ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಶ್ಚಾಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಮೋಹಾದಾಯಾನ್ತೋಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್। ಉಪವಿಶ್ಯ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಾಗುದಙ್ಮುಖಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ತು ಅನ್ತರ್ಜಾನುರುಪ ಸ್ಪೃಶೇತ್। ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ತ್ರಿಃ ಪಿಬೇಚ್ಚಾಪಃ ಪ್ರಯತಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ।। ೧೭.

ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿರೇವ ಮಾರ್ಜನಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಕೃದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತತಃ। ಖಾನಿ ಮೂರ್ದ್ಧಾನಮಾತ್ಮಾನಂ ಹಸ್ತೌ ಪಾದೌ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಎರಡು ಬಾರಿ ತೊಳೆದು, ಒಂದು ಬಾರಿ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ರಂಧ್ರಗಳು, ತಲೆ, ದೇಹ, ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತಥಾ ತಸ್ಯ ಯದ್ಯಮೀಮಾಂಸಿತಂ ಭವೇತ್। ಏವಮಾಚಮನಂ ತಸ್ಯ ವೇದಾ ಯಜ್ಞಾಸ್ತಪಾಂಸಿ ಚ ।। ೧೭.

ಛರ್ಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಇದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡುವುದು, ವೇದಪಾಠ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

ದಾನಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಞ್ಚ ಭವನ್ತಿ ಸಫಲಾಸ್ತಥಾ। ಕ್ರಿಯಾಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಮೋಹಾದನಾಚಮ್ಯೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ದಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯಾಗದೆ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡದೆ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವನ್ತಿ ಚ ವೃಥಾ ತಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾ ಹ್ಯೇತಾ ನ ಸಂಶಯಃ। ವಾಗ್ಭಾವಶುದ್ಧನಿರ್ಣಿಕ್ತಮದುಷ್ಟಂ ವಾಪ್ಯನಿನ್ದಿತಮ್ ।। ೧೭.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಮೇಧ್ಯಾನ್ಯೇತಾನಿ ಜ್ಞೇಯಾನಿ ದುಷ್ಟಮೇಭ್ಯೋ ವಿಪರ್ಯಯಃ। ನ ವಕ್ತವ್ಯಃ ಸದಾ ವಿಪ್ರಃ ಕ್ಷುಧಿತೋ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೧೭.

ಈ ಕಾರ್ಯಗಳು ಶುದ್ಧವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವು ಅಶುದ್ಧ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ 'ನಾನು ಹಸಿವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಏನು ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು.

ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಯೋ ದದ್ಯಾದಯೂಪೋ ಯಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ। ಅಪ್ಲುಷ್ಟಾನ್ನಂ ಶ್ರೃತಾನ್ನನ್ತು ಕೃಶವೃತ್ತಿಮಯಾಚಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಯಜ್ಞವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡದ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ದುಷ್ಟವೃತ್ತಿಯವರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಅನ್ನ ಯಜ್ಞವಲ್ಲ.

ಏಕಾನ್ತಶೀಲಂ ಹ್ರೀಮನ್ತಂ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಭೋಜಯೇತ್ । ಯೋ ದದಾತ್ಯಾನ್ತಿಮಭ್ಯೇಶ್ಚ ಸ ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ದುರಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಯಾರು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕೊಡುವರೋ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ದುಷ್ಟರು.

ಅಪಿ ಜಾತಿಶತಂ ಗತ್ವಾ ನ ಸ ಮುಚ್ಯೇತ ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್। ವಿಷಮಂ ಭೋಜಯೇದ್ವಿಪ್ರಾನೇಕಪಂಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಯೋ ನರಃ ।। ೧೭.

ಯಾವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸದೆ, ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದುದರೂ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಯುಕ್ತೋ ವಾಽನಿಯುಕ್ತೋ ವಾ ಪಂಕ್ತ್‌ಯಾ ಹರತಿ ದುಷ್ಕೃತಮ್। ಪಾಪೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಿಷ್ಟಾಪೂರ್ತ್ತಂ ಚ ನಶ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೇಮಿತ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು—ಆದರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಹವನ ಹಾಗೂ ದಾನದಿಂದ ಬಂದ ಪುಣ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯತಿಸ್ತು ಸರ್ವ್ವವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಮಗ್ರ್ಯ ಉತ್ಸವೇ। ಇತಿಹಾಸಪಞ್ಚಮಾನ್ ವೇದಾನ್ ಯಃ ಪಠೇತ್ತು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ ।। ೧೭.

ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೂ, ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಐದನೇ ವೇದದ ಜೊತೆಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ, ಓದುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ಅನನ್ತರಂ ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ನಿಯೋಕ್ತವ್ಯೋ ವಿಜಾನತಾ। ತ್ರಿವೇದೋಽನನ್ತರಸ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿವೇದಸ್ತದನನ್ತರಃ ।। ೧೭.

ಅವನ ನಂತರ, ಯೋಗ್ಯತೆಯಂತೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು; ಅವನ ನಂತರ ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮತ್ತೆ ಅವನ ನಂತರ ಎರಡು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬರಬೇಕು.

ಏಕವೇದಸ್ತಥಾ ಪಶ್ಚಾನ್ನ್ಯಾಯಾಧ್ಯಾಯೀ ತತಃ ಪರಮ್। ಪಾವನಾಯೈವ ಪಂಕ್ತ್ಯಾ ವೈ ತಾನ್ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿಬೋಧತ ।। ೧೭.

ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ನಂತರ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇತರರು; ಇಂತಹವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯ ಏತೇ ಪೂರ್ವ್ವನಿರ್ದ್ದಿಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ತೇ ಹ್ಯನುಪೂರ್ವ್ವಶಃ। ಷಡಙ್ಗೀ ವಿನಯೀ ಯೋಗೀ ಸರ್ವ್ವತನ್ತ್ರಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲರೂ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಿರುವವನು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾಯಾವರಶ್ಚ ಪಞ್ಚೈತೇ ವಿಜ್ಞೇಯಾಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ । ಅಷ್ಟಾದಶಾನಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಮೇಕಸ್ಮಿನ್ ಪಾರಗೋಽಪಿ ಯಃ ।। ೧೭.

ಮತ್ತು ಯಾತ್ರಿಕನಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಸೇರಿ, ಈ ಐದು ಜನರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಹದಿನೆಂಟು ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು ಕೂಡ.

ಯಥಾವದ್ವರ್ತ್ತಮಾನಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ। ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಾಸ್ತ್ರೈವಿದ್ಯೋ ಯಶ್ಚ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಪಠೇದ್ದ್ವಿಜಃ ।। ೧೭.

ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು; ಮೂರು ನಚಿಕೇತಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯೇ ತಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಪಾರಂ ಯಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋ ಗತಃ। ಸರ್ವ ತೇ ಪಾವನಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪಙ್ಕ್ತೀನಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ ।। ೧೭.

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡ—ಈ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಮನ್ತ್ರಿತಸ್ತು ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯೋಷಿತಂ ಸೇವತೇ ದ್ವಿಜಃ। ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಮಾಸಂ ತಸ್ಯ ರೇತಸಿ ಶೇರತೇ ।। ೧೭.

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿತನಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ಅವನ ವೀರ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದತ್ತ್ವಾ ಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ಮೈಥುನಂ ಯೋ ನಿಷೇವತೇ। ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಮಾಸಂ ರೇತಃಸ್ಥಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನ ನೀಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ವೀರ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದತಿಥಯೇ ದೇಯಂ ಭೋಜಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಮ್। ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಸಾನುಕ್ರೋಶಾಯ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆದಕಾರಣ, ಅತಿಥಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ, ದಯಾಳುವಾದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತಿಂ ವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾನ್ ವಾ ಭೋಜಯೇಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋಪಕುರ್ವ್ವಾಣಃ ಪೂಜಾಮಾತ್ರೇಣ ತೋಷಿತಃ ।। ೧೭.

ಯಾವನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯರನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಗೃಹಸ್ಥಂ ಭೋಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಶ್ವೇದೇವಾಸ್ತು ಪೂಜಿತಾಃ। ವಾನಪ್ರಸ್ಥೇನ ಋಷಯೋ ವಾಲಖಿಲ್ಯೈಃ ಪುರನ್ದರಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಶ್ವದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಯತೀನಾಂ ಪೂಜನೇ ಚಾಪಿ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ಪೂಜಿತಃ। ಆಶ್ರಮಾಃ ಪಾವನಾಃ ಪಞ್ಚ ಉಪಧಾಭಿರನಾಶ್ರಮಾಃ ।। ೧೭.

ಯತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಐದು ಆಶ್ರಮಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿನವರು, ಬಯಲಿನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಪವಿತ್ರರಲ್ಲ.

ಚತ್ವಾರ ಆಶ್ರಮಾಃ ಪೂಜ್ಯಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ದೈವೇ ತಥೈವ ಚ। ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯೇಭ್ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೈವ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ।। ೧೭.

ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ, ದೈವಿಕ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿನವರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.

ಸ ತಿಷ್ಠೇದ್ವಾ ಬುಭುಕ್ಷುಸ್ತು ಚತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯತಃ। ಅಯತಿ ರ್ಮೋಕ್ಷವಾದೀ ಚ ಉಭೌ ತೌ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕೌ ।। ೧೭.

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿದ್ದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಶಿಸ್ತಿಲ್ಲದ, ಮೋಸಗಾರ ಯತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ದುಷಿತಗೊಳಿಸುವವರು.

ವೃಥಾಮುಣ್ಡಾಶ್ಚ ಜಟಿಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಾರ್ಪ್ಪಟಿಕಾಸ್ತಥಾ। ನಿರ್ಘೃಣಾನ್ ಭಿನ್ನವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಭಕ್ಷಾನ್ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತಲೆಕಡಿದುಕೊಂಡಿರುವರು, ಜಟೆ ಹಾಕಿರುವರು, ಹಾಳಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವರು, ಕ್ರೂರರು, ತಪ್ಪು ನಡವಳಿಕೆಯವರು, ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಕಾರುಕಾದೀನನಾಚಾರಾನ್ ಸರ್ವವೇದಬಹಿಷ್ಕೃತಾನ್। ಗಾಯನಾನ್ ದೇವವೃತ್ತಾಂಶ್ಚ ಹವ್ಯಕವ್ಯೇಷು ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಹಾಡುವವರು, ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರು, ನಾಟಕವಾಡುವವರು, ವೇದಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು, ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು—ಇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡುವಾಗ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ದ್ವಿಜೇಷ್ವಪಿ ಕೃತಂ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಅವರು ದ್ವಿಜರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಂತಹವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು.