ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಶುದ್ಧೇನ ಮನಸಾ ಪ್ರೀತಾಃ ಪಿತರಸ್ತಾನಥಾಬ್ರುವನ್। ವರಂ ವೃಣೀಧ್ವಂ ಪ್ರೀತಾಃಸ್ಮ ಕಂ ಕಾಮಂ ಕರವಾಮಹೇ ।। ೧೪.

ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃಗಳು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ; ನಾವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ.'

ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ಪಿತೃಭಿಸ್ತದಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಭಾವನಃ। ಪ್ರಜಾನಾಮಧಿಪೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಶವಾನಿತೀದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೧೪.

ಅದನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿಯೂ, ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾದೇವಸ್ತಪಸಾ ತೈಸ್ತು ತಾಪಿತಃ। ತಪಸಾ ತೇನ ಸುಪ್ರೀತಃ ಕಂ ಕಾಮಂ ವಿದಧಾಮಿ ವಃ ।। ೧೪.

ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ದೇವರು, ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಹೇಳಿದರು: 'ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ, ನಾನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ?'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ವಿಶ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಲೋಕಕರ್ತೃಣಾ। ಊಚುಸ್ತೇ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಲೋಕಭಾವಿನಮ್ ।। ೧೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಶ್ವದೇವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲಕನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರಾದ್ಧೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಭವೇದಂಶೋ ಹ್ಯೇಷ ನಃ ಕಾಂಕ್ಷಿತೋ ವರಃ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾನ್ವೈ ತ್ರಿದಿವಪೂಜಿತಾನ್ ।। ೧೪.

'ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಾಗ ದೊರಕಲಿ; ಇದೇ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವರ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಭವಿಷ್ಯತ್ಯೇವಮೇವೇತಿ ಕಾಂಕ್ಷಿತೋ ವೋ ವರಸ್ತು ಯಃ। ಪಿತೃಭಿಸ್ತು ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಏವಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೧೪.

'ಹೌದು, ನೀವು ಬಯಸಿದ ವರ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ 'ಹೌದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದರು.

ಸಹಾಸ್ಮಾಭಿಸ್ತು ವೋ ಭಾವ್ಯಂ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕ್ರಿಯತೇ ತ್ವಿಹ। ಅಸ್ಮಾಕಂ ಕಲ್ಪಿತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯುಷ್ಮಾನಗ್ರಾಸನಂ ಹ ವೈ ।। ೧೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ನೀವು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ; ನಮಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಮೊದಲ ಭಾಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'

ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮನುಷ್ಯೇಷು ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ। ಮಾಲ್ಯೈರ್ಗನ್ಧೈಸ್ತಥಾನ್ನೇನ ಯುಷ್ಮಾನಗ್ರೇರ್ಜಯಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೪.

'ಇದು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೂಮಾಲೆಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ, ನಿಮಗೆ ಮೊದಲನೇ ಅರ್ಪಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'

ಪ್ರದಾತಾ ಚೇತಿ ಯುಷ್ಮಾಕಮಸ್ಮಾಕಂ ದಾಸ್ಯತೇ ತತಃ। ವಿಸರ್ಜನಮಥಾಸ್ಮಾಕಂ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಪಶ್ಚಾತ್ತು ದೇವತಾಃ ।। ೧೪.

'ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ, ನಂತರ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಿದಾಯ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ.'

ರಕ್ಷಣಞ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯ ಆತಿಥ್ಯಞ್ಚ ವಿಧಿದ್ವಯಮ್। ಭೂತಾನಾಂ ದೇವತಾನಾಞ್ಚ ಪಿತೄಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮಣಿ। ಏವಂ ವಿಧಿಕೃತಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಸರ್ವ್ವಮೇತದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೪.

'ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಧಿಯುಳ್ಳ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯಬೇಕು; ಹೀಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.'

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ವರಂ ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತೃಗಣೈಃ ಸಹ ೧೪.

ಹೀಗೆ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ...

ವೇದೇ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾ ನರಾಣಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ । ಏತಾನ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ನಿರ್ವಪೇತ್ಸತತಂ ನರಃ ।। ೧೪.

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತ್ರ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ದಾತಾರಃ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ವೈ ನಿಭೋಧತ। ನಿರ್ಭಯಂ ನಿರಹಙ್ಕಾರಂ ನಿಃಶೋಕಂ ನಿರ್ವ್ಯಥಕ್ಲಮಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವಕಾಮಪುರಸ್ಕೃತಮ್ ।। ೧೪.

ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹೋದಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ: ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಕಳೆತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತವಾದ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶೂದ್ರೇಣಾಪಿ ಪ್ರಕರ್ತ್ತವ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚೈತೇ ಮನ್ತ್ರವರ್ಜಿತಾಃ। ಅತೋಽನ್ಯಥಾ ತು ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಋಣಂ ನಿತ್ಯಮಶ್ನುತೇ ।। ೧೪.

ಶೂದ್ರನೂ ಕೂಡ ಈ ಐದು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾರು ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಋಣದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಋಣಞ್ಚ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ಯಃ ಪಚೇದಾತ್ಮಕಾರಣಾತ್। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರ್ವರ್ತ್ತಯೇತ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ಸದಾ ಬುಧಃ ।। ೧೪.

ಯಾರು ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪಾಪದಿಂದ ಋಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೇಚಿದಿಚ್ಛನ್ತಿ ಜೀವತ್ಯಪಿ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ಉದಕ್ಪೂರ್ವ್ವಂ ಬಲಿಂ ಕುರ್ಯಾದುದಕುಮ್ಭಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೪.

ಕೆಲವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು.

ಬಲಿಂ ಸುವಿದಿತಂ ಕುರ್ಯಾದುಚ್ಚಾದುಚ್ಚತರಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಪರಶ್ರೃಙ್ಗಗವಾಂ ಪೂರ್ವ್ವ ಬಲಿಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪೇತ್ ।। ೧೪.

ಬಲಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲೋ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೋ ಇಡಬಹುದು. ಪರರ ಹೋರುಳ್ಳ ಹಸುವಿಗೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ನ ವಿನೇದ್ಯೋ ಭವೇತ್ ಪಿಣ್ಡಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಯಸ್ತು ಜೀವತಿ। ಇಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ ಯಥಾವಿಧಿ। ವಿಧಾನಂ ವೇದವಿಹಿತಮೇತದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ನತಃ ।। ೧೪.

ಪಿತೃಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತಿನ್ನಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ವೇದಾನುಸಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೇವದೇವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯೇತೇಪಿ ಪಿತರೋ ಹ್ಯುತ। ಇಚ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿದಾಚಾರ್ಯ್ಯಾಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಿಣ್ಡನಿವೇದನಮ್ ।। ೧೪.

ಈ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರುಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಗುರುಗಳೂ ಕೂಡ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಏನಾದರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೂಜನಞ್ಚೈವ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವ್ವಮೇವ ಹಿ ನಿತ್ಯಶಃ। ತದ್ಧಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕುಶಲಾನಿತ್ಯುವಾಚ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೧೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಧರ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವ್ವಂ ನಿವೇದಯೇತ್ಪಿಣ್ಡಂ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ್। ಯೋಗಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪಿತರೋ ಯೋಗ ಸಮ್ಭವಾಃ। ಸೋಮಮಾಪ್ಯಾಯಯನ್ತ್ಯೇತೇ ಪಿತರೋ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೪.

ಮೊದಲು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಮಹಾತ್ಮರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು, ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದದ್ಯಾಚ್‌ಛುಚಿಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಯೋಗಿಭ್ಯಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ । ಪಿತೄಣಾಂ ಹಿ ಭವೇದೇತತ್ಸಾಕ್ಷಾದಿವ ಹುತಂ ಹವಿಃ ।। ೧೪.

ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ಹವಿಸಿನಂತೆಯೇ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೋಗೀ ಚಾಗ್ರಾಸನೇ ಯದಿ। ಯಜಮಾನಞ್ಚ ಭೋಕ್ತೄಂಶ್ಚ ನೌರಿವಾಮ್ಭಸಿ ತಾರಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿ ಮುಖ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಹೋಮ ಮಾಡುವವನನ್ನೂ, ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ಹಡಗಿನಂತೆ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಸತಾಂ ಪ್ರಗ್ರಹೋ ಯತ್ರ ಸತಾಞ್ಚೈವ ವಿಮಾನನಾ। ದಣ್ಡೋ ದೇವಕೃತಸ್ತತ್ರ ಸದ್ಯಃ ಪತತಿ ತಾರುಣಃ ।। ೧೪.

ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು, ಅರ್ಹರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ದಂಡವು ತಕ್ಷಣವೇ ಯುವಕನಂತೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಹಿತ್ವಾಗಮಂ ಸಧರ್ಮಾಣಂ ಬಾಲಿಶಂ ಯತ್ರ ಭೋಜಯೇತ್। ಆದಿಕರ್ಮ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದಾತಾ ತತ್ರ ವಿನಶ್ಯತಿ ।। ೧೪.

ಸರಿ ಆದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಿ, ಮೊದಲ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ದಾನಮಾಡುವವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಿಣ್ಡಮಗ್ನೌ ಸದಾ ದದ್ಯಾದ್ಭೋಗಾರ್ಥೀ ತು ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ಪ್ರಜಾರ್ಥೀ ಪತ (ತ್ನ)ಯೇ ದದ್ಯಾನ್ಮಧ್ಯಮಂ ತತ್ರ ಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೪.

ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಧ್ಯಮ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತಮಾಂ ದ್ಯುತಿಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಪೂಜಾಂ ಯಶಃ ಕೀರ್ತ್ತಿಂ ಗೋಷು ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸುವಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ, ಗೌರವ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಹಿಮೆ ಹಸುವಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ದೀರ್ಘಮಾಯುಶ್ಚ ವಾಯಸೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ಸೌಕುಮಾರ್ಯಮಥಾನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಕುಕ್ಕುಟೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೧೪.

ದೀರ್ಘಾಯುಷನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕೋಳಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಏವಮೇತತ್ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪಿಣ್ಡನಿರ್ವಪಣಾತ್ ಫಲಮ್। ಆಕಾಶಂ ಶಮಯೇದ್ವಾಪಿ ಸ್ಥಿತೌ ಸುದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ। ಪಿತೄಣಾಂ ಸ್ಥಾನಮಾಕಾಶಂ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ದಿಗ್ಭವೇತ್ ।। ೧೪.

ಹೀಗೆ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಬರುವ ಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಸ್ಥಳ ಆಕಾಶ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕು ಅವರ ದಿಕ್ಕಾಗಿದೆ.