ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಚನ್ದನಾಗುರುಣೀ ಚೋಭೇ ತಮಾಲೋಶೀರಪಝಕಮ್। ಧೂಪಂ ಚ ಗುಗ್ಗುಲಶ್ರೇಷ್ಠಂ ತುರುಷ್ಕಂ ಧೂಪಮೇವ ಚ ।। ೧೩.

ಚಂದನ, ಅಗರು, ತಮಾಲ, ಉಶೀರ, ಭಕ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಧೂಪವಾದ ಗುಗ್ಗುಳು, ತುರಷ್ಕ ಧೂಪವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಶುಕ್ಲಾಃ ಸುಮನಸಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ತಥಾ ಪಝೋತ್ಪಲಾನಿ ಚ। ಗನ್ಧವನ್ತ್ಯುಪಪನ್ನಾನಿ ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ ।। ೧೩.

ಬಿಳಿ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧ ಹೂವುಗಳು, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀರಾಳದ ಹೂಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಸುಗಂಧ ಹೂವುಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ.

ಜವಾಸುಮನಸೋ ಭಣ್ಡೀರೂಪಕಾಮಕುರಣ್ಡಕಾಃ। ಪುಷ್ಪಾಣಿ ವರ್ಜನೀಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಣಿ ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೧೩.

ಜವಾ, ಸುಮನಸ, ಭಂಡೀರ, ಉಪಕಾಮ, ಕುರಣ್ಡಕ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯಾನಿ ಗನ್ಧಾದಪೇತಾನಿ ಉಪಗನ್ಧೀನಿ ಯಾನಿ ಚ। ವರ್ಜನೀಯಾನಿ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಭೂತಿಮನ್ವಿಚ್ಛತಾ ತದಾ ।। ೧೩.

ಸುಗಂಧವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಪ ವಾಸನೆಯ ಹೂವುಗಳನ್ನು, ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿಜಾತಯಸ್ತಥಾನ್ವಿಷ್ಠಾ ನಿಯತಾಃ ಸ್ಯುರುದಙ್ಮುಖಾಃ। ಪೂಜಯೇದ್ಯಜಮಾನಸ್ತು ವಿಧಿವದ್ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ ।। ೧೩.

ದ್ವಿಜರು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಜಮಾನನು ದಕ್ಷಿಣದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೇಷಾಮಭಿಮುಖೋ ದದ್ಯಾದ್ದರ್ಭಾನ್ಪಿಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಯತ್ನತಃ। ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ಸಾಕ್ಷಾದರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ಸ್ವಾನ್ ಪಿತಾಮಹಾನ್ ।। ೧೩.

ಅವರು ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ತನ್ನ ತಾತಂದಿರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಹರಿತಾ ವೈ ಸಪಿಞ್ಜಲ್ಯಾಃ ಪುಷ್ಪಸ್ನಿಗ್ಧಾಃ ಸಮಾಹಿತಾಃ। ರತ್ನಿಮಾತ್ರಪ್ರದಾನೇನ ಪಿತೃತೀರ್ಥೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೩.

ಹಸಿರು, ಹಳದಿ ಮಿಶ್ರಿತ, ಹೂವಿನಿಂದ ತೇವವಾಗಿರುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ, ಅಕ್ಕಿ ಗಾತ್ರದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಪಿತೃಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಉಪಮೂಲೇ ತಥಾ ನೀಲಾಃ ಪ್ರಸ್ತರಾದ್ಯಕುಲೋದ್ಯಮಾಃ । ತಥಾ ಶ್ಮಾಮಾಕನೀವಾರಾ ದುರ್ವಾರಾಃ ಸಮುದಾಹೃತಾಃ ।। ೧೩.

ಮೂಲದ ಬಳಿ ಕಪ್ಪು ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಮಾಮಾಕ, ನೀವಾರ ಮತ್ತು ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪೂರ್ವ್ವಂಕೀರ್ತ್ತಿತವಾಞ್ಛ್ರೇಷ್ಠೋ ಬಭೂವಾಥ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ತಸ್ಯ ವಾಲಾ ನಿಪತಿತಾ ಭೂಮೌ ಚಾಕಾಶಮಾರ್ಗತಃ ।। ೧೩.

ಹಿಂದೆ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾನ್ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆಗಿದ್ದನು; ಆತನ ಕೂದಲುಗಳು ಆಕಾಶದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು.

ತಸ್ಮಾನ್ಮೇಧ್ಯಾ ಸಮಾಕಾಶಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಣಿ ಪೂಜಿತಾಃ । ಪಿಣ್ಡನಿರ್ವಪಣಂ ತೇಷು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಭೂತಿಮಿಚ್ಛತಾ ।। ೧೩.

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ, ಎತ್ತರದ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಜಾಪುಷ್ಟಿರ್ದ್ಯುತಿಃ ಕೀರ್ತ್ತಿಃ ಪ್ರಜಾಕಾನ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾ। ಭವನ್ತಿ ರುಚಿರಾ ನಿತ್ಯಂ ವಿಪಾಪ್ಮಾನೋಽಘವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೧೩.

ಸಂತಾನ ವೃದ್ಧಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ—ಇವು ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ಸದಾ ಬೆಳಗುತ್ತವೆ.

ಸಕೃದೇವಾಸ್ತರೇದ್ದರ್ಭಾನ್ ಪಿಣ್ಡಾರ್ಥಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖಃ। ಪ್ರಾಗ್ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ರನಿಯತೋ ವಿಧಿಞ್ಚಾಪ್ಯನುವಕ್ಷ್ಯತಿ ।। ೧೩.

ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ಒಂದು ಬಾರಿ ದರ್ಭವನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು; ಅದರ ತುದಿಗಳು ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ ಎಂದು ವಿಧಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ನ ದೀನೋ ವಾಪಿ ವಾ ಕ್ರುದ್ಧೋ ನ ಚೈವಾನ್ಯಮನಾ ನರಃ। ಏಕಾಗ್ರಮಾಧಾಯ ಮನಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ಸದಾ ಬುಧಃ ।। ೧೩.

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ದುಃಖಿತನಾಗಿರಬಾರದು, ಕೋಪಗೊಂಡಿರಬಾರದು, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆ ಇರಬಾರದು.

ನಿಹನ್ಮಿ ಸರ್ವ್ವಂ ಯದಮೇಧ್ಯವದ್ಭವೇದ್ ಹತಾಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವೇ ಸುರದಾನವಾ ಮಯಾ। ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಯಕ್ಷಾಶ್ಚ ಪಿಶಾಚಸಙ್ಘಾ ಹತಾ ಮಯಾ ಯಾತುಧಾನಾಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವೇ ।। ೧೩.

ಯಾವುದೇ ಅಶುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಯಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನನ್ನಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ರಾಕ್ಷಸರು, ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಯಾತುಧಾನರು ಕೂಡ ನನ್ನಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಪಿತ್ರೇ ದೃಷ್ಟಮನ್ನಂ ಹಿ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಸುರಾ ವರ್ಜಯನ್ತೀಹ ಸರ್ವ್ವೇ। ಯಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ಪಠ್ಯತೇ ಏಷ ಮನ್ತ್ರಸ್ತಂ ವೈ ದೇಶಂ ರಾಕ್ಷಸಾ ವರ್ಜಯನ್ತಿ ।। ೧೩.

ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ನೋಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರು ದೂರವಿಡುತ್ತಾರೆ; ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಓದಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ದ್ವಿಜಃ ಸದಾ। ಮನಸಾ ಕಾಙ್ಕ್ಷಿತಂ ಯದ್ಯತ್ತತ್ತದ್ದದ್ಯುಃ ಪಿತಾಮಹಾಃ ।। ೧೩.

ದ್ವಿಜನು ಸದಾ ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬಯಸಿದರೂ, ಪಿತಾಮಹರು ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತರೋ ಹೃಷ್ಟಮನಸೋ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ವಿಮನಾಂಸಿ ಚ। ಭವನ್ತ್ಯೇವ ಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ನಿತ್ಯಮೇವ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ।। ೧೩.

ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸದಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾರೆ, ರಾಕ್ಷಸರು ದುಃಖಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶೂದ್ರಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಕ್ಷೀರವಾಶು ಬಲ್ವಜಾಸ್ತರವಸ್ತಥಾ। ವಾರಣಾಶ್ಚ ಲವಾಶ್ಚೈವ ಲವವರ್ಷಾಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ಏವಮಾದೀನ್ಯಥಾನ್ಯಾನಿ ತೃಣಾನಿ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೧೩.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ, ಕ್ಷೀರವ, ಬಲ್ವಜ, ತರವ, ವಾರಣ, ಲವ, ಲವವರ್ಷ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಇತರ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಅಞ್ಜನಾಭ್ಯಞ್ಜನಾಗನ್ಧಾಮಾನುಪ್ರಲಯನಂ ತಥಾ । ಕಾಶೈಃ ಪುನರ್ಭವೈಃ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಸರ್ವ್ವಮೇವ ಫಲಂ ಭವೇತ್ ।। ೧೩.

ಅಂಜನ, ಸುಗಂಧ, ಲೇಪನ ಮತ್ತು ಕಾಶ, ಪುನರ್ಭವ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳೂ ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಕಾಶಾಃ ಪುನರ್ಭವಾ ಯೇ ಚ ಬರ್ಹಣಾ ಉಪಬರ್ಹಣಾಃ। ಅಥ ತೇ ಪಿತರೋ ದೇವಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತರಃ ಪುನಃ ।। ೧೩.

ಕಾಶ, ಪುನರ್ಭವ, ಬರ್ಹಣ ಮತ್ತು ಉಪಬರ್ಹಣ ಹುಲ್ಲುಗಳು—ಇವು ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಗಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಪಿತೃಗಳಾಗಿಯೂ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಪುಷ್ಪಗನ್ಧಾದಿಧೂಪಾನಾಮೇಷ ಮನ್ತ್ರ ಉದಾಹೃತಃ। ಆಹೃತ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಾಯಾನ್ತು ಹೋಮಾರ್ಥೇ ವಿಪ್ರಯತ್ನತಃ ।। ೧೩.

ಹೂವು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸೋಮಾಯ ವೈ ಪಿತೃಮತೇ ಸ್ವಧಾ ಅಙ್ಗಿರಸೇ ನಮಃ। ಅಸ್ವರ್ಗ್ಯಂ ಲೌಕಿಕಂ ವಾಪಿ ಜುಹುಯಾತ್ಕರ್ಮ್ಮಸಿದ್ಧಯೇ ।। ೧೩.

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಡೆಯನಾದ ಸೋಮನಿಗೆ ಸ್ವಧಾ; ಅಂಗಿರಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತರುವುದಾಗಲಿ, ಲೋಕದ ಕಾರ್ಯವಾಗಲಿ, ವಿಧಿಯ siddhige ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ತರಾಧಾಯ ಸಮಿಧಂ ತಥಾ ಹೋಮೋ ವಿಧೀಯತೇ ೧೩.

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಿಧನ್ನು ಇಟ್ಟು ಹೋಮವನ್ನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ವಿಧಿಯಿದೆ.

ಅಗ್ನಯೇ ಕವ್ಯವಾಹಾಯ ಸ್ವಧಾ ಅಙ್ಗಿರಸೇ ನಮಃ। ಯಮಾಯ ಚೈವಾಙ್ಗಿರಸೇ ಸ್ವಧಾ ನಮ ಇತಿ ಬ್ರುವನ್ ।। ೧೩.

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ತರುವ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ವಧಾ; ಅಂಗಿರಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯಮನಿಗೂ, ಅಂಗಿರಸಿಗೂ ಸ್ವಧಾ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇತೇ ವೈ ಹೋಮಮನ್ತ್ರಾ ಮನ್ತ್ರಾಣಾಮನು ಪೂರ್ವ್ವಶಃ। ದಕ್ಷಿಣಾತೋಽಗ್ನಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಸೋಮಾಯಾನ್ತರತಸ್ತಥಾ ।। ೧೩.

ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಹೋಮ ಮಂತ್ರಗಳು; ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ, ನಂತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏತಯೋರನ್ತರಂ ನಿತ್ಯಂ ಜುಹುಯಾದ್ವೈ ವಿವಸ್ವತೇ। ಉಪಚಾರಂ ಸ್ವಧಾಕಾರಂ ತಥೈವೋಲ್ಲೇಖನಞ್ಚ ಯತ್ ।। ೧೩.

ಈ ಎರಡು ನಡುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಿವಸ್ವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ವಧಾ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗುರುತು ಹಾಕುವ ಕ್ರಮವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಜಪ್ಯೇ ನಮಸ್ಕಾರಃ ಪ್ರೋಕ್ಷಣಞ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ। ಅಞ್ಜನಾಭ್ಯಞ್ಜನೇ ಚೈವ ಪಿಣ್ಡಸಂವಪನಂ ತಥಾ ।। ೧೩.

ಹೋಮ ಮತ್ತು ಜಪದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ, ಜಲದ ಛಿಂಪನೆ, ಕಜ್ಜಲ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಂಡದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಶ್ವಮೇಧಫಲೇನೈವ ತತ್ಸ್ಮೃತಂ ಮನ್ತ್ರಪೂರ್ವ್ವಕಮ್। ಕ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವ್ವಾ ಯಥೋ ದ್ದಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸಮಾಚರೇತ್ ।। ೧೩.

ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಬಹುಹವ್ಯತ್ವಮೇವಾಗ್ನೌ ಸುಸಮಿದ್ಧೇ ವಿಶೇಷತಃ। ವಿಧೂಮೇ ಲೇಲಿಹಾನೇ ಚ ಹೋತವ್ಯಂ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಯೇ ।। ೧೩.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೋಮದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧೂಮವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ವಾಲೆ ತೇಲುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.