ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸಿದ್ಧಕ್ಷೇತ್ರಮೃಷಿಶ್ರೇಷ್ಟಾ ಯದುಕ್ತಂ ಪರಮಂ ಭುವಿ। ಸಮ್ಮತೋ ದೇವದೈತ್ಯಾನಾಂ ಶ್ಲೋಕಮಪ್ಯುಶನಾ ಜಗೌ ।। ೧೫.

ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರೂ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉಶನನು ಕೂಡ ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಹಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ಧನ್ಯಾಸ್ತೇ ಪುರುಷಾ ಲೋಕೇ ಯೇ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಮರಕಣ್ಟಕಮ್। ಪಿತೄನ್ಸನ್ತರ್ಪಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಪಿತೃಪರಾಯಣಾಃ ।। ೧೫.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಮರಕಂಟಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಸೇವೆಗೆ ನಿರತರಾಗುವವರು ಧನ್ಯರು.

ಅಲ್ಪೇನ ತಪಸಾ ಸಿದ್ಧಿಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ। ಸಕೃದೇವಾರ್ಚಿತಾಸ್ತತ್ರ ಸ್ವರ್ಗಮಮರಕಣ್ಟಕೇ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಪವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅಮರಕಂಟಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಹೇನ್ದ್ರಪರ್ವತೇ ರಮ್ಯೇ ಪುಣ್ಯಂ ಶಕ್ರನಿಷೇವಿತಮ್। ತತ್ರಾರುಹ್ಯ ಭವೇತ್ ಪ್ರೀತಿಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಚೈವ ಮಹತ್ಫಲಮ್ ।। ೧೫.

ಸುಂದರ ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಪೂಜಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏರಿ ಹೋದರೆ ಸಂತೋಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೂ ಮಹಾ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಬಿಲ್ವಾಧಃಶಿಖರೇ ಯುಕ್ತಾ ದಿವ್ಯಂ ಚಕ್ಷುಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಅದೃಶ್ಯಂ ಚೈವ ಭೂತಾನಾಂ ದೇವವಚ್ಚರತೇ ಮಹೀಮ್ ।। ೧೫.

ಬಿಲ್ವ ಮರದ ಕೆಳಗಿನ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ ದೇವರಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು.

ಸಪ್ತಗೋದಾವರೇ ಚೈವ ಗೋಕರ್ಣೇ ಚ ತಪೋವನೇ। ಅಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ಲಭತೇನರಃ ।। ೧೫.

ಸಪ್ತಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಗೋಕರಣದ ತಪೋವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಧೂತಪಾಪಸ್ಥಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪೂತಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಭವೇನ್ನರಃ। ರುದ್ರಸ್ತತ್ರ ತಪಸ್ತೇಪೇ ದೇವದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ।। ೧೫.

ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಗೋಕರ್ಣೇ ವರ್ಣಿತಂ ವಿಪ್ರೈರ್ನಸ್ತಿಕಾನಾಂ ನಿದರ್ಶನಮ್। ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಸಾವಿತ್ರೀ ಪಠತಃ ಸಮ್ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ।। ೧೫.

ಗೋಕರಣದಲ್ಲಿ, ಋಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಯಿದೆ: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲದವನು ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವರ್ಷಿಭವನೇ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸೇವಿತೇ। ಆರುಹ್ಯ ತಂ ತು ನಿಯಮಾತ್ತತೋ ಯಾನ್ತಿ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್ ।। ೧೫.

ದೇವರ್ಷಿಗಳ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಸೇವಿಸುವ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ನಿಯಮದಿಂದ ಏರಿ ಹೋದವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ದಿವ್ಯೈಶ್ವನ್ದನವೃಕ್ಷೈಶ್ಚ ಪಾದಪೈರುಪಶೋಭಿತಮ್। ಆಪಃ ಸ್ವಾದನಸಮ್ಪೃಕ್ತಾ ವಹನ್ತಿ ಸತತಂಯತಃ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಚಂದನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಆ ನೀರು ಸದಾ ಸಿಹಿಯಾದ ರುಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

ನದೀ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ತಾಭ್ಯಸ್ತಾಮ್ರಪರ್ಣೀತಿ ನಾಮತಃ। ಯೋಷೇವ ಸಮಹಾಖೇದಾ ದಕ್ಷಿಣಂ ಯಾತಿ ಸಾಗರಮ್ ।। ೧೫.

ಅವುಗಳಿಂದ ತಾಮ್ರವರ್ಣಿ ಎಂಬ ನದಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ದೊಡ್ಡ ಶ್ರಮವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮಹಿಳೆಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾಳೆ.

ನದ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯಾಸ್ತು ಯಾ ಆಪೋ ಮೂರ್ಚ್ಛಮಾನಾ ಮಹೋದಧೌ। ಶಙ್ಖಾ ಭವನ್ತಿ ಮುಕ್ತಾಶ್ಚ ಜಾಯನ್ತೇ ಶಙ್ಖಮುಕ್ತಿಕಾಃ ।। ೧೫.

ಆ ನದಿಯ ನೀರು ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಚ್ಚನೆಯಾಗುವಾಗ ಶಂಖಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ. ಶಂಖಮುತ್ತುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಉದಕಾನಯನಂ ಕೃತ್ವಾ ಶಙ್ಖಮೌಕ್ತಿಕಸಂಯುತಮ್। ಆಧಿಭಿರ್ವ್ಯಾಧಿಭಿಶ್ಚೈವ ಮುಕ್ತಾ ಯಾನ್ತ್ಯಮರಾವತೀಮ್ ।। ೧೫.

ಶಂಖ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿರುವ ನೀರನ್ನು ತಂದು, ಮಾನವರು ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಚನ್ದನೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯುಕ್ತಾನಾಂ ಶಙ್ಖಾನಾಂ ಮೌಕ್ತಿಕಸ್ಯ ಚ। ಪಾಪ ಕರ್ತೄನಪಿ ಪಿತೄಂಶ್ತಾರಯನ್ತಿ ಯಥಾ ಶ್ರುತಿಃ ।। ೧೫.

ಚಂದನದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳು, ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಚನ್ದ್ರತೀರ್ಥೇ ಕುಮಾರ್ಯ್ಯಾನ್ತು ಕಾವೇರ್ಯ್ಯಾಂ ಪ್ರಭವೇಽಕ್ಷಯೇ। ಶ್ರೀಪರ್ವತಸ್ಯ ತೀರ್ಥೇಷು ವೈಕೃತೇ ಚ ತಥಾ ಗಿರೌ ।। ೧೫.

ಚಂದ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಅಕ್ಷಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಪರ್ವತದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೈಕೃತ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿವೆ.

ಏಕಸ್ಥಾ ಯತ್ರ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವೃಕ್ಷಾ ಹ್ಯೋಶಿರಪರ್ವತೇ। ಪಾಲಾಶಾಃ ಖಾದಿರಾ ಬಿಲ್ವಾ ಪ್ಲಕ್ಷಾಶ್ವತ್ಥವಿಕಙ್ಕತಾಃ ।। ೧೫.

ಓಶಿರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಪಲಾಶ, ಖಾದಿರ, ಬಿಲ್ವ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ವಿಕಂಕಟ ಎಂಬ ಮರಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಏತದ್ಧಿ ಮಣ್ಡಲಂ ಸಿದ್ಧಂ ಯಜ್ಞೀಯಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ಅಸ್ಮಿನ್ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಜನೋಽಙ್ಗಾನಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಯಾತ್ಯಮರಾವತೀಮ್ ।। ೧೫.

ಈ ಸ್ಥಳವು ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಮಹಾನೀಯ ದ್ವಿಜರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಜನರು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇಗನೇ ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ಮಾಣಿ ಸ್ವಪ್ರಯುಕ್ತಾನಿ ಸಿಧ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಭವಾತ್ಯಯೇ । ದುಷ್ಪ್ರಸಕ್ತಾನಿ ಪಿತೃಷು ಪ್ರಯುಕ್ತಾನಿ ಭವನ್ತ್ಯುತ ।। ೧೫.

ತಾವು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳು ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಫಲಿಸುತ್ತವೆ; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಪಿತೄಣಾಂ ದುಹಿತಾ ಪುಣ್ಯಾ ನರ್ಮದಾ ಸರಿತಾಂ ವರಾ। ತತ್ರ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ದತ್ತಾನಿ ಅಕ್ಷಯಾಣಿ ಭವನ್ತ್ಯುತ ।। ೧೫.

ಪಿತೃಗಳ ಪವಿತ್ರ ಪುತ್ರಿಯೆಂದರೆ ನರ್ಮದೆ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು; ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಮಾಠರಸ್ಯ ವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸೇವಿತೇ। ಅನ್ತರ್ದ್ಧಾನಂ ನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸತ್ತಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಮಹಾಗಿರೌ ।। ೧೫.

ಮಾಠರರ ಪವಿತ್ರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಅಡಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿನ್ಧ್ಯೇ ಚೈವ ಗಿರೌ ಪುಣ್ಯೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮನಿದರ್ಶನಮ್। ಪಾಪಧಾರಾಂ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಧಾರಾಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸಾಧವಃ ।। ೧೫.

ವಿಂಧ್ಯ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಜ್ಜನರು ಪಾಪದ ಹರಿವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮದ ಹರಿವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯಾಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ ಪಾಪಂ ಕೇಷಾಞ್ಚಿತ್ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್। ಸ್ಪಷ್ಟಾ ಭವತಿ ಸಾ ಧಾರಾ ಪ್ರಾಯಶಃ ಶುಭಕರ್ಮಣಾಮ್ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ಪಾಪ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಹರಿವು ಬಹುಪಾಲು ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕೌಶಲಾಯಾಂ ಮತಙ್ಗಸ್ಯ ವಾಪೀ ಪಾಪನಿಷೂದನೀ। ಸ್ನಾತಾಸ್ತಸ್ಯಾಂ ದಿವಂ ಯಾನ್ತಿ ಕಾಮಚಾರವಿಹಙ್ಗಮಾಃ ।। ೧೫.

ಕೌಶಲದಲ್ಲಿ ಮತಂಗನ ಹೊಂಡ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕುಮಾರಕೋಶಲಾತೀರ್ಥೇ ಪರ್ವತೇ ಪಾಲಪಞ್ಜರೇ। ಪಾಣ್ಡು ಕೂಲೇ ಸಮುದ್ರಾನ್ತೇ ಪಣ್ಡಾರಕವನೇ ತಥಾ ।। ೧೫.

ಕುಮಾರಕೌಶಲ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದ ಪಾಳಪಂಜರದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ದಂಡೆಯ ಬಳಿ, ಪಂಡಾರಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.

ವಿಮಲೇ ಚ ವಿಪಾಪೇ ಚ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರಭವೇಽಭಯೇ। ಭೀವೃಕ್ಷೇ ಗೃಧ್ರಕೂಟೇ ಚ ಜಮ್ಬೂಮಾರ್ಗೇ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೫.

ವಿಮಲ ಮತ್ತು ವಿಪಾಪ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮೂಲವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಭೀವೃಕ್ಷ, ಗೃಹಧ್ರಕುಟ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಜಂಬುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ.

ಅಸಿತಸ್ಯ ಗುರೋಃ ಪುಣ್ಯೇ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ತತ್ರಾಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾನನ್ತ್ಯಮಸಿತಾಯಾಞ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೫.

ಯೋಗಾಚಾರ್ಯ ಅಸಿತನ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಅನಂತವಾಗಿವೆ, ಅಸಿತನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಹಾಗೆಯೇ.

ಪುಷ್ಕರೇಷ್ವಕ್ಷಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತಪಶ್ಚೈವ ಮಹಾಫಲಮ್। ಮಹೋದಧೌ ಪ್ರಭಾಸೇ ಚ ತಸ್ಮಾದೇವಂ ವಿನಿರ್ದ್ದಿಶೇತ್ ।। ೧೫.

ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಶಾಶ್ವತ, ತಪಸ್ಸು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಮಹಾಸಾಗರ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸಬೇಕು.

ದೇವಿಕಾಯಾಂ ವೃಷೋ ನಾಮ ಕೂಪಃ ಸಿದ್ಧನಿಷೇವಿತಃ। ಸಮುತ್ಪತನ್ತಿ ತಸ್ಯಾಪೋ ಗವಾಂ ಶಬ್ದೇನ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೫.

ದೇವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವೃಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬಾವಿ ಇದೆ, ಸಿದ್ಧರು ಅಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ನೀರು ಸದಾ ಹಸುವಿನ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಯೋಗೇಶ್ವರೈಃ ಸದಾ ಜುಷ್ಟಃ ಸರ್ವಪಾಪಬಹಿಷ್ಕೃತೈಃ। ದದ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧನ್ತು ಯಸ್ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಫಲಮ್ ।। ೧೫.

ಯೋಗೇಶ್ವರರು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸುವ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಕೊಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.