ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಗ್ರಾಮ್ಯಾಃ ಕಮ್ಟಕಿನಶ್ಚೈವ ಯಜ್ಞಿಯಾ ಯೇನ ಕೇನ ಚ। ಪೂಜಿತಾಃ ಸಮಿದರ್ಥೇ ತು ಪಿತೄಣಾಂ ವಚನಂ ತಥಾ ।। ೧೩.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದವು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಮಿಧಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸಮಿದ್ಭಿಃ ಕಲ್ಕಲೇಯಾಭಿರ್ಜ್ಜುಹುಯಾದ್ಯೋ ಹುತಾಶನಮ್ । ಫಲಂ ಯತ್ ಕರ್ಮಣಸ್ತಸ್ಯ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೧೩.

ಯಾರು ಕಲ್ಕಲೆಯ ಸಮಿಧುಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿ.

ಆಯಸಂ ಸರ್ವ್ವಕಾಮೀಯಮಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಹಿ ತತ್। ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕೋ ನಕ್ತಮಾಲಃ ಕಪಿತ್ಥಃ ಶಾಲ್ಮಲಿಸ್ತಥಾ ।। ೧೩.

ಆಯಸ ಮರವು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕ, ನಕ್ತಮಾಲ, ಕಪಿತ್ಥ ಮತ್ತು ಶಾಲ್ಮಲಿ ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ.

ನೀಪೋ ವಿಭೀ ತಕಶ್ಚೈವ ವಲ್ಲೀಭಿಶ್ಚ ತಥೈವ ಚ। ಶಕುನಾನಾಂ ನಿವಾಸಶ್ಚ ವರ್ಜಯೇಚ್ಚ ಮಹೀರುಹಾನ್। ಅಯಜ್ಞೀಯಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ಯೇ ಚ ವೃಕ್ಷಾಂಶ್ಚೈವ ತು ವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೩.

ನೀಪ ಮರ, ವಿಭೀತಕ ಮರ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಳವಾಗಿರುವ ಮರಗಳು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಸ್ವಧೇತಿ ಚೈವ ಮನ್ತ್ರಾನ್ತೇ ಪಿತೄಣಾಂ ವಚನಂ ತಥಾ। ಸ್ವಾಹೇತಿ ಚೈವ ದೇವಾನಾಂ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಣ್ಯುದಾಹೃತಮ್ ।। ೧೩.

ಮಂತ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ 'ಸ್ವಧಾ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ। ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತರಶ್ಚೈವ ತೇಭ್ಯೋಽನ್ಯೇ ಪಿತರಸ್ತಥಾ। ಆಥರ್ವಣವಿಧಿರ್ಹ್ಯೇಷ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೧೪.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ; ಈ ಆಥರ್ವಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಪಿತೃನ್ ಪೂರ್ವ್ವಂ ದೇವಾಶ್ಚಾಪಿ ವಿಶೇಷತಃ। ದೇವೇಭ್ಯೋಽಪಿ ಪಿತೃನ್ ಪೂರ್ವಮರ್ಚಯನ್ತೀಹ ಯತ್ನತಃ ।। ೧೪.

ಮೊದಲು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುವರು.

ದಕ್ಷಸ್ಯ ದುಹಿತಾ ಖ್ಯಾತಾ ಲೋಕೇ ವಿಶ್ವೇತಿ ನಾಮತಃ। ವಿಧಿನಾ ಸಾ ತು ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞ ದತ್ತಾ ಧರ್ಮ್ಮಾಯ ಧರ್ಮ್ಮತಃ। ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಶ್ವೇದೇವಾ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ ।। ೧೪.

ದಕ್ಷನ ಮಗಳು ವಿಶ್ವಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು; ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವಳಾಗಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಧರ್ಮನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಅವಳ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಮಕ್ಕಳು ವಿಶ್ವದೇವರು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

ಪ್ರಖ್ಯಾತಾಸ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಸರ್ವ್ವಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಾಃ। ಸಮಸ್ತಾಸ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಶ್ವೇರುರುಗ್ರಂ ಮಹತ್ತಪಃ ।। ೧೪.

ಅವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವರು; ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸೇವಿತೇ। ಸರ್ವ್ವಾಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚರಿತಂ ದೇವಗನ್ಧರ್ವ್ವಸೇವಿತಮ್ ।। ೧೪.

ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಸೇವಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರಸರು ಸಂಚರಿಸುವರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಸೇವಿಸುವರು.

ಶುದ್ಧೇನ ಮನಸಾ ಪ್ರೀತಾಃ ಪಿತರಸ್ತಾನಥಾಬ್ರುವನ್। ವರಂ ವೃಣೀಧ್ವಂ ಪ್ರೀತಾಃಸ್ಮ ಕಂ ಕಾಮಂ ಕರವಾಮಹೇ ।। ೧೪.

ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃಗಳು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ; ನಾವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ.'

ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ಪಿತೃಭಿಸ್ತದಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಭಾವನಃ। ಪ್ರಜಾನಾಮಧಿಪೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಶವಾನಿತೀದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೧೪.

ಅದನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿಯೂ, ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾದೇವಸ್ತಪಸಾ ತೈಸ್ತು ತಾಪಿತಃ। ತಪಸಾ ತೇನ ಸುಪ್ರೀತಃ ಕಂ ಕಾಮಂ ವಿದಧಾಮಿ ವಃ ।। ೧೪.

ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ದೇವರು, ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಹೇಳಿದರು: 'ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ, ನಾನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ?'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ವಿಶ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಲೋಕಕರ್ತೃಣಾ। ಊಚುಸ್ತೇ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಲೋಕಭಾವಿನಮ್ ।। ೧೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಶ್ವದೇವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲಕನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರಾದ್ಧೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಭವೇದಂಶೋ ಹ್ಯೇಷ ನಃ ಕಾಂಕ್ಷಿತೋ ವರಃ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾನ್ವೈ ತ್ರಿದಿವಪೂಜಿತಾನ್ ।। ೧೪.

'ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಾಗ ದೊರಕಲಿ; ಇದೇ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವರ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಭವಿಷ್ಯತ್ಯೇವಮೇವೇತಿ ಕಾಂಕ್ಷಿತೋ ವೋ ವರಸ್ತು ಯಃ। ಪಿತೃಭಿಸ್ತು ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಏವಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೧೪.

'ಹೌದು, ನೀವು ಬಯಸಿದ ವರ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ 'ಹೌದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದರು.

ಸಹಾಸ್ಮಾಭಿಸ್ತು ವೋ ಭಾವ್ಯಂ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕ್ರಿಯತೇ ತ್ವಿಹ। ಅಸ್ಮಾಕಂ ಕಲ್ಪಿತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಯುಷ್ಮಾನಗ್ರಾಸನಂ ಹ ವೈ ।। ೧೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ನೀವು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ; ನಮಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಮೊದಲ ಭಾಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'

ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮನುಷ್ಯೇಷು ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ। ಮಾಲ್ಯೈರ್ಗನ್ಧೈಸ್ತಥಾನ್ನೇನ ಯುಷ್ಮಾನಗ್ರೇರ್ಜಯಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೪.

'ಇದು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೂಮಾಲೆಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ, ನಿಮಗೆ ಮೊದಲನೇ ಅರ್ಪಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'

ಪ್ರದಾತಾ ಚೇತಿ ಯುಷ್ಮಾಕಮಸ್ಮಾಕಂ ದಾಸ್ಯತೇ ತತಃ। ವಿಸರ್ಜನಮಥಾಸ್ಮಾಕಂ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಪಶ್ಚಾತ್ತು ದೇವತಾಃ ।। ೧೪.

'ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ, ನಂತರ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಿದಾಯ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ.'

ರಕ್ಷಣಞ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯ ಆತಿಥ್ಯಞ್ಚ ವಿಧಿದ್ವಯಮ್। ಭೂತಾನಾಂ ದೇವತಾನಾಞ್ಚ ಪಿತೄಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮಣಿ। ಏವಂ ವಿಧಿಕೃತಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಸರ್ವ್ವಮೇತದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೪.

'ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಧಿಯುಳ್ಳ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯಬೇಕು; ಹೀಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.'

ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ವರಂ ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತೃಗಣೈಃ ಸಹ ೧೪.

ಹೀಗೆ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ...

ವೇದೇ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾ ನರಾಣಾಂ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ । ಏತಾನ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ನಿರ್ವಪೇತ್ಸತತಂ ನರಃ ।। ೧೪.

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತ್ರ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ದಾತಾರಃ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ವೈ ನಿಭೋಧತ। ನಿರ್ಭಯಂ ನಿರಹಙ್ಕಾರಂ ನಿಃಶೋಕಂ ನಿರ್ವ್ಯಥಕ್ಲಮಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವಕಾಮಪುರಸ್ಕೃತಮ್ ।। ೧೪.

ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹೋದಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ: ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಕಳೆತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತವಾದ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶೂದ್ರೇಣಾಪಿ ಪ್ರಕರ್ತ್ತವ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚೈತೇ ಮನ್ತ್ರವರ್ಜಿತಾಃ। ಅತೋಽನ್ಯಥಾ ತು ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಋಣಂ ನಿತ್ಯಮಶ್ನುತೇ ।। ೧೪.

ಶೂದ್ರನೂ ಕೂಡ ಈ ಐದು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾರು ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಋಣದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಋಣಞ್ಚ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ಯಃ ಪಚೇದಾತ್ಮಕಾರಣಾತ್। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರ್ವರ್ತ್ತಯೇತ್ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ಸದಾ ಬುಧಃ ।। ೧೪.

ಯಾರು ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪಾಪದಿಂದ ಋಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೇಚಿದಿಚ್ಛನ್ತಿ ಜೀವತ್ಯಪಿ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ಉದಕ್ಪೂರ್ವ್ವಂ ಬಲಿಂ ಕುರ್ಯಾದುದಕುಮ್ಭಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೧೪.

ಕೆಲವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು.

ಬಲಿಂ ಸುವಿದಿತಂ ಕುರ್ಯಾದುಚ್ಚಾದುಚ್ಚತರಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಪರಶ್ರೃಙ್ಗಗವಾಂ ಪೂರ್ವ್ವ ಬಲಿಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪೇತ್ ।। ೧೪.

ಬಲಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲೋ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೋ ಇಡಬಹುದು. ಪರರ ಹೋರುಳ್ಳ ಹಸುವಿಗೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ನ ವಿನೇದ್ಯೋ ಭವೇತ್ ಪಿಣ್ಡಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಯಸ್ತು ಜೀವತಿ। ಇಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ಭಕ್ಷ್ಯೈಶ್ಚ ಭೋಜಯೇತ ಯಥಾವಿಧಿ। ವಿಧಾನಂ ವೇದವಿಹಿತಮೇತದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ನತಃ ।। ೧೪.

ಪಿತೃಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತಿನ್ನಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ವೇದಾನುಸಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೇವದೇವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯೇತೇಪಿ ಪಿತರೋ ಹ್ಯುತ। ಇಚ್ಛನ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿದಾಚಾರ್ಯ್ಯಾಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪಿಣ್ಡನಿವೇದನಮ್ ।। ೧೪.

ಈ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರುಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಗುರುಗಳೂ ಕೂಡ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಏನಾದರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.