ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವ್ಯಾಪಾದನಂ ಶಕ್ತಿನಿಬರ್ಹಣಂ ಕೃಷಿರ್ವಾಣಿಜ್ಯಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಪಶುಪಾಲನಂ ಚ। ಶುಶ್ರೂಷಣಂ ವಾಪ್ಯಗುರೋ ರಹೋ ವಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ನೈತದ್ವಿದ್ಯತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ।। ೧೭.

ಹತ್ಯೆ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಬಂಧಿಸುವುದು, ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಸು-ಮೇಕೆ ಸಾಕುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಗುಪ್ತ ಕೆಲಸಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ಯೇ ತು ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋ ಧ್ಯಾನಿನಸ್ತಥಾ। ಮಿಥ್ಯಾಸಙ್ಕಲ್ಪಿನಃ ಸರ್ವೇ ದುರ್ವೃತ್ತಾ ವಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಪ್ಪು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಥವಾ ದುಷ್ಚರಿತ್ರೆಯವರು—ಅಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಪತನಗೊಂಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮಿಥ್ಯಾತತ್ತ್ವವಿದೋ ವರ್ಜ್ಜ್ಯಾಸ್ತಥಾ ದಮ್ಭವಿಷೂಚಕಾಃ। ಉಪಪಾತಕಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪಾತಕೈಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೭.

ತಪ್ಪು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ದಂಭಿಗಳು, ಮೋಸಗಾರರು, ಚಿಕ್ಕದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ವೇದೇ ನಿಯೋಗದಾತಾರೋ ಲೋಭಮೋಹಫಲಾರ್ಥಿನಃ। ಬ್ರಹ್ಮವಿಕ್ರಯಿಣಶ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಹೇಳಿಸುವವರು, ಲೋಭ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವರು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ನ ನಿಯೋಗೋಽಸ್ತಿ ವೇದಾನಾಂ ಯೋ ನಿಯುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪಾಪಕೃತ್। ಭೋಕ್ತಾ ವೇದಫಲಾದ್ಭ್ರಶ್ಯೇದ್ದಾತಾ ದಾನಫಲಾತ್ತಥಾ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವೇದದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಕೊಡುವವನು ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಭೃತೋಽಧ್ಯಾಪಯತೇ ಯಸ್ತು ಭೃತಕಾಧ್ಯಾಪಿತಸ್ತು ಯಃ । ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ರಿಯವಿಕ್ರಯೀ ।। ೧೭.

ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಹೇಳುವವನು, ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ. ಇವರು ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯಿಣೌ ಚೈವ ಜೀವಿತಾರ್ಥಂ ವಿಗರ್ಹಿತೌ। ವೃತ್ತಿರೇಷಾ ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ತು ಪಾತಕಮ್ ।। ೧೭.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮಾರುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ವೈಶ್ಯನ ವೃತ್ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇದು ಪಾಪ.

ಪ್ರಾಹುರ್ವೇದಾನ್ ವೇದವಿದೋ ವೇದಾನ್ ಯಶ್ಚೋಪಜೀವತಿ ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಯಾರು ವೇದವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ಕೂಡ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವೃಥಾ ದಾರಾಂಶ್ಚ ಯೋ ಗಚ್ಛೇದ್ಯೋ ಯಜೇತ ವೃಥಾಧ್ವರೇ। ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದ್ವಿಜೋ ಯಶ್ಚೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ದ್ವಿಜನಾದರೂ ನಾಸ್ತಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.

ಆತ್ಮಾರ್ಥಂ ಯಃ ಪಚೇದನ್ನಂ ನ ದೇವಾತಿಥಿಕಾರಕಃ। ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪತಿತೌ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸೌ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಾವು ಮಾತ್ರ ಊಟವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಪತನಗೊಂಡವರು, ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರು—ಇವರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನಕ್ತಂಪರಾ ಯೇಷಾಂ ಪರದಾರರತಾಶ್ಚ ಯೇ। ಅರ್ಥಕಾಮ ರತಾಶ್ಚೈವ ನ ತಾನ್ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಭೋಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾರ ಹೆಂಗಸರು ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರು, ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಊಟಿಸಬಾರದು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಣಾಂ ಧರ್ಮ್ಮೇಷು ವಿರುದ್ಧಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಸ್ತೇನಶ್ಚ ಸರ್ವಯಾಜೀ ಚ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕಳ್ಳರು, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವವರು—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರು.

ಯಶ್ಚ ಸೂಕರವದ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯಶ್ಚ ಪಾಣಿತಲೇ ದ್ವಿಜಃ। ನ ತದಶ್ನನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಯಶ್ಚ ವಾಮಂ ಸಮಶ್ನುತೇ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಹಂದಿಯಂತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ದ್ವಿಜನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಊಟವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಎಡಕೈಯಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ—ಅವರ ಊಟವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಶೂದ್ರಾಯಾನುಪೇತಾಯ ಶ್ರಾದ್ಧೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ನ ದಾಪಯೇತ್। ಯೋ ದದ್ಯಾ ದ್ರಾಗಮೋಹಾತ್ತು ನ ತದ್ಗಚ್ಛೇತ್ಪಿತೄನ್ಸದಾ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಹೆಂಗಸಿಗೆ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಅಥವಾ ಉಪನಯನವಾಗದವರಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಆತುರದಿಂದ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪದು.

ತಸ್ಮಾನ್ನ ದೇಯಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಮನ್ನಾದ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಅನ್ಯತ್ರ ದಧಿಸರ್ಪಿರ್ಭ್ಯಾಂ ಶಿಷ್ಯೇ ಪುತ್ರಾಯ ನಾನ್ಯಥಾ ।। ೧೭.

ಆದುದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು; ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಗನಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ.

ಅನುಚ್ಛಿಷ್ಟನ್ತು ದಾತವ್ಯಮನ್ನಾದ್ಯಂ ವೈ ವಿಶೇಷತಃ। ಪುಷ್ಪಮೂಲಫಲೈರ್ವಾಪಿ ತುಷ್ಟಿಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಚಾನ್ನತಃ ।। ೧೭.

ಅನುಚ್ಛಿಷ್ಟವಾಗದ ಆಹಾರವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೂವು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾವನ್ತ್ಯನ್ನಾನಿ ಪೂತಾನಿ ಯಾವದುಷ್ಣಂ ನ ಮುಞ್ಚತಿ। ತಾವದಶ್ನನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಯಾವದಶ್ನನ್ತಿ ವಾಗ್ಯತಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾವಾಗಲೂ ಆಹಾರ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಬಿಸಿಯಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಪಿತೃಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತರಾದವರು ತಿನ್ನುವವರೆಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಭಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ದಾನಂ ಪ್ರತಿಗ್ರಹೋ ಹೋಮೋ ಭೋಜನಂ ಬಲಿರೇವ ಚ। ಸಾಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ತಥಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ನಾಸುರೇಭ್ಯೋ ಯಥಾ ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ದಾನ, ಸ್ವೀಕಾರ, ಹೋಮ, ಊಟ ಮತ್ತು ಬಲಿಯನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಠ ಬಳಸಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂಥದರಿಂದ ಅಸುರರಿಗೆ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಂತಾಗದು.

ಏತಾನ್ಯೇವ ಚ ಸರ್ವ್ವಾಣಿ ದಾನಾದೀನಿ ವಿಶೇಷತಃ। ಅನ್ತರ್ಜಾನ್ವವಿಶೇಷೇಣ ತದ್ವದಾಚಮನಂ ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾನಾದಿಗಳನ್ನು, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಮನವನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮುಣ್ಡಾಞ್ಜಟಿಲಕಾಷಾಯಾನ್ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇಽಪಿ ವರ್ಜ್ಜಯೇತ್। ಶಿಖಿಭ್ಯೋ ವಾ ತ್ರಿದಣಿಡಭ್ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಯತ್ನಾತ್ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಮುಂಡನ ಮಾಡಿದವರು, ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಕಾಶಾಯ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ದೂರವಿರಿಸಬೇಕು. ಶಿಖಾವಂತರು ಅಥವಾ ತ್ರಿದಂಡಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೀಡಬೇಕು.

ಯೇ ತು ವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋ ಧ್ಯಾನಿನಸ್ತಥಾ। ದೇವಭಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪುನೀಯುರ್ದರ್ಶನಾದಪಿ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಸದಾ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ದೇವಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರು, ಅವರ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವ್ವಂ ಯೋಗೇಶ್ವರೈರ್ವ್ಯಾಪ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವೈ ನಿರನ್ತರಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿಜ್ಜಗತೀಗತಮ್ ।। ೧೭.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಯೋಗೇಶ್ವರರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಂ ವಶೀಕೃತ್ಯ ಸರ್ವ್ವಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಯತ್ಪರಮ್। ಸದಸಚ್ಚೇತಿ ಯೈರ್ದೃಷ್ಟಂ ಸದಸಚ್ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ।। ೧೭.

ಪ್ರಪಂಚದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಹಾಗೂ ಪರಮವಾದುದನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ, ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವ್ವಜ್ಞಾನಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ಮೋಕ್ಷಾದೀನಿ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್। ತಸ್ಮಾತ್ತೇಷು ಸದಾಸಕ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯನುತ್ತಮಂ ಶುಭಮ್ ।। ೧೭.

ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನೂ, ಮೋಕ್ಷಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಋಚೋ ಹಿ ಯೋ ವೇದ ಸ ವೇದ ವೇದಾನ್ ಯಜೂಂಷಿ ಯೋ ವೇದ ಸ ವೇದ ಯಜ್ಞಮ್। ಸಾಮಾನಿ ಯೋ ವೇದ ಸ ವೇದ ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋ ಮಾನಸಂ ವೇದ ಸ ವೇದ ಸರ್ವ್ವಮ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಋಗ್ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಸಾಮವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಬೃಹಸ್ಪತಿರುವಾಚ।। ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ದಾನಾನಿ ಚ ಫಲಾನಿ ಚ। ತಾರಣಂ ಸರ್ವ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಂ ಸುಖಾವಹಮ್ ।। ೧೮.

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ದಾನಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಫಲಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವ ಮಾರ್ಗ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾದಿಯಾಗಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.

ಲೋಕೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಂ ಸ್ವರ್ಗ್ಯಮಾತ್ಮನ್ ಶ್ಚಾಪಿ ಯತ್ ಪ್ರಿಯಮ್। ಸರ್ವ್ವಂ ಪಿತೄಣಾಂ ದಾತವ್ಯಂ ತೇಷಾಮೇವಾಕ್ಷಯಾರ್ಥಿನಾ ।। ೧೮.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದು, ಸ್ವರ್ಗೀಯವಾದದು, ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಶಾಶ್ವತವಾದುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಜಾಮ್ಬೂನದಮಯಂ ದಿವ್ಯಂ ವಿಮಾನಂ ಸೂರ್ಯ್ಯಸನ್ನಿಭಮ್। ದಿವ್ಯಾಪ್ಸರೋಭಿಃ ಸಙ್ಕೀರ್ಣಮನ್ನದೋ ಲಭತೇ ಫಲಮ್ ।। ೧೮.

ಯಾರು ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನ ಮತ್ತು ದೇವಾಂಗನರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಆಚ್ಛಾದನನ್ತು ಯೋ ದದ್ಯಾದಾಹತಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಆಯುಃ ಪ್ರಕಾಮಮೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಂ ರೂಪಞ್ಚ ಲಭತೇ ಸುತಮ್ ।। ೧೮.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸುಂದರತೆ ಮತ್ತು ಪುತ್ರ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.