ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪಿತ್ರಾ ರುದಂಸ್ತದಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾತ್ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಸ್ವಮಾತ್ಮಜಮ್। ನ ವಾರಯಾಮಾಸ ಮುನಿರ್ವಸಿಷ್ಠಃ ಕಾರಣೇನ ವೈ ।। ೨೬.

ತಂದೆ ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದಾಗ, ವಸಿಷ್ಠ ಮುನಿಯು ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಪಾಣಿಗ್ರಹಣಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ನಿಷ್ಠಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸಪ್ತಮೇ ಪದೇ। ಏವಂ ಸತ್ಯವ್ರತಸ್ತಾನ್ ವೈ ಕೃತವಾನ್ ಸಪ್ತಮೇ ಪದೇ ।। ೨೬.

ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಂತ್ರಗಳ ಪೂರ್ಣತೆ ಏಳನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಸತ್ಯವ್ರತನು ಅವುಗಳನ್ನು ಏಳನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಜಾನನ್ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತು ನ ಚ ಮನ್ತ್ರಾನಿಹೇಚ್ಛತಿ। ಇತಿ ಸತ್ಯವ್ರತೇ ರೋಷಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮನಸಾಕರೋತ್ ।। ೨೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ವಸಿಷ್ಠರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರು ಸತ್ಯವ್ರತನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪವನ್ನು ಇಟ್ಟರು.

ಗುರುರ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ತು ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಃ ಕೃತವಾಂಸ್ತದಾ। ನ ತು ಸತ್ಯವ್ರತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಉಪಾಂಶುವ್ರತಮಸ್ಯ ವೈ ।। ೨೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಾದ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಸತ್ಯವ್ರತನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉಪಾಂಶುವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚೋಪರತೇ ಯೋ ಯತ್ಪಿತುರಾಸೀನ್ಮಹಾಮನಾಃ। ತೇನ ದ್ವಾದಶವರ್ಷಾಣಿ ನಾವರ್ಷತ್ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೨೬.

ಅವನ ತಂದೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಯಾರು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರೋ, ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತೇನ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಬಹುಧಾ ದೀಕ್ಷಾಂ ತಾಂ ದುರ್ಬಲಾಂ ಭುವಿ। ಕುಲಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಃ ಸ್ವಸ್ಯ ಕೃತೇಯಞ್ಚ ಭವೇದಿತಿ ।। ೨೬.

ಆದರಿಂದ ಈಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ದೀಕ್ಷೆ ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ತಾನಿಗೂ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ತತೋ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾನ್ ಪಿತ್ರಾ ತ್ಯಕ್ತಂ ನ್ಯವಾರಯತ್। ಅಭಿಷೇಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ರಾಜ್ಯೇ ಪಶ್ಚಾದೇನಮಿತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೬.

ಆಗ ಭಗವಂತ ವಸಿಷ್ಠನು, ತಂದೆಯಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, 'ನಾನು ಅವನನ್ನು ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಂತರ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸ ತು ದ್ವಾದಶವರ್ಷಾಣಿ ದೀಕ್ಷಾನ್ತಾಮುದ್ವಹನ್ ಬಲೀ। ಅವಿದ್ಯಮಾನೇ ಮಾಂಸೇ ತು ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೨೬.

ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಮಾಂಸ ದೊರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವ್ವಕಾಮದುಘಾಂ ಧೇನುಂ ಸಂದದರ್ಶ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ। ತಾಂ ವೈ ಕ್ರೋಧಾಚ್ಚ ಮೋಹಾಚ್ಚ ಶ್ರಮಾಚ್ಚೈವ ಕ್ಷುಧಾನ್ವಿತಃ ।। ೨೬.

ಅವನಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಆ ಹಸುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ, ದಣಿವಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ದಸ್ಯುಧರ್ಮ್ಮಂ ಗತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಘಾನ ಬಲಿನಾಂ ವರಃ। ಸ ತು ಮಾಂಸಂ ಸ್ವಯಂ ಚೈವ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಾನ್ ।। ೨೬.

ಅವನಲ್ಲಿ ದಸ್ಯುಗಳ ಸ್ವಭಾವ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಆ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದನು; ನಂತರ ಅವನು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಮಗರು ಆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದರು.

ಭೋಜಯಾಮಾಸ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತಂ ತದಾತ್ಯಜತ್। ಪ್ರೋವಾಚ ಚೈವ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತಂ ನೃಪಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೨೬.

ವಸಿಷ್ಠನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಭಗವಂತ ವಸಿಷ್ಠನು ಆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪಾತಯೇ ಕ್ರೂರ ಹೇ ಕ್ರೂರ ತವ ಶಂಕುಮಯೋಮಯಮ್ । ಯದಿ ತೇ ತ್ರೀಣಿ ಶಂಕೂನಿ ನ ಸ್ಯುರ್ಹಿ ಪುರುಷಾಧಮ ।। ೨೬.

'ಕ್ರೂರನಾದ ನೀನು, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ತೂರಲಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೇ ಅತೀ ಕೆಳಗಿನವನು.'

ಪಿತುಶ್ಚಾಪರಿತೋಷೇಣ ಗುರೋರ್ದೋಗ್ಧ್ರೀವಧೇನ ಚ। ಅಪ್ರೋಷಿತೋಪಯೋಗಾಚ್ಚ ತ್ರಿವಿಧಸ್ತೇ ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ ।। ೨೬.

ತಂದೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸದೆ, ಗುರುನ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದು, ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ.

ಏವಂ ಸ ತ್ರೀಣಿ ಶಂಕೂನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ಮಹಾ ತಪಾಃ। ತ್ರಿಶಙ್ಕುರಿತಿ ಹೋವಾಚ ತ್ರಿಶಙ್ಕುಸ್ತೇನ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೬.

ಹೀಗೆ ಆ ಮೂರು ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು 'ತ್ರಿಶಂಕು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದನು; ಆಗಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ತ್ರಿಶಂಕು' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತು ದಾರಾಣಾಮಾಗತೋ ಭರಣೇ ಕೃತೇ। ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ವರಂ ಪ್ರಾದಾತ್ತದಾ ಪ್ರೀತಸ್ತ್ರಿಶಙ್ಕವೇ ।। ೨೬.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಭರಣೆಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತ್ರಿಶಂಕುವಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಛನ್ದ್ಯಮಾನೋ ವರೇಣಾಥ ಗುರುಂ ವ್ರವೇ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ। ಅನಾವೃಷ್ಟಿಭಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಗತೇ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕೇ ।। ೨೬.

ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಿತನಾದಾಗ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅವರ್ಷ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಯ ಇತ್ತು.

ಅಭಿಷಿಚ್ಯ ರಾಜ್ಯೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ಯಾಜಯಾಮಾಸ ತಂ ಮುನಿಃ। ಮಿಷತಾಂ ದೈವತಾನಾಞ್ಚ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಚ ಕೌಶಿಕಃ। ಸಶರೀರಂ ತದಾ ತಂ ವೈ ದಿವಮಾರೋಪಯತ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೬.

ಮುನಿಯು ಅವನನ್ನು ಪಿತೃಪರಂಪರೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠನ ಮುಂದೆ, ಕೌಶಿಕನು ಅವನನ್ನು ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಮಿಷತಸ್ತು ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್। ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮೌ ಶ್ಲೋಕೌ ಪೌರಾಣಿಕಾ ಜನಾಃ ।। ೨೬.

ವಸಿಷ್ಠನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಈ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪ್ರಸಾದೇನ ತ್ರಿಶಙ್ಕುರ್ದಿವಿ ರಾಜತೇ । ದೇವೈ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಹಾತೇಜಾನುಗ್ರಹಾತ್ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೨೬.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ.

ಶನೈರ್ಯಾತ್ಯಬಲಾ ರಮ್ಯಾ ಹೇಮನ್ತೇ ಚನ್ದ್ರಮಣ್ಡಿತಾ। ಅಲಂಕೃತಾ ತ್ರಿಭಿರ್ಭಾವೈಸ್ತ್ರಿಶಙ್ಕುಗ್ರಹಭೂಷಿತಾ ।। ೨೬.

ಹೆಮ್ಮೆಯ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೂರು ರೂಪಗಳಿಂದ ಸಿಂಗಾರವಾದ, ತ್ರಿಶಂಕು ನಕ್ಷತ್ರದಿಂದ ಭೂಷಿತವಾದ ಆ ಸುಂದರವಾದ, ಶಕ್ತಿಹೀನವಾದವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ತಸ್ಯ ಸತ್ಯರತಾ ನಾಮ ಭಾರ್ಯ್ಯಾ ಕೇಕಯವಂಶಜಾ। ಕುಮಾರಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಮಕಲ್ಮಷಮ್ ।। ೨೬.

ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸತ್ಯರತಾ ಎಂಬವರು ಕೇಕಯ ವಂಶದವರು; ಅವರು ಪಾಪರಹಿತನಾದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತರು.

ಸ ತು ರಾಜಾ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಸ್ತ್ರೈಶಙ್ಕವ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ । ಆಹರ್ತ್ತಾ ರಾಜಸೂಯಸ್ಯ ಸಮ್ರಾಡಿತಿ ಪರಿಶ್ರುತಃ ।। ೨೬.

ಆ ರಾಜನು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು, ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಪುತ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತು ಸಮ್ರಾಟ್ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು.

ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ತು ಸುತೋ ರೋಹಿತೋ ನಾಮ ವೀರ್ಯ್ಯವಾನ್। ಹರಿತೋ ರೋಹಿತಸ್ಯಾಥ ಚಂಚುಹಾರೀತ ಉಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಮಗನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರೋಹಿತನು; ರೋಹಿತನ ಮಗನು ಹರಿತನು, ಹರಿತನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಚಂಚು ಹಾರಿತನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

ವಿಜಯಶ್ಚ ಸುದೇವಶ್ಚ ಚಂಚುಪುತ್ರೌ ಬಭೂವತುಃ। ಜೇತಾ ಸರ್ವ್ವಸ್ಯ ಕ್ಷತ್ರಸ್ಯ ವಿಜಯಸ್ತೇನ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೬.

ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಸುದೇವ ಎಂಬವರು ಚಂಚು ಅವರ ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದರು. ವಿಜಯನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ ಆ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ರುರುಕಸ್ತನಯಸ್ತತ್ರ ರಾಜಾ ಧರ್ಮ್ಮಾರ್ಥಕೋವಿದಃ। ರುರುಕಾದ್ಧೃತಕಃ ಪುತ್ರಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಬಾಹುಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿವಾನ್ ।। ೨೬.

ಅಲ್ಲಿ ರುರುಕನು ರಾಜನಾಗಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾಗಿದ್ದ. ಆ ರುರುಕನಿಗೆ ಹೃತಕ ಎಂಬ ಮಗನಾಗಿದ್ದು, ಅವನಿಂದ ಬಾಹು ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ಹೈಹಯೈಸ್ತಾಲಜಙ್ಘೈಶ್ಚ ನಿರಸ್ತೋ ವ್ಯಸನೀ ನೃಪಃ। ಶಕೈರ್ಯವನಕಾಮ್ಬೋಜೈಃ ಪಾರದೈಃ ಪಹ್ಲವೈಸ್ತಥಾ ।। ೨೬.

ಆ ರಾಜನು ಹೈಹಯರು ಮತ್ತು ತಾಳಜಂಘರು, ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ, ಯವನ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಪಾರದ ಮತ್ತು ಪಹ್ಲವರು ಇವರಿಂದ ತೊಂದರೆಪಟ್ಟು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟನು.

ನಾತ್ಯರ್ಥಂ ಧಾರ್ಮ್ಮಿಕೋಽಭೂತ್ ಸ ಧರ್ಮ್ಮ್ಯೇ ಸತ್ಯಯುಗೇ ತಥಾ। ಸಗರಸ್ತು ಸುತೋ ಬಾಹೋರ್ಜಜ್ಞೇ ಸಹ ಗರೇಣ ವೈ। ಭೃಗೋರಾಶ್ರಮಮಾಸಾದ್ಯ ತುರ್ವೇಣ ಪರಿರಕ್ಷಿತಃ ।। ೨೬.

ಅವನು ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಹುವಿನ ಮಗನಾದ ಸಾಗರನು ವಿಷದೊಡನೆ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಭೃಗುಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ತುರ್ವನು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಆಗ್ನೇಯಮಸ್ತ್ರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತು ಭಾರ್ಗವಾತ್ ಸಗರೋ ನೃಪಃ। ಜಘಾನ ಪೃಥಿವೀಙ್ಗತ್ವಾ ತಾಲಜಂಘಾನ್ ಸಹೈಹಯಾನ್ ।। ೨೬.

ಸಾಗರ ಮಹಾರಾಜನು ಭಾರ್ಗವರಿಂದ ಅಗ್ನಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತಾಳಜಂಘರು ಮತ್ತು ಹೈಹಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಶಕಾನಾಂ ಪಹ್ಲವಾನಾಞ್ಚ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ನಿರಸದಚ್ಯುತಃ। ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ತಥಾ ತೇಷಾಂ ಪಾರದಾನಾಞ್ಚ ಧರ್ಮ್ಮವಿತ್ ।। ೨೬.

ಅವನು ಶಕರು ಮತ್ತು ಪಹ್ಲವರು ಧರ್ಮದಿಂದ ತೊಲಗಿದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಪಾರದರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಕುಲಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.