ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಮನುರೇವಾಭವತ್ಸೋ ವೈ ಸಾವರ್ಣ್ಯ ಇತಿ ಬುಧ್ಯತೇ। ಸಂಜ್ಞಾ ತು ಪಾರ್ಥಿವೀ ಸಾ ವೈ ಸ್ವಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ವೈ ತದಾ ।। ೨೨.

ಅವನು ಸವರಣಿ ಎಂಬ ಮನುವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದನು; ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂಜ್ಞೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದಳು.

ಚಕಾರಾಭ್ಯಧಿಕಂ ಸ್ನೇಹಂ ನ ತಥಾ ಪೂರ್ವಜೇಷು ವೈ। ಮನುಸ್ತಚ್ಚಾಕ್ಷಮತ್ಸರ್ವಂ ಯಮಸ್ತದ್ವೈ ನ ಚಾಕ್ಷಮತ್ ।। ೨೨.

ಅವಳಿಗೆ ಮೊದಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದಳು; ಮನುವು ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಯಮನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಬಹುಶೋ ಯಸ್ಯಮಾನಸ್ತು ಸಾಪತ್ನ್ಯಾದತಿದುಃಖಿತಃ। ತಾಂ ವೈ ರೋಷಾಚ್ಚ ಬಾಲ್ಯಾಚ್ಚ ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ವೈ ಬಲಾತ್ ।। ೨೨.

ಸಪತ್ನಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡ ಯಮನು, ಕೋಪದಿಂದ, ಬಾಲಿಶತನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ—

ಪದಾ ಸನ್ತರ್ಜಯಾಮಾಸ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಚೈವ ಸ್ವತೋ ಯಮಃ। ಸಾ ಶಶಾವ ತತಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ ಸವರ್ಣಾ ಜನನೀ ಯಮಮ್ ।। ೨೨.

ಯಮನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದನು; ಆಗ ಸವರಣಾ ತಾಯಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ಯಮನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು.

ಪದಾ ತರ್ಜಯಸೇ ಯಸ್ಮಾತ್ ಪಿತೃಭಾರ್ಯಾಂ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್। ತಸ್ಮಾತ್ತವೈಷ ಚರಣಃ ಪತಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೨.

ನೀನು ಪಿತೃಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಬೆದರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ನಿನ್ನ ಕಾಲು ತಪ್ಪದೆ ಬಿದ್ದೀತು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಯಮಸ್ತು ತೇನ ಶಾಪೇನ ಭೃಶಂ ಪೀಡಿತಮಾನಸಃ। ಮನುನಾ ಸಹ ಧರ್ಮ್ಮಾತ್ಮಾ ಪಿತುಃ ಸರ್ವ್ವಂ ನ್ಯವೇದಯತ್ ।। ೨೨.

ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಯಮನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡು, ಧರ್ಮಮಯಿಯಾದ ಮನುವಿನೊಂದಿಗೆ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಭೃಶಂ ಶಾಪಭಯೋದ್ವಿಗ್ನಃ ಸಂಜ್ಞಾವಾಕ್ಯೈರ್ವಿನಿರ್ಜಿತಃ। ಬಾಲ್ಯಾದ್ವಾ ಯದಿ ವಾ ಮೋಹಾನ್ಮಾಂ ಭವಾಂಸ್ತ್ರಾತುಮರ್ಹತಿ ।। ೨೨.

ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮರುಳಾಗಿ, ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಶಪ್ತೋಽಹಮಸ್ಮಿಁಲ್ಲೋಕೇಶ ಜನನ್ಯಾ ತಪತಾಂ ವರ। ತವ ಪ್ರಸಾದೋ ನಸ್ತ್ರಾತುಂ ಹ್ಯೇತಸ್ಮಾನ್ಮಹತೋ ಭಯಾತ್ ।। ೨೨.

ಲೋಕನಾಥನೇ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯವರು ನನಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಮಹಾ ಅಪಾಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಯದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ವಿವಸ್ವಾನೇವಮುಕ್ತಸ್ತು ಯಮಂ ಪ್ರೋವಾಚ ವೈ ಪ್ರಭುಃ। ಅಸಂಶಯಂ ಪುತ್ರ ಮಹದ್ಭವಿಷ್ಯಂ ತತ್ರ ಕಾರಣಮ್ ।। ೨೨.

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿವಸ್ವಂತನು ಯಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣ ಇದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.'

ಯೇನ ತ್ವಾಮಾವಿಶತ್ಕ್ರೋಧೋ ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞಂ ಸತ್ಯವಾದಿನಮ್। ನ ಶಕ್ಯಮೇತನ್ಮಿಥ್ಯಾ ತು ಕರ್ತ್ತುಂ ಮಾತುರ್ವಚಸ್ತವ ।। ೨೨.

ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುವವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಕ್ರೋಧವು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆದರೆ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾತು ತಪ್ಪಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕೃಮಯೋ ಮಾಂಸಮಾದಾಯ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ತು ಮಹೀಂ ತವ। ತತಃ ಪಾದಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಪುನಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ಸುಖಮ್ ।। ೨೨.

ಹುಳುಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ನಂತರ, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಕಾಲನ್ನೂ, ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.

ಕೃತಮೇವಂ ವಚಃ ಸತ್ಯಂ ಮಾತುಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಶಾಪಸ್ಯ ಪರಿಹಾರೇಣ ತ್ವಂ ಚ ತ್ರಾತಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೨೨.

ಈ ರೀತಿ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಶಾಪ ನಿವಾರಣೆಯಾದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕೂಡ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವೆ.

ಆದಿತ್ಯಸ್ತ್ವಬ್ರವೀತ್ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ತನಯೇಷು ವೈ। ತುಲ್ಯೇಷ್ವಪ್ಯಧಿಕಃ ಸ್ನೇಹ ಏಕಸ್ಮಿನ್ ಕ್ರಿಯತೇ ತ್ವಯಾ ।। ೨೨.

ಆದಿತ್ಯನು ಸಂಜ್ಞೆಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರೂ, ಏಕೆ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸುತ್ತೀಯೆ?'

ಸಾ ತತ್ಪರಿಹರನ್ತೀ ವೈ ನಾಚಚಕ್ಷೇ ವಿವಸ್ವತಃ। ಆತ್ಮನಾ ಸ ಸಮಾಧಾಯ ಯೋಗನ್ತಥ್ಯಮಪಶ್ಯತ ।। ೨೨.

ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅವಳು ವಿವಸ್ವಂತನಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.

ತಾಂ ಶಪ್ತುಕಾಮೋ ಭಗವಾನ್ ನಾಶಾಯ ಕುಪಿತಃ ಪ್ರಭುಃ । ಸಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯಥಾತತ್ತ್ವಮಾಚಚಕ್ಷೇ ವಿವಸ್ವತಃ ।। ೨೨.

ಆ ಭಗವಂತನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಶಪಿಸಲು, ನಾಶಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿವಸ್ವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ವಿವಸ್ವಾನಥ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತ್ವಷ್ಟಾರಮಭ್ಯಯಾತ್। ತ್ವಷ್ಟಾ ತು ತಂ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮರ್ಚಯಿತ್ವಾ ವಿಭಾವಸುಮ್ ।। ೨೨.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿವಸ್ವಂತನು ಕೋಪಗೊಂಡು ತ್ವಷ್ಟೃನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ತ್ವಷ್ಟೃನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಆ ಜ್ವಲಂತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧುಕಾಮಂ ರೋಷೇಣ ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ವೈ ಶನೈಃ। ತವಾತಿತೇಜಸಾ ಯುಕ್ತಮಿದಂ ರೂಪಂ ನ ಶೋಭತೇ ।। ೨೨.

ಅವನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಸುಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೂ, ತ್ವಷ್ಟೃನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಈ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ರೂಪವು ನಿನ್ನಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಸಹನ್ತೀ ತು ತತ್ ಸಂಜ್ಞಾ ವನೇ ಚರತಿ ಶಾದ್ವಲೇ। ದ್ರಕ್ಷ್ಯತೇ ತಾಂ ಭವಾನದ್ಯ ಸ್ವಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಶುಭಚಾರಿಣೀಮ್ ।। ೨೨.

ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಸಂಜ್ಞೆ ಹಸಿರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಇಂದು ನೀನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ನಡೆವಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.

ಶ್ಲಾಘ್ಯಾಂ ಯೌವನಸಮ್ಪನ್ನಾಂ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ಗೋಪತೇ। ಅನುಕೂಲಂ ಭವೇದೇವಂ ಯದಿ ಸ್ಯಾತ್ ಸಮಯೋ ಮತಃ ।। ೨೨.

ಯೌವನದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು, ಗೋವಿನ ರಕ್ಷಕರಾದ ನೀನು, ಸಮಯ ಯೋಗ್ಯವಾದರೆ, ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸು.

ರೂಪಂ ವಿವರ್ತ್ತಯೇದನ್ತೇ ಆದ್ಯಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮರಿನ್ದಮ। ರೂಪಂ ವಿವಸ್ವತಸ್ತ್ವಾಸೀತ್ತಿರ್ಯಗೂರ್ಧ್ವಮಧಸ್ತಥಾ ।। ೨೨.

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯದು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆ ರೂಪವು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ; ವಿವಸ್ವಂತನ ರೂಪವು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ—ಅಡ್ಡ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ—ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಿತು.

ತೇನಾಸೌ ವ್ರೀಡಿತೋ ದೇವೋ ರೂಪೇಣ ತು ದಿವಸ್ಪತಿಃ। ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಷ್ಟಾ ಸ ಚಕ್ರಂ ತು ಬಹುಮೇನೇ ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೨೨.

ಅದರಿಂದ, ದಿನದ ದೇವರು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಲಜ್ಜಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ತ್ವಷ್ಟೃನು ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಅನುಜ್ಞಾತಸ್ತತಸ್ತ್ವಷ್ಟಾ ರೂಪನಿರ್ವರ್ತ್ತನಾಯ ತು। ತತೋಽಭ್ಯುಪಗಮಾತ್ತ್ವಷ್ಟಾ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಸ್ಯ ವಿವಸ್ವತಃ ।। ೨೨.

ಆಮೇಲೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ತ್ವಷ್ಟೃನು ಹೊಸ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಜಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ, ತ್ವಷ್ಟೃನು ಮಾರ್ತಂಡ ವಿವಸ್ವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಭ್ರಮಿಮಾರೋಪ್ಯ ತತ್ತೇಜಃ ಶಾತಯಾಮಾಸ ತಸ್ಯ ವೈ। ತತ್ತು ನಿರ್ಭಾಸಿತನ್ತೇಜಸ್ತೇಜಸಾಪಹೃತೇನ ತು ।। ೨೨.

ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಒಂದು ಭ್ರಮಣ ಸಾಧನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಭೆಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.

ಕಾನ್ತಾತ್ ಕಾನ್ತತರಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಶುಭಂ ಶುಶುಭೇ ತತಃ। ದದರ್ಶ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ಸ್ವಾಮ್ಭಾರ್ಯಾಂ ವಡವಾಂ ತಥಾ ।। ೨೨.

ಆಗ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮಳಿಗಿಂತ ಇನ್ನೂ ಸುಂದರಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕುದುರೆ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಅದೃಶ್ಯಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತೇಜಸಾ ನಿಯಮೇನ ಚ। ಅಶ್ವರೂಪೇಣ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಸ್ತಾಂ ಮುಖೇ ಸಮಭಾವಯತ್ ।। ೨೨.

ಆ ಕುದುರೆ ರೂಪದ ಮರ್ಮವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಮೈಥುನಾಯ ವಿಚೇಷ್ಟನ್ತೀ ಪರಪುಂಸೋಪಶಙ್ಕಯಾ। ಸಾ ತನ್ನಿರಧಮಚ್ಛುಕ್ರಂ ನಾಸಿಕಾಭ್ಯಾಂ ವಿವಸ್ವತಃ ।। ೨೨.

ಅವಳು ಬೇರೆ ಪುರುಷನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯದಿಂದ ಸಂಗಮವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ವಿವಸ್ವಾನ್‌ನ ಅಶುದ್ಧ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೂಗಿನ ಮೂಲಕ ಹೊರಹಾಕಿದಳು.

ದೇವೌ ತಸ್ಮಾದಜಾಯೇತಾಮಶ್ವಿನೌ ಭಿಷಜಾಂ ವರೌ । ನಾಸತ್ಯಶ್ಚೈವ ದಸ್ರಶ್ಚ ಸ್ಮೃತೌ ದ್ವಾವಶ್ವಿನಾವಿತಿ ।। ೨೨.

ಆಗ ಆ ವೀರ್ಯದಿಂದ ದೇವರಾದ ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರು ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ನಾಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದಸ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಸ್ಯ ಸುತಾವೇತಾವಷ್ಟಮಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ। ತಾನ್ತು ರೂಪೇಣ ಕಾನ್ತೇನ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಭಾಸ್ಕರಃ ।। ೨೨.

ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಅಷ್ಟಮ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮಾರ್ತಾಂಡನ ಪುತ್ರರು; ಭಾಸ್ಕರನು ಅವಳಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸಾ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾತ್ತದಾ ಭಾರ್ಯಾ ತುತೋಷ ಚ ಮುಮೋಹ ಚ। ಯಮಸ್ತು ತೇನ ಶಾಪೇನ ಭೃಶಮ್ಪೀಡಿತಮಾನಸಃ ।। ೨೨.

ಆಗ ಅವಳ ಪತಿ ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಚೇತನಳಾದಳು; ಯಮನು ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು.