ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ದಾರಾಂಸ್ತು ತಸ್ಯ ವಿಷಯೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾತಪಾಃ। ಸಂನ್ಯಸ್ಯ ಸಾಗರಾನೂಪೇ ಚಚಾರ ವಿಪುಲಂ ತಪಃ ।। ೨೬.

ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಗಲೇ ಬದ್ಧ್ವಾ ಮಧ್ಯಮಂ ಪುತ್ರಮೌರಸಮ್। ಶಿಖಯಾ ಭರಣಾರ್ಥಾಯ ವ್ಯಕ್ರೀಣಾದ್ಘೋಶತೇನ ವೈ ।। ೨೬.

ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಧ್ಯಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಪೋಷಣೆಗೆ ಮಾರಲು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿ ಕರೆದು ಮಾರಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು.

ತಂ ತು ಬದ್ಧಂ ಗಲೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕ್ರೀತಂ ತಂ ನರೋತ್ತಮಃ। ಮಹರ್ಷಿಪುತ್ರಂ ಧರ್ಮ್ಮಾತ್ಮಾ ಮೋಕ್ಷಯಾಮಾಸ ಸುವ್ರತಃ ।। ೨೬.

ಅವನನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಾರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಪುತ್ರನಾದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಸದಾಚಾರಿಯೂ ಆದ ರಾಜಕುಮಾರನು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.

ಸತ್ಯವ್ರತೋ ಮಹಾಬುದ್ಧಿರ್ಭರಣಂ ತಸ್ಯ ಚಾಕರೋತ್ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ಯ ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಮೇವ ಚ ।। ೨೬.

ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಸತ್ಯವ್ರತನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸೋಽಭವದ್ಘಾಲವೋ ನಾಮ ಗಲೇ ಬದ್ಧೋ ಮಹಾತಪಾಃ। ಮಹರ್ಷಿಃ ಕೌಶಿಕಸ್ತಾತಸ್ತೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಮೋಕ್ಷಿತಃ ।। ೨೬.

ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಗಾಲವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಯಾದ ಕೌಶಿಕನು (ಅವನ ತಂದೆ) ಬಿಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯ ವ್ರತೇನ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಕೃಪಯಾ ಚ ಪ್ರತಿಜ್ಞಯಾ। ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಕಲತ್ರಞ್ಚ ಬಭಾರ ವಿನಯೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೨೬.

ವ್ರತ, ಭಕ್ತಿ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಶಿಸ್ತುಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಸತ್ಯವ್ರತನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಹೆಂಡತಿಯ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತನು.

ಹತ್ವಾ ಮೃಗಾನ್ ವರಾಹಾಂಶ್ಚ ಮಹಿಷಾಂಶ್ಚ ವನೇಚರಾನ್। ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾಶ್ರಮಾಭ್ಯಾಶೇ ತನ್ಮಾಂಸಮಪಚತ್ತತಃ ।। ೨೬.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಂದಿ, ಜಿಂಕೆ, ಎಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿ, ಅವುಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಉಪಾಂಶುವ್ರತಮಾಸ್ಥಾಯ ದೀಕ್ಷಾಂ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕೀಮ್। ಪಿತುರ್ನಿಯೋಗಾತಭಜನ್ನೃಪೇ ತು ವನಮಾಸ್ಥಿತೇ ।। ೨೬.

ಉಪಾಂಶುವ್ರತವನ್ನು ಆಚಾರದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ತಂದೆಯ ಆದೇಶದಿಂದ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಾಜನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಯೋಧ್ಯಾಞ್ಚೈವ ರಾಜ್ಯಞ್ಚ ತಥೈವಾನ್ತಃಪುರಂ ಮುನಿಃ। ಯಾಜ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯಸಂಯೋಗಾದ್ವಸಿಷ್ಠಃ ಪರಿರಕ್ಷಿತಃ ।। ೨೬.

ಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರು ಅಯೋಧ್ಯೆ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸತ್ಯವ್ರತಸ್ತು ಬಾಲ್ಯಾತ್ತು ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ವೈ ಬಲಾತ್। ವಸಿಷ್ಠೇಽಭ್ಯಾಧಿಕಂ ಮನ್ಯುಂ ಧಾರಯಾಮಾಸ ಮನ್ಯುನಾ ।। ೨೬.

ಸತ್ಯವ್ರತನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಭವಿಷ್ಯದ ಘಟನೆಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಪಿತ್ರಾ ರುದಂಸ್ತದಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾತ್ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಸ್ವಮಾತ್ಮಜಮ್। ನ ವಾರಯಾಮಾಸ ಮುನಿರ್ವಸಿಷ್ಠಃ ಕಾರಣೇನ ವೈ ।। ೨೬.

ತಂದೆ ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದಾಗ, ವಸಿಷ್ಠ ಮುನಿಯು ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಪಾಣಿಗ್ರಹಣಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ನಿಷ್ಠಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸಪ್ತಮೇ ಪದೇ। ಏವಂ ಸತ್ಯವ್ರತಸ್ತಾನ್ ವೈ ಕೃತವಾನ್ ಸಪ್ತಮೇ ಪದೇ ।। ೨೬.

ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಂತ್ರಗಳ ಪೂರ್ಣತೆ ಏಳನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಸತ್ಯವ್ರತನು ಅವುಗಳನ್ನು ಏಳನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಜಾನನ್ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತು ನ ಚ ಮನ್ತ್ರಾನಿಹೇಚ್ಛತಿ। ಇತಿ ಸತ್ಯವ್ರತೇ ರೋಷಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮನಸಾಕರೋತ್ ।। ೨೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ವಸಿಷ್ಠರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರು ಸತ್ಯವ್ರತನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪವನ್ನು ಇಟ್ಟರು.

ಗುರುರ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ತು ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಃ ಕೃತವಾಂಸ್ತದಾ। ನ ತು ಸತ್ಯವ್ರತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಉಪಾಂಶುವ್ರತಮಸ್ಯ ವೈ ।। ೨೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಾದ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಸತ್ಯವ್ರತನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉಪಾಂಶುವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚೋಪರತೇ ಯೋ ಯತ್ಪಿತುರಾಸೀನ್ಮಹಾಮನಾಃ। ತೇನ ದ್ವಾದಶವರ್ಷಾಣಿ ನಾವರ್ಷತ್ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೨೬.

ಅವನ ತಂದೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಯಾರು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರೋ, ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತೇನ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಬಹುಧಾ ದೀಕ್ಷಾಂ ತಾಂ ದುರ್ಬಲಾಂ ಭುವಿ। ಕುಲಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಃ ಸ್ವಸ್ಯ ಕೃತೇಯಞ್ಚ ಭವೇದಿತಿ ।। ೨೬.

ಆದರಿಂದ ಈಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ದೀಕ್ಷೆ ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ತಾನಿಗೂ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ತತೋ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾನ್ ಪಿತ್ರಾ ತ್ಯಕ್ತಂ ನ್ಯವಾರಯತ್। ಅಭಿಷೇಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ರಾಜ್ಯೇ ಪಶ್ಚಾದೇನಮಿತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೬.

ಆಗ ಭಗವಂತ ವಸಿಷ್ಠನು, ತಂದೆಯಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, 'ನಾನು ಅವನನ್ನು ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಂತರ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸ ತು ದ್ವಾದಶವರ್ಷಾಣಿ ದೀಕ್ಷಾನ್ತಾಮುದ್ವಹನ್ ಬಲೀ। ಅವಿದ್ಯಮಾನೇ ಮಾಂಸೇ ತು ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೨೬.

ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಮಾಂಸ ದೊರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವ್ವಕಾಮದುಘಾಂ ಧೇನುಂ ಸಂದದರ್ಶ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ। ತಾಂ ವೈ ಕ್ರೋಧಾಚ್ಚ ಮೋಹಾಚ್ಚ ಶ್ರಮಾಚ್ಚೈವ ಕ್ಷುಧಾನ್ವಿತಃ ।। ೨೬.

ಅವನಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಆ ಹಸುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ, ದಣಿವಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ದಸ್ಯುಧರ್ಮ್ಮಂ ಗತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಘಾನ ಬಲಿನಾಂ ವರಃ। ಸ ತು ಮಾಂಸಂ ಸ್ವಯಂ ಚೈವ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಾನ್ ।। ೨೬.

ಅವನಲ್ಲಿ ದಸ್ಯುಗಳ ಸ್ವಭಾವ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಆ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದನು; ನಂತರ ಅವನು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಮಗರು ಆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದರು.

ಭೋಜಯಾಮಾಸ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತಂ ತದಾತ್ಯಜತ್। ಪ್ರೋವಾಚ ಚೈವ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತಂ ನೃಪಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೨೬.

ವಸಿಷ್ಠನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಭಗವಂತ ವಸಿಷ್ಠನು ಆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪಾತಯೇ ಕ್ರೂರ ಹೇ ಕ್ರೂರ ತವ ಶಂಕುಮಯೋಮಯಮ್ । ಯದಿ ತೇ ತ್ರೀಣಿ ಶಂಕೂನಿ ನ ಸ್ಯುರ್ಹಿ ಪುರುಷಾಧಮ ।। ೨೬.

'ಕ್ರೂರನಾದ ನೀನು, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ತೂರಲಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೇ ಅತೀ ಕೆಳಗಿನವನು.'

ಪಿತುಶ್ಚಾಪರಿತೋಷೇಣ ಗುರೋರ್ದೋಗ್ಧ್ರೀವಧೇನ ಚ। ಅಪ್ರೋಷಿತೋಪಯೋಗಾಚ್ಚ ತ್ರಿವಿಧಸ್ತೇ ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ ।। ೨೬.

ತಂದೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸದೆ, ಗುರುನ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದು, ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ.

ಏವಂ ಸ ತ್ರೀಣಿ ಶಂಕೂನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ಮಹಾ ತಪಾಃ। ತ್ರಿಶಙ್ಕುರಿತಿ ಹೋವಾಚ ತ್ರಿಶಙ್ಕುಸ್ತೇನ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೬.

ಹೀಗೆ ಆ ಮೂರು ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು 'ತ್ರಿಶಂಕು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದನು; ಆಗಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ತ್ರಿಶಂಕು' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತು ದಾರಾಣಾಮಾಗತೋ ಭರಣೇ ಕೃತೇ। ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ವರಂ ಪ್ರಾದಾತ್ತದಾ ಪ್ರೀತಸ್ತ್ರಿಶಙ್ಕವೇ ।। ೨೬.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಭರಣೆಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತ್ರಿಶಂಕುವಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಛನ್ದ್ಯಮಾನೋ ವರೇಣಾಥ ಗುರುಂ ವ್ರವೇ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ। ಅನಾವೃಷ್ಟಿಭಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಗತೇ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕೇ ।। ೨೬.

ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಿತನಾದಾಗ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅವರ್ಷ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಯ ಇತ್ತು.

ಅಭಿಷಿಚ್ಯ ರಾಜ್ಯೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ಯಾಜಯಾಮಾಸ ತಂ ಮುನಿಃ। ಮಿಷತಾಂ ದೈವತಾನಾಞ್ಚ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಚ ಕೌಶಿಕಃ। ಸಶರೀರಂ ತದಾ ತಂ ವೈ ದಿವಮಾರೋಪಯತ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೬.

ಮುನಿಯು ಅವನನ್ನು ಪಿತೃಪರಂಪರೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠನ ಮುಂದೆ, ಕೌಶಿಕನು ಅವನನ್ನು ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಮಿಷತಸ್ತು ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್। ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮೌ ಶ್ಲೋಕೌ ಪೌರಾಣಿಕಾ ಜನಾಃ ।। ೨೬.

ವಸಿಷ್ಠನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಈ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪ್ರಸಾದೇನ ತ್ರಿಶಙ್ಕುರ್ದಿವಿ ರಾಜತೇ । ದೇವೈ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಹಾತೇಜಾನುಗ್ರಹಾತ್ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೨೬.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ.