ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಕಣ್ಠಂ ಶಿರೋ ವಾ ಪ್ರಾವೃತ್ಯ ರಥ್ಯಾ ಪಾದಗತಸ್ತು ವಾ। ಅಕೃತ್ವಾ ಪಾದಯೋಃ ಶೌಚಮಾಚಾನ್ತೋಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ಕಂಠ ಅಥವಾ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅಥವಾ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಗೆ ಕಳೆ ಇದ್ದರೂ ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಬಾಯಿ ತೊಳೆದರೂ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಪಾತ್ರಂ ನಿಃಕ್ಷಿಪ್ಯ ಆಚಮ್ಯಾಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಪುನಃ। ದ್ರವ್ಯಸ್ಯಾನ್ಯಸ್ಯ ತು ತಥಾ ಕುರ್ಯಾದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಪುನಃ ।। ೧೭.

ಪಾತ್ರವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಬದಿಗೆ ಇಟ್ಟ ನಂತರ, ನೀರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಾದರೂ ಪುನಃ ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾದೀನಾಂ ತೃಣಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರೋಕ್ಷಣಂ ಹವಿಷಾನ್ತಥಾ। ಪರಾಹೃತಾನಾಂ ದ್ರವ್ಯಾಣಾಂ ನಿಧಾಯಾಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತಥಾ ।। ೧೭.

ಹೂಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಹವಿಸುಗಳಿಗೂ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ತಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟ ನಂತರವೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರೋಕ್ಷಿತನ್ತು ಹರೇತ್ ಕಿಞ್ಚಿ ಚ್ಛ್ರಾದ್ಧೇ ದೈವ ತಥಾ ಪುನಃ। ಉತ್ತರೇಣ ಹರೇದ್ವೇದ್ಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣೇನ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ತೆಗೆದು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ವಿಚ್ಛಿನ್ನಂ ಸ್ಯಾದ್ವಿಪರ್ಯಾಸೇ ದೈವೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ತಥೈವ ಚ। ದಕ್ಷಿಣೇನ ತು ಹಸ್ತೇನ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ವೇದಿಮಾಲಿಖೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಕ್ರಮ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಲಿ, ಬಲಗೈಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಕರಾಭ್ಯಾಮೇವ ದೇವಾನಾಂ ಪಿತೄಣಾಂ ವಿಕರಂ ಶುಭಮ್। ಕ್ಷುಭಿತಸ್ವಪ್ನಯೋಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಮೂತ್ರಪುರೀಷಯೋಃ ।। ೧೭.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ನಿದ್ರೆ ಅಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಥವಾ ಮೂತ್ರ, ಶೌಚದ ನಂತರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿಷ್ಠೀವಿತೇ ಯಥಾ ವ್ಯಕ್ತೇ ಭುಕ್ತ್ವಾ ವಿಪರಿಧಾಯ ಚ। ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಸ್ಯ ಚ ಸಂಸ್ಪರ್ಶೇ ತಥಾ ಪಾದಾವಸೇಚನೇ ।। ೧೭.

ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಗುಳಿದ ನಂತರ, ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮೇಲಂಗಿ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಲು ತೊಳೆದ ನಂತರವೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟಸ್ಯ ಸುಮಮ್ಭಾಷೇ ಹ್ಯಶುಚಿಂ ಪ್ರಯತಸ್ಯ ಚ। ಸನ್ದೇಹೇಷು ಚ ಸರ್ವೇಷು ಶಿಖಾಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ನೀರು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಸಂಶಯವಾದಾಗ, ಜಟೆ ಬಿಚ್ಚಿದಾಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ವಿನಾ ಯಜ್ಞೋಪವೀತೇನ ಮೋಹಾತ್ತು ಯದ್ಯುಪಸ್ಪೃಷೇತ್। ಔಷ್ಠಸ್ಯ ದನ್ತಸಂಸ್ಪರ್ಶೇ ದರ್ಶನೇ ಚಾನ್ತ್ಯವಾಸಿನಾಮ್ ।। ೧೭.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿಲ್ಲದೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡಿದರೆ, ತುಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಹಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಜಿಙ್ವಯಾ ಚೈವ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ದನ್ತಾಸಕ್ತಂ ತಥೈವ ಚ। ಸಶಬ್ದಮಙ್ಗುಲೀಭಿಶ್ಚ ಪ್ರಣತಶ್ಚಾವಲೋ ಕಯನ್ ।। ೧೭.

ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಬೆರಳಿನಿಂದ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ತಲೆಬಾಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಯಶ್ಚಾಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಮೋಹಾದಾಯಾನ್ತೋಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್। ಉಪವಿಶ್ಯ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಾಗುದಙ್ಮುಖಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ತು ಅನ್ತರ್ಜಾನುರುಪ ಸ್ಪೃಶೇತ್। ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ತ್ರಿಃ ಪಿಬೇಚ್ಚಾಪಃ ಪ್ರಯತಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ।। ೧೭.

ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿರೇವ ಮಾರ್ಜನಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಕೃದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತತಃ। ಖಾನಿ ಮೂರ್ದ್ಧಾನಮಾತ್ಮಾನಂ ಹಸ್ತೌ ಪಾದೌ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಎರಡು ಬಾರಿ ತೊಳೆದು, ಒಂದು ಬಾರಿ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ರಂಧ್ರಗಳು, ತಲೆ, ದೇಹ, ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತಥಾ ತಸ್ಯ ಯದ್ಯಮೀಮಾಂಸಿತಂ ಭವೇತ್। ಏವಮಾಚಮನಂ ತಸ್ಯ ವೇದಾ ಯಜ್ಞಾಸ್ತಪಾಂಸಿ ಚ ।। ೧೭.

ಛರ್ಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಇದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡುವುದು, ವೇದಪಾಠ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

ದಾನಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಞ್ಚ ಭವನ್ತಿ ಸಫಲಾಸ್ತಥಾ। ಕ್ರಿಯಾಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಮೋಹಾದನಾಚಮ್ಯೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ದಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯಾಗದೆ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡದೆ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವನ್ತಿ ಚ ವೃಥಾ ತಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾ ಹ್ಯೇತಾ ನ ಸಂಶಯಃ। ವಾಗ್ಭಾವಶುದ್ಧನಿರ್ಣಿಕ್ತಮದುಷ್ಟಂ ವಾಪ್ಯನಿನ್ದಿತಮ್ ।। ೧೭.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಮೇಧ್ಯಾನ್ಯೇತಾನಿ ಜ್ಞೇಯಾನಿ ದುಷ್ಟಮೇಭ್ಯೋ ವಿಪರ್ಯಯಃ। ನ ವಕ್ತವ್ಯಃ ಸದಾ ವಿಪ್ರಃ ಕ್ಷುಧಿತೋ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೧೭.

ಈ ಕಾರ್ಯಗಳು ಶುದ್ಧವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವು ಅಶುದ್ಧ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ 'ನಾನು ಹಸಿವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಏನು ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು.

ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಯೋ ದದ್ಯಾದಯೂಪೋ ಯಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ। ಅಪ್ಲುಷ್ಟಾನ್ನಂ ಶ್ರೃತಾನ್ನನ್ತು ಕೃಶವೃತ್ತಿಮಯಾಚಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಯಜ್ಞವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡದ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ದುಷ್ಟವೃತ್ತಿಯವರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಅನ್ನ ಯಜ್ಞವಲ್ಲ.

ಏಕಾನ್ತಶೀಲಂ ಹ್ರೀಮನ್ತಂ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಭೋಜಯೇತ್ । ಯೋ ದದಾತ್ಯಾನ್ತಿಮಭ್ಯೇಶ್ಚ ಸ ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ದುರಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಯಾರು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕೊಡುವರೋ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ದುಷ್ಟರು.

ಅಪಿ ಜಾತಿಶತಂ ಗತ್ವಾ ನ ಸ ಮುಚ್ಯೇತ ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್। ವಿಷಮಂ ಭೋಜಯೇದ್ವಿಪ್ರಾನೇಕಪಂಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಯೋ ನರಃ ।। ೧೭.

ಯಾವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸದೆ, ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದುದರೂ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಯುಕ್ತೋ ವಾಽನಿಯುಕ್ತೋ ವಾ ಪಂಕ್ತ್‌ಯಾ ಹರತಿ ದುಷ್ಕೃತಮ್। ಪಾಪೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಿಷ್ಟಾಪೂರ್ತ್ತಂ ಚ ನಶ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೇಮಿತ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು—ಆದರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಹವನ ಹಾಗೂ ದಾನದಿಂದ ಬಂದ ಪುಣ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯತಿಸ್ತು ಸರ್ವ್ವವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಮಗ್ರ್ಯ ಉತ್ಸವೇ। ಇತಿಹಾಸಪಞ್ಚಮಾನ್ ವೇದಾನ್ ಯಃ ಪಠೇತ್ತು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ ।। ೧೭.

ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೂ, ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಐದನೇ ವೇದದ ಜೊತೆಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ, ಓದುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ಅನನ್ತರಂ ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ನಿಯೋಕ್ತವ್ಯೋ ವಿಜಾನತಾ। ತ್ರಿವೇದೋಽನನ್ತರಸ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿವೇದಸ್ತದನನ್ತರಃ ।। ೧೭.

ಅವನ ನಂತರ, ಯೋಗ್ಯತೆಯಂತೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು; ಅವನ ನಂತರ ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮತ್ತೆ ಅವನ ನಂತರ ಎರಡು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬರಬೇಕು.

ಏಕವೇದಸ್ತಥಾ ಪಶ್ಚಾನ್ನ್ಯಾಯಾಧ್ಯಾಯೀ ತತಃ ಪರಮ್। ಪಾವನಾಯೈವ ಪಂಕ್ತ್ಯಾ ವೈ ತಾನ್ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿಬೋಧತ ।। ೧೭.

ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ನಂತರ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇತರರು; ಇಂತಹವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯ ಏತೇ ಪೂರ್ವ್ವನಿರ್ದ್ದಿಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ತೇ ಹ್ಯನುಪೂರ್ವ್ವಶಃ। ಷಡಙ್ಗೀ ವಿನಯೀ ಯೋಗೀ ಸರ್ವ್ವತನ್ತ್ರಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲರೂ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಿರುವವನು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾಯಾವರಶ್ಚ ಪಞ್ಚೈತೇ ವಿಜ್ಞೇಯಾಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ । ಅಷ್ಟಾದಶಾನಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಮೇಕಸ್ಮಿನ್ ಪಾರಗೋಽಪಿ ಯಃ ।। ೧೭.

ಮತ್ತು ಯಾತ್ರಿಕನಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಸೇರಿ, ಈ ಐದು ಜನರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಹದಿನೆಂಟು ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನು ಕೂಡ.

ಯಥಾವದ್ವರ್ತ್ತಮಾನಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ತೇ ಪಙ್ಕ್ತಿಪಾವನಾಃ। ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಾಸ್ತ್ರೈವಿದ್ಯೋ ಯಶ್ಚ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಪಠೇದ್ದ್ವಿಜಃ ।। ೧೭.

ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು; ಮೂರು ನಚಿಕೇತಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜನು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯೇ ತಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಪಾರಂ ಯಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋ ಗತಃ। ಸರ್ವ ತೇ ಪಾವನಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪಙ್ಕ್ತೀನಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ ।। ೧೭.

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡ—ಈ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಮನ್ತ್ರಿತಸ್ತು ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯೋಷಿತಂ ಸೇವತೇ ದ್ವಿಜಃ। ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಮಾಸಂ ತಸ್ಯ ರೇತಸಿ ಶೇರತೇ ।। ೧೭.

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿತನಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ಅವನ ವೀರ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.