ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ನಿಯುಕ್ತೋ ವಾಽನಿಯುಕ್ತೋ ವಾ ಪಂಕ್ತ್‌ಯಾ ಹರತಿ ದುಷ್ಕೃತಮ್। ಪಾಪೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಿಷ್ಟಾಪೂರ್ತ್ತಂ ಚ ನಶ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೇಮಿತ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು—ಆದರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಹವನ ಹಾಗೂ ದಾನದಿಂದ ಬಂದ ಪುಣ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯತಿಸ್ತು ಸರ್ವ್ವವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಮಗ್ರ್ಯ ಉತ್ಸವೇ। ಇತಿಹಾಸಪಞ್ಚಮಾನ್ ವೇದಾನ್ ಯಃ ಪಠೇತ್ತು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ ।। ೧೭.

ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೂ, ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಐದನೇ ವೇದದ ಜೊತೆಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ, ಓದುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ಅನನ್ತರಂ ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ನಿಯೋಕ್ತವ್ಯೋ ವಿಜಾನತಾ। ತ್ರಿವೇದೋಽನನ್ತರಸ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿವೇದಸ್ತದನನ್ತರಃ ।। ೧೭.

ಅವನ ನಂತರ, ಯೋಗ್ಯತೆಯಂತೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು; ಅವನ ನಂತರ ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮತ್ತೆ ಅವನ ನಂತರ ಎರಡು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬರಬೇಕು.

ಏಕವೇದಸ್ತಥಾ ಪಶ್ಚಾನ್ನ್ಯಾಯಾಧ್ಯಾಯೀ ತತಃ ಪರಮ್। ಪಾವನಾಯೈವ ಪಂಕ್ತ್ಯಾ ವೈ ತಾನ್ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿಬೋಧತ ।। ೧೭.

ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ನಂತರ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇತರರು; ಇಂತಹವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯ ಏತೇ ಪೂರ್ವ್ವನಿರ್ದ್ದಿಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ತೇ ಹ್ಯನುಪೂರ್ವ್ವಶಃ। ಷಡಙ್ಗೀ ವಿನಯೀ ಯೋಗೀ ಸರ್ವ್ವತನ್ತ್ರಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲರೂ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಿರುವವನು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾಯಾವರಶ್ಚ ಪಞ್ಚೈತೇ ವಿಜ್ಞೇಯಾಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ । ಅಷ್ಟಾದಶಾನಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಮೇಕಸ್ಮಿನ್ ಪಾರಗೋಽಪಿ ಯಃ ।। ೧೭.

ಮತ್ತು ಯಾತ್ರಿಕನಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಸೇರಿ, ಈ ಐದು ಜನರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಹದಿನೆಂಟು ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು ಕೂಡ.

ಯಥಾವದ್ವರ್ತ್ತಮಾನಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ। ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಾಸ್ತ್ರೈವಿದ್ಯೋ ಯಶ್ಚ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಪಠೇದ್ದ್ವಿಜಃ ।। ೧೭.

ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು; ಮೂರು ನಚಿಕೇತಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯೇ ತಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಪಾರಂ ಯಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋ ಗತಃ। ಸರ್ವ ತೇ ಪಾವನಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪಙ್ಕ್ತೀನಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ ।। ೧೭.

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡ—ಈ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಮನ್ತ್ರಿತಸ್ತು ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯೋಷಿತಂ ಸೇವತೇ ದ್ವಿಜಃ। ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಮಾಸಂ ತಸ್ಯ ರೇತಸಿ ಶೇರತೇ ।। ೧೭.

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿತನಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ಅವನ ವೀರ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದತ್ತ್ವಾ ಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ಮೈಥುನಂ ಯೋ ನಿಷೇವತೇ। ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಮಾಸಂ ರೇತಃಸ್ಥಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನ ನೀಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ವೀರ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದತಿಥಯೇ ದೇಯಂ ಭೋಜಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಮ್। ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಸಾನುಕ್ರೋಶಾಯ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆದಕಾರಣ, ಅತಿಥಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ, ದಯಾಳುವಾದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತಿಂ ವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾನ್ ವಾ ಭೋಜಯೇಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋಪಕುರ್ವ್ವಾಣಃ ಪೂಜಾಮಾತ್ರೇಣ ತೋಷಿತಃ ।। ೧೭.

ಯಾವನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯರನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಗೃಹಸ್ಥಂ ಭೋಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಶ್ವೇದೇವಾಸ್ತು ಪೂಜಿತಾಃ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೇನ ಋಷಯೋ ವಾಲಖಿಲ್ಯೈಃ ಪುರನ್ದರಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಶ್ವದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಯತೀನಾಂ ಪೂಜನೇ ಚಾಪಿ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ಪೂಜಿತಃ। ಆಶ್ರಮಾಃ ಪಾವನಾಃ ಪಞ್ಚ ಉಪಧಾಭಿರನಾಶ್ರಮಾಃ ।। ೧೭.

ಯತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಐದು ಆಶ್ರಮಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿನವರು, ಬಯಲಿನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಪವಿತ್ರರಲ್ಲ.

ಚತ್ವಾರ ಆಶ್ರಮಾಃ ಪೂಜ್ಯಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ದೈವೇ ತಥೈವ ಚ। ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯೇಭ್ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೈವ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೧೭.

ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ, ದೈವಿಕ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿನವರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.

ಸ ತಿಷ್ಠೇದ್ವಾ ಬುಭುಕ್ಷುಸ್ತು ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯತಃ। ಅಯತಿ ರ್ಮೋಕ್ಷವಾದೀ ಚ ಉಭೌ ತೌ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕೌ ।। ೧೭.

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿದ್ದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಶಿಸ್ತಿಲ್ಲದ, ಮೋಸಗಾರ ಯತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ದುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರು.

ವೃಥಾಮುಣ್ಡಾಶ್ಚ ಜಟಿಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಾರ್ಪ್ಪಟಿಕಾಸ್ತಥಾ। ನಿರ್ಘೃಣಾನ್ ಭಿನ್ನವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಭಕ್ಷಾನ್ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತಲೆಕಡಿದುಕೊಂಡಿರುವರು, ಜಟೆ ಹಾಕಿರುವರು, ಹಾಳಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವರು, ಕ್ರೂರರು, ತಪ್ಪು ನಡವಳಿಕೆಯವರು, ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಕಾರುಕಾದೀನನಾಚಾರಾನ್ ಸರ್ವವೇದಬಹಿಷ್ಕೃತಾನ್। ಗಾಯನಾನ್ ದೇವವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಹವ್ಯಕವ್ಯೇಷು ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಹಾಡುವವರು, ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರು, ನಾಟಕವಾಡುವವರು, ವೇದಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು, ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡುವಾಗ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ದ್ವಿಜೇಷ್ವಪಿ ಕೃತಂ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಅವರು ದ್ವಿಜರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಂತಹವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಏತೇಷು ವರ್ತ್ತತೇ ಯಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ವವರ್ಣಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ। ಯೋಽಶ್ನಾತಿ ಸಹ ಶೂದ್ರೇಣ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕಾಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಇಂತಹ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಶೂದ್ರನ ಜೊತೆ ಊಟ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವ್ಯಾಪಾದನಂ ಶಕ್ತಿನಿಬರ್ಹಣಂ ಕೃಷಿರ್ವಾಣಿಜ್ಯಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಪಶುಪಾಲನಂ ಚ। ಶುಶ್ರೂಷಣಂ ವಾಪ್ಯಗುರೋ ರಹೋ ವಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ನೈತದ್ವಿದ್ಯತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ।। ೧೭.

ಹತ್ಯೆ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಬಂಧಿಸುವುದು, ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಸು-ಮೇಕೆ ಸಾಕುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಗುಪ್ತ ಕೆಲಸಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ಯೇ ತು ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋ ಧ್ಯಾನಿನಸ್ತಥಾ। ಮಿಥ್ಯಾಸಙ್ಕಲ್ಪಿನಃ ಸರ್ವೇ ದುರ್ವೃತ್ತಾ ವಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಪ್ಪು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಥವಾ ದುಷ್ಚರಿತ್ರೆಯವರು—ಅಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಪತನಗೊಂಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮಿಥ್ಯಾತತ್ತ್ವವಿದೋ ವರ್ಜ್ಜ್ಯಾಸ್ತಥಾ ದಮ್ಭವಿಷೂಚಕಾಃ। ಉಪಪಾತಕಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪಾತಕೈಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೭.

ತಪ್ಪು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ದಂಭಿಗಳು, ಮೋಸಗಾರರು, ಚಿಕ್ಕದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ವೇದೇ ನಿಯೋಗದಾತಾರೋ ಲೋಭಮೋಹಫಲಾರ್ಥಿನಃ। ಬ್ರಹ್ಮವಿಕ್ರಯಿಣಶ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಹೇಳಿಸುವವರು, ಲೋಭ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವರು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ನ ನಿಯೋಗೋಽಸ್ತಿ ವೇದಾನಾಂ ಯೋ ನಿಯುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪಾಪಕೃತ್। ಭೋಕ್ತಾ ವೇದಫಲಾದ್ಭ್ರಶ್ಯೇದ್ದಾತಾ ದಾನಫಲಾತ್ತಥಾ ।। ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವೇದದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಕೊಡುವವನು ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಭೃತೋಽಧ್ಯಾಪಯತೇ ಯಸ್ತು ಭೃತಕಾಧ್ಯಾಪಿತಸ್ತು ಯಃ । ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ರಿಯವಿಕ್ರಯೀ ।। ೧೭.

ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಹೇಳುವವನು, ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓದುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ. ಇವರು ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯಿಣೌ ಚೈವ ಜೀವಿತಾರ್ಥಂ ವಿಗರ್ಹಿತೌ। ವೃತ್ತಿರೇಷಾ ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ತು ಪಾತಕಮ್ ।। ೧೭.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮಾರುವವನು—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ವೈಶ್ಯನ ವೃತ್ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇದು ಪಾಪ.

ಪ್ರಾಹುರ್ವೇದಾನ್ ವೇದವಿದೋ ವೇದಾನ್ ಯಶ್ಚೋಪಜೀವತಿ ೧೭.

ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಯಾರು ವೇದವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ಕೂಡ ದೂಷಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವೃಥಾ ದಾರಾಂಶ್ಚ ಯೋ ಗಚ್ಛೇದ್ಯೋ ಯಜೇತ ವೃಥಾಧ್ವರೇ। ನಾರ್ಹತಸ್ತಾವಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದ್ವಿಜೋ ಯಶ್ಚೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ದ್ವಿಜನಾದರೂ ನಾಸ್ತಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಇವರು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.