ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಮುಖ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಂ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಉದ್ದಿಶ್ಯ ದೇವಾನುತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಯೇನೈಷಾಂ ನಾಶಿತಂ ಯಶಃ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಾದವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿದನು. ಅದರಿಂದ ಅವರ ಕೀರ್ತಿ ನಾಶವಾಯಿತು.

ತತ್ರ ತದ್ಯುದ್ಧಮಭವತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನ್ತಾರಕಾಮಯಮ್। ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಞ್ಚ ಲೋಕಕ್ಷಯಕರಂ ಮಹತ್ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಬಹುದಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಅದು ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ತತ್ರ ಶಿಷ್ಟಾಸ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾಸ್ತುಷಿತಾಶ್ಚೈವ ಯೇ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಶರಣಂ ಜಗ್ಮುರಾದಿದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಮೂವರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತುಷಿತರು ಎಂದು ನೆನಪಾಗುವವರು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಆದಿದೇವನಾದ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ತತೋ ನಿವಾರ್ಯೋಶನಸಂ ರುದ್ರಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಞ್ಚ ಶಙ್ಕರಮ್। ದದಾವಾಙ್ಗಿರಸೇ ತಾರಾಂ ಸ್ವಯಮೇವ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ಉಶನಸ್ಸನ್ನು, ರುದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಶಂಕರನನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಪಿತಾಮಹನು ತಾನೇ ತಾರೆಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಅನ್ತರ್ವತ್ನೀಂ ಚ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾರಾನ್ತಾರಾಧಿಪಾನನಾಮ್। ಗರ್ಭಮುತ್ಸೃಜಸೇ ನ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರಃ ಪ್ರಾಹ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೨೮.

ತಾರೆಯು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆಯೊಳಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಗರ್ಭವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.'

ಮದೀಯಾಯಾಂ ತನೌ ಯೋನೌ ಗರ್ಭೋ ಧಾರ್ಯಃ ಕಥಞ್ಚನ। ಅಥೋ ನಾವಸೃಜತ್ತನ್ತು ಕುಮಾರಂ ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಮ್ ।। ೨೮.

'ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಯಬೇಕು,' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದರೂ, ಅವಳು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಈಷಿಕಾಸ್ತಮ್ಬಮಾಸಾದ್ಯ ಜ್ವಲನ್ತಮಿವ ಪಾವಕಮ್। ಜಾತಮಾತ್ರೋಽಥ ಭಗವಾನ್ ದೇವಾನಾಮಾಕ್ಷಿಪದ್ವಪುಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಈಷಿಕಾಸ್ತಂಭವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ತತಃ ಸಂಶಯಮಾಪನ್ನಾಸ್ತಾರಾಮಕಥಯನ್ ಸುರಾಃ। ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸುತಃ ಕಸ್ಯ ಸೋಮಸ್ಯಾಥ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ।। ೨೮.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತಾರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು, ಈ ಮಗುವು ಸೋಮನದೋ ಅಥವಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯದೋ?'

ಹ್ರೀಯಮಾಣಾ ಯದಾ ದೇವಾನ್ನಾಹ ಸಾ ಸಾಧ್ವಸಾಧು ವಾ । ತದಾ ತಾಂ ಶಪ್ತುಮಾರಬ್ಧಃ ಕುಮಾರೋ ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಃ ।। ೨೮.

ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಅವಳು ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಕೆಟ್ಟದೋ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಆ ಮಗುವು ಅವಳನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸನ್ನಿವಾರ್ಯ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾರಾಂ ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಂಶಯಃ। ಯದತ್ರ ತಥ್ಯನ್ತದ್‌ಬ್ರೂಹಿ ತಾರೇ ಕಸ್ಯ ಸುತಸ್ತ್ವಯಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಮತ್ತು ತಾರೆಯನ್ನು ತಡೆಯಿ, ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, 'ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು ತಾರೆ, ಈ ಮಗುವು ಯಾರದು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಸಾ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರುವಾಚೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವರದಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಸೋಮಸ್ಯೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕುಮಾರನ್ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಮ್ ।। ೨೮.

ಅವಳು ಕೈಮುಗಿದು ವರದಾಯಕನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಮಹಾತ್ಮನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಈ ಮಗುವು ಸೋಮನ ಮಗನು.'

ತತಃ ಸ ತಮುಪಾಘಾಯ ಸೋಮೋ ದಾತಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಬುಧ ಇತ್ಯಕರೋನ್ನಾಮ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ಸೋಮನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನಿಗೆ 'ಬುಧ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.

ಪ್ರತಿಪೂರ್ವ್ವಞ್ಚ ಗಮನೇ ಸಮಭ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠತೇ ಬುಧೈಃ। ಉತ್ಪಾದಯಾಮಾಸ ತದಾ ಪುತ್ರಂ ವೈ ರಾಜಪುತ್ರಿಕಾ ।। ೨೮.

ಪ್ರತಿ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬುಧನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದನು. ಆಗ ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಬಭೂವೈಲಃ ಪುರೂರವಾಃ । ಉರ್ವಶ್ಯಾಂ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಃ ಷಟ್ ಸುಮಹೌಜಸಃ ।। ೨೮.

ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪುರೂರವನು ಉರ್ವಶಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಆರು ಮಂದಿ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು.

ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧರ್ಷಿತಸ್ತತ್ರ ವಿವಶೋ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ । ತತೋ ಯಕ್ಷ್ಮಾಭಿಭೂತಸ್ತು ಸೋಮಃ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಮಣ್ಡಲಃ । ಜಗಾಮ ಶರಣಾಯಾಥ ಪಿತರಂ ಸೋಽತ್ರಿಮೇವ ತು ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮನು, ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮ ಎಂಬ ರೋಗದಿಂದ ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ತನ್ನ ವಲಯ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡು, ತಂದೆ ಅತ್ರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲು ಹೋದನು.

ತಸ್ಯ ತತ್ಪಾಪಶಮನಂ ಚಕಾರಾತ್ರಿರ್ಮಹಾಯಶಾಃ। ಸ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ಮುಕ್ತಃ ಶ್ರಿಯಾ ಜಜ್ವಾಲ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೨೮.

ಅತ್ರಿಯು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದನು. ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಸೋಮನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಏತತ್ಸೋಮಸ್ಯ ವೈ ಜನ್ಮ ಕೀರ್ತ್ತಿತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ವಂಶನ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧತ ।। ೨೮.

ಇದು ಸೋಮನ ಜನ್ಮಕಥೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಈಗ ಅವನ ವಂಶದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

ಧನ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಮಾಯುಷ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕಲ್ಮಷಶೋಧನಮ್। ಸೋಮಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಶ್ರುತ್ವೈವ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೨೮.

ಸೋಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಷ್ಟು ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಧನ, ಆರೋಗ್ಯ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಾಪ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭೀಮಸ್ಯ ದಾಯಾದೋ ರಾಜಾಸೀತ್ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭಃ। ವಿದ್ವಾಂಸ್ತು ಕಾಞ್ಚನಸ್ಯಾಪಿ ಸುಹೋತ್ರೋಽಭೂನ್ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೯.

ಭೀಮನ ಮಗನಾದ ಕಂಚನಪ್ರಭ ಎಂಬ ರಾಜನು ಬಹಳ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಕಂಚನನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸುಹೋತ್ರನು ಇದ್ದನು.

ಸುಹೋತ್ರಸ್ಯಾಭಜ್ಜಹ್ನುಃ ಕೇಶಿಕಾಗರ್ಭಸಮ್ಭವಃ। ಪ್ರತಿಗತ್ಯ ತತೋ ಗಙ್ಗಾ ವಿತತೋ ಯಜ್ಞಕರ್ಮ್ಮಣಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನಿಗೆ ಕೇಶಿಕಾದ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜಹ್ನು ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ನಂತರ ಗಂಗೆಯು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಳು.

ಪ್ಲಾವಯಾಮಾಸ ತಂ ದೇಶಂ ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ದರ್ಶನಾತ್। ಗಙ್ಗಯಾ ಪ್ಲಾವಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೨೯.

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ಗಂಗೆಯು ಆ ದೇಶವನ್ನು ತುಂಬಿ ಹರಸಿದಳು. ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸೌಹೋತ್ರಿರ್ವರದಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಗಙ್ಗಾಂ ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ। ಅಸ್ಯ ಗಙ್ಗೇಽವಲೇಪಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಫಲಮವಾಪ್ನುಹಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನ ಮಗನಾದ ವರದನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ ಗಂಗೆಯತ್ತ ನೋಡಿ, 'ಗಂಗೆ, ನಿನ್ನ ಗರ್ವಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏತತ್ತೇ ವಿಫಲಂ ಸರ್ವ್ವಂ ಪೀತಮಮ್ಭಃ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್। ರಾಜರ್ಷಿಣಾ ತತಃ ಪೀತಾಂ ಗಙ್ಗಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುರರ್ಷಯಃ ।। ೨೯.

'ನಿನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯ ಫಲವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ; ನಾನು ಈ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ರಾಜರ್ಷಿಯು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕುಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.

ಉಪನಿನ್ಯುರ್ಮಹಾಭಾಗಾ ದುಹಿತೃತ್ವೇನ ಜಾಹ್ನವೀಮ್। ಯೌವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಪೌತ್ರೀನ್ತು ಕಾವೇರೀಞ್ಜಹ್ನುರಾವಹತ್ ।। ೨೯.

ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು ಜಹ್ನುವಿಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಯುವನಾಶ್ವನ ಮೊಮ್ಮಗಳಾದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಜಹ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಯುವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ಗಙ್ಗಾ ಯೇನ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಕಾವೇರೀಂ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಜಹ್ನುಭಾರ್ಯ್ಯಾಮನಿನ್ದಿತಾಮ್ ।। ೨೯.

ಯುವನಾಶ್ವನ ಶಾಪದಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಹೀಗೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯಾದ ಕಾವೇರಿ ಜಹ್ನುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

ಜಹ್ನುಶ್ಚ ದಯಿತಂ ಪುತ್ರಂ ಸುಹೋತ್ರಂ ನಾಮ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್। ಕಾವೇರ್ಯ್ಯಾಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಅಜಕಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೨೯.

ಜಹ್ನುವು ಕಾವೇರಿಯಿಂದ ಸುಹೋತ್ರ ಎಂಬ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಸುಹೋತ್ರನಿಗೆ ಅಜಕ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಅಜಕಸ್ಯ ತು ದಾಯಾದೋ ಬಲಾಕಾಶ್ವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಬಭೂವುಶ್ಚ ಗಯಃ ಶೀಲಃ ಕುಶಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೯.

ಅಜಕನ ಮಗನು ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬಲಾಕಾಶ್ವನು. ಅವನಿಗೆ ಗಯ ಎಂಬ ಶೀಲವಂತನಾದ ಮಗನು, ಅವನು ಕುಶನ ಮಗನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ಕುಶಪುತ್ರಾ ಬಭೂವುಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ವೇದವರ್ಚಸಃ। ಕುಶಾಶ್ವಃ ಕುಶನಾಭಶ್ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಾರಯಶೋವಸುಃ ।। ೨೯.

ಕುಶನಿಗೆ ವೇದಗಳ ಮಹಿಮೆಳ್ಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು: ಕುಶಾಶ್ವ, ಕುಶನಾಭ, ಅಮೂರ್ತ್ತರಯಸ್ ಮತ್ತು ವಸುಗಳು.

ಕುಶಸ್ತಮ್ಬಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಪುತ್ರಾರ್ಥೀ ರಾಜಸತ್ತಮಃ। ಪೂರ್ಣೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೇ ವೈ ಶತಕ್ರತುಮಪಶ್ಯತ ।। ೨೯.

ಕುಶಸ್ತಂಭ ಎಂಬ ರಾಜನು ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಅವನು ಶತಕ್ರತುವನ್ನು ಕಂಡನು.