ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪಿತ್ರಾಽಪರಞ್ಜಿತಾಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಸ್ತೇನಾನುರಞ್ಜಿತಾಃ । ತತೋ ರಾಜೇತಿ ನಾಮಾಸ್ಯ ಅನುರಾಗಾದಜಾಯತ

ಅವನ ತಂದೆ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪೃಥು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೆದ್ದನು; ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ರಾಜ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.

ಆಪಸ್ತಸ್ತಮ್ಭಿರೇ ಚಾಸ್ಯ ಸಮುದ್ರಮಭಿಯಾಸ್ಯತಃ । ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವಿಶೀರ್ಯನ್ತೇ ಧ್ವಜಭಙ್ಗಶ್ಚ ನಾಭವತ್

ಅವನು ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನದಿಗಳು ನಿಂತುಕೊಂಡವು; ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದವು; ಧ್ವಜಗಳು ಒಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಅಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯಾ ಪೃಥಿವೀ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತ್ಯನ್ನಾನಿ ಚಿನ್ತಯಾ । ಸರ್ವಕಾಮದುಘಾ ಗಾವಃ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು

ಅವನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಹಿತ್ತಲಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಆಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿತು; ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಜೇನು ತುಂಬಿತ್ತು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ಚ ಯಜ್ಞೇ ಪೈತಾಮಹೇ ಶುಭೇ । ಸೂತಃ ಸೂತ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಃ ಸೌತ್ಯೇಽಹನಿ ಮಹಾಮತಿಃ । ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಮಹಾಯಜ್ಞೇ ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಜ್ಞೋಽಥ ಮಾಗಧಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸೂತನು ಸೂತ್ಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲೇ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾಘಧನು ಕೂಡ ಜನಿಸಿದನು.

ಐನ್ದ್ರೇಣ ಹವಿಷಾ ಚಾಪಿ ಹವಿಃ ಪೃಕ್ತಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ । ಜುಹಾವೇನ್ದ್ರಾಯ ದೇವೇನ ತತಃ ಸೂತೋ ವ್ಯಜಾಯತ

ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸು ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಹವಿಸು ಸೇರಿಸಿ ದೇವತೆ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಸೂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಪ್ರಮಾದಸ್ತತ್ರ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಕರ್ಮಸು । ಶಿಷ್ಯಹವ್ಯೇನ ಯತ್ಪೃಕ್ತಮಾಭಿಭೂತಂ ಗುರೋರ್ಹವಿಃ । ಅಧರೋತ್ತರಚಾರೇಣ ಜಜ್ಞೇ ತದ್ವರ್ಣವೈಕೃತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಸಂಭವಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ನಡೆಯಿತು; ಶಿಷ್ಯನ ಹವಿಸು ಗುರುನ ಹವಿಸನ್ನು ಮೀರಿತು; ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ನಡೆಗಳಿಂದ ಆ ವರ್ಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಯಚ್ಚ ಕ್ಷತ್ರಾತ್ಸಮ್ಭವದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾಂ ಹೀನಯೋನಿತಃ । ಸೂತಃ ಪೂರ್ವೇಣ ಸಾಧರ್ಮತುಲ್ಯಧರ್ಮಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ, ಹೀನಯೋನಿಯ ಸೂತನು, ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಸೂತನಂತೆ ಅದೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಮೋ ಹ್ಯೇಷ ಸೂತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷತ್ರೋಪಜೀವನಮ್ । ರಥನಾಗಾಶ್ಚ ಚರಿತಂ ಜಘನ್ಯಞ್ಚ ಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್

ಸೂತನ ಮಧ್ಯಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು; ರಥ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವುದು, ಕಡಿಮೆ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆ.

ಪೃಥೋಃ ಸ್ತವಾರ್ಥಂ ತೌ ತತ್ರ ಸಮಾಹೂತೌ ಸುರರ್ಷಿಭಿಃ । ತಾವೂಚುರ್ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ತೂಯತಾಮೇಷ ಪಾರ್ಥಿವಃ । ಕರ್ಮೈತದನುರೂಪಂ ವಾಂ ಪಾತ್ರಂ ಸ್ತೋತ್ರಸ್ಯ ಚಾಪ್ಯಯಮ್ ॥೨.೧.

ಪೃಥುವನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ದೇವರುಗಳ ಋಷಿಗಳು ಕರೆಯಿದರು; ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ರಾಜನನ್ನು ಹೊಗಳಿರಿ; ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ತುತಿ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇದೆ.'

೬೨.೧೪೨ ತಾವೂಚತುಸ್ತದಾ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಾನೃಷೀನ್ಸೂತಮಾಗಧೌ । ಆವಾಂ ದೇವಾನೃಷೀಂಶ್ಚೈವ ಪ್ರೀಣಯಾವಃ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂತ ಮತ್ತು ಮಾಘಧರು ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.'

ನ ಚಾಸ್ಯ ಕರ್ಮ ವೈ ವಿದ್ವೋ ನ ತಥಾ ಲಕ್ಷಣಂ ಯಶಃ । ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯೇನಾಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾವೋ ರಾಜ್ಞಸ್ತೇಜಸ್ವಿನೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ನಾವು ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ, ಯಶಸ್ಸನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಯಾವ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೇ.

ಋಷಿಭಿಸ್ತೌ ನಿಯುಕ್ತೌ ತು ಭವಿಷ್ಯೈಃ ಸ್ತೂಯತಾಮಿತಿ । ದಾನಧರ್ಮರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯವಾನ್ ಸ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಜ್ಞಾನಶೀಲೋ ವದಾನ್ಯಸ್ತು ಸಂಗ್ರಾಮೇಷ್ವಪರಾಜಿತಃ

ಋಷಿಗಳು ಅವರಿಗೆ, 'ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ಸದಾ ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಸತ್ಯವಂತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಜ್ಞಾನಿ, ಉದಾರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯೂ ಹೌದು.

ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕೃತವಾನ್ ಪೃಥುಶ್ಚಾಪಿ ಮಹಾಬಲಃ । ತಾನಿ ಶೀಲೇನ ಬದ್ಧಾನಿ ಸ್ತುವದ್ಭಿಃ ಸೂತಮಾಗಧೈಃ

ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಪೃಥು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಅವನ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೂತ ಮತ್ತು ಮಾಘಧರು ಹೊಗಳಿದರು.

ತತಃ ಸ್ತವಾನ್ತೇ ಸುಪ್ರೀತಃ ಪೃಥುಃ ಪ್ರಾದಾತ್ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಃ । ಅನೂಪದೇಶಂ ಸೂತಾಯ ಮಗಧಂ ಮಾಗಧಾಯ ಚ

ಆ ಸ್ತುತಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ಪೃಥು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಸೂತರಿಗೆ ಅನೂಪ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ, ಮಾಗಧರಿಗೆ ಮಾಗಧ ದೇಶವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.

ತದಾ ವೈ ಪೃಥಿವೀಪಾಲಾಃ ಸ್ತೂಯನ್ತೇ ಸೂತಮಾಗಧೈಃ । ಆಶೀರ್ವಾದೈಃ ಪ್ರಬೋಧ್ಯನ್ತೇ ಸೂತಮಾಗಧಬನ್ದಿಭಿಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಸೂತರು, ಮಾಗಧರು ಮತ್ತು ಬಂಧಿಗಳು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮಪ್ರೀತಾಃ ಪ್ರಜಾ ಊಚುರ್ಮಹರ್ಷಯಃ । ಏಷ ವೋ ವೃತ್ತಿದೋ ವೈನ್ಯೋ ಭವನ್ತ್ವಿತಿ ನರಾಧಿಪಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ವೇನನ ಮಗ ನಿಮಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ—ಇವನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜನಾಗಲಿ' ಎಂದು.

ತತೋ ವೈನ್ಯಂ ಮಹಾಭಾಗಂ ಪ್ರಜಾಃ ಸಮಭಿದುದ್ರುವುಃ । ತ್ವನ್ನೋ ವೃತ್ತಿಂ ವಿಧತ್ಸ್ವೇತಿ ಮಹರ್ಷೇರ್ವಚನಾತ್ತದಾ । ಸೋಽಭಿದ್ರುತಃ ಪ್ರಜಾಭಿಸ್ತು ಪ್ರಜಾಹಿತಚಿಕೀರ್ಷಯಾ

ಆಗ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಜನರು ಮಹಾಭಾಗನಾದ ವೇನ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು; 'ನಿನ್ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಜನರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಜನರು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ಧನುರ್ಗೃಹೀತ್ವಾ ಬಾಣಾಂಶ್ಚ ವಸುಧಾಮಾರ್ದ್ದಯದ್ಬಲೀ । ಅಸ್ಯಾರ್ದ್ದನಭಯ ತ್ರಸ್ತಾ ಗೌರ್ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಾದ್ರವನ್ಮಹೀ

ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಒತ್ತುವ ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿ ಹಸುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದಳು.

ತಾಂ ಪೃಥುರ್ಧನುರಾದಾಯ ದ್ರವನ್ತೀಮನ್ವಧಾವತ । ಸಾ ಲೋಕಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದೀನ್ ಗತ್ವಾ ವೈನ್ಯಭಯಾತ್ತದಾ । ದದರ್ಶ ಚಾಗ್ರತೋ ವೈನ್ಯಂ ಕಾರ್ಮುಕೋದ್ಯತಧಾರಿಣಮ್ ॥೨.೧.

ಪೃಥು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಓಡುತ್ತಿರುವ ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ಆಕೆ ವೇನ್ಯನ ಭಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದಿ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮುಂದೆ ಧನುಸ್ಸು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ವೇನ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಳು.

   ೬೨.೧೫೨ ಜ್ವಲದ್ಭಿರ್ವಿಶಿಖೈರ್ಬಾಣೈರ್ದೀಪ್ತತೇಜಸಮಚ್ಯುತಮ್ । ಮಹಾಯೋಗಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ದುರ್ದ್ಧರ್ಷಮಮರೈರಪಿ

ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳು ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅಚಲನು, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾತ್ಮ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನು.

ಅಲಭನ್ತೀ ತದಾ ತ್ರಾಣಂ ವೈನ್ಯಮೇವಾನ್ವಪದ್ಯತ । ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಾ ದೇವೀ ಪೂಜ್ಯಾ ಲೋಕೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಸದಾ

ಆಕೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗದೆ, ಕೊನೆಗೆ ವೇನ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಶರಣಾದಳು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.

ಉವಾಚ ವೈನ್ಯಂ ನಾಧರ್ಮಂ ಸ್ತ್ರೀವಧೇ ಪರಿಪಶ್ಯಸಿ । ಕಥಂ ಧಾರಯಿತಾ ಚಾಸಿ ಪ್ರಜಾ ರಾಜನ್ ಮಯಾ ವಿನಾ

ಆಕೆ ವೇನ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅಧರ್ಮವೆಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ? ರಾಜನೇ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಬಲ್ಲೆ?'

ಮಯಿ ಲೋಕಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ರಾಜನ್ ಮಯೇದನ್ಧಾರ್ಯತೇ ಜಗತ್ । ಮದೃತೇ ಚ ವಿನಶ್ಯೇಯುಃ ಪ್ರಜಾಃ ಪಾರ್ಥಿವಸತ್ತಮ

'ರಾಜನೇ, ಲೋಕಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ನನ್ನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ, ರಾಜರಲ್ಲಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನೆ, ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.'

ನ ಮಾಮರ್ಹಸಿ ವೈ ಹನ್ತುಂ ಶ್ರೇಯಶ್ಚೇತ್ತ್ವಂ ಚಿಕೀರ್ಷಸಿ । ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ಶ್ರೃಣು ಚೇದಂ ವಚೋ ಮಮ ॥೧೫೫ . ಉಪಾಯತಃ ಸಮಾರಬ್ಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಿದ್ಧನ್ತ್ಯುಪಕ್ರಮಾಃ. ಹತ್ವಾಪಿ ಮಾಂ ನ ಶಕ್ತಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪಾಲನೇ ನೃಪ

'ನೀನು ಜನರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಭೂಮಿಪಾಲಕನೇ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು: ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೆ ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೂ ಜನರ ಪಾಲನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.'

ಅನ್ನಭೂತಾ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಜಹಿ ಕೋಪಂ ಮಹಾದ್ಯುತೇ । ಅವಧ್ಯಾಶ್ಚ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪ್ರಾಹುಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಶತೇಷ್ವಪಿ । ಮತ್ವೈವಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ಧರ್ಮಂ ನ ತ್ಯಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ

'ನಾನು ಅನ್ನದಾತೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಡು. ಹೆಂಗಸನ್ನು ಯಾವ ಜಾತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭೂಮಿಪಾಲಕನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.'

ಏವಂ ಬಹುವಿಧಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾ ಮಹಾಮನಾಃ । ಕ್ರೋಧಂ ನಿಗೃಹ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ವಸುಧಾಮಿದಮಬ್ರವೀತ್

ಈ ರೀತಿ ಹಲವಾರು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಜನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಏಕಸ್ಯಾರ್ಥಾಯ ಯೋ ಹನ್ಯಾದಾತ್ಮನೋ ವಾ ಪರಸ್ಯ ವಾ । ಏಕಂ ಪ್ರಾಣಂ ಬಹೂನ್ ವಾಪಿ ಕಾಮಂ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಮ್

'ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ, ತನ್ನಿಗಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾಗಲಿ, ಒಬ್ಬನ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾದರೂ, ಹಲವರ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾದರೂ ಕೊಲ್ಲುವವನು, ಅವನು ಬಯಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಬಯಸದಿದ್ದರೂ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.'

ಯಸ್ಮಿಂಸ್ತು ನಿಹತೇ ಭದ್ರೇ ಲಭನ್ತೇ ಬಹವಃ ಸುಖಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ಹತೇ ಶುಭೇ ನಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಞ್ಚೋಪ ಪಾತಕಮ್ ॥೨.೧.

'ಆದರೆ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಹಲವರಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ, ಅಂಥ ಒಳ್ಳೆಯ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಾಪದ ನೆರಳೂ ಇಲ್ಲ.'

೬೨.೧೬೨ ಸೋಽಹಂ ಪ್ರಜಾನಿಮಿತ್ತಂ ತ್ವಾಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ವಸುನ್ಧರೇ । ಯದಿ ಮೇ ವಚನಂ ನಾದ್ಯ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ಜಗದ್ಧಿತಮ್

'ಆದುದರಿಂದ, ಜನರಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ, ಭೂಮಿಯೇ, ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ.'