ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಕಾರಣೇಭ್ಯೋ ಗುಣೇಭ್ಯೋಽಥ ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಸ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ। ವಿಯೋಜಯತಿ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಂ ತೇಭ್ಯೋ ಯೋಗೇನ ಯೋಗವಿತ್ ।। ೧೫.

ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ, ಯೋಗಜ್ಞನು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಅವುಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಗತಿಸ್ಥಾನಂ ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಂ ನ ಸಂಶಯಃ। ಆಸನ್ನಃ ಸದಸನ್ನೈವ ನೈವ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸ್ಥಿತ ಇತಿ ।। ೧೫.

ಅವನಿಗೆ ಗತಿ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ; ವ್ಯಕ್ತ ಅವ್ಯಕ್ತ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಹತ್ತಿರವೂ, ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತವನೂ, ಏನೂ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ದಾನಾನಿ ಚ ಫಲಾನಿ ಚ। ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಾಣಿ ಮೇಧ್ಯಾನಿ ವರ್ಜನೀಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ।। ೧೬.

ಈಗ ನಾನು ದಾನದ ವಿಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು, ಶುದ್ಧವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹಿಮಪ್ರಪತನೇ ಕುರ್ಯ್ಯಾದಾಹರೇದ್ವಾ ಹಿಮನ್ತತಃ। ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಮತಃ ಪುಣ್ಯಂ ಪರಮಂ ಹಿ ತತಃ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೧೬.

ಹಿಮಪಾತವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಥವಾ ತಂದು ಕೊಡಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಪುಣ್ಯವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನಕ್ತನ್ತು ವರ್ಜಯೇಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ರಾಹೋರನ್ಯತ್ರ ದರ್ಶನಾತ್। ಸರ್ವ್ವಸ್ವೇನಾಪಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ವೈ ರಾಹುದರ್ಶನೇ ।। ೧೬.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು, ರಾಹು ಕಾಣುವಾಗ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ರಾಹು ಕಾಣುವಾಗ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಬಳಸಿ ಕೂಡ, ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉಪರಾಗೇ ನ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ಯಃ ಪಙ್ಕೇ ಗೌರಿವ ಸೀದತಿ। ಕುರ್ವಾಣಸ್ತೂದ್ಧರೇತ್ಪಾಪಾನ್ಮಗ್ನಾನ್ನೌರಿವ ಸಾಗರೇ ।। ೧೬.

ಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹಸುವು ಕೆಸರುಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವಂತೆ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಪಾರಾಗಿಸಬಹುದು.

ವಿಶ್ವದೇವಞ್ಚ ಸೌಮ್ಯಞ್ಚ ಬಹುಮಾಂಸಪರಂ ಹವಿಃ । ವಿಷಾಣಂ ವರ್ಜಯೇತ್ಖಾಡ್ಗಮಸೂಯಾನಾಶನಾಯ ವೈ ।। ೧೬.

ವಿಶ್ವದೇವ ಮತ್ತು ಸೋಮನಿಗೆ ನೀಡುವ ಹವಿಸು ತುಂಬಾ ಮಾಂಸದಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅವು ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಹಾನಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ತ್ವಷ್ಟಾ ವೈ ವಾರ್ಯ್ಯಮಾಣಸ್ತು ದೇವೇಶೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಪಿಬಞ್ಛಚೀಪತೇಃ ಸೋಮಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮಪತತ್ಪುರಾ ।। ೧೬.

ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವೇಂದ್ರನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ತ್ವಷ್ಟೃ ಒಂದು ಬಾರಿ ಶಚಿಯ ಪತಿಯ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಶ್ಯಾಮಾಕಾಸ್ತು ತಥೋತ್ಪನ್ನಾಃ ಪಿತ್ರರ್ಥಮಪಿ ಪೂಜಿತಾಃ। ವಿಪ್ರುಷಸ್ತಸ್ಯ ನಾಸಾಭ್ಯಾಮಸಕ್ತಾಭ್ಯಾಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೬.

ಶ್ಯಾಮಾಕ ಧಾನ್ಯಗಳು ಕೂಡ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅವನ ಮೂಗಿನಿಂದ ಬಿದ್ದ ಹನಿಗಳು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.

ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಣಃ ಶೀತಲಾ ಹೃದ್ಯಾ ಮಧುರಾಶ್ಚ ತಥೇಕ್ಷವಃ। ಶ್ಯಾಮಾಕೈರಿಕ್ಷುಭಿಶ್ಚೈವ ಪಿತೄಣಾಂ ಸಾರ್ವ್ವಕಾಮಿಕಮ್। ಕುರ್ಯ್ಯಾದಾಗ್ರಯಣಂ ಯಸ್ತು ಸ ಶೀಘ್ರಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೧೬.

ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಣ, ಶೀತಲಾ, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಾದವುಗಳು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬುಗಳೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿವೆ. ಶ್ಯಾಮಾಕ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸಬಹುದು. ಇವುಗಳಿಂದ ಆಗ್ರಯಣವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಬೇಗ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ಯಾಮಾಕಾ ಹಸ್ತಿನಾಮಾ ಚ ಪಟೋಲಂ ಬೃಹತೀಫಲಮ್। ಅಗಸ್ತ್ಯಸ್ಯ ಶಿಖಾ ತೀವ್ರಾ ಕಷಾಯಾಃ ಸರ್ವ್ವ ಏವ ಚ ।। ೧೬.

ಶ್ಯಾಮಾಕ, ಹಸ್ತಿನಾಮಾ, ಪಟ್ಟೋಲ, ಬೃಹತೀ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಅಗಸ್ತ್ಯನ ತುದಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಕಷಾಯ ರುಚಿಯವು.

ಏವಮಾತೀನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಸ್ವಾದೂನಿ ಮಧುರಾಣಿ ಚ । ನಾಗರಂ ಚಾತ್ರ ವೈ ದೇಯಂ ದೀರ್ಘಮೂಲಕಮೇವ ಚ ।। ೧೬.

ಇದೇ ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ರುಚಿಕರವಾದ ವಸ್ತುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಶುಂಠಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಮೂಲಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡಬಾರದು.

ವಂಶೀಕರೀರಾಃ ಸುರಸಾಃ ಸರ್ಜ್ಜಕಂ ಭೂಸ್ತೃಣಾನಿ ಚ। ವರ್ಜನೀಯಾನಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೬.

ಬಾಂಬು ಮೊಗ್ಗುಗಳು, ಸುರಸಾ, ಸರ್ಜಕ, ಭೂಮಿಯ ಹುಲ್ಲುಗಳು — ಇವುಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಲಶುನಂ ಗೃಞ್ಜನಞ್ಚೈವ ಪಲಾಣ್ಡುಃ ಪಿಣ್ಡಮೂಲಕಮ್। ಕರಮ್ಭಾದ್ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಹೀನಾನಿ ರಸಗನ್ಧತಃ ।। ೧೬.

ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಕೊತ್ತಂಬರಿ, ಈರುಳ್ಳಿ, ಮುಳ್ಳಂಗಿ ಮತ್ತು ಕರಂಭಾದಂತಹ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ರುಚಿ ಮತ್ತು ವಾಸನೆಯಿಂದ ಹೀನವಾಗಿವೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜ್ಯಾನಿ ಕಾರಣಞ್ಚಾತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯತೇ। ಪುರಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ನಿರ್ಜಿತಸ್ಯ ಬಲೇಃ ಸುರೈಃ ।। ೧೬.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಕಾರಣವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೋತನು.

ವ್ರಣೇಭ್ಯೋ ವಿಸ್ಫುರನ್ತೋ ವೈ ಪತಿತಾ ರಕ್ತಬಿನ್ದವಃ। ತತ ಏತಾನಿ ವರ್ಜ್ಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೬.

ಅವನ ಗಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳು ಬಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ವೇದೋಕ್ತನಿರ್ಯಾಸಾನ್ ಲವಣಾನ್ಯೂಷರಣಾನಿ ಚ। ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜ್ಯಾನಿ ಯಾಶ್ಚ ನಾರ್ಯೋ ರಜಸ್ವಲಾಃ ।। ೧೬.

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ನಿಷ್ಕರ್ಷಗಳು, ಉಪ್ಪುಗಳು, ಕ್ಷಾರಗಳು ಮತ್ತು ರಜಸ್ವಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು — ಇವುಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದುರ್ಗನ್ಧಂ ಫೇನಿಲಂ ಚೈವ ತಥಾ ವೈ ಪಲ್ವಲೋದಕಮ್। ನ ಲಭೇದ್ಯತ್ರ ಗೌಸ್ತೃಪ್ತಿಂ ನಕ್ತಂ ಯಚ್ಚೈವ ಗೃಹ್ಯತೇ ।। ೧೬.

ದುರ್ಗಂಧ ಇರುವ, ನೊರೆಯುವ, ಅಥವಾ ಕೆಸರಿನ ನೀರು, ಹಸುವಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲದ ನೀರು, ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ನೀರು ಬಳಸಬಾರದು.

ಆವಿಕಂ ಮಾರ್ಗಮೌಷ್ಟ್ರಂ ಚ ಸರ್ವ್ವಮೇಕಶಫಂ ಚ ಯತ್। ಮಾಹಿಷಞ್ಚಾಮರಞ್ಚೈವ ಪಯೋ ವರ್ಜ್ಯಂ ವಿಜಾನತಾ ।। ೧೬.

ಮೇಯುವ ಕುರಿ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಒಂಟೆ, ಒಂದೇ ನಖವಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಎಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಯಾಕು — ಇವುಗಳ ಹಾಲನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವರ್ಜ್ಯಾನ್ ದೇಶಾನ್ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ನ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ಚ ಯೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಶೌಚಾಶೌಚಂ ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ ।। ೧೬.

ಈಗ ನಾನು ಯಾವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು, ಮಾಡಬಾರದು, ಶುದ್ಧಾಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು.

ವನ್ಯಮೂಲಫಲಾಹಾರೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತು ಶ್ರದ್ಧಯಾ। ರಾಷ್ಟ್ರಮಿಷ್ಟಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸ್ವರ್ಗಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಯಶಸ್ಕರಮ್ ।। ೧೬.

ಕಾಡಿನ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು, ಇಚ್ಛಿತ ದೇಶ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅನಿಷ್ಟ ಶಬ್ದಸಙ್ಕೀರ್ಣಂ ಜನ್ತುವ್ಯಾಪ್ತಮಥಾಪಿ ವಾ। ಪೂತಿಗನ್ಧಾಂ ತಥಾ ಭೂಮಿಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೬.

ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಸಹ್ಯವಾದ, ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಅಥವಾ ದುರ್ವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನದ್ಯಃ ಸಾಗರಪರ್ಯ್ಯನ್ತಾ ದ್ವಾರಂ ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವ್ವತಃ । ತ್ರಿಶಙ್ಕುಂ ವರ್ಜಯೇದ್ ದೇಶಂ ಸರ್ವ್ವಂ ದ್ವಾದಶಯೋಜನಮ್ ।। ೧೬.

ನದಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದವರೆಗೆ, ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖವಾಗಿರುವ ಪ್ರವೇಶದೊಂದಿಗೆ, ತ್ರಿಶಂಕು ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತರೇಣ ಮಹಾನದ್ಯಾ ದಕ್ಷಿಣೇನ ಚ ಕೈಕಟಾತ್। ದೇಶಸ್ತ್ರೈಶಙ್ಕವೋ ನಾಮ ವರ್ಜಿತಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ್ಮಣಿ ।। ೧೬.

ಮಹಾನದಿ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೈಕಟದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ತ್ರೈಶಂಕವ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಕಾರಙ್ಕರಾಃ ಕಲಿಙ್ಗಾಶ್ಚ ಸಿನ್ಧೋರುತ್ತರಮೇವ ಚ। ಪ್ರನಷ್ಟಾಶ್ರಮಧರ್ಮ್ಮಾಶ್ಚ ವರ್ಜ್ಯಾ ದೇಶಾಃ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ।। ೧೬.

ಕಾರಂಕರ, ಕಲಿಂಗ, ಸಿಂಧುವಿನ ಉತ್ತರ ಭಾಗ, ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮ ನಾಶವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಗ್ನಾದಯೋ ನ ಪಶ್ಯೇಯುಃ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇವ ವ್ಯಯಸ್ಥಿತಮ್। ಗಚ್ಛನ್ತಿ ತೈಸ್ತೈರ್ದೃಷ್ಟಾನಿ ನ ಪಿತೄನ್ನ ಪಿತಾಮಹಾನ್ ।। ೧೬.

ಬೆತ್ತಲೆಯಾದ ascetics ಮತ್ತು ಇತರರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ತಾತಂದಿರು ಭಾಗವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ನಗ್ನಾದೀನ್ ಭಗವನ್ ಸಮ್ಯಙ್ಮಮಾದ್ಯ ಪರಿಪೃಚ್ಛತಃ। ಕಥಯ ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯಾಗ್ರ ವಿಸ್ತರೇಣ ಯಥಾತಥಮ್ ।। ೧೬.

ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಈ ಬೆತ್ತಲೆ ascetics ಮತ್ತು ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ, ನಿಜವಾದಂತೆ ಹೇಳಿ.

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿರುವಾಚ ತಮ್। ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ಭೂತಾನಾಂ ತ್ರಯೀಸಂವರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ವೇದಮೂಲವಾದ ಮೂರು ವಿಧದ ನಿಯಮಗಳು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇವೆ.

ಪರಿತ್ಯಜತಿ ಯೋ ಮೋಹಾತ್ತೇ ವೈ ನಗ್ನಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ। ಪ್ರಲೀಯತೇ ನರೋ ಯಃ ಸ್ಯಾನ್ನಿರಾಲಮ್ಬಶ್ಚ ಯೋ ವೃಷಃ ।। ೧೬.

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಮೋಹದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವರು ಬೆತ್ತಲೆ ascetics ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವನು ಅಥವಾ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಎಮ್ಮೆ ಕೂಡ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.