ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ವರಂ ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತೃಗಣೈಃ ಸಹ ೧೪.

ಹೀಗೆ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ...

ವೇದೇ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾ ನರಾಣಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ । ಏತಾನ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ನಿರ್ವಪೇತ್ಸತತಂ ನರಃ ।। ೧೪.

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತ್ರ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ದಾತಾರಃ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ವೈ ನಿಭೋಧತ। ನಿರ್ಭಯಂ ನಿರಹಙ್ಕಾರಂ ನಿಃಶೋಕಂ ನಿರ್ವ್ಯಥಕ್ಲಮಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವಕಾಮಪುರಸ್ಕೃತಮ್ ।। ೧೪.

ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹೋದಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ: ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಕಳೆತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತವಾದ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶೂದ್ರೇಣಾಪಿ ಪ್ರಕರ್ತ್ತವ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚೈತೇ ಮನ್ತ್ರವರ್ಜಿತಾಃ। ಅತೋಽನ್ಯಥಾ ತು ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಋಣಂ ನಿತ್ಯಮಶ್ನುತೇ ।। ೧೪.

ಶೂದ್ರನೂ ಕೂಡ ಈ ಐದು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾರು ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಋಣದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಋಣಞ್ಚ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ಯಃ ಪಚೇದಾತ್ಮಕಾರಣಾತ್। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರ್ವರ್ತ್ತಯೇತ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ಸದಾ ಬುಧಃ ।। ೧೪.

ಯಾರು ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪಾಪದಿಂದ ಋಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೇಚಿದಿಚ್ಛನ್ತಿ ಜೀವತ್ಯಪಿ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ಉದಕ್ಪೂರ್ವ್ವಂ ಬಲಿಂ ಕುರ್ಯಾದುದಕುಮ್ಭಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೪.

ಕೆಲವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು.

ಬಲಿಂ ಸುವಿದಿತಂ ಕುರ್ಯಾದುಚ್ಚಾದುಚ್ಚತರಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಪರಶ್ರೃಙ್ಗಗವಾಂ ಪೂರ್ವ್ವ ಬಲಿಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪೇತ್ ।। ೧೪.

ಬಲಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲೋ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೋ ಇಡಬಹುದು. ಪರರ ಹೋರುಳ್ಳ ಹಸುವಿಗೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ನ ವಿನೇದ್ಯೋ ಭವೇತ್ ಪಿಣ್ಡಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಯಸ್ತು ಜೀವತಿ। ಇಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ ಯಥಾವಿಧಿ। ವಿಧಾನಂ ವೇದವಿಹಿತಮೇತದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ನತಃ ।। ೧೪.

ಪಿತೃಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತಿನ್ನಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ವೇದಾನುಸಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೇವದೇವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯೇತೇಪಿ ಪಿತರೋ ಹ್ಯುತ। ಇಚ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿದಾಚಾರ್ಯ್ಯಾಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಿಣ್ಡನಿವೇದನಮ್ ।। ೧೪.

ಈ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರುಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಗುರುಗಳೂ ಕೂಡ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಏನಾದರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೂಜನಞ್ಚೈವ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವ್ವಮೇವ ಹಿ ನಿತ್ಯಶಃ। ತದ್ಧಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕುಶಲಾನಿತ್ಯುವಾಚ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೧೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಧರ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವ್ವಂ ನಿವೇದಯೇತ್ಪಿಣ್ಡಂ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ್। ಯೋಗಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪಿತರೋ ಯೋಗ ಸಮ್ಭವಾಃ। ಸೋಮಮಾಪ್ಯಾಯಯನ್ತ್ಯೇತೇ ಪಿತರೋ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೪.

ಮೊದಲು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಮಹಾತ್ಮರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು, ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದದ್ಯಾಚ್‌ಛುಚಿಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಯೋಗಿಭ್ಯಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ । ಪಿತೄಣಾಂ ಹಿ ಭವೇದೇತತ್ಸಾಕ್ಷಾದಿವ ಹುತಂ ಹವಿಃ ।। ೧೪.

ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ಹವಿಸಿನಂತೆಯೇ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೋಗೀ ಚಾಗ್ರಾಸನೇ ಯದಿ। ಯಜಮಾನಞ್ಚ ಭೋಕ್ತೄಂಶ್ಚ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ ತಾರಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿ ಮುಖ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಹೋಮ ಮಾಡುವವನನ್ನೂ, ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ಹಡಗಿನಂತೆ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಸತಾಂ ಪ್ರಗ್ರಹೋ ಯತ್ರ ಸತಾಞ್ಚೈವ ವಿಮಾನನಾ। ದಣ್ಡೋ ದೇವಕೃತಸ್ತತ್ರ ಸದ್ಯಃ ಪತತಿ ತಾರುಣಃ ।। ೧೪.

ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು, ಅರ್ಹರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ದಂಡವು ತಕ್ಷಣವೇ ಯುವಕನಂತೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಹಿತ್ವಾಗಮಂ ಸಧರ್ಮಾಣಂ ಬಾಲಿಶಂ ಯತ್ರ ಭೋಜಯೇತ್। ಆದಿಕರ್ಮ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದಾತಾ ತತ್ರ ವಿನಶ್ಯತಿ ।। ೧೪.

ಸರಿ ಆದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಿ, ಮೊದಲ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ದಾನಮಾಡುವವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಿಣ್ಡಮಗ್ನೌ ಸದಾ ದದ್ಯಾದ್ಭೋಗಾರ್ಥೀ ತು ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ಪ್ರಜಾರ್ಥೀ ಪತ (ತ್ನ)ಯೇ ದದ್ಯಾನ್ಮಧ್ಯಮಂ ತತ್ರ ಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೪.

ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಧ್ಯಮ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತಮಾಂ ದ್ಯುತಿಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಪೂಜಾಂ ಯಶಃ ಕೀರ್ತ್ತಿಂ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸುವಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ, ಗೌರವ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಹಿಮೆ ಹಸುವಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ದೀರ್ಘಮಾಯುಶ್ಚ ವಾಯಸೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಸೌಕುಮಾರ್ಯಮಥಾನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಕುಕ್ಕುಟೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ದೀರ್ಘಾಯುಷನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕೋಳಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಏವಮೇತತ್ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪಿಣ್ಡನಿರ್ವಪಣಾತ್ ಫಲಮ್। ಆಕಾಶಂ ಶಮಯೇದ್ವಾಪಿ ಸ್ಥಿತೌ ಸುದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ। ಪಿತೄಣಾಂ ಸ್ಥಾನಮಾಕಾಶಂ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ದಿಗ್ಭವೇತ್ ।। ೧೪.

ಹೀಗೆ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಬರುವ ಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಸ್ಥಳ ಆಕಾಶ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕು ಅವರ ದಿಕ್ಕಾಗಿದೆ.

ಏಕಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾಹುಃ ಪಿಣ್ಡೋದ್ಧರಣಮಗ್ರತಃ। ಅನುಜ್ಞಾತೇ ತು ತೈರ್ವಿಪ್ರೈರ್ವಾನಮುದ್ವಿಯತಾಮಿತಿ ।। ೧೪.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿದರು: ಮೊದಲು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಪಂಡಿತರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಚಫಲಾನಾಂ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಾಮನ್ನತಸ್ತಥಾ। ಅಗ್ರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಜುಹುಯಾಜ್ಜಾತವೇದಸಿ ।। ೧೪.

ಹೂವುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಂದರ ಉತ್ತಮ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಜಾತವೇದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭಕ್ಷ್ಯಮನ್ನಂ ತಥಾ ಪೇಯಮನುತ್ತಮಫಲಾನಿ ಚ। ಹುತ್ವಾ ಚಾಗ್ನೌ ತತಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ನಿರ್ವಪೇದ್ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ ।। ೧೪.

ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಅನ್ನ, ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನಂತರ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ಸ್ನಿಗ್ಧೈರ್ಭಕ್ಷ್ಯೈಃ ಸುಗನ್ಧೈಶ್ಚ ತರ್ಪಯೇತ ರಸೈಸ್ತಥಾ। ಏಕಾಗ್ರಃ ಪರ್ಯುಪಾಸೀತ ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಸ್ಥಿತಃ। ತತ್ಪರಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಶ್ಚ ಕಾಮಾನಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ ।। ೧೪.

ಮಧುರವಾದ, ಸುಗಂಧಿತ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ರಸಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಏಕಾಗ್ರತೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡವನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಕ್ಷುದ್ರತ್ವಂ ಕೃತಜ್ಞತ್ವಂ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಂ ಸತ್ಕೃತಞ್ಚ ಯತ್। ತತೋ ಯಜ್ಞಞ್ಚ ದಾನಞ್ಚ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತಾಮಹಾಃ ।। ೧೪.

ದಯೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಇವುಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತಃ ಪರಂ ವಿಧಿಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಭುಕ್ತವತ್ಸು ದ್ವಿಜಾತಿಷು। ಆನುಪೂರ್ವ್ಯೇಣ ವಿಧಿನಾ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೧೪.

ಈಗ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಮಾಡುವ ಸೌಮ್ಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಭೂಮಿಮಥೋದ್ಧೃತ್ಯ ಪೂರ್ವಂ ಪಿತೃಪರಾಯಣಃ। ತತೋಽತ್ರ ವಿಕಿರಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ವಿಧಿದೃಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ ।। ೧೪.

ಮುನಿಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ, ಮೊದಲು ಎತ್ತಿದ ನಂತರ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಿಯಂತೆ offeringsಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚದುರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಧಾಂ ವಾಚ್ಯ ತತೋ ವಿಪ್ರಾ ವಿಧಿವದ್ಭೂರಿ ದಕ್ಷಿಣಾನ್। ಅನ್ನಶೇಷಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾನ್ । ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಯತಶ್ಚೈವ ಅನುಗಮ್ಯ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೪.

ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಂಡಿತರು 'ಸ್ವಧಾ' ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಬಹಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೀಳಿಸಬೇಕು.

ಸಕೃದಭ್ಯರ್ಚಿತಾಃ ಪ್ರೀತಾ ಭವನ್ತಿ ಪಿತರೋಽನ್ಯಯಾಃ। ಯೋಗಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಪಾಪ್ಮಾನೋ ಮಹೌಜಸಃ ।। ೧೫.

ಒಮ್ಮೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು. ಅವರು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಪಾಪರಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು.

ಪ್ರೇತ್ಯ ಚ ಸ್ವರ್ಗಲಾಭಾಯ ಕಾಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಸುವಿಸ್ತರಮ್ । ಯೇಷಾಂ ಚಾಪ್ಯನುಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಕ್ರಮೇಣ ತು ।। ೧೫.

ಮರಣದ ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಇಚ್ಛೆಗಳ ಮತ್ತು ವೈಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಯಾರಿಗೆ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.