ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಾನ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚೇತಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೇಷಿತಃ ಪವನಃಪುರೇ। ತತ್ರ ಗಚ್ಛತ ಯೂಯಂ ವಃಸದ್ಯಃ ಪಾಪಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ।। ೬೦.

ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪವನನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವು ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ದ್ವಾದಶಾರ್ಕಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯಾ ತಥಾ ವೈ ವಾಲುಕೇಶ್ವರಮ್ । ಏಕಾದಶ ತಥಾ ರುದ್ರಾನ್ ವಾಯುಪುತ್ರಂ ವಿಶೇಷತಃ। ಕುಣ್ಡೇ ಚತುಷ್ಟಯೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಂ ತರಿಷ್ಯಥ ।। ೬೦.

ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ವಾಲುಕೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರನ್ನು ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾಯುಪುತ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.

ಸರ್ವೇ ಶೀಘ್ರತರಾ ಭೂತ್ವಾ ತತ್ಪುರಂ ಸಮುಪಾಗತಾಃ। ಸ್ನಾನಂ ಕೃತಂ ವಿಧಾನೇನ ದೇವಾನಾಂ ದರ್ಶನಂ ಕೃತಮ್ ।। ೬೦.

ಎಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಆ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಉತ್ತರೇಶ್ವರಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ವಾಡವಾನಾಂ ಪ್ರಸಾದತಃ। ಸರ್ವೇ ಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಗತಾಸ್ತೇ ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್ ।। ೬೦.

ಉತ್ತರೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಾಡವಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವನ್ನು ಸೇರಿದರು.

ತದಾ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಜಾತಂ ಪಾತಕನಾಶನಮ್। ವಾಯೋಃ ಪುರಂ ಪವಿತ್ರಞ್ಚ ವಾಯುನಾ ನಿರ್ಮಿತಂ ಪುರಾ ।। ೬೦.

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿಯೂ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಪವನನ ನಗರವು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ವಾಯುವಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಅಞ್ಜನಾಗರ್ಭಸಮ್ಭೂತಹನುಮಾನ್ಪವನಾತ್ಮಜಃ। ಯದಾ ಜಾತೋ ಮಹಾದೇವೋಹನುಮಾನ್ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಃ। ತದೇವಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ತೀರ್ಥಂ ವಾಯುನಾ ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿನಾ ।। ೬೦.

ಅಂಜನಾದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಹನುಮಂತನು, ವಾಯುವಿನ ಮಗನಾಗಿ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು ಜನಿಸಿದಾಗ, ವಾಯು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲವಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಊರ್ವ್ಯಾಂ ಜಾತಾಸ್ತು ಯೇ ಶೂದ್ರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ನಿವೇದಿತಾಃ। ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ಕರಸ್ತೇಷು ಕೃತೋ ಮಹಾನ್ ।। ೬೦.

ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಶೂದ್ರರನ್ನು, ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞಕ್ಕೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಅನೇನ ವಿಧಿನಾ ಜಾತಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಶಾಸನಂ ಮಹತ್ । ಗೋಘ್ನೋ ವಾಪಿ ಕೃತಘ್ನೋ ವಾ ಸುರಾಪೀ ಗುರೂತಲ್ಪಗಃ। ವಾಡಾದಿತ್ಯಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೦.

ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಹಾ ನಿಯಮವೊಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಗೋಹಂತಕ, ಮಾನವನ ಹಂತಕ, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಅಥವಾ ಗುರುಪತ್ನಿಗೆ ಹೋದವನು ಕೂಡ ವಾಡಾದಿತ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ ಗಾಲಕಿಃ ಸಾಲಕಿಸ್ತಥಾ। ಧೀಮಾನ್ ಶತಬಲಾಕಶ್ಚ ನೈಗಮಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ ।। ೬೧.

ಭಾರತ್ವಾಜ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ಗಾಲಕಿ, ಸಾಲಕಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಶತಬಲಾಕ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೈಗಮ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ಬಾಷ್ಕಲಿಶ್ಚ ಭರದ್ವಾಜಸ್ತಿಸ್ರಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಸಂಹಿತಾಃ। ರಥೀತರೋ ನಿರುಕ್ತಞ್ಚ ಪುನಶ್ಚಕ್ರೇ ಚತುರ್ಥಕಮ್ ।। ೬೧.

ಬಾಷ್ಕಲಿ ಮತ್ತು ಭಾರತ್ವಾಜರು ಮೂರು ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ರಥೀತರನು ನಿರುಕ್ತವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.

ತ್ರಯಸ್ತಸ್ಯಾಭವಞ್ಛಿಷ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ। ಧೀಮಾನ್ನನ್ದಾಯನೀಯಶ್ಚ ಪನ್ನಗಾರಿಶ್ಚ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್। ತೃತೀಯಶ್ಚಾರ್ಯವಸ್ತೇ ಚ ತಪಸಾ ಶಂಸಿತವ್ರತಾಃ ।। ೬೧.

ಅವನಿಗೆ ಮೂವರು ಶಿಷ್ಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಮಹಾತ್ಮರೂ, ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ನಂದಾಯನೀಯ, ಪನ್ನಗಾರಿಯೂ, ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವ್ರತ ಪಾಲಿಸಿದ ಆರ್ಯವಸ್ತ ಎಂಬುವನು ಮೂರನೆಯವನು.

ವೀತರಾಗಾ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸಂಹಿತಾಜ್ಞಾನಪಾರಗಾಃ। ಇತ್ಯೇತೇ ಬಹ್ವೃಚಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಸಂಹಿತಾ ಯೈಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತಾಃ ।। ೬೧.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಗರಹಿತರೂ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರೂ, ಸಂಹಿತೆಯ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಇವರಿಂದ ಬಹ್ವೃಚ ಸಂಹಿತೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದವು.

ವೈಶಮ್ಪಾಯನಗೋತ್ರೋಽಸೌ ಯಜುರ್ವೇದಂ ವ್ಯಕಲ್ಪಯತ್। ಷಡಶೀತಿಶ್ಚ ತಸ್ಯಾಪಿ ಸಂಹಿತಾನಾಂ ವಿಕಲ್ಪಕಾಃ ।। ೬೧.

ವೈಶಂಪಾಯನ ಗೋತ್ರದವನು ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಂಹಿತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಇದ್ದರು.

ಶಿಷ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದೌ ತಾಶ್ಚ ಜಗೃಹುಸ್ತೇ ವಿಧಾನತಃ। ಏಕಸ್ತತ್ರ ಪರಿತ್ಯಕ್ತೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ ಮಹಾತಪಾಃ। ಷಡಶೀತಿಶ್ಚ ತಸ್ಯಾಪಿ ಸಂಹಿತಾನಾಂ ವಿಕಲ್ಪಕಾಃ ।। ೬೧.

ಅವನು ಆ ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅವರು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬನು ಮಾತ್ರ ಹೊರತುಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಆತನು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ. ಅವನಿಗೂ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಂಹಿತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಇದ್ದರು.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ತೇಷಾಂ ವೈ ತ್ರಿಧಾ ಭೇದಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ತ್ರಿಧಾ ಭೇದಾಸ್ತು ತೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಭೇದೇಽಸ್ಮಿನ್ನವಮೇ ಶುಭೇ ।। ೬೧.

ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ವಿಭಜನೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಒಂಬತ್ತನೇ ಶುಭ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಉದೀಚ್ಯಾ ಮಧ್ಯದೇಶಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಚ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾಃ। ಶ್ಯಾಮಾಯನಿರುದೀಚ್ಯಾನಾಂ ಪ್ರಧಾನಃ ಸಮ್ಬಭೂವ ಹ ।। ೬೧.

ಉತ್ತರ, ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಭಾಗಗಳೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರದವರಲ್ಲಿ ಶ್ಯಾಮಾಯನಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾದನು.

ಮಧ್ಯ ದೇಶಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಾಮಾರುಣಿಃ ಪ್ರಥಮಃ ಸ್ತುತಃ। ಆಲಮ್ಬಿರಾದಿಃ ಪ್ರಾಚ್ಯಾನಾನ್ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾದಯಸ್ತು ತೇ ।। ೬೧.

ಮಧ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದವರಲ್ಲಿ ಆರುಣಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದನು. ಪೂರ್ವದವರಲ್ಲಿ ಆಲಂಬಿರ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಹದಿಮೂರು ಮಂದಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಚರಕಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಸಂಹಿತಾವಾದಿನೋ ದ್ವಿಜಾಃ। ಋಷಯ ಸ್ತದ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸೂತಂ ಜಿಜ್ಞಾಸವೋಽಬ್ರುವನ್ ।। ೬೧.

ಈ ರೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಚರಕರು ಎಂಬವರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರು, ದ್ವಿಜರೇ. ಆ ಋಷಿಗಳು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಚರಕಾಧ್ವರ್ಯವಃ ಕೇನ ಕಾರಣಂ ಬ್ರೂಹಿ ತತ್ತ್ವತಃ। ಕಿಞ್ಚೀರ್ಣಂ ಕಸ್ಯ ಹೇತೋಶ್ಚ ವಾಚಕತ್ವಞ್ಚ ಭೇಜಿರೇ। ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಾಹ ತೇಷಾಂ ಸ ಚರಕತ್ವಮಭೂದ್ಯಥಾ ।। ೬೧.

ಚರಕರು ಹೇಗೆ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಏನು ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಯಾಕೆ ಅವರಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ಬಂತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಚರಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂದಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಕಾರ್ಯಮಾಸೀದೃಷೀಣಾಞ್ಚ ಕಿಞ್ಚಿದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮಾಃ। ಮೇರುಪೃಷ್ಠಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತೈಸ್ತದಾ ತ್ವಿತಿ ಮನ್ತ್ರಿತಮ್ ।। ೬೧.

ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಇದ್ದಿತು. ಅವರು ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದರು.

ಯೋ ನೋಽತ್ರ ಸಪ್ತರಾತ್ರೇಣ ನಾಗಚ್ಛೇದ್ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ಸ ಕುರ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮವಧ್ಯಾಂ ವೈ ಸಮಯೋ ನಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೬೧.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏಳರಾತ್ರಿ ಒಳಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತಸ್ತೇ ಸಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ವರ್ಜಿತಾಃ। ಪ್ರಯಯುಃ ಸಪ್ತರಾತ್ರೇಣ ಯತ್ರ ಸನ್ಧಿಃ ಕೃತೋಽಭವತ್ ।। ೬೧.

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ವೈಶಂಪಾಯನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಏಳರಾತ್ರಿ ಒಳಗಾಗಿ ಒಪ್ಪಂದವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾನ್ತು ವಚನಾದ್‌ಬ್ರಹ್ಮವಧ್ಯಾಞ್ಚಕಾರ ಸಃ । ಶಿಷ್ಯಾನಥ ಸಮಾನೀಯ ಸ ವೈಶಣ್ಪಾಯನೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೬೧.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾತಿನಂತೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ನಂತರ ವೈಶಂಪಾಯನನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮವದ್ಯಾಞ್ಚರಧ್ವಂ ವೈ ಮತ್ಕೃತೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ಸರ್ವೇ ಯೂಯಂ ಸಮಾಗಮ್ಯ ಬ್ರೂತ ಮೇ ತದ್ಧಿತಂ ವಚಃ ।। ೬೧.

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ. ನೀವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ನನಗೆ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಅಹಮೇವ ಚರಿಷ್ಯಾಮಿ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಮುನಯಸ್ತ್ವಿಮೇ। ಬಲಞ್ಚೋತ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಪಸಾ ಸ್ವೇನ ಭಾವಿತಃ ।। ೬೧.

ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ಮುನಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿ. ನಾನು ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಮಥಾಬ್ರವೀತ್ । ಉವಾಚ ಯತ್ತ್ವಯಾಧೀತಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯರ್ಪಯಸ್ವ ಮೇ ।। ೬೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಕೋಪದಿಂದ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಕಲಿತ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನನಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ರೂಪಾಣಿ ಯಜೂಂಷಿ ಪ್ರದದೌ ಗುರೋಃ। ರುಧಿರೇಣ ತಥಾಕ್ತಾನಿ ಛರ್ದಿತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ ।। ೬೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಗುರುಗೆ ಯಜುರ್ವೇದದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ರಕ್ತದಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ ವಾಂತಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.

ತತಃ ಸ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಸೂರ್ಯಮಾರಾಧಯದ್ ದ್ವಿಜಾಃ । ಸೂರ್ಯಬ್ರಹ್ಮ ಯದುಚ್ಛಿನ್ನಂ ಖಂ ಗತ್ವಾ ಪ್ರತಿತಿಷ್ಠತಿ ।। ೬೧.

ನಂತರ ಅವನು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜರೆ. ಕಳೆದುಹೋದ ಯಜುರ್ವೇದದ ಭಾಗ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.

ತತೋ ಯಾನಿ ಗತಾನ್ಯೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ಯಜೂಂಷ್ಯಾದಿತ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್। ತಾನಿ ತಸ್ಮೈ ದದೌ ತುಷ್ಟಃ ಸೂರ್ಯೋ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮರೀತಯೇ। ಅಶ್ವ ರೂಪಾಯ ಮಾರ್ತಣ್ಡೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಾಯ ಧೀಮತೇ ।। ೬೧.

ಆಮೇಲೆ ಆ ಯಜುರ್ವೇದದ ಭಾಗಗಳು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಹೋದವು. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸೂರ್ಯನು, ಅಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.