ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಔರ್ವಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ವರಂ ಪ್ರಾದಾತ್ ತಪಸಾರಾಧಿತಃ ಪ್ರಭುಃ। ಏಕಾ ಜನಿಷ್ಯತೇ ಪುತ್ರಂ ವಂಶಕರ್ತ್ತಾರಮೀಪ್ಸಿತಮ್। ಷಷ್ಟಿಪುತ್ರಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ದ್ವಿತೀಯಾ ಜನಯಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೬.

ಅವರಿಬ್ಬರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಔರ್ವನು, ಒಬ್ಬ ಪತ್ನಿಗೆ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದನು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರಳುವಳಾಗಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಮುನೇಸ್ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೇಶಿನೀ ಪುತ್ರಮೇಕಕಮ್। ವಂಶಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಜಗ್ರಾಹ ನೃಪಸಂಸದಿ ।। ೨೬.

ಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಕೇಶಿನಿ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು, ವಂಶದ ಕಾರಣವಾಗುವ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಹೆರಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು.

ಷಷ್ಟಿಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸುಪರ್ಣಭಗಿನೀ ತಥಾ। ಮಹಾತ್ಮನಸ್ತು ಜಗ್ರಾಹ ಸುಮತಿಃ ಪೋಷಣೇ ನೃಪಃ ।। ೨೬.

ಸುಪರ್ಣನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಸುಮತಿ, ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ರಾಜನು ಅವರ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು.

ಅಥ ಕಾಲೇ ಗತೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಪುತ್ರಂ ವ್ಯಜಾಯತ। ಅಸಮಞ್ಜ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ಸಗರಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೨೬.

ಕಾಲ ಕಳೆದಾಗ, ಹಿರಿಯ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಅವನು ಸಗರನ ಮಗನಾಗಿ, ಕಾಕುತ್ಥ ವಂಶದ ಅಸಮಂಜ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಸುಮತಿಸ್ತ್ವಪಿ ಜಜ್ಞೇ ವೈ ಗರ್ಭನ್ತುಮ್ಬಂ ಯಶಸ್ವಿನೀ। ಷಷ್ಟಿಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ತುಮ್ಬಮಧ್ಯಾದ್ವಿನಿಃಸೃತಾಃ ।। ೨೬.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಸುಮತಿಯೂ ಹೆರಳು ರೂಪದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಆ ಗರ್ಭದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಬಂದರು.

ಘೃತಪೂರ್ಣೇಷು ಕುಮ್ಭೇಷು ತಾನ್ ಗರ್ಭಾನ್ ನ್ಯದಧತ್ತತಃ। ಧಾತ್ರೀಶ್ಚೈಕೈಕಶಃ ಪ್ರಾದಾತ್ ತಾವತೀಃ ಪೋಷಣೇ ನೃಪಃ ।। ೨೬.

ಆ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳು. ರಾಜನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧಾತ್ರಿಯನ್ನು ಪೋಷಣೆಗೆ ಒದಗಿಸಿದನು.

ತತೋ ನವಸು ಮಾಸೇಷು ಸಮುತ್ತಸ್ಥುರ್ಯಥಾಸುಖಮ್। ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸಗರಪ್ರೀತಿವರ್ದ್ಧನಾಃ ।। ೨೬.

ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು ಸುಖವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಸಗರನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಚೈವ ಚೌವನಂ ಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ। ಷಷ್ಟಿಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ತೇಷಾಮಶ್ವಾನುಸಾರಿಣಾಮ್ ।। ೨೬.

ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ, ಆ ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳು, ಕುದುರಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದರು.

ಸ ತು ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ನರವ್ಯಾಘ್ರಃ ಸಗರಸ್ಯಾತ್ಮಸಮ್ಭವಃ। ಅಸಮಞ್ಜ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಬರ್ಹಿಕೇತುರ್ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೬.

ಆ ಹಿರಿಯನು, ಸಗರನ ಮಗ, ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ, ಅಸಮಂಜ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ, ಯಜ್ಞದ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಹೊತ್ತವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಪೌರಾಣಾಮಹಿತೇ ಯುಕ್ತಃ ಪಿತ್ರಾ ನಿರ್ವಾಸಿತಃ ಪುರಾ। ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಂಽಶುಮಾನ್ನಾಮ ಅಸಮಞ್ಜಸ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನ್ ।। ೨೬.

ಅವನಿಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇದ್ದರೂ, ತಂದೆಯು ಅವನನ್ನು ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದನು. ಅವನ ಮಗನಿಗೆ ಅಂಶುಮಾನ ಎಂದು ಹೆಸರು, ಅವನು ಶೂರನಾಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ತು ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ದಿಲೀಪ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ। ದಿಲೀಪಾತ್ತು ಮಹಾತೇಜಾ ವೀರೋ ಜಾತೋ ಭಗೀರಥಃ ।। ೨೬.

ಅಂಶುಮಾನನ ಮಗನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ದಿಲೀಪ. ದಿಲೀಪನಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ವೀರನಾದ ಭಗೀರಥನು ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ಯೇನ ಗಙ್ಗಾ ಸರಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಾ ವಿಮಾನೈರುಪಶೋಭಿತಾ । ಈಜಾಽನೇನ ಸಮುದ್ರಾದ್ವೈ ದುಹಿತೃತ್ವೇನ ಕಲ್ಪಿತಾ। ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಂ ಶ್ಲೋಕಂ ಪೌರಾಣಿಕಾ ಜನಾಃ ।। ೨೬.

ಭಗೀರಥನು ತನ್ನ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು, ದೇವಯಾನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದಳನ್ನು, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ತಂದನು. ಇದನ್ನು ಪೌರಾಣಿಕರು ಈ ರೀತಿ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭಗೀರಥಸ್ತು ತಾಂ ಗಙ್ಗಾಮಾನಯಾಮಾಸ ಕರ್ಮಭಿಃ । ತಸ್ಮಾದ್ಭಾಗೀರಥೀ ಗಙ್ಗಾ ಕಥ್ಯತೇ ವಂಶವಿತ್ತಮೈಃ ।। ೨೬.

ಭಗೀರಥನು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ತಂದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ವಂಶವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಭಗೀರಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭಗೀರಥಸುತಶ್ಚಾಪಿ ಶ್ರುತೋ ನಾಮ ಬಭೂವ ಹ। ನಾಭಾಗಸ್ತಸ್ಯ ದಾಯಾದೋ ನಿತ್ಯಂ ಧರ್ಮಪರಾಯಣಃ ।। ೨೬.

ಭಗೀರಥನ ಮಗನಿಗೆ ಶ್ರುತ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ಅವನಿಗೆ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿ ನಾಭಾಗನು, ಸದಾ ಧರ್ಮಪರನಾಗಿದ್ದನು.

ಅಮ್ಬರೀಷಃ ಸುತಸ್ತಸ್ಯ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪಸ್ತತೋಽಭವತ್। ಏವಂ ವಂಶಪುರಾಣಜ್ಞಾ ಗಾಯನ್ತೀತಿ ಪರಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೨೬.

ನಾಭಾಗನ ಮಗನು ಅಂಬರೀಷ. ಅವನಿಂದ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪನು ಜನಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ವಂಶಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ನಾಭಾಗೇರಮ್ಬರೀಷಸ್ಯ ಭುಜಾಭ್ಯಾಂ ಪರಿಪಾಲಿತಾ। ಬಭೂವ ವಸುಧಾತ್ಯರ್ಥಂ ತಾಪತ್ರಯವಿವರ್ಜಿತಾ ।। ೨೬.

ನಾಭಾಗ ಮತ್ತು ಅಂಬರೀಷರ ಬಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಕೆ ತಾಪತ್ರಯಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಳಾದಳು.

ಅಯುತಾಯುಃ ಸುತಸ್ತಸ್ಯ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪಸ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಅಯುತಾಯೋಸ್ತು ದಾಯಾದ ಋತುಪರ್ಣೋ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೨೬.

ಸಿಂಧುದ್ವೀಪನ ಮಗನು ಶೂರನಾದ ಅಯುತಾಯು. ಅಯುತಾಯುವಿಗೆ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಋತುಪರ್ಣನು ಜನಿಸಿದನು.

ದಿವ್ಯಾಕ್ಷಹೃದಜ್ಞೋಽಸೌ ರಾಜಾ ನಲಸಖೋ ಬಲೀ। ನಲೌ ದ್ವಾವಿತಿ ವಿಖ್ಯಾತೌ ಪುರಾಣೇಷು ದೃಢವ್ರತೌ ।। ೨೬.

ಅವನು ದೇವಮಯವಾದ ಜೂಜಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು, ಹೃದಯಗಳ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು, ನಳನ ಸ್ನೇಹಿತನು. ಈ ಇಬ್ಬರು ನಳರು, ದೃಢವಾದ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದವರು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ವೀರಸೇನಾತ್ಮಜಶ್ಚೈವ ಯಶ್ಚೇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲೋದ್ವಹಃ। ಋತುಪರ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಭೂತ್ ಸರ್ವ್ವಕಾಮೋ ಜನೇಶ್ವರಃ ।। ೨೬.

ಒಬ್ಬನು ವೀರಸೇನನ ಮಗನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಋತುಪರ್ಣನ ಮಗನು ಜನರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ರಾಜನಾಗಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದನು.

ಸುದಾಸಸ್ತಸ್ಯ ತನಯೋ ರಾಜಾ ಹಂಸಮುಖೋಽಭವತ್। ಸುದಾಸಸ್ಯ ಸುತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸೌದಾಸೋ ನಾಮ ಪಾರ್ಥಿವಃ ।। ೨೬.

ಅವನಿಗೆ ಸುದಾಸನೆಂಬ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು, ಅವನು ಹಂಸಮುಖ ಎಂಬ ರಾಜನು. ಸುದಾಸನ ಮಗನು ಸೌದಾಸನೆಂಬ ರಾಜನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಖ್ಯಾತಃ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದೋ ವೈ ನಾಮ್ನಾ ಮಿತ್ರಸಹಶ್ಚ ಸಃ । ವಸಿಷ್ಠಸ್ತು ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಕೇ। ಅಶ್ಮಕಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲವೃದ್ಧಯೇ ।। ೨೬.

ಅವನು ಕಲ್ಮಾಷಪಾದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಮಿತ್ರಸಹನೆಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ, ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಶ್ಮಕನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಶ್ಮಕಸ್ಯೋರಕಾಮಸ್ತು ಮೂಲಕಸ್ತತ್ಸುತೋಽಭವತ್। ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಂ ಮೂಲಕಂ ವೈ ನೃಪಂ ಪ್ರತಿ ।। ೨೬.

ಅಶ್ಮಕನ ಮಗನು ಉರಕಾಮನು, ಅವನ ಮಗನು ಮೂಲಕನು. ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲಕನ ಕುರಿತು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಹಿ ರಾಮಭಯಾದ್ರಾಜಾ ಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಪರಿವೃತೋಽವಸತ್। ವಿವಸ್ತ್ರಸ್ತ್ರಾಣಮಿಚ್ಛನ್ ವೈ ನಾರೀಕವಚಮೀಶ್ವರಃ ।। ೨೬.

ಆ ರಾಜನು ರಾಮನ ಭಯದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ವಾಸವಿದ್ದನು. ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವನು ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕದೆ, ಹೆಂಗಸರ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಮೂಲಕಸ್ಯಾಪಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ರಾಜಾ ಶತರಥಃ ಸ್ಮೃತಃ। ತಸ್ಮಾಚ್ಛತರಥಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ರಾಜಾ ಚೈಡಿವಿಡೋ ಬಲೀ ।। ೨೬.

ಮೂಲಕನ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಮಗನು ಶತರಥನು. ಶತರಥನಿಂದ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೈಡಿವಿಡ ಎಂಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಆಸೀತ್ತ್ವೈಡಿವಿಡಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕೃತಶರ್ಮಾ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ಪುತ್ರೋ ವಿಶ್ವಮಹತ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೀಕಸ್ಯ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೨೬.

ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ವೈಡಿವಿಡನು ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಅವನಿಗೆ ಪುತ್ರಿಕನ ಮಗನಾದ ವಿಶ್ವಮಹತ್ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ದಿಲೀಪಸ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಭೂತ್ ಖಟ್ವಾಙ್ಗ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ। ಯೇನ ಸ್ವರ್ಗಾದಿಹಾಗಮ್ಯ ಮುಹೂರ್ತ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜೀವಿತಮ್। ತ್ರಯೋಽಭಿಸಂಹಿತಾ ಲೋಕಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸತ್ಯೇನ ಚೈವ ಹಿ ।। ೨೬.

ಅವನ ಮಗನು ದಿಲೀಪನು, ಖಟ್ವಾಂಗನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಬದುಕನ್ನು ಪಡೆದು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

ದೀರ್ಗಬಾಹುಃ ಸುತಸ್ತಸ್ಯ ರಘುಸ್ತಸ್ಮಾದಜಾಯತ। ಅಜಃ ಪುತ್ರೋ ರಘೋಶ್ಚಾಪಿ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಸ ವೀರ್ಯವಾನ್। ರಾಜಾ ದಶರಥೋ ನಾಮ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲನನ್ದನಃ ।। ೨೬.

ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಬಾಹು ಎಂಬ ಮಗನು, ಅವನಿಂದ ರಘು ಹುಟ್ಟಿದನು. ರಘುವಿಗೆ ಅಜ ಎಂಬ ಮಗನು, ಅವನಿಂದ ವೀರನಾದ ದಶರಥನು, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಆನಂದದಾಯಕನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ರಾಮೋ ದಾಶರಥಿರ್ವೀರೋ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಃ। ಭರತೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚೈವ ಶತ್ರುಘ್ನಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೬.

ದಶರಥನ ಮಗನಾದ ರಾಮನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ವೀರನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಅವನಿಗೆ ಭರತ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶತ್ರುಘ್ನ ಎಂಬ ತಮ್ಮಂದಿರು ಇದ್ದರು.

ಮಾಧವಂ ಲವಣಂ ಹತ್ವಾ ಗತ್ವಾ ಮಧುವನಞ್ಚ ತತ್। ಶತ್ರುಘ್ನೇನ ಪುರೀ ತಸ್ಯ ಮಥುರಾ ಸನ್ನಿವೇಶಿತಾ ।। ೨೬.

ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಲವಣರನ್ನು ಕೊಂದು, ಮಧುವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ಅಲ್ಲಿ ಮಥುರಾ ಎಂಬ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.