ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪರಿವಾದೋ ನ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ। ಪರಿವಾದಾತ್ ಕೃಮಿರ್ಭೂತ್ವಾ ತತ್ರೈವ ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೨೧.

ಯಾರನ್ನೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು; ನಿಂದನೆಯಿಂದ ಕೀಟನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಿರುಗಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಂ ಪರಿವದೇದ್ಯಸ್ತು ಧ್ಯಾನಿನಾಂ ಮೋಕ್ಷಕಾರಣಮ್। ಸ ಗಚ್ಛೇನ್ನರಕಂ ಘೋರಂ ಶ್ರೋತಾ ಯಶ್ಚ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಯೋಗವನ್ನು, ಧ್ಯಾನಿಗಳ ಮೋಕ್ಷದ ಕಾರಣವಾದುದನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಕೇಳುವವನು ಕೂಡ ಹೌದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಆವೃತಂ ತಮಸಾ ಸರ್ವಂ ನರಕಂ ಘೋರದರ್ಶನಮ್। ಯೋಗೀಶ್ವರಪರೀ ವಾದಾನ್ನಿಶ್ಚಯಂ ಯಾತಿ ಮಾನವಃ ।। ೨೧.

ಎಲ್ಲ ನರಕವೂ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಯೋಗೇಶ್ವರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಯೋಗೇಶ್ವರಾಣಾಮಾಕ್ರೋಶಂ ಶ್ರೃಣುಯಾದ್ಯೋ ಯತಾತ್ಮನಾಮ್। ಸ ಹಿ ಕಾಲಂ ಚಿರಂ ಮಜ್ಜೇತ್ ಕುಮ್ಭೀಪಾಕೇ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದ ಯೋಗೇಶ್ವರರ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬಹುಕಾಲ ಕುಂಭೀಪಾಕ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ದ್ವೇಷಂ ಯೋಗಿಷು ವರ್ಜ್ಜಯೇತ್। ಪ್ರೇತ್ಯಾನ್ಯಂ ತತ್ಫಲಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಇಹ ಚೈವ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೨೧.

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಯೋಗಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿಯೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ನ ಪಾರಗೋ ವಿನ್ದತಿ ಪಾರಮಾತ್ಮನಸ್ತ್ರಿಲೋಕಮಧ್ಯೇ ಚರತಿ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ। ಋಚೋ ಯಜುಃಸಾಮತದಙ್ಗಪಾರಗೋ ವಿಕಾರಮೇವ ಹ್ಯನವಾಪ್ಯ ಸೀದತಿ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಪರತೀರವನ್ನು ತಲುಪದೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು; ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತರೂ, ಆಂತರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.

ವಿಕಾರಪಾರಃ ಪ್ರಕೃತೇಶ್ಚ ಪಾರಗಸ್ತ್ರಯೀ ಗುಣಾನಾಂ ತ್ರಿಗುಣಾನ್ತಪಾರಗಾ। ತತ್ತ್ವಞ್ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಯೋ ಗಪಾರಗಂ ಸ ಪಾರಗೋ ಯಸ್ತ್ವಯನಾನ್ತಪಾರಗಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಬದಲಾವಣೆಯ ಪಾರಾಗಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಾರಾಗಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಪಾರಾಗಿ, ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳ ಪಾರಾಗಿ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪಾರಾಗಿ, ಜೀವನಯಾನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನೇ ನಿಜವಾದ ಪಾರಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಯಥಾ ತತ್ತ್ವವಿಸರ್ಗಮಾತ್ಮನಸ್ತಥೈವ ಭೂಯಃ ಪ್ರಲಯಂ ಸದಾತ್ಮನಃ। ಪ್ರತ್ಯಾಹರೇದ್ಯೋಗಬಲೇನ ಯೋಗವಿತ್ ಸ ಸರ್ವಪಾರಕ್ರಮಯಾನಗೋಚರಃ ।। ೨೧.

ಯೋಗವನ್ನು ಅರಿತವನು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವಂತೆ, ಸದಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಲುಪುವ ಶಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅವನು ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು.

ವೇದಸ್ಯ ವೇದಿತಾ ಯೋ ವೈ ವೇದ್ಯಂ ವಿನ್ದತಿ ಯೋಗವಿತ್। ತಂ ವೈ ವೇದವಿದಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ತಂ ಪ್ರಾಹುರ್ವೇದಪಾರಗಮ್ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ವೇದವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ನಿಜವಾದ ವೇದಪಾಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ವೇದಪಾರಗ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವೇದ್ಯಂ ಚ ವೇದಿತವ್ಯಂ ಚ ವಿದಿತ್ವಾ ವೈ ಯಥಾವಿಧಿ। ಏವಂ ವೇದವಿದಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ತತೋಽನ್ಯೇ ವೇದಚಿನ್ತಕಾಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನೂ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅಂತಹವರನ್ನು ವೇದಚಿಂತಕರು ವೇದಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಜ್ಞಾನ್ ವೇದಾಂಸ್ತಥಾ ಕಾಮಾಞ್ಜ್ಞಾನಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ। ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಾಯುಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚೈವ ಪಿತೃಭಕ್ತೋ ಧನಾನಿ ಚ ।। ೨೧.

ಅವನು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು, ವೇದಗಳನ್ನು, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು, ವಿವಿಧ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಸಂತಾನ, ಪಿತೃಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪಂ ವೈ ಪಶ್ಚಿಮಂ ನಿಯತಂ ಪಠೇತ್। ಸರ್ವಾಪ್ಯೇತಾನ್ಯವಾಪ್ನೋತಿ ತೀರ್ಥೇ ದಾನಫಲಾನಿ ಚ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಶ್ಚೈವ ದ್ವಿಜಾನಾಮಗ್ರಭುಗ್ ಭವೇತ್। ಅಧ್ಯಾಪ್ಯ ವಾ ದ್ವಿಜಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೧.

ಅವನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಭಾಗವಹಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಶ್ಚೈವ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಮಾನನ್ತ್ಯಂ ಸ್ವರ್ಗಮಶ್ನುತೇ। ಅನಸೂಯೋ ಜಿತಕ್ರೋಧೋ ಲೋಭಮೋಹವಿವರ್ಜಿತಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಸದಾ ಈ ಅನಂತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈರ್ಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತೀರ್ಥಾನಾಂ ಚ ಫಲಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ದಾನಾದೀನಾಂ ತಥೈವ ಚ। ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯೋ ಹ್ಯಯಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸ್ವರ್ಗೋಪಾಯೋ ಹ್ಯಯಂ ಪರಃ । ಇಹ ಚಾಪಿ ಪರಾ ತುಷ್ಟಿಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಕುರ್ವೀತ ಯತ್ನತಃ ।। ೨೧.

ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಳ ಸಮಗ್ರ ಫಲವನ್ನೂ, ದಾನಾದಿಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಾರ್ಗ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಮಾರ್ಗ. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಇಮಂ ವಿಧಿಂ ಯೋ ಹಿ ಪಠೇದತನ್ದ್ರಿತಃ ಸಮಾಹಿತಃ ಸಂಸದಿ ಪರ್ವಸನ್ಧಿಷು । ಅಪತ್ಯಭಾಗ್ಭವತಿ ಪರೇಣ ತೇಜಸಾ ದಿವೌ ಕಸಾಂ ಸ ವ್ರಜತೇ ಸಲೋಕತಾಮ್ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸಂತಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಯೇನ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತ್ವಯಂ ಕಲ್ಪೋ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಸ್ವಯಮ್ಭುವೇ। ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರೇಭ್ಯಶ್ಚ ಸದಾ ಚ ಪ್ರಣತೋ ಹ್ಯಹಮ್ ।। ೨೧.

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರರಿಗೆ ಸದಾ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯೇತೇಪಿತರ ಸ್ತಾತ ದೇವಾನಾಮಪಿ ದೇವತಾಃ। ಸಪ್ತಸ್ವೇತೇಷು ತೇ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ಥಾನೇಷು ಪಿತರೋಽವ್ಯಥಾಃ ।। ೨೧.

ಪ್ರಿಯವನೇ, ಈ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರುಗಳು; ಈ ಏಳು ಜನರು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಿಕಾರವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಜಾಪತಿಸುತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಸರ್ವೇ ಚೈವ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಆದ್ಯೋ ಗಣಸ್ತು ಯೋಗಾನಾಂ ಸ ನಿತ್ಯೋ ಯೋಗವರ್ದ್ಧನಃ ।। ೨೧.

ಇವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾತ್ಮರು; ಮೊದಲ ಗುಂಪು ಯೋಗಿಗಳದು, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರುವವರು.

ದ್ವಿತೀಯೋ ದೇವತಾನಾಂ ತು ತೃತೀಯೋ ದೇವತಾಽರಿಣಾಮ್। ಶೇಷಾಸ್ತು ವರ್ಣಿನಾಂ ಜ್ಞೇಯಾ ಇತಿ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ ।। ೨೧.

ಎರಡನೇ ಗುಂಪು ದೇವತೆಗಳದು, ಮೂರನೇದು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳದು; ಉಳಿದವರು ಮಾನವರ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವಾಸ್ತ್ವೇತಾನ್ ಯಜನ್ತೇ ವೈ ಸರ್ವೇಷ್ವೇತೇಷ್ವವಸ್ಥಿತಾಃ। ಆಶ್ರಮಾಸ್ತು ಯಜನ್ತ್ಯೇತಾಂಶ್ಚತ್ವಾರಸ್ತು ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ।। ೨೧.

ದೇವತೆಗಳು ಈ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಇವರಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳವರು ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ಚಾಪಿ ಯಜನ್ತ್ಯೇತಾಂಶ್ಚತ್ವಾರಸ್ತು ಯಥಾವಿಧಿ। ತಥಾ ಸಙ್ಕರಜಾತಾಶ್ಚ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಶ್ಚೈವ ಯಜನ್ತಿ ವೈ ।। ೨೧.

ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳವರು ಕೂಡಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಕರಜಾತಿಯವರು ಮತ್ತು ಮ್ಲೇಛರೂ ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೄಂಶ್ಚ ಯೋ ಯಜೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಿತರಃ ಪೂಜಯನ್ತಿ ತಮ್। ಪಿತರಃ ಪುಷ್ಠಿಕಾಮಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಕಾಮಸ್ಯ ವಾ ಪುನಃ। ಪುಷ್ಠಿಂ ಪ್ರಜಾಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಂ ಚ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತಾಮಹಾಃ ।। ೨೧.

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪುಷ್ಟಿ ಅಥವಾ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಪಿತಾಮಹರು ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನೂ, ಸಂತಾನವನ್ನೂ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಕಾರ್ಯಾದಪಿ ಸೂನೋಃ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ। ದೇವತಾನಾಂ ಹಿ ಪಿತರಃ ಪೂರ್ವಮಾಪ್ಯಾಯನಂ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೨೧.

ಮಗನು ತಂದೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯ, ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದು. ಏಕೆಂದರೆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಪೋಷಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನ ಹಿ ಯೋಗಗತಿಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಪರಾ ಗತಿಃ। ತಪಸಾ ವಿಪ್ರಕೃಷ್ಟೇನ ದೃಶ್ಯತೇ ಮಾಂಸಚಕ್ಷುಷಾ ।। ೨೧.

ಯೋಗದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಆಗಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ರಾಜತಂ ಪಾತ್ರಮಥವಾ ರಜತಾನ್ವಿತಮ್। ಪಾವನಂ ಹ್ಯುತ್ತಮಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದೇವಾನಾಂ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೧.

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರವೋ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪಾತ್ರವೋ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯೇಷಾಂ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪಿಣ್ಡಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಬಾನ್ಧವಾ ನಾಮಗೋತ್ರತಃ। ಭೂಮೌ ಕುಶೋತ್ತರಾಯಾಞ್ಚ ಅಪಸವ್ಯವಿಧಾನತಃ ।। ೨೧.

ಯಾರ ಪೋಷಕರು, ಬಂಧುಗಳು ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರದ ಮೂಲಕ ಗುರುತಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಶದ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ತ್ತಮಾನಾಸ್ತೇ ಪಿಣ್ಡಾಃ ಪ್ರೀಣನ್ತಿ ವೈ ಪಿತೄನ್। ಯದಾಹಾರೋ ಭವೇಜ್ಜನ್ತುರಾಹಾರಃ ಸೋಽಸ್ಯ ಜಾಯತೇ ।। ೨೧.

ಯಾವೆಡೆ ಆ ಪಿಂಡಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು. ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಯಾವ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಅವನ ಪೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಥಾ ಗೋಷ್ಠೇ ಪ್ರನಷ್ಟಾಂ ವೈ ವತ್ಸೋ ವಿನ್ದತಿ ಮಾತರಮ್ । ತಥಾ ತಂ ನಯತೇ ಮನ್ತ್ರೋ ಜನ್ತುರ್ಯತ್ರಾವತಿಷ್ಠತೇ ।। ೨೧.

ಹಸುವಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಹಸುವಿನ ಮಗಳನ್ನು ಎಂತಹುದಾಗಿ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಅದು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.