ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವೃಷದಶ್ವಃ ಪೃಥೋಃ ಪುತ್ರಸ್ತಸ್ಮಾದನ್ಧ್ರಸ್ತು ವೀರ್ಯ್ಯವಾನ್ । ಆನ್ಧ್ರಸ್ತು ಯವನಾಶ್ವಸ್ತು ಶ್ರಾವಸ್ತಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೨೬.

ಪೃಥುವಿನ ಮಗನು ವೃಷದಶ್ವ. ಅವನಿಂದ ವೀರನಾದ ಆಂಧ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆಂಧ್ರನಿಂದ ಯವನ, ಅಶ್ವ ಮತ್ತು ಶ್ರಾವಸ್ಥ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

ಜಜ್ಞೇ ಶ್ರಾವಸ್ತಕೋ ರಾಜಾ ಶ್ರಾವಸ್ತೀ ಯೇನ ನಿರ್ಮಿತಾ। ಶ್ರಾವಸ್ತಸ್ಯ ತು ದಾಯಾದೋ ಬೃಹದಶ್ವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೨೬.

ಶ್ರಾವಸ್ಥಕ ಎಂಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಶ್ರಾವಸ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಶ್ರಾವಸ್ಥನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಬೃಹದಶ್ವ.

ಬೃಹದಶ್ವಸುತಶ್ಚಾಪಿ ಕುಬಲಾಶ್ಚ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ। ಯಃ ಸ ಧುನ್ಧುವಧಾದ್ರಾಜಾ ಧುನ್ಧುಮಾರತ್ವಮಾಗತಃ ।। ೨೬.

ಬೃಹದಶ್ವನ ಮಗನು ಕುಬಲ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಅವನೇ ಧುಂಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಧುಂಧುಮಾರ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜನು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ ।। ಧುನ್ಧುವಧಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಮಿ ವಿಸ್ತರಾತ್। ಯದರ್ಥಂ ಕುಬಲಾಶ್ವಃ ಸ ಧುನ್ಧುಮಾರತ್ವಮಾಗತಃ ।। ೨೬.

ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಧುಂಧುವನ್ನು ಕೊಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾವು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕುಬಲಾಶ್ವನು ಹೇಗೆ ಧುಂಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಬೃಹದಶ್ವಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಯೇಕವಿಂಶತಿಃ । ಸರ್ವೇ ವಿದ್ಯಾಸು ನಿಷ್ಣಾತಾ ಬಲವನ್ತೋ ದುರಾಸದಾಃ ।। ೨೬.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬೃಹದಶ್ವನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಂಡಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಬಲಿಷ್ಠರು, ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದವರಾಗಿದ್ದರು.

ಬಭೂವುರ್ದ್ಧಾರ್ಮಿಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಜ್ವಾನೋ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣಾಃ। ಕುಬಲಾಶ್ವಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಶೂರಮುತ್ತಮಧಾರ್ಮಿಕಮ್ ।। ೨೬.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು, ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ಉದಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕುಬಲಾಶ್ವನು ಅತ್ಯಂತ ಶೂರ, ಮಹಾವೀರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದನು.

ಬೃಹದಶ್ವೋಽಭ್ಯಷಿಞ್ಚತ್ತಂ ತಸ್ಮಿನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ನರಾಧಿಪಃ। ಪುತ್ರಸಂಕ್ರಾಮಿತಶ್ರೀಸ್ತು ವನಂ ರಾಜಾ ವಿವೇಶ ಹ ।। ೨೬.

ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಬೃಹದಶ್ವನು ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮಗನಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿ, ರಾಜನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಬೃಹದಶ್ವಂ ಮಹಾರಾಜಂ ಶೂರಮುತ್ತಮಧಾರ್ಮ್ಮಿಕಮ್ । ಪ್ರಯಾತಂ ತಮುತ್ತಙ್ಕಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಃ ಪ್ರತ್ಯವಾರಯತ್ ।। ೨೬.

ಬೃಹದಶ್ವನು, ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಉತ್ತಂಕನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಂದನು.

ಉತ್ತಙ್ಕ ಉವಾಚ।। ಭವತೋ ರಕ್ಷಣಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ತತ್ತಾವತ್ ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ। ನಿರುದ್ವಿಗ್ನಸ್ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ನ ಹಿ ಶಕ್ನೋಮಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೨೬.

ಉತ್ತಂಕನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀವು ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಹೋಗಬಹುದು. ರಾಜನೇ, ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮಮಾಶ್ರಮಸಮೀಪೇಷು ಸಮೇಷು ಮರುಧನ್ವಸು। ಸಮುದ್ರೋ ವಾಲುಕಾಪೂರ್ಣಸ್ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಭೂಪತೇ ।। ೨೬.

ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿಯ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಳು ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವಿದೆ.

ದೇವತಾನಾಮವಧ್ಯಸ್ತು ಮಹಾಕಾಯೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಅನ್ತರ್ಭೂಮಿಗತಸ್ತತ್ರ ವಾಲುಕಾನ್ತರ್ಹಿತೋ ಮಹಾನ್ ।। ೨೬.

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಮರಳಿನ ಕೆಳಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ, ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಪ್ರಾಣಿ ಅಡಗಿದೆ.

ಸ ಮನೋಸ್ತನಯಃ ಕ್ರೂರೋ ಧುನ್ಧುರ್ನಾಮ ಸುದಾರುಣಃ। ಶತಂ ಲೋಕವಿನಾಶಾಯ ತಪ ಆಸ್ಥಾಯ ದಾರುಣಮ್ ।। ೨೬.

ಅವನು ಮನುವಿನ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಮಗ ಧುಂಧು. ಅವನು ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯ ಪರ್ಯ್ಯನ್ತೇ ಸ ನಿಃಶ್ವಾಸಂ ಪ್ರಮುಞ್ಚತಿ। ಯದಾ ತದಾ ಮಹೀ ತತ್ರ ಚಲಿತಾ ಸ್ಮ ಸಕಾನನಾ ।। ೨೬.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಉಸಿರೆಳೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳೂ ಸಹ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಯ ನಿಃಶ್ವಾಸವಾತೇನ ರಜ ಉದ್ಧೂಯತೇ ಮಹತ್। ಆದಿತ್ಯಪಥಮಾವೃತ್ಯ ಸಪ್ತಾಹಂ ಭೂಮಿಕಮ್ಪನಮ್ ।। ೨೬.

ಅವನ ಉಸಿರಿನ ಬಲದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಧೂಳಿನ ಮೋಡ ಏಳುತ್ತದೆ, ಅದು ಸೂರ್ಯನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಏಳು ದಿನ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಸವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಂ ಸಜ್ವಾಲಂ ಸಧೂಮಮತಿದಾರುಣಮ್ । ತೇನ ರಾಜನ್ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ಥಾತುಂ ಸ್ವ ಆಶ್ರಮೇ ।। ೨೬.

ಅದು ಕಿಡಿಗಳು, ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಧೂಮದಿಂದ ತುಂಬಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ತಂ ವಾರಯ ಮಹಾಬಾಹೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ। ತೇಜಸ್ತೇ ಸುಮಹಾವಿಷ್ಣುಸ್ತೇಜಸಾಪ್ಯಾಯಯಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೬.

ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯು. ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅವನ ಬಲವನ್ನು ಮೀರಿಸಬಲ್ಲದು.

ಲೋಕಾಃ ಸ್ವಸ್ಥಾ ಭವನ್ತ್ವದ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ ವಿನಿಹತೇಽಸುರೇ । ತ್ವಂ ಹಿ ತಸ್ಯ ವಧಾಯಾದ್ಯ ಸಮರ್ಥಃ ಪೃಥಿವೀಪತೇ ।। ೨೬.

ಆ ಅಸುರನು ಹತರಾದಾಗ ಲೋಕಗಳು ಇಂದು ಶಾಂತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಭೂಪಾಲಕನೇ, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ನೀನೇ ಸಮರ್ಥನು.

ವಿಷ್ಣುನಾ ಚ ವರೋ ದತ್ತೋ ಮಮ ಪೂರ್ವ್ವಂ ತತೋಽನಘ। ನ ಹಿ ಧುನ್ಧುರ್ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಸ್ತೇಜಸಾಲ್ಪೇನ ಶಕ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಪಾಪರಹಿತನೇ, ವಿಷ್ಣುವು ನನಗೆ ಹಿಂದೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು. ಧುಂಧುವನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು ಎಂದು.

ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧುಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ಅಪಿ ವರ್ಷ ಶತೈರಿಹ। ವೀರ್ಯ್ಯಂ ಹಿ ಸುಮಹತ್ತಸ್ಯ ದೇವೈರಪಿ ದುರಾಸಹಮ್ ।। ೨೬.

ಭೂಪಾಲಕನೇ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸುಡಲಾಗದು. ಅವನ ಬಲವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಹ ಎದುರಿಸಲಾಗದು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ರಾಜರ್ಷಿರುತ್ತಙ್ಕೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಕುಬಲಾಶ್ವಂ ಸುತಂ ಪ್ರಾದಾತ್ತಸ್ಮಿನ್ ಧುನ್ಧುನಿವಾರಣೇ ।। ೨೬.

ಉತ್ತಂಕ ಮಹಾತ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜರ್ಷಿ ತನ್ನ ಮಗ ಕುಬಲಾಶ್ವನನ್ನು ಧುಂಧುವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

ರಾಜಾ ಸಂನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೋಽಹಮಯನ್ತು ತನಯೋ ಮಮ। ಭವಿಷ್ಯತಿ ದ್ವಿಜಶ್ವೇಷ್ಠ ಧುನ್ಧುಮಾರೋ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಗನು ಹೋಗಲಿ. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಧುಂಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವನು.

ಸ ತಂ ವ್ಯಾದಿಶ್ಯ ತನಯಂ ಧುನ್ಧುಮಾರಣಮುದ್ಯತಮ್। ಜಗಾಮ ಪರ್ವ್ವತಾಯೈವ ತಪಸೇ ಶಂಸಿತವ್ರತಃ ।। ೨೬.

ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಧುಂಧು ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.

ಕುಬಲಾಶ್ವಸ್ತು ಧರ್ಮ್ಮಾತ್ಮಾ ಪಿತುರ್ವಚನಮಾಸ್ಥಿತಃ। ಸಹಸ್ರೈರೇಕವಿಂಶತ್ಯಾ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಸಹ ಪಾರ್ಥಿವಃ। ಪ್ರಾಯಾದುತ್ತಙ್ಕ ಸಹಿತೋ ಧುನ್ಧೋಸ್ತಸ್ಯ ನಿವಾರಣೇ ।। ೨೬.

ಧರ್ಮಮಯನಾದ ಕುಬಲಾಶ್ವನು ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಂಕ ಮುನಿಯೊಂದಿಗೆ ಧುಂಧುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೊರಟನು.

ತಮಾವಿಶತ್ತತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಭಗವಾನ್ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ। ಉತ್ತಙ್ಕಸ್ಯ ನಿಯೋಗಾತ್ತು ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ।। ೨೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಉತ್ತಂಕನ today ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಯಾತೇ ದುರ್ದ್ಧರ್ಷೇ ದಿವಿ ಶಬ್ದೋ ಮಹಾನಭೂತ್। ಅದ್ಯಪ್ರುಭೃತ್ಯೇಷ ನೃಪೋ ಧುನ್ಧುಮಾರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೬.

ಅವನು ಹೊರಡುವಾಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾ ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿಬಂತು: 'ಇಂದಿನಿಂದ ಈ ರಾಜನು ಧುಂಧುಮಾರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು.'

ದಿವ್ಯೈಃ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ತಂ ದೇವಾಃ ಸಮಮಂಸತ ಅದ್ಭುತಮ್। ಸಗತ್ವಾ ಪುರುಷ ವ್ಯಾಘ್ರಸ್ತನಯೈಃ ಸಹ ವೀರ್ಯ್ಯವಾನ್ ।। ೨೬.

ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಹಾಪುರುಷನನ್ನು, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡುವಾಗ, ದಿವ್ಯಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಸಮುದ್ರಂ ಖನಯಾಮಾಸ ವಾಲುಕಾರ್ಣವಮವ್ಯಯಮ್। ನಾರಾಯಣೇನ ರಾಜರ್ಷಿಸ್ತೇಜಸಾಪ್ಯಾಯಿತೋ ಹಿ ಸಃ ।। ೨೬.

ನಾರಾಯಣನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಮರಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಬಭೂವಾತಿಬಲೋ ಭೂಯ ಉತ್ತಙ್ಕಸ್ಯ ವಶೇ ಸ್ಥಿತಃ। ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೈಃ ಖನದ್ಭಿಶ್ಚ ವಾಲುಕಾನ್ತರ್ಹಿತಸ್ತದಾ ।। ೨೬.

ಅವನು ಉತ್ತಂಕನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬಹಳ ಬಲಶಾಲಿಯಾದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ತೋಡಿದರು.

ಧುನ್ಧುರಾಸಾದಿತಸ್ತತ್ರ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮಾಮ್। ಮುಖಜೇನಾಗ್ನಿನಾ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಲೋಕಾನುದ್ವರ್ತ್ತಯನ್ನಿವ ।। ೨೬.

ಅಲ್ಲಿ ಧುಂಧು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದನು; ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ, ಬಾಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಗಿಯುತ್ತಾ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.