ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಸಿತಸ್ಯೈಕಪರ್ಣೀ ತು ಪತ್ನೀ ಸಾಧ್ವೀ ದೃಢವ್ರತಾ। ದತ್ತಾ ಹಿಮವತಾ ತಸ್ಮೈ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾಯ ಧೀಮತೇ। ದೇವಲಂ ಸುಷುವೇ ಸಾ ತು ಬ್ರಹ್ಮಿಷ್ಠಂ ಮಾನಸಂ ಸುತಮ್ ।। ೧೧.

ಏಕಪರ್ಣಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯೂ ದೃಢವ್ರತೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಹಿಮವಂತನು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಸಿತ ಎಂಬ ಯೋಗಗುರುವಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಆಕೆಗೆ ದೇವಲ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.

ಯಾ ಚೈತಾಸಾಂ ಕುಮಾರೀಣಾಂ ತೃತೀಯಾ ತ್ವೇಕಪಾಟಲಾ। ಪುತ್ರಂ ಶತಶಿಲಾಕಸ್ಯ ಜೈಗೀಷವ್ಯಮುಪಸ್ಥಿತಾ ।। ೧೧.

ಈ ಮೂರು ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವಳಾದ ಏಕಪಾಟಲಾ ಶತಶಿಲಾಕನ ಮಗನಾದ ಜೈಗೀಷವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

ತಸ್ಯಾಪಿ ಶಙ್ಖಲಿಖಿತೌ ಸ್ಮೃತೌ ಪುತ್ರಾವಯೋನಿಜೌ। ಇತ್ಯೇತಾ ವೈ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕನ್ಯಾ ಹಿಮವತಃ ಶುಭಾಃ ।। ೧೧.

ಆಕೆಗೆ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಲಿಖಿತ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದ ಮಕ್ಕಳಾದ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಹಿಮವಂತನ ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಮಗಳುಗಳು ಶುಭಕರರು.

ರುದ್ರಾಣೀ ಸಾ ತು ಪ್ರವರಾ ಸ್ವಗುಣೈರತಿರಿಚ್ಯತೇ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಪ್ರೀತಿರನಯೋರುಮಾಶಙ್ಕರಯೋರ್ಯಥಾ ।। ೧೧.

ಅವಳು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರುದ್ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲು. ಉಮಾ ಮತ್ತು ಶಂಕರರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗಿರಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.

ಶ್ಲೇಷಂ ಸಂಸಕ್ತಯೋರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಙ್ಕಿತಃ ಕಿಲ ವೃತ್ರಹಾ। ತಾಭ್ಯಾಂ ಮೈಥುನಸಕ್ತಾಭ್ಯಾಮಪತ್ಯೋದ್ಭವಭೀರುಣಾ। ತಯೋಃ ಸಕಾಶಮಿನ್ದ್ರೇಣ ಪ್ರೇಷಿತೋ ಹವ್ಯವಾಹನಃ ।। ೧೧.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಒಡನಾಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ಅನುಮಾನಪಟ್ಟು, ಅವರು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತಾನ ಭಯದಿಂದ, ಇಂದ್ರನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿದನು.

ಅನಯೋ ರತಿವಿಘ್ನಞ್ಚ ತ್ವಮಾಚರ ಹುತಾಶನ। ಸರ್ವತ್ರ ಗತ ಏವ ತ್ವಂ ನ ದೋಷೋ ವಿದ್ಯತೇ ತದಾ ।। ೧೧.

ಹುತಾಶನನೇ, ನೀನು ಅವರ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬೇಕು. ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತೇ ತು ತಥಾ ವಹ್ನಿನಾ ಚ ತಥಾ ಕೃತಮ್। ಉಮಾದೇಹಂ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಶುಕ್ರಂ ಭೂಮೌ ವಿಸರ್ಜಿತಮ್ ।। ೧೧.

ಹಾಗೆಂದು ಅಗ್ನಿಯು ಮಾಡಿದಾಗ, ಉಮಾ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಬೀಜವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು.

ತತೋ ರುಷಿತಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಶಪ್ತೋಽಗ್ನಿಃ ಶಾಂಶಪಾಯನ। ಇದಂ ಚೋಕ್ತವತೀ ವಹ್ನಿಂ ರೋಷಗದ್ಘದಯಾ ಗಿರಾ ।। ೧೧.

ಆಗ ದೇವಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಶಂಶಪಾಯನನೇ, ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಯಸ್ಮಾನ್ಮಯ್ಯವಿತೃಪ್ತಾಯಾಂ ರತಿವಿಘ್ನಂ ಹುತಾಶನ। ಕೃತವಾನಸ್ಯಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಸಿ ದುರ್ಮತೇ ।। ೧೧.

ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಇರಲು, ನೀನು ನನ್ನ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದೆ, ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತಪ್ಪುಮತಿಯಾದವನು.

ಯದೇವಂ ವಿಭೃತಂ ಗರ್ಭಂ ರೌದ್ರಂ ಶುಕ್ರಂ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್। ಗರ್ಭಂ ತ್ವಂ ಧಾರಯಸ್ವೈವಮೇಷಾ ತೇ ದಣ್ಡಧಾರಣಾ ।। ೧೧.

ನೀನು ಈ ಭಯಂಕರವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಗರ್ಭವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ಇದು ನಿನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲಿ.

ಸ ಶಾಪರೋಷಾದ್ರುದ್ರಾಣ್ಯಾ ಅನ್ತರ್ಗರ್ಭೋ ಹುತಾಶನಃ। ಬಹೂನ್ವರ್ಷಗಣಾನ್ ಗರ್ಭಂ ಧಾರಯಾಮಾಸ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗಾಗಿ ರುದ್ರಾಣಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಒಳಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು, ದ್ವಿಜರೇ.

ಸ ಗಙ್ಗಾಮುಪಗಮ್ಯಾಹ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಸರಿದುತ್ತಮೇ। ಸುಮಹಾನ್ ಪರಿಖೇದೋ ಮೇ ಗರ್ಭಧಾರಣಕಾರಣಾತ್ ।। ೧೧.

ಅಗ್ನಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, 'ಓ ಮಹಾನದಿ, ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮದ್ಧಿತಾರ್ಥಮಿಮಂ ಗರ್ಭಮತೋ ಧಾರಯ ನಿಮ್ನಗೇ। ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಖೇದೋ ವೈ ಮನ್ದಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೧.

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೀನು ಹೊತ್ತುಕೋ, ನದಿಯೇ. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿನಗೆ ಆಗಿರುವ ಕಷ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ಸಾ ತು ಸಮ್ಪ್ರಹೃಷ್ಟ ಮಹಾನದೀ। ತಂ ಗರ್ಭಂ ಧಾರಯಾಮಾಸ ದಹ್ಯಮಾನೇನ ಚೇತಸಾ ।। ೧೧.

ಹೌದು ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾನದಿ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಬೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಾಪಿ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಖಿದ್ಯಮಾನಾ ಮಹಾನದೀ। ಕಾಲಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಂ ಸುಮಹದ್ಘರ್ಭಧಾರಣತತ್ಪರಾ ।। ೧೧.

ಆ ಮಹಾನದಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊರುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು.

ತಯಾ ಪರಿಗತಂ ಗರ್ಭಂ ಕುಕ್ಷೌ ಹಿಮವತಃ ಶುಭೇ। ಶುಭಂ ಶರವಣಂ ನಾಮ ಚಿತ್ರಂ ಪುಷ್ಪಿತಪಾದಪಮ್। ತತ್ರ ತಂ ವ್ಯಸೃಜದ್ಗರ್ಭಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಾಮಿವಾನಲಮ್ ।। ೧೧.

ಅವಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಿಮವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರವಾದ ಶರವಣ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಿಡಿದರು.

ರುದ್ರಾಗ್ನಿಗಙ್ಗಾತನಯಸ್ತತ್ರ ಜಾತೋಽರುಣಪ್ರಭಃ । ಆದಿತ್ಯಶತಸಙ್ಕಾಶೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ।। ೧೧.

ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನು, ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ನೂರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನದಾಗಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು.

ತಸ್ಮಿಞ್ಜಾತೇ ಮಹಾಭಾಗೇ ಕುಮಾರೇ ಜಾಹ್ನವೀಸುತೇ। ವಿಮಾನಯಾನೈರಾಕಾಶಂ ಪತತ್ರಿಭಿರಿವಾವೃತಮ್ ।। ೧೧.

ಜಾಹ್ನವಿಯ ಮಹಾನ್ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶವು ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರಿದಂತೆ ತುಂಬಿತು.

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರಾಕಾಶೇ ಮಧುರಸ್ವರಾಃ। ಮುಮುಚುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಞ್ಚ ಖಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ ।। ೧೧.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು, ಮತ್ತು ಗಗನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ಜಗುರ್ಗನ್ಧರ್ವ್ವಮುಖ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವಶಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಹ। ಯಕ್ಷಾ ವಿದ್ಯಾಧರಾಃ ಸಿದ್ಧಾಃ ಕಿನ್ನರಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಶಃ ।। ೧೧.

ಪ್ರಮುಖ ಗಂಧರ್ವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಿದರು, ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಕಿನ್ನರರು ಕೂಡ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು.

ಮಹಾನಾಗ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪ್ರವರಾಶ್ಚ ಪತತ್ರಿಣಃ । ಉಪತಸ್ಥುರ್ಮಹಾಭಾಗಮಾಗ್ನೇಯಂ ಶಙ್ಕರಾತ್ಮಜಮ್। ಪ್ರಭಾವೇಣ ತದಾ ತೇನ ದೈತ್ಯದಾನವರಾಕ್ಷಸಾಃ ।। ೧೧.

ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾ ನಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆ ಅಗ್ನಿಯ ಶಂಕರನ ಪುತ್ರನ ಸುತ್ತ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಶಮನಗೊಂಡರು.

ಸಹ ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಾರ್ಯಾಭಿರಾದಾವೇ ವಾಗ್ನಿಸಮ್ಭವಃ। ಅಭಿಷೇಕಪ್ರಯಾತಾಭಿರ್ದೃಷ್ಟೋ ವರ್ಜ್ಯ ತ್ವರುನ್ಧತೀಮ್ ।। ೧೧.

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅವನು, ಆರಂಭದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಏಳು ಋಷಿಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು, ಅರುಂಧತಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅವಳು ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಳು.

ತಾಭಿಃ ಸ ಬಾಲಾರ್ಕನಿಭೋ ರೌದ್ರಃ ಪರಿವೃತಃ ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ನಿಹ್ಯಮಾನಾಭಿರತ್ಯರ್ಥಂ ಸ್ವಕಾಭಿರಿವ ಮಾತೃಭಿಃ ।। ೧೧.

ಅವನು ಬಾಲಾರ್ಕನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಭಯಂಕರನಾಗಿ, ಆ ತಾಯಂದಿರಿಂದ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅವರಿಂದ ಅಪಾರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಯುಗಪತ್ಸರ್ವದೇವೀರ್ಹಿ ದಿದೃಕ್ಷುರ್ಜಾಹ್ನವೀಸುತಃ। ಷಪ್ಮುಖೋ ವ್ಯಸೃಜಚ್ಛ್ರೀಮಾಂಸ್ತಾಸಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ ।। ೧೧.

ಎಲ್ಲಾ ದೇವಿಯರನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಜಾಹ್ನವೀಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವಿಯರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಆರು ಮುಖಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಸ್ತರುಣಾದಿತ್ಯ ಸನ್ನಿಭಃ। ಯೇನ ಜಾತೇನ ಲೋಕಾನಾಮಾಕ್ಷೇಪಸ್ತೇಜಸಾ ಕೃತಃ ।। ೧೧.

ಅವನಿಗೆ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವನು ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಜನನದಿಂದಲೇ ಲೋಕಗಳು ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ತೇನ ಜಾತೇನ ಮಹತಾ ದೇವಾನಾಮಸಹಿಷ್ಣವಃ। ಸ್ಕನ್ದಿತಾ ದಾನವಗಣಾಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ಕನ್ದಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ।। ೧೧.

ಆ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಜನನದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಬಲವುಂಟಾಯಿತು; ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ದಾನವರ ಗುಂಪುಗಳು ಚದುರಿದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸ್ಕಂದನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಕೃತ್ತಿಕಾಭಿಸ್ತು ಯಸ್ಮಾತ್ ಸಂವರ್ದ್ಧಿತಃ ಸ ಪುರಾತನಃ। ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಸ್ತಸ್ಮಾದಸುರಸೂದನಃ ।। ೧೧.

ಆ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾರಣ ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕೇಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು, ಅವನು ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು.

ಜೃಮ್ಭತಸ್ತಸ್ಯ ದೈತ್ಯಾರೇರ್ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಕುಲಾತ್ತದಾ। ಮುಖಾದ್ವಿನಿರ್ಗತಾ ತಸ್ಯ ಸ್ವಶಕ್ತಿರಪರಾಜಿತಾ ।। ೧೧.

ದೈತ್ಯರ ಶತ್ರುವಾದ ಅವನು ಜಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬೆಂಕಿಯ ಹಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನ ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿ ಹೊರಬಂದಿತು.

ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಞ್ಚೈವ ಸ್ಕನ್ದಸ್ಯ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ। ಗರುಡಾದಿತಿ ಸೃಷ್ಟೌ ಹಿ ಪಕ್ಷಿಣೌ ಹಿ ಪ್ರಭದ್ರಕೌ ।। ೧೧.

ಸ್ಕಂದನ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಗರುಡ ಮತ್ತು ಅದಿತಿಯ ಮಗನಾದ ಎರಡು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.