ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಿಸ್ರಃ ಕನ್ಯಾಸ್ತು ಮೇನಾಯಾಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಶೈಲರಾಟ್। ಅಪರ್ಣಾಮೇಕಪರ್ಣಾಞ್ಚ ತೃತೀಯಾಮೇಕಪಾಟಲಾಮ್ ।। ೧೧.

ಆ ಪರ್ವತರಾಜನು ಮೆನಾದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು—ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಅಪರ್ಣಾ, ಏಕಪರ್ಣಾ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವಳು ಏಕಪಾಟಲಾ.

ಆಶ್ರಿತೇ ದ್ವೇ ಹ್ಯಪರ್ಣಾ ತು ಅನಿಕೇತಾ ತಪೋಽಚರತ್। ನ್ಯಗ್ರೋಧಮೇಕಪರ್ಣೀ ತು ಪಾಟಲಾಮೇಕಪಾಟಲಾ। ಶತಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ದುಶ್ಚರಂ ದೇವದಾನವೈಃ ಷ।। ೧೧.

ಅವರಲ್ಲಿ ಅಪರ್ಣಾ ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಳು. ಏಕಪರ್ಣಾ ಅಳದಮರದ ಕೆಳಗೆ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಏಕಪಾಟಲಾ ಪಾಟಲ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಇದ್ದಳು. ಅವರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ಆಹಾರಮೇಕಪರ್ಣೇನ ಏಕಪರ್ಣೀ ಸಮಾಚರತ್। ಪಾಟಲೇನೈವ ಚೈಕೇನ ವಿದಧ್ಯಾದೇಕಪಾಟಲಾ ।। ೧೧.

ಏಕಪರ್ಣಾ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಎಲೆ ಮಾತ್ರ ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಏಕಪಾಟಲಾ ಒಂದು ಪಾಟಲ ಹೂವಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣೇ ಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ಆಹಾರಂ ವೈ ಪ್ರಜಕ್ರತುಃ । ಏಕಾ ತತ್ರ ನಿರಾಹಾರಾ ತಾಂ ಮಾತಾ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ ।। ೧೧.

ಪ್ರತಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಆಹಾರವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ದಳು. ಆಕೆಗೆ ತಾಯಿ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ನಿಷೇಧಯನ್ತೀ ಹ್ಯುಮೇತಿ ಮಾತಾ ಸ್ರೇಹೇನ ದುಃಖಿತಾ। ಸಾ ತಥೋಕ್ತತಯಾ ದೇವೀ ಮಾತ್ರಾ ದುಶ್ಚರಚಾರಿಣೀ ।। ೧೧.

ತಾಯಿ ಮಗಳು ತಿನ್ನದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ 'ಉ' ಎಂದು ನಿಷೇಧಿಸಿದಳು. ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ಆ ದೇವಿ, ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವಳು, ಹೀಗೇ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಳು.

ಉಮೇತಿ ಸಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಾ । ತಥೇತಿ ನಾಮ್ನಾ ತೇನಾಸೌ ನಿರುಕ್ತಾ ಕರ್ಮಣಾ ಶುಭಾ ।। ೧೧.

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ 'ಉಮಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಆಕೆಯ ಶುಭಕರ್ಯಗಳಿಂದ ಆ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು.

ಏತತ್ತು ತ್ರಿಕುಮಾರೀಕಂ ಜಗತ್ಸ್ಯಾಸ್ಯತಿ ಶಾಶ್ವತಮ್। ಏತಾಸಾಂ ತಪಸಾ ದೃಪ್ತಂ ಯಾವದ್ಭೂಮಿದ್ಧರಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೧.

ಈ ಮೂರು ಯುವತಿಯರು ಸದಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಭೂಮಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ತಪಃಶರೀರಾಸ್ತಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಿಸ್ರೋ ಯೋಗಬಲಾನ್ವಿತಾಃ। ದೇವ್ಯಸ್ತಾಃ ಸುಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸರ್ವ್ವಾಶ್ಚ ಸ್ಥಿರಯೌವನಾಃ ।। ೧೧.

ಈ ಮೂವರು ದೇವಿಯರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತರು ಮತ್ತು ಸದಾ ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು.

ಸರ್ವಾಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನ್ಯಃ ಸರ್ವಾ ಶ್ಚೈವೋರ್ದ್ಧ್ವರೇತಸಃ। ಉಮಾ ತಾಸಾಂ ವರಿಷ್ಠಾ ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಚ ವರವರ್ಣಿನೀ ।। ೧೧.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಉಮಾ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠಳೂ, ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯವತಿಯಾದಳು.

ಮಹಾಯೋಗಬಲೋಪೇತಾ ಮಹಾದೇವಮುಪಸ್ಥಿತಾ। ದನ್ತಕಾಣ್ವೋಶನಾ ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋ ವೈ ಭೃಗುನನ್ದನಃ ।। ೧೧.

ಮಹಾ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಉಮಾ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ಆಕೆಗೆ ದಂತಕಾಣ್ವ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಭೃಗು ವಂಶದವರೇ.

ಅಸಿತಸ್ಯೈಕಪರ್ಣೀ ತು ಪತ್ನೀ ಸಾಧ್ವೀ ದೃಢವ್ರತಾ। ದತ್ತಾ ಹಿಮವತಾ ತಸ್ಮೈ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾಯ ಧೀಮತೇ। ದೇವಲಂ ಸುಷುವೇ ಸಾ ತು ಬ್ರಹ್ಮಿಷ್ಠಂ ಮಾನಸಂ ಸುತಮ್ ।। ೧೧.

ಏಕಪರ್ಣಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯೂ ದೃಢವ್ರತೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಹಿಮವಂತನು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಸಿತ ಎಂಬ ಯೋಗಗುರುವಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಆಕೆಗೆ ದೇವಲ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.

ಯಾ ಚೈತಾಸಾಂ ಕುಮಾರೀಣಾಂ ತೃತೀಯಾ ತ್ವೇಕಪಾಟಲಾ। ಪುತ್ರಂ ಶತಶಿಲಾಕಸ್ಯ ಜೈಗೀಷವ್ಯಮುಪಸ್ಥಿತಾ ।। ೧೧.

ಈ ಮೂರು ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವಳಾದ ಏಕಪಾಟಲಾ ಶತಶಿಲಾಕನ ಮಗನಾದ ಜೈಗೀಷವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

ತಸ್ಯಾಪಿ ಶಙ್ಖಲಿಖಿತೌ ಸ್ಮೃತೌ ಪುತ್ರಾವಯೋನಿಜೌ। ಇತ್ಯೇತಾ ವೈ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕನ್ಯಾ ಹಿಮವತಃ ಶುಭಾಃ ।। ೧೧.

ಆಕೆಗೆ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಲಿಖಿತ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದ ಮಕ್ಕಳಾದ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಹಿಮವಂತನ ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಮಗಳುಗಳು ಶುಭಕರರು.

ರುದ್ರಾಣೀ ಸಾ ತು ಪ್ರವರಾ ಸ್ವಗುಣೈರತಿರಿಚ್ಯತೇ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಪ್ರೀತಿರನಯೋರುಮಾಶಙ್ಕರಯೋರ್ಯಥಾ ।। ೧೧.

ಅವಳು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರುದ್ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲು. ಉಮಾ ಮತ್ತು ಶಂಕರರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗಿರಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.

ಶ್ಲೇಷಂ ಸಂಸಕ್ತಯೋರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಙ್ಕಿತಃ ಕಿಲ ವೃತ್ರಹಾ। ತಾಭ್ಯಾಂ ಮೈಥುನಸಕ್ತಾಭ್ಯಾಮಪತ್ಯೋದ್ಭವಭೀರುಣಾ। ತಯೋಃ ಸಕಾಶಮಿನ್ದ್ರೇಣ ಪ್ರೇಷಿತೋ ಹವ್ಯವಾಹನಃ ।। ೧೧.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಒಡನಾಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ಅನುಮಾನಪಟ್ಟು, ಅವರು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತಾನ ಭಯದಿಂದ, ಇಂದ್ರನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿದನು.

ಅನಯೋ ರತಿವಿಘ್ನಞ್ಚ ತ್ವಮಾಚರ ಹುತಾಶನ। ಸರ್ವತ್ರ ಗತ ಏವ ತ್ವಂ ನ ದೋಷೋ ವಿದ್ಯತೇ ತದಾ ।। ೧೧.

ಹುತಾಶನನೇ, ನೀನು ಅವರ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬೇಕು. ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತೇ ತು ತಥಾ ವಹ್ನಿನಾ ಚ ತಥಾ ಕೃತಮ್। ಉಮಾದೇಹಂ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಶುಕ್ರಂ ಭೂಮೌ ವಿಸರ್ಜಿತಮ್ ।। ೧೧.

ಹಾಗೆಂದು ಅಗ್ನಿಯು ಮಾಡಿದಾಗ, ಉಮಾ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಬೀಜವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು.

ತತೋ ರುಷಿತಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಶಪ್ತೋಽಗ್ನಿಃ ಶಾಂಶಪಾಯನ। ಇದಂ ಚೋಕ್ತವತೀ ವಹ್ನಿಂ ರೋಷಗದ್ಘದಯಾ ಗಿರಾ ।। ೧೧.

ಆಗ ದೇವಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಶಂಶಪಾಯನನೇ, ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಯಸ್ಮಾನ್ಮಯ್ಯವಿತೃಪ್ತಾಯಾಂ ರತಿವಿಘ್ನಂ ಹುತಾಶನ। ಕೃತವಾನಸ್ಯಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಸಿ ದುರ್ಮತೇ ।। ೧೧.

ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಇರಲು, ನೀನು ನನ್ನ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದೆ, ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತಪ್ಪುಮತಿಯಾದವನು.

ಯದೇವಂ ವಿಭೃತಂ ಗರ್ಭಂ ರೌದ್ರಂ ಶುಕ್ರಂ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್। ಗರ್ಭಂ ತ್ವಂ ಧಾರಯಸ್ವೈವಮೇಷಾ ತೇ ದಣ್ಡಧಾರಣಾ ।। ೧೧.

ನೀನು ಈ ಭಯಂಕರವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಗರ್ಭವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ಇದು ನಿನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲಿ.

ಸ ಶಾಪರೋಷಾದ್ರುದ್ರಾಣ್ಯಾ ಅನ್ತರ್ಗರ್ಭೋ ಹುತಾಶನಃ। ಬಹೂನ್ವರ್ಷಗಣಾನ್ ಗರ್ಭಂ ಧಾರಯಾಮಾಸ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗಾಗಿ ರುದ್ರಾಣಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಒಳಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು, ದ್ವಿಜರೇ.

ಸ ಗಙ್ಗಾಮುಪಗಮ್ಯಾಹ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಸರಿದುತ್ತಮೇ। ಸುಮಹಾನ್ ಪರಿಖೇದೋ ಮೇ ಗರ್ಭಧಾರಣಕಾರಣಾತ್ ।। ೧೧.

ಅಗ್ನಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, 'ಓ ಮಹಾನದಿ, ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮದ್ಧಿತಾರ್ಥಮಿಮಂ ಗರ್ಭಮತೋ ಧಾರಯ ನಿಮ್ನಗೇ। ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಖೇದೋ ವೈ ಮನ್ದಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೧.

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೀನು ಹೊತ್ತುಕೋ, ನದಿಯೇ. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿನಗೆ ಆಗಿರುವ ಕಷ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ಸಾ ತು ಸಮ್ಪ್ರಹೃಷ್ಟ ಮಹಾನದೀ। ತಂ ಗರ್ಭಂ ಧಾರಯಾಮಾಸ ದಹ್ಯಮಾನೇನ ಚೇತಸಾ ।। ೧೧.

ಹೌದು ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾನದಿ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಬೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಾಪಿ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಖಿದ್ಯಮಾನಾ ಮಹಾನದೀ। ಕಾಲಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಂ ಸುಮಹದ್ಘರ್ಭಧಾರಣತತ್ಪರಾ ।। ೧೧.

ಆ ಮಹಾನದಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊರುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು.

ತಯಾ ಪರಿಗತಂ ಗರ್ಭಂ ಕುಕ್ಷೌ ಹಿಮವತಃ ಶುಭೇ। ಶುಭಂ ಶರವಣಂ ನಾಮ ಚಿತ್ರಂ ಪುಷ್ಪಿತಪಾದಪಮ್। ತತ್ರ ತಂ ವ್ಯಸೃಜದ್ಗರ್ಭಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಾಮಿವಾನಲಮ್ ।। ೧೧.

ಅವಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಿಮವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರವಾದ ಶರವಣ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಿಡಿದರು.

ರುದ್ರಾಗ್ನಿಗಙ್ಗಾತನಯಸ್ತತ್ರ ಜಾತೋಽರುಣಪ್ರಭಃ । ಆದಿತ್ಯಶತಸಙ್ಕಾಶೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ।। ೧೧.

ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನು, ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ನೂರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನದಾಗಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು.

ತಸ್ಮಿಞ್ಜಾತೇ ಮಹಾಭಾಗೇ ಕುಮಾರೇ ಜಾಹ್ನವೀಸುತೇ। ವಿಮಾನಯಾನೈರಾಕಾಶಂ ಪತತ್ರಿಭಿರಿವಾವೃತಮ್ ।। ೧೧.

ಜಾಹ್ನವಿಯ ಮಹಾನ್ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶವು ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರಿದಂತೆ ತುಂಬಿತು.

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರಾಕಾಶೇ ಮಧುರಸ್ವರಾಃ। ಮುಮುಚುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಞ್ಚ ಖಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ ।। ೧೧.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು, ಮತ್ತು ಗಗನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.