ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪೂರ್ವ್ವಂ ನಿವೇದಯೇತ್ಪಿಣ್ಡಂ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ್। ಯೋಗಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪಿತರೋ ಯೋಗ ಸಮ್ಭವಾಃ। ಸೋಮಮಾಪ್ಯಾಯಯನ್ತ್ಯೇತೇ ಪಿತರೋ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೪.

ಮೊದಲು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಮಹಾತ್ಮರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು, ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದದ್ಯಾಚ್‌ಛುಚಿಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಯೋಗಿಭ್ಯಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ । ಪಿತೄಣಾಂ ಹಿ ಭವೇದೇತತ್ಸಾಕ್ಷಾದಿವ ಹುತಂ ಹವಿಃ ।। ೧೪.

ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ಹವಿಸಿನಂತೆಯೇ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೋಗೀ ಚಾಗ್ರಾಸನೇ ಯದಿ। ಯಜಮಾನಞ್ಚ ಭೋಕ್ತೄಂಶ್ಚ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ ತಾರಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿ ಮುಖ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಹೋಮ ಮಾಡುವವನನ್ನೂ, ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ಹಡಗಿನಂತೆ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಸತಾಂ ಪ್ರಗ್ರಹೋ ಯತ್ರ ಸತಾಞ್ಚೈವ ವಿಮಾನನಾ। ದಣ್ಡೋ ದೇವಕೃತಸ್ತತ್ರ ಸದ್ಯಃ ಪತತಿ ತಾರುಣಃ ।। ೧೪.

ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು, ಅರ್ಹರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ದಂಡವು ತಕ್ಷಣವೇ ಯುವಕನಂತೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಹಿತ್ವಾಗಮಂ ಸಧರ್ಮಾಣಂ ಬಾಲಿಶಂ ಯತ್ರ ಭೋಜಯೇತ್। ಆದಿಕರ್ಮ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದಾತಾ ತತ್ರ ವಿನಶ್ಯತಿ ।। ೧೪.

ಸರಿ ಆದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಿ, ಮೊದಲ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ದಾನಮಾಡುವವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಿಣ್ಡಮಗ್ನೌ ಸದಾ ದದ್ಯಾದ್ಭೋಗಾರ್ಥೀ ತು ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ಪ್ರಜಾರ್ಥೀ ಪತ (ತ್ನ)ಯೇ ದದ್ಯಾನ್ಮಧ್ಯಮಂ ತತ್ರ ಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೪.

ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಧ್ಯಮ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತಮಾಂ ದ್ಯುತಿಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಪೂಜಾಂ ಯಶಃ ಕೀರ್ತ್ತಿಂ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸುವಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ, ಗೌರವ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಹಿಮೆ ಹಸುವಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ದೀರ್ಘಮಾಯುಶ್ಚ ವಾಯಸೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಸೌಕುಮಾರ್ಯಮಥಾನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಕುಕ್ಕುಟೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ದೀರ್ಘಾಯುಷನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕೋಳಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಏವಮೇತತ್ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪಿಣ್ಡನಿರ್ವಪಣಾತ್ ಫಲಮ್। ಆಕಾಶಂ ಶಮಯೇದ್ವಾಪಿ ಸ್ಥಿತೌ ಸುದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ। ಪಿತೄಣಾಂ ಸ್ಥಾನಮಾಕಾಶಂ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ದಿಗ್ಭವೇತ್ ।। ೧೪.

ಹೀಗೆ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಬರುವ ಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಸ್ಥಳ ಆಕಾಶ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕು ಅವರ ದಿಕ್ಕಾಗಿದೆ.

ಏಕಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾಹುಃ ಪಿಣ್ಡೋದ್ಧರಣಮಗ್ರತಃ। ಅನುಜ್ಞಾತೇ ತು ತೈರ್ವಿಪ್ರೈರ್ವಾನಮುದ್ವಿಯತಾಮಿತಿ ।। ೧೪.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿದರು: ಮೊದಲು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಪಂಡಿತರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಚಫಲಾನಾಂ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಾಮನ್ನತಸ್ತಥಾ। ಅಗ್ರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಜುಹುಯಾಜ್ಜಾತವೇದಸಿ ।। ೧೪.

ಹೂವುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಂದರ ಉತ್ತಮ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಜಾತವೇದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭಕ್ಷ್ಯಮನ್ನಂ ತಥಾ ಪೇಯಮನುತ್ತಮಫಲಾನಿ ಚ। ಹುತ್ವಾ ಚಾಗ್ನೌ ತತಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ನಿರ್ವಪೇದ್ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ ।। ೧೪.

ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಅನ್ನ, ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನಂತರ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ಸ್ನಿಗ್ಧೈರ್ಭಕ್ಷ್ಯೈಃ ಸುಗನ್ಧೈಶ್ಚ ತರ್ಪಯೇತ ರಸೈಸ್ತಥಾ। ಏಕಾಗ್ರಃ ಪರ್ಯುಪಾಸೀತ ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಸ್ಥಿತಃ। ತತ್ಪರಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಶ್ಚ ಕಾಮಾನಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ ।। ೧೪.

ಮಧುರವಾದ, ಸುಗಂಧಿತ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ರಸಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಏಕಾಗ್ರತೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡವನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಕ್ಷುದ್ರತ್ವಂ ಕೃತಜ್ಞತ್ವಂ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಂ ಸತ್ಕೃತಞ್ಚ ಯತ್। ತತೋ ಯಜ್ಞಞ್ಚ ದಾನಞ್ಚ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತಾಮಹಾಃ ।। ೧೪.

ದಯೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಇವುಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತಃ ಪರಂ ವಿಧಿಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಭುಕ್ತವತ್ಸು ದ್ವಿಜಾತಿಷು। ಆನುಪೂರ್ವ್ಯೇಣ ವಿಧಿನಾ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೧೪.

ಈಗ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಮಾಡುವ ಸೌಮ್ಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಭೂಮಿಮಥೋದ್ಧೃತ್ಯ ಪೂರ್ವಂ ಪಿತೃಪರಾಯಣಃ। ತತೋಽತ್ರ ವಿಕಿರಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ವಿಧಿದೃಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ ।। ೧೪.

ಮುನಿಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ, ಮೊದಲು ಎತ್ತಿದ ನಂತರ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಿಯಂತೆ offeringsಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚದುರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಧಾಂ ವಾಚ್ಯ ತತೋ ವಿಪ್ರಾ ವಿಧಿವದ್ಭೂರಿ ದಕ್ಷಿಣಾನ್। ಅನ್ನಶೇಷಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾನ್ । ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಯತಶ್ಚೈವ ಅನುಗಮ್ಯ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೪.

ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಂಡಿತರು 'ಸ್ವಧಾ' ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಬಹಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೀಳಿಸಬೇಕು.

ಸಕೃದಭ್ಯರ್ಚಿತಾಃ ಪ್ರೀತಾ ಭವನ್ತಿ ಪಿತರೋಽನ್ಯಯಾಃ। ಯೋಗಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಪಾಪ್ಮಾನೋ ಮಹೌಜಸಃ ।। ೧೫.

ಒಮ್ಮೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು. ಅವರು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಪಾಪರಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು.

ಪ್ರೇತ್ಯ ಚ ಸ್ವರ್ಗಲಾಭಾಯ ಕಾಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಸುವಿಸ್ತರಮ್ । ಯೇಷಾಂ ಚಾಪ್ಯನುಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಕ್ರಮೇಣ ತು ।। ೧೫.

ಮರಣದ ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಇಚ್ಛೆಗಳ ಮತ್ತು ವೈಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಯಾರಿಗೆ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತಾನಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಸೌಮ್ಯಾಃ ಸರಾಂಸಿ ಸರಿತಸ್ತಥಾ। ತೀರ್ಥಾನಿ ಚೈವ ಪುಣ್ಯಾನಿ ದೇಶಾಞ್ಜೈಲಾಂಸ್ತಥಾಶ್ರಮಾನ್ ।। ೧೫.

ಸೌಮ್ಯನೇ, ಈಗ ನಾನು ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳು, ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪುಣ್ಯೋ ಯಸ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷ್ವಮರಕಣ್ಟಕಪರ್ವತಃ। ಪರ್ವತಃ ಪ್ರವರಃ ಪುಣ್ಯಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸೇವಿತಃ ।। ೧೫.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಮರಕಂಟಕ ಪರ್ವತವು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದದು. ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತ, ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳ.

ಯತ್ರ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪ್ರಯುತಾನ್ಯರ್ಬುದಾನಿ ಚ। ತಪಃ ಸುದುಶ್ಚರಂ ತೇಪೇ ಭಗವಾನಙ್ಗಿರಾಃ ಪುರಾ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭಗವಾನ್ ಅಂಗಿರಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ಯತ್ರ ಮೃತ್ಯೋರ್ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ತಥೈವಾಸುರರಕ್ಷಸಾಮ್। ನ ಭಯಂ ಚೈವ ವಾಽಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಯಾವದ್ಭೂಮಿರ್ಧರಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ಮರಣವಿಲ್ಲ, ಅಸುರ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಮಾರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ, ದುಷ್ಟತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ತೇಜಸಾ ಯಶಸಾ ಚೈವ ಭ್ರಾಜತೇ ಸ ನಗೋತ್ತಮಃ। ಶ್ರೃಙ್ಗಮಾಲ್ಯವತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಹ್ನಿಃ ಸಂವರ್ತಕೋ ಯಥಾ ।। ೧೫.

ಆ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತವು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಶಿಖರಗಳು ಸದಾ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ, ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ.

ಮೃದವಶ್ಚ ಸುಗನ್ಧಾಶ್ಚ ಹೇಮಾಭಾಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಾಃ । ಶಾನ್ತಾಃ ಕುಶಾ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಾಃ ಪಿಬನ್ದಕ್ಷಿಣನರ್ಮದಾಮ್ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ಕುಶಗಳು ಮೃದು, ಸುಗಂಧಿತ, ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವವು, ಶಾಂತವಾಗಿವೆ. ದಕ್ಷಿಣ ನರ್ಮದೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಕುಶಗಳು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಸ್ವರ್ಗಸೋಪಾನಂ ಭಗವಾನಙ್ಗಿರಾಃ ಪುರಾ। ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರೇ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರಸ್ತರಾರ್ಥಕುಶೋತ್ತಮಾನ್ ।। ೧೫.

ಭಗವಾನ್ ಅಂಗಿರಸ್ಸು ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಅವರು, ಪ್ರಸ್ತರದ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ತೇಷು ದರ್ಭೇಷು ಯಃ ಪಿಣ್ಡಾನಮರಕಣ್ಟಕಪರ್ವತೇ। ದದ್ಯಾತ್ಸಕೃದಪಿ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಫಲಮ್ ।। ೧೫.

ಆ ಕುಶಗಳಲ್ಲಿ, ಅಮರಕಂಟಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ತದ್ಭವತ್ಯಕ್ಷಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರೀತಿವರ್ದ್ಧನಮ್ । ಅನ್ತರ್ದ್ಧಾನಂ ಚ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಸಾದ್ಯ ತತ್ಸದಾ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದೆ, ಪಿತೃಗಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಪಿತೃಗಳು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಅಂತರಧಾನವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ಜ್ವಾಲಾರಸಃ ಪುಣ್ಯೋ ದೃಶ್ಯತೇಽದ್ಯಾಪಿ ಸರ್ವಶಃ। ಸಶಲ್ಯಾನಾಂ ಚ ಸತ್ತ್ವಾನಾಂ ವಿಶಲ್ಯಕರಣೀ ನದೀ ।। ೧೫.

ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಜ್ವಾಲೆಯ ರಸವು ಇಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸುವ ನದಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.