ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಹಿಮವತ್ಪ್ರಭವಾ ನದ್ಯೋ ಯಾಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಋಷಿಪೂಜಿತಾಃ । ಸರಸ್ತೀರ್ಥಾಭಿಸಂವೇದ್ಯಾ ನದೀ ನವವಹಾಸ್ತಥಾ ।। ೧೭.

ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಇತರ ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಹರಿವಿನ ನದಿಗಳು—allವು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು.

ಗತ್ವೈತಾನ್ ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾಪೈಃ ಸ್ವರ್ಗೇ ನಿತ್ಯಂ ಮಹೀಯತೇ। ದಶರಾತ್ರಮಶೌಚನ್ತು ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವೈ ಮೃತಸೂತಕೇ ।। ೧೭.

ಈ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೃತ್ಯು ಅಥವಾ ಜನನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಅಶೌಚವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಿಶೇಷೇಣ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ದ್ವಾದಶ ಸ್ಮೃತಮ್। ಅರ್ದ್ಧಂ ಮಾಸನ್ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಮಾಸಾಚ್ಛೂದ್ರಸ್ತು ಶುಧ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ರಾತ್ರಿ, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳು, ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಕ್ಯಾ ಸರ್ವವರ್ಣಾನಾಂ ತ್ರಿರಾತ್ರೇಣ ತು ಶುದ್ಧಯತಿ। ಉದಕ್ಯಾಂ ಸೂತಿಕಾಞ್ಚೈವ ಶ್ವಾನಮನ್ತ್ಯಾವಸಾಯಿನಮ್ ।। ೧೭.

ನೀರು ತರಲು ಹೋಗುವ ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಶೌಚವು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಬಳಿಕ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೆರಿಗೆ ಹೆಂಗಸು, ಶ್ವಾನ ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹ ಹತ್ತಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸಹ.

ನಗ್ನಾದೀನ್ ಮೃತಹಾರಾಂಶ್ಚ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಽಶೌಚಂ ವಿಧೀಯತೇ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸಚೈಲೋ ಮೃದ್ಭಿಸ್ತು ದ್ವಾದಶಭಿಸ್ತು ಶುಧ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಬೆತ್ತಲೆ ಇರುವವರನ್ನು ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹ ಹೊರುವವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅಶೌಚವಾಗುತ್ತದೆ; ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಏತದೇವ ಭವೇಚ್ಛೌಚಂ ಮೈಥುನೇ ನವಭಿಸ್ತಥಾ। ಮೃದಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ತು ಕುರ್ಯಾಚ್ಛೌಚವಿಧಿನ್ನರಃ ।। ೧೭.

ಮೈಥುನದ ನಂತರವೂ ಇದೇ ಶುದ್ಧಿಯ ನಿಯಮ, ಆದರೆ ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚಾದ್ಭಿರ್ಹಸ್ತೌ ಚ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚೈವ ಮೃದಾ ಪುನಃ। ಮೃದಂ ಗುಹ್ಯೇ ತತೋ ದ್ವಿಸ್ತು ಪುನರೇವ ಮೃದಂ ಬುಧಃ ।। ೧೭.

ಕೈಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದು, ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನಾಚರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಶೌಚ ವಿಧಿರ್ದೃಷ್ಟಃ ಸರ್ವವರ್ಣೇಷು ನಿತ್ಯದಾ। ಪರಿದದ್ಯಾನ್ಮೃದಸ್ತಿಸ್ರೋ ಹಸ್ತಪಾದಾವಸೇಚನಮ್ ।। ೧೭.

ಈ ರೀತಿ ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲು ತೊಳೆಯಲು ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಿಸಬೇಕು.

ಆರಣ್ಯಂ ಶೌಚಮೇತತ್ತು ಗ್ರಾಮ್ಯಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತಃ ಪರಮ್। ಮೃದಸ್ತಿಸ್ರಃ ಪಾದಯೋಸ್ತು ಹಸ್ತಯೋಸ್ತಿಸ್ರ ಏವ ಚ ।। ೧೭.

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯ ನಿಯಮ ಇದೇ; ಈಗ ಊರಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಕಾಲಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ, ಕೈಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಿಸಬೇಕು.

ಮೃದಃ ಪಞ್ಚದಶಾಮೇಧ್ಯೇ ಹಸ್ತಾದೀನಾಂ ವಿಭಾಗಶಃ। ಅನಿರ್ಣಿಕ್ತೇ ಮೃದಂ ದದ್ಯಾನ್ಮೃದನ್ತೇ ತ್ವದ್ಭಿರೇವ ತು ।। ೧೭.

ಅಪವಿತ್ರವಾದಾಗ ಕೈ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹದಿನೈದು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಿಸಬೇಕು; ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಶೌಚವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಳಿಸಬೇಕು.

ಕಣ್ಠಂ ಶಿರೋ ವಾ ಪ್ರಾವೃತ್ಯ ರಥ್ಯಾ ಪಾದಗತಸ್ತು ವಾ। ಅಕೃತ್ವಾ ಪಾದಯೋಃ ಶೌಚಮಾಚಾನ್ತೋಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ ।। ೧೭.

ಕಂಠ ಅಥವಾ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅಥವಾ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಗೆ ಕಳೆ ಇದ್ದರೂ ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಬಾಯಿ ತೊಳೆದರೂ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಪಾತ್ರಂ ನಿಃಕ್ಷಿಪ್ಯ ಆಚಮ್ಯಾಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಪುನಃ। ದ್ರವ್ಯಸ್ಯಾನ್ಯಸ್ಯ ತು ತಥಾ ಕುರ್ಯಾದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಪುನಃ ।। ೧೭.

ಪಾತ್ರವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಬದಿಗೆ ಇಟ್ಟ ನಂತರ, ನೀರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಾದರೂ ಪುನಃ ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾದೀನಾಂ ತೃಣಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರೋಕ್ಷಣಂ ಹವಿಷಾನ್ತಥಾ। ಪರಾಹೃತಾನಾಂ ದ್ರವ್ಯಾಣಾಂ ನಿಧಾಯಾಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತಥಾ ।। ೧೭.

ಹೂಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಹವಿಸುಗಳಿಗೂ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ತಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟ ನಂತರವೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರೋಕ್ಷಿತನ್ತು ಹರೇತ್ ಕಿಞ್ಚಿ ಚ್ಛ್ರಾದ್ಧೇ ದೈವ ತಥಾ ಪುನಃ। ಉತ್ತರೇಣ ಹರೇದ್ವೇದ್ಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣೇನ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೭.

ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ತೆಗೆದು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ವಿಚ್ಛಿನ್ನಂ ಸ್ಯಾದ್ವಿಪರ್ಯಾಸೇ ದೈವೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ತಥೈವ ಚ। ದಕ್ಷಿಣೇನ ತು ಹಸ್ತೇನ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ವೇದಿಮಾಲಿಖೇತ್ ।। ೧೭.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಕ್ರಮ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಲಿ, ಬಲಗೈಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಕರಾಭ್ಯಾಮೇವ ದೇವಾನಾಂ ಪಿತೄಣಾಂ ವಿಕರಂ ಶುಭಮ್। ಕ್ಷುಭಿತಸ್ವಪ್ನಯೋಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಮೂತ್ರಪುರೀಷಯೋಃ ।। ೧೭.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ನಿದ್ರೆ ಅಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಥವಾ ಮೂತ್ರ, ಶೌಚದ ನಂತರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿಷ್ಠೀವಿತೇ ಯಥಾ ವ್ಯಕ್ತೇ ಭುಕ್ತ್ವಾ ವಿಪರಿಧಾಯ ಚ। ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಸ್ಯ ಚ ಸಂಸ್ಪರ್ಶೇ ತಥಾ ಪಾದಾವಸೇಚನೇ ।। ೧೭.

ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಗುಳಿದ ನಂತರ, ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮೇಲಂಗಿ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಲು ತೊಳೆದ ನಂತರವೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟಸ್ಯ ಸುಮಮ್ಭಾಷೇ ಹ್ಯಶುಚಿಂ ಪ್ರಯತಸ್ಯ ಚ। ಸನ್ದೇಹೇಷು ಚ ಸರ್ವೇಷು ಶಿಖಾಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ನೀರು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಸಂಶಯವಾದಾಗ, ಜಟೆ ಬಿಚ್ಚಿದಾಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ವಿನಾ ಯಜ್ಞೋಪವೀತೇನ ಮೋಹಾತ್ತು ಯದ್ಯುಪಸ್ಪೃಷೇತ್। ಔಷ್ಠಸ್ಯ ದನ್ತಸಂಸ್ಪರ್ಶೇ ದರ್ಶನೇ ಚಾನ್ತ್ಯವಾಸಿನಾಮ್ ।। ೧೭.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿಲ್ಲದೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡಿದರೆ, ತುಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಹಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಜಿಙ್ವಯಾ ಚೈವ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ದನ್ತಾಸಕ್ತಂ ತಥೈವ ಚ। ಸಶಬ್ದಮಙ್ಗುಲೀಭಿಶ್ಚ ಪ್ರಣತಶ್ಚಾವಲೋ ಕಯನ್ ।। ೧೭.

ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಬೆರಳಿನಿಂದ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ತಲೆಬಾಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಯಶ್ಚಾಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಮೋಹಾದಾಯಾನ್ತೋಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್। ಉಪವಿಶ್ಯ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಾಗುದಙ್ಮುಖಃ ।। ೧೭.

ಯಾರು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ತು ಅನ್ತರ್ಜಾನುರುಪ ಸ್ಪೃಶೇತ್। ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ತ್ರಿಃ ಪಿಬೇಚ್ಚಾಪಃ ಪ್ರಯತಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ।। ೧೭.

ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿರೇವ ಮಾರ್ಜನಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಕೃದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತತಃ। ಖಾನಿ ಮೂರ್ದ್ಧಾನಮಾತ್ಮಾನಂ ಹಸ್ತೌ ಪಾದೌ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಎರಡು ಬಾರಿ ತೊಳೆದು, ಒಂದು ಬಾರಿ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ರಂಧ್ರಗಳು, ತಲೆ, ದೇಹ, ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ತಥಾ ತಸ್ಯ ಯದ್ಯಮೀಮಾಂಸಿತಂ ಭವೇತ್। ಏವಮಾಚಮನಂ ತಸ್ಯ ವೇದಾ ಯಜ್ಞಾಸ್ತಪಾಂಸಿ ಚ ।। ೧೭.

ಛರ್ಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಇದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡುವುದು, ವೇದಪಾಠ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

ದಾನಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಞ್ಚ ಭವನ್ತಿ ಸಫಲಾಸ್ತಥಾ। ಕ್ರಿಯಾಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಮೋಹಾದನಾಚಮ್ಯೈವ ನಾಸ್ತಿಕಃ ।। ೧೭.

ದಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯಾಗದೆ ನೀರು ತುಂಡುಮಾಡದೆ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವನ್ತಿ ಚ ವೃಥಾ ತಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾ ಹ್ಯೇತಾ ನ ಸಂಶಯಃ। ವಾಗ್ಭಾವಶುದ್ಧನಿರ್ಣಿಕ್ತಮದುಷ್ಟಂ ವಾಪ್ಯನಿನ್ದಿತಮ್ ।। ೧೭.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಮೇಧ್ಯಾನ್ಯೇತಾನಿ ಜ್ಞೇಯಾನಿ ದುಷ್ಟಮೇಭ್ಯೋ ವಿಪರ್ಯಯಃ। ನ ವಕ್ತವ್ಯಃ ಸದಾ ವಿಪ್ರಃ ಕ್ಷುಧಿತೋ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೧೭.

ಈ ಕಾರ್ಯಗಳು ಶುದ್ಧವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವು ಅಶುದ್ಧ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ 'ನಾನು ಹಸಿವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಏನು ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು.

ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಯೋ ದದ್ಯಾದಯೂಪೋ ಯಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ। ಅಪ್ಲುಷ್ಟಾನ್ನಂ ಶ್ರೃತಾನ್ನನ್ತು ಕೃಶವೃತ್ತಿಮಯಾಚಕಮ್ ।। ೧೭.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಯಜ್ಞವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀರು ಛರ್ಚನೆ ಮಾಡದ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ದುಷ್ಟವೃತ್ತಿಯವರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಅನ್ನ ಯಜ್ಞವಲ್ಲ.

ಏಕಾನ್ತಶೀಲಂ ಹ್ರೀಮನ್ತಂ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಭೋಜಯೇತ್ । ಯೋ ದದಾತ್ಯಾನ್ತಿಮಭ್ಯೇಶ್ಚ ಸ ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ದುರಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಯಾರು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕೊಡುವರೋ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ದುಷ್ಟರು.