೇನ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಕಾವೇರೀಂ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಜಹ್ನುಭಾರ್ಯ್ಯಾಮನಿನ್ದಿತಾಮ್ ।। ೨೯.

ಯುವನಾಶ್ವನ ಶಾಪದಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಹೀಗೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯಾದ ಕಾವೇರಿ ಜಹ್ನುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

ಜಹ್ನುಶ್ಚ ದಯಿತಂ ಪುತ್ರಂ ಸುಹೋತ್ರಂ ನಾಮ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್। ಕಾವೇರ್ಯ್ಯಾಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಅಜಕಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೨೯.

ಜಹ್ನುವು ಕಾವೇರಿಯಿಂದ ಸುಹೋತ್ರ ಎಂಬ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಸುಹೋತ್ರನಿಗೆ ಅಜಕ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಅಜಕಸ್ಯ ತು ದಾಯಾದೋ ಬಲಾಕಾಶ್ವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಬಭೂವುಶ್ಚ ಗಯಃ ಶೀಲಃ ಕುಶಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೯.

ಅಜಕನ ಮಗನು ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬಲಾಕಾಶ್ವನು. ಅವನಿಗೆ ಗಯ ಎಂಬ ಶೀಲವಂತನಾದ ಮಗನು, ಅವನು ಕುಶನ ಮಗನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ಕುಶಪುತ್ರಾ ಬಭೂವುಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ವೇದವರ್ಚಸಃ। ಕುಶಾಶ್ವಃ ಕುಶನಾಭಶ್ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಾರಯಶೋವಸುಃ ।। ೨೯.

ಕುಶನಿಗೆ ವೇದಗಳ ಮಹಿಮೆಳ್ಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು: ಕುಶಾಶ್ವ, ಕುಶನಾಭ, ಅಮೂರ್ತ್ತರಯಸ್ ಮತ್ತು ವಸುಗಳು.

ಕುಶಸ್ತಮ್ಬಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಪುತ್ರಾರ್ಥೀ ರಾಜಸತ್ತಮಃ। ಪೂರ್ಣೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೇ ವೈ ಶತಕ್ರತುಮಪಶ್ಯತ ।। ೨೯.

ಕುಶಸ್ತಂಭ ಎಂಬ ರಾಜನು ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಅವನು ಶತಕ್ರತುವನ್ನು ಕಂಡನು.

ತಮುಗ್ರತಪಸಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಪುರನ್ದರಃ। ಸಮರ್ಥಃ ಪುತ್ರಜನನೇ ಸ್ವಯಮೇವಾಸ್ಯ ಶಾಶ್ವತಃ ।। ೨೯.

ಅವನ ಗಂಭೀರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಿ ಪುರಂದರನು ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಡಲು ಶಕ್ತನಾದನು.

ಪುತ್ರತ್ವಂ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ಸ್ವಯಮೇವ ಪುರನ್ದರಃ। ಗಾಧಿರ್ನಾಮಾಭವತ್ಪುತ್ರಃ ಕೌಶಿಕಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೨೯.

ಪುರಂದರನು ತಾನೇ ಅವನ ಪುತ್ರನಾಗಲಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಕಶಾಸನನ ಮಗನಾಗಿ ಗೌಷಿಕನಾದ ಗಾಧಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಪೌರುಕುತ್ಸಾಭವದ್ಭಾರ್ಯಾ ಗಾಧಿಸ್ತಸ್ಯಾಮಜಾಯತ। ಪೂರ್ವ್ವಂ ಕನ್ಯಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ನಾಮ್ನಾ ಸತ್ಯವತೀಂ ಶುಭಾಮ್। ತಾಂ ಗಾಧಿಪುತ್ರಃ ಕಾವ್ಯಾಯ ಋಚೀಕಾಯ ದದೌ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೯.

ಗಾಧಿಯ ಪತ್ನಿ ಪೌರುಕುತ್ಸ ವಂಶದವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಂದ ಗಾಧಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಮೊದಲು ಸತ್ಯವತಿ ಎಂಬ ಶುಭಳಾದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ಗಾಧಿಯು ಕಾವ್ಯನ ಪುತ್ರನಾದ ಋಚಿಕ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯಾಂ ಪುತ್ರಸ್ತು ವೈ ಭರ್ತ್ತಾ ಭಾರ್ಗವೋ ಭೃಗುನನ್ದನಃ। ಪುತ್ರಾರ್ಥೇ ಸಾಧಯಾಮಾಸ ಚರುಂ ಗಾಧೇಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೨೯.

ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೃಗು ವಂಶದ ಭಾರ್ಗವನು, ಅವಳ ಗಂಡನು, ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಮಗನಿಗಾಗಿ ಅವನು ಗಾಧಿಗೆ ಕೂಡ ಹೋಮದ ಆಹುತಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.

ತಥಾ ಚಾಹೂಯ ಸುಧೃತಿಋಚೀಕೋ ಭಾರ್ಗವಸ್ತದಾ। ಉಪಯೋಜ್ಯಶ್ಚರುರಯಂ ತ್ವಯಾ ಮಾತ್ರಾ ಚ ತೇಶುಭೇ ।। ೨೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಧೃತಿಯಾದ ಋಚಿಕ ಭಾರ್ಗವನು, ಈ ಆಹುತಿಯನ್ನು ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತಸ್ಯಾಂ ಜನಿಷ್ಯತೇ ಪುತ್ರೋ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಃ। ಅಜೇಯಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ಯುದ್ಧೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಸೂದನಃ ।। ೨೯.

ಅವಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಡದ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುವನು.

ತವಾಪಿ ಪುತ್ರಂ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧೃತಿನ್ತಂ ತಪೋಧನಮ್। ಶಮಾತ್ಮಕಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚರುರೇಷ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ ।। ೨೯.

ಓ ಶುಭೆಯಾದವಳೆ, ನಿನಗೂ ಒಬ್ಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುವನು. ಅವನು ದೃಢವಾದ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರುವನು, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುವನು. ಈ ಚಾರುದಿಂದ ಅವನು ಜನಿಸುವನು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಾಂ ಭಾರ್ಯ್ಯಾಮೃಚೀಕೋ ಭೃಗುನನ್ದನಃ। ತಪಸ್ಯಾಭಿರತೋ ನಿತ್ಯಮರಣ್ಯಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ ।। ೨೯.

ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಂಶಜನಾದ ಋಚೀಕನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನು, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಗಾಧಿಃ ಸದಾರಸ್ತು ತದಾ ಋಚೀಕಾಶ್ರಮಮಭ್ಯಗಾತ್। ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಸುತಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನರೇಶ್ವರಃ ।। ೨೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಧಿಯು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಋಚೀಕನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಚರುದ್ವಯಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ಋಷೇಃ ಸತ್ಯವತೀ ಸದಾ। ಭರ್ತ್ತುರ್ವಚನಮವ್ಯಗ್ರಾ ಹೃಷ್ಟಾ ಮಾತ್ರೇ ನ್ಯವೇದಯತ್ ।। ೨೯.

ಸತ್ಯವತಿಯಾದಳು ಸದಾ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ಋಷಿಯ ಎರಡು ಚಾರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.