ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದತಿಥಯೇ ದೇಯಂ ಭೋಜಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಮ್। ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಸಾನುಕ್ರೋಶಾಯ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆದಕಾರಣ, ಅತಿಥಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ, ದಯಾಳುವಾದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತಿಂ ವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾನ್ ವಾ ಭೋಜಯೇಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋಪಕುರ್ವ್ವಾಣಃ ಪೂಜಾಮಾತ್ರೇಣ ತೋಷಿತಃ ।। ೧೭.

ಯಾವನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯರನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಗೃಹಸ್ಥಂ ಭೋಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಶ್ವೇದೇವಾಸ್ತು ಪೂಜಿತಾಃ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೇನ ಋಷಯೋ ವಾಲಖಿಲ್ಯೈಃ ಪುರನ್ದರಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಶ್ವದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಯತೀನಾಂ ಪೂಜನೇ ಚಾಪಿ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ಪೂಜಿತಃ। ಆಶ್ರಮಾಃ ಪಾವನಾಃ ಪಞ್ಚ ಉಪಧಾಭಿರನಾಶ್ರಮಾಃ ।। ೧೭.

ಯತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಐದು ಆಶ್ರಮಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿನವರು, ಬಯಲಿನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಪವಿತ್ರರಲ್ಲ.

ಚತ್ವಾರ ಆಶ್ರಮಾಃ ಪೂಜ್ಯಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ದೈವೇ ತಥೈವ ಚ। ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯೇಭ್ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೈವ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೧೭.

ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ, ದೈವಿಕ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿನವರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.

ಸ ತಿಷ್ಠೇದ್ವಾ ಬುಭುಕ್ಷುಸ್ತು ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯತಃ। ಅಯತಿ ರ್ಮೋಕ್ಷವಾದೀ ಚ ಉಭೌ ತೌ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕೌ ।। ೧೭.

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿದ್ದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಶಿಸ್ತಿಲ್ಲದ, ಮೋಸಗಾರ ಯತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ದುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರು.

ವೃಥಾಮುಣ್ಡಾಶ್ಚ ಜಟಿಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಾರ್ಪ್ಪಟಿಕಾಸ್ತಥಾ। ನಿರ್ಘೃಣಾನ್ ಭಿನ್ನವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಭಕ್ಷಾನ್ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತಲೆಕಡಿದುಕೊಂಡಿರುವರು, ಜಟೆ ಹಾಕಿರುವರು, ಹಾಳಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವರು, ಕ್ರೂರರು, ತಪ್ಪು ನಡವಳಿಕೆಯವರು, ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಕಾರುಕಾದೀನನಾಚಾರಾನ್ ಸರ್ವವೇದಬಹಿಷ್ಕೃತಾನ್। ಗಾಯನಾನ್ ದೇವವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಹವ್ಯಕವ್ಯೇಷು ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಹಾಡುವವರು, ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರು, ನಾಟಕವಾಡುವವರು, ವೇದಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು, ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡುವಾಗ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ದ್ವಿಜೇಷ್ವಪಿ ಕೃತಂ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಅವರು ದ್ವಿಜರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಂತಹವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಏತೇಷು ವರ್ತ್ತತೇ ಯಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ವವರ್ಣಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ। ಯೋಽಶ್ನಾತಿ ಸಹ ಶೂದ್ರೇಣ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಇಂತಹ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಶೂದ್ರನ ಜೊತೆ ಊಟ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವ್ಯಾಪಾದನಂ ಶಕ್ತಿನಿಬರ್ಹಣಂ ಕೃಷಿರ್ವಾಣಿಜ್ಯಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಪಶುಪಾಲನಂ ಚ। ಶುಶ್ರೂಷಣಂ ವಾಪ್ಯಗುರೋ ರಹೋ ವಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ನೈತದ್ವಿದ್ಯತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ।। ೧೭.

ಹತ್ಯೆ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಬಂಧಿಸುವುದು, ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಸು-ಮೇಕೆ ಸಾಕುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಗುಪ್ತ ಕೆಲಸಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ಯೇ ತು ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋ ಧ್ಯಾನಿನಸ್ತಥಾ। ಮಿಥ್ಯಾಸಙ್ಕಲ್ಪಿನಃ ಸರ್ವೇ ದುರ್ವೃತ್ತಾ ವಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಪ್ಪು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಥವಾ ದುಷ್ಚರಿತ್ರೆಯವರು—ಅಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಪತನಗೊಂಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮಿಥ್ಯಾತತ್ತ್ವವಿದೋ ವರ್ಜ್ಜ್ಯಾಸ್ತಥಾ ದಮ್ಭವಿಷೂಚಕಾಃ। ಉಪಪಾತಕಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪಾತಕೈಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೭.

ತಪ್ಪು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ದಂಭಿಗಳು, ಮೋಸಗಾರರು, ಚಿಕ್ಕದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ವೇದೇ ನಿಯೋಗದಾತಾರೋ ಲೋಭಮೋಹಫಲಾರ್ಥಿನಃ। ಬ್ರಹ್ಮವಿಕ್ರಯಿಣಶ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಹೇಳಿಸುವವರು, ಲೋಭ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವರು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ನ ನಿಯೋಗೋಽಸ್ತಿ ವೇದಾನಾಂ ಯೋ ನಿಯುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪಾಪಕೃತ್। ಭೋಕ್ತಾ ವೇದಫಲಾದ್ಭ್ರಶ್ಯೇದ್ದಾತಾ ದಾನಫಲಾತ್ತಥಾ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವೇದದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಕೊಡುವವನು ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಭೃತೋಽಧ್ಯಾಪಯತೇ ಯಸ್ತು ಭೃತಕಾಧ್ಯಾಪಿತಸ್ತು ಯಃ । ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ರಿಯವಿಕ್ರಯೀ ।। ೧೭.

ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಹೇಳುವವನು, ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ. ಇವರು ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯಿಣೌ ಚೈವ ಜೀವಿತಾರ್ಥಂ ವಿಗರ್ಹಿತೌ। ವೃತ್ತಿರೇಷಾ ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ತು ಪಾತಕಮ್ ।। ೧೭.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮಾರುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ವೈಶ್ಯನ ವೃತ್ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇದು ಪಾಪ.

ಪ್ರಾಹುರ್ವೇದಾನ್ ವೇದವಿದೋ ವೇದಾನ್ ಯಶ್ಚೋಪಜೀವತಿ ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಯಾರು ವೇದವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ಕೂಡ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವೃಥಾ ದಾರಾಂಶ್ಚ ಯೋ ಗಚ್ಛೇದ್ಯೋ ಯಜೇತ ವೃಥಾಧ್ವರೇ। ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದ್ವಿಜೋ ಯಶ್ಚೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ದ್ವಿಜನಾದರೂ ನಾಸ್ತಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.

ಆತ್ಮಾರ್ಥಂ ಯಃ ಪಚೇದನ್ನಂ ನ ದೇವಾತಿಥಿಕಾರಕಃ। ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪತಿತೌ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸೌ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಾವು ಮಾತ್ರ ಊಟವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಪತನಗೊಂಡವರು, ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರು—ಇವರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನಕ್ತಂಪರಾ ಯೇಷಾಂ ಪರದಾರರತಾಶ್ಚ ಯೇ। ಅರ್ಥಕಾಮ ರತಾಶ್ಚೈವ ನ ತಾನ್ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಭೋಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾರ ಹೆಂಗಸರು ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರು, ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಊಟಿಸಬಾರದು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಣಾಂ ಧರ್ಮ್ಮೇಷು ವಿರುದ್ಧಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಸ್ತೇನಶ್ಚ ಸರ್ವಯಾಜೀ ಚ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕಳ್ಳರು, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವವರು—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರು.

ಯಶ್ಚ ಸೂಕರವದ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯಶ್ಚ ಪಾಣಿತಲೇ ದ್ವಿಜಃ। ನ ತದಶ್ನನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಯಶ್ಚ ವಾಮಂ ಸಮಶ್ನುತೇ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಹಂದಿಯಂತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ದ್ವಿಜನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಊಟವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಎಡಕೈಯಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ—ಅವರ ಊಟವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಶೂದ್ರಾಯಾನುಪೇತಾಯ ಶ್ರಾದ್ಧೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ನ ದಾಪಯೇತ್। ಯೋ ದದ್ಯಾ ದ್ರಾಗಮೋಹಾತ್ತು ನ ತದ್ಗಚ್ಛೇತ್ಪಿತೄನ್ಸದಾ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಹೆಂಗಸಿಗೆ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಅಥವಾ ಉಪನಯನವಾಗದವರಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಆತುರದಿಂದ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪದು.

ತಸ್ಮಾನ್ನ ದೇಯಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಮನ್ನಾದ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಅನ್ಯತ್ರ ದಧಿಸರ್ಪಿರ್ಭ್ಯಾಂ ಶಿಷ್ಯೇ ಪುತ್ರಾಯ ನಾನ್ಯಥಾ ।। ೧೭.

ಆದುದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು; ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಗನಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ.

ಅನುಚ್ಛಿಷ್ಟನ್ತು ದಾತವ್ಯಮನ್ನಾದ್ಯಂ ವೈ ವಿಶೇಷತಃ। ಪುಷ್ಪಮೂಲಫಲೈರ್ವಾಪಿ ತುಷ್ಟಿಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಚಾನ್ನತಃ ।। ೧೭.

ಅನುಚ್ಛಿಷ್ಟವಾಗದ ಆಹಾರವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೂವು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾವನ್ತ್ಯನ್ನಾನಿ ಪೂತಾನಿ ಯಾವದುಷ್ಣಂ ನ ಮುಞ್ಚತಿ। ತಾವದಶ್ನನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಯಾವದಶ್ನನ್ತಿ ವಾಗ್ಯತಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾವಾಗಲೂ ಆಹಾರ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಬಿಸಿಯಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಪಿತೃಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತರಾದವರು ತಿನ್ನುವವರೆಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಭಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ದಾನಂ ಪ್ರತಿಗ್ರಹೋ ಹೋಮೋ ಭೋಜನಂ ಬಲಿರೇವ ಚ। ಸಾಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ತಥಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ನಾಸುರೇಭ್ಯೋ ಯಥಾ ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ದಾನ, ಸ್ವೀಕಾರ, ಹೋಮ, ಊಟ ಮತ್ತು ಬಲಿಯನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಠ ಬಳಸಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂಥದರಿಂದ ಅಸುರರಿಗೆ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಂತಾಗದು.

ಏತಾನ್ಯೇವ ಚ ಸರ್ವ್ವಾಣಿ ದಾನಾದೀನಿ ವಿಶೇಷತಃ। ಅನ್ತರ್ಜಾನ್ವವಿಶೇಷೇಣ ತದ್ವದಾಚಮನಂ ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾನಾದಿಗಳನ್ನು, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಮನವನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.