ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಹೋ ಧೀಮಂಸ್ತ್ವಯಾ ಸೂತ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪಸ್ತು ಕೀರ್ತಿತಃ। ಶ್ರುತೋ ನಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪೋ ವೈ ಋಷಿಭಿಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೧೭.

ಓ ಸೂತ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತನು! ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯ; ನಾವು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಅತೀವ ವಿಸ್ತರೋ ಯಸ್ಯ ವಿಶೇಷೇಣ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ। ವದ ಶೇಷಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಋಷೇಸ್ತಸ್ಯ ಯಥಾಮತಮ್ ।। ೧೭.

ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ, ಮಹಾ ಪ್ರಜ್ಞನೇ, ಆ ಋಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಉಳಿದಂತೆ ಹೇಳು.

ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ವಿಪ್ರಾ ಋಷೇಸ್ತಸ್ಯ ಮತನ್ತು ತತ್। ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರತಿ ಮಹಾಭಾಗಾಸ್ತನ್ಮೇ ಶ್ರೃಣುತ ವಿಸ್ತರಾತ್ ।। ೧೭.

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಆ ಋಷಿಯ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಧನ್ಯರಾದ ನೀವು, ಅದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಉಕ್ತಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ವಿಧಿಶ್ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ। ಪರಿಶಿಷ್ಟಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ।। ೧೭.

ನಾನು ಹಿಂದೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುರಿತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನ ಮೀಮಾಂಸ್ಯಾಃ ಸದಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪವಿತ್ರಂ ಹ್ಯೇತದುತ್ತಮಮ್। ದೈವೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ಚ ಸತತಂ ಶ್ರೂಯತೇ ವೈ ಪರೀಕ್ಷಣಮ್ ।। ೧೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಮಾನಿಸಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದುದು; ದೈವ ಮತ್ತು ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯಸ್ಮಿನ್ ದೋಷಾಃ ಪ್ರದೃಶ್ಯೇರನ್ ಸದ್ಭಿರ್ವಾ ವರ್ಜಿತಸ್ತು ಯಃ। ಜಾನೀಯಾದ್ವಾಪಿ ಸಂವಾಸಾದ್ವರ್ಜ್ಜಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ।। ೧೭.

ಯಾರಲ್ಲಾದರೂ ದೋಷಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅಥವಾ ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಅವರನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟರೆ, ಅಥವಾ ಒಬ್ಬನು ಅವರ ಸಂಗದಿಂದ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಅವಿಜ್ಞಾತಂ ದ್ವಿಜಂ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಪರೀಕ್ಷೇತ ಸದಾ ಬುಧಃ । ಸಿದ್ಧಾ ಹಿ ವಿಪ್ರರೂಪೇಣ ಚರನ್ತಿ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್ ।। ೧೭.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸದಾ ವಿವೇಕಿಯು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಿದ್ಧರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದತಿಥಿಮಾಯಾನ್ತಮಭಿಗಚ್ಛೇತ್ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ। ಪೂಜಯೇಚ್ಚಾಪಿ ಪಾದ್ಯೇನ ಪಾದಾಭ್ಯಞ್ಜನಭೋಜನೈಃ ।। ೧೭.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅತಿಥಿ ಬಂದಾಗ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಪಾದಯೋಜನೆ, ಪಾದಮರ್ಜಿ ಮತ್ತು ಊಟದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಉರ್ವೀಂ ಸಾಗರಪರ್ಯನ್ತಾಂ ದೇವಾ ಯೋಗೇಶ್ವರಾಸ್ತಥಾ। ನಾನಾ ರೂಪೈಶ್ಚರನ್ತ್ಯೇತೇ ಪ್ರಜಾ ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ಪಾಲಯನ್ ।। ೧೭.

ಭೂಮಿ ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚುವರೆಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗೇಶ್ವರರು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ತತೋ ದದ್ಯಾದ್ವಿಪ್ರಾಯಾತಿಥಯೇ ನರಃ। ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ಫಲಂ ತೇಷಾಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೭.

ಆತಿಥ್ಯ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥಿಗೆ ಉಪಹಾರ, ಭೋಜ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಆಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ತು ಪಯಸಾ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದ್ವೈ ತಥಾಶ್ರುತಮ್। ಸರ್ಪಿಷಾ ತು ಶುಭಂ ಚಕ್ಷುಃ ಷೋಡಶಾಹಫಲಂ ಲಭೇತ್। ಮಧುನಾ ತ್ವತಿರಾತ್ರಸ್ಯ ಫಲಂ ಚ ಸಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೧೭.

ಹಾಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ಶುಭದೃಷ್ಟಿ, ಹದಿನಾರು ದಿನದ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜೇನಿನಿಂದ ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ತತ್ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಚ್ಛ್ರದ್ದಧಾನೋ ನರೋ ವೈ ಸರ್ವೈಃ ಕಾಮೈರ್ಭೋಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಪ್ರಾನ್। ಸರ್ವಾರ್ಥದಃ ಸರ್ವವಿಪ್ರಾತಿಥೌ ಯಃ ಫಲಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸರ್ವಮೇಧಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ಮಾಡಿದವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧೇಽತಿಥಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದೈವೇ ವಾಪ್ಯವಮನ್ಯತೇ। ತಂ ವೈ ದೇವಾ ವಿಶ್ವಯನ್ತಿ ಹೋತಾ ಯದ್ವತ್ ಪರಾಂ ವಸುಮ್ ।। ೧೭.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೈವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಹೋತೃನು ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಹವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.

ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತರಶ್ಚೈವ ವಹ್ನಿಶ್ಚೈವ ಹಿ ತಾನ್ ದ್ವಿಜಾನ್ । ಆವಿಶ್ಯ ಭುಞ್ಜತೇ ತದ್ವೈ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್ ।। ೧೭.

ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಸಹ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರ ಮೂಲಕ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಪೂಜಿತಾ ದಹನ್ತ್ಯೇತೇ ದದ್ಯುಃ ಕಾಮಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಿತಾಃ। ಸರ್ವಸ್ವೇನಾಪಿ ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ಪೂಜಯೇದತಿಥೀನ್ ಸದಾ ।। ೧೭.

ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಅವರು ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಗೌರವಿಸಿದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು라도 ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋ ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚ ಗೃಹಮಭ್ಯಾಗತೋಽಥವಾ। ಬಾಲಾಃ ಖಿನ್ನಾ ಯತಿಶ್ಚೈವ ಜಾನೀಯಾದತಿಥೀನ್ ಸದಾ ।। ೧೭.

ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಗೃಹಸ್ಥ, ಮನೆಗೆ ಬಂದವರು, ಮಕ್ಕಳು, ದಣಿದವರು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳು—ಇವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಭ್ಯಾಗತೋ ಯಾಚಕಃ ಸ್ಯಾದತಿಥಿಃ ಸ್ಯಾದಯಾಚಕಃ। ಅತಿಥೇರತಿಥಿಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸೋಽತಿಥಿರ್ಯೋಗ ಉಚ್ಯತೇ ।। ೧೭.

ಯಾರಾದರೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದರೆ ಅವನು ಅತಿಥಿ, ಬೇಡದೆ ಬಂದರೂ ಅವನು ಅತಿಥಿಯೇ. ಅತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಅವನನ್ನೇ ನಿಜವಾದ ಅತಿಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನ ಘೋರೋ ನಾಪಿ ಸಙ್ಕೀರ್ಣೋ ನಾವಿದ್ಯೋ ನ ವಿಶೇಷವಿತ್। ನ ಚ ಸನ್ತೋ ನ ಸಮೃದ್ಧೋ ನ ಸೇವೀ ನಾಚರೋಽತಿಥಿಃ ।। ೧೭.

ಅತಿಥಿ ಎಂದರೆ ಭಯಾನಕನಲ್ಲ, ಮಿಶ್ರನಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಲ್ಲ, ವಿಭಿನ್ನತೆ ತಿಳಿದವನಲ್ಲ; ಅವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಅಲ್ಲ, ಶ್ರೀಮಂತನೂ ಅಲ್ಲ, ಸೇವಕನೂ ಅಲ್ಲ, ಆಚರಣೆಯವನೂ ಅಲ್ಲ.

ಪಿಪಾಸಿತಾಯ ಶ್ರಾನ್ತಾಯ ಭ್ರಾನ್ತಾಯಾತಿಬುಭುಕ್ಷತೇ। ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ದಾತವ್ಯಂ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಫಲಮಿಚ್ಛತಾ ।। ೧೭.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದವನಿಗೆ, ದಣಿದವನಿಗೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವನಿಗೆ ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿರುವವನಿಗೆ, ಯಜ್ಞ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗೌರವದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆರುಹ್ಯ ಭೃಗುತುಙ್ಗೋಷು ಗತ್ವಾ ಪುಣ್ಯಾಂ ಸರಸ್ವತೀಮ್। ಆಪಗಾಂ ತು ನದೀ ಪುಣ್ಯಾಂ ಗಙ್ಗಾ ದೇವೀ ಮಹಾನದೀ ।। ೧೭.

ಭೃಗುಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಏರಿ, ಪುಣ್ಯವಾದ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪುಣ್ಯವಾದ ಆಪಗಾ ನದಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾ ನದಿಯಾದ ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಹಿಮವತ್ಪ್ರಭವಾ ನದ್ಯೋ ಯಾಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಋಷಿಪೂಜಿತಾಃ । ಸರಸ್ತೀರ್ಥಾಭಿಸಂವೇದ್ಯಾ ನದೀ ನವವಹಾಸ್ತಥಾ ।। ೧೭.

ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಇತರ ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಹರಿವಿನ ನದಿಗಳು—allವು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು.

ಗತ್ವೈತಾನ್ ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾಪೈಃ ಸ್ವರ್ಗೇ ನಿತ್ಯಂ ಮಹೀಯತೇ। ದಶರಾತ್ರಮಶೌಚನ್ತು ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವೈ ಮೃತಸೂತಕೇ ।। ೧೭.

ಈ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೃತ್ಯು ಅಥವಾ ಜನನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಅಶೌಚವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಿಶೇಷೇಣ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ದ್ವಾದಶ ಸ್ಮೃತಮ್। ಅರ್ದ್ಧಂ ಮಾಸನ್ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಮಾಸಾಚ್ಛೂದ್ರಸ್ತು ಶುಧ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ರಾತ್ರಿ, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳು, ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಕ್ಯಾ ಸರ್ವವರ್ಣಾನಾಂ ತ್ರಿರಾತ್ರೇಣ ತು ಶುದ್ಧಯತಿ। ಉದಕ್ಯಾಂ ಸೂತಿಕಾಞ್ಚೈವ ಶ್ವಾನಮನ್ತ್ಯಾವಸಾಯಿನಮ್ ।। ೧೭.

ನೀರು ತರಲು ಹೋಗುವ ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಶೌಚವು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಬಳಿಕ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೆರಿಗೆ ಹೆಂಗಸು, ಶ್ವಾನ ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹ ಹತ್ತಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸಹ.

ನಗ್ನಾದೀನ್ ಮೃತಹಾರಾಂಶ್ಚ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಽಶೌಚಂ ವಿಧೀಯತೇ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸಚೈಲೋ ಮೃದ್ಭಿಸ್ತು ದ್ವಾದಶಭಿಸ್ತು ಶುಧ್ಯತಿ ।। ೧೭.

ಬೆತ್ತಲೆ ಇರುವವರನ್ನು ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹ ಹೊರುವವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅಶೌಚವಾಗುತ್ತದೆ; ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಏತದೇವ ಭವೇಚ್ಛೌಚಂ ಮೈಥುನೇ ನವಭಿಸ್ತಥಾ। ಮೃದಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌ ತು ಕುರ್ಯಾಚ್ಛೌಚವಿಧಿನ್ನರಃ ।। ೧೭.

ಮೈಥುನದ ನಂತರವೂ ಇದೇ ಶುದ್ಧಿಯ ನಿಯಮ, ಆದರೆ ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚಾದ್ಭಿರ್ಹಸ್ತೌ ಚ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚೈವ ಮೃದಾ ಪುನಃ। ಮೃದಂ ಗುಹ್ಯೇ ತತೋ ದ್ವಿಸ್ತು ಪುನರೇವ ಮೃದಂ ಬುಧಃ ।। ೧೭.

ಕೈಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದು, ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನಾಚರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಶೌಚ ವಿಧಿರ್ದೃಷ್ಟಃ ಸರ್ವವರ್ಣೇಷು ನಿತ್ಯದಾ। ಪರಿದದ್ಯಾನ್ಮೃದಸ್ತಿಸ್ರೋ ಹಸ್ತಪಾದಾವಸೇಚನಮ್ ।। ೧೭.

ಈ ರೀತಿ ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲು ತೊಳೆಯಲು ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಿಸಬೇಕು.

ಆರಣ್ಯಂ ಶೌಚಮೇತತ್ತು ಗ್ರಾಮ್ಯಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತಃ ಪರಮ್। ಮೃದಸ್ತಿಸ್ರಃ ಪಾದಯೋಸ್ತು ಹಸ್ತಯೋಸ್ತಿಸ್ರ ಏವ ಚ ।। ೧೭.

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯ ನಿಯಮ ಇದೇ; ಈಗ ಊರಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಕಾಲಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ, ಕೈಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಬಳಿಸಬೇಕು.