ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಾಸುಪಗಮಯುಕ್ತಾಸು ಕಲಿಶಿಷ್ಟಾಸು ವೈ ಸ್ವಯಮ್। ಅಹೋರಾತ್ರಂ ತದಾ ತಾಸಾಂ ಯುಗನ್ತು ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೫೮.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಕೆಲವರು ಹೀಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಚಿತ್ತಸಮ್ಮೋಹನಂ ಕೃತ್ವಾ ತಾಸಾನ್ತೈಃ ಸಪ್ತಮನ್ತು ತತ್। ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ಚ ಬಲಾತ್ತತಃ ಕೃತಮವರ್ತತ ।। ೫೮.

ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಕಾಲ, ಭವಿಷ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ಚಕ್ರ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ಪುನಸ್ತಸ್ಮಿಂಸ್ತತಃ ಕೃತಯುಗೇ ತು ವೈ। ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಕಲಿಶಿಷ್ಟಾಸ್ತು ಕಾರ್ತಯುಗ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಮ್ತದಾ ।। ೫೮.

ಆಮೇಲೆ, ಹೊಸ ಕೃತಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ಕೃತಯುಗದ ಜನರಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚೇಹ ಯೇ ಸಿದ್ಧಾಃ ಸುದೃಷ್ಟಾ ವಿಚರನ್ತಿ ಚ। ಸದಾ ಸಪ್ತರ್ಷಯಶ್ಚೈವ ತತ್ರ ತೇ ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೫೮.

ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸಿದ್ಧರು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಮತ್ತು ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಃ ಶೂದ್ರಾ ಬೀಜಾರ್ಥಂ ಯೇ ಸ್ಮೃತಾ ಇಹ। ಕಲಿಜೈಃ ಸಹ ತೇ ಸರ್ವೇ ನಿರ್ವಿಶೇಷಾಸ್ತದಾಭವನ್ ।। ೫೮.

ಇಲ್ಲಿ ಬೀಜದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಧರ್ಮ ಕಥಯನ್ತೀತರೇಷು ಚ । ವರ್ಣಾ ಶ್ರಮಾಚಾರಯುಕ್ತಃ ಶ್ರೌತಃ ಸ್ಮಾರ್ತೋ ದ್ವಿಧಾ ತು ಸಃ ।। ೫೮.

ಅವರಲ್ಲಿ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರರಲ್ಲಿ ವರ್ಣಗಳು ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನಡತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ; ವೇದಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಮಾರ್ಗ ಎರಡೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ಕ್ರಿಯಾವತ್ಸು ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ ಕೃತೇ । ಶ್ರೌತಃ ಸ್ಮಾರ್ತ್ತಃ ಕೃತಾನಾನ್ತು ಧರ್ಮಃ ಸಪ್ತರ್ಷಿದರ್ಶಿತಃ ।। ೫೮.

ಕೃತಯುಗದ ಜನರು ಆ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಏಳು ಋಷಿಗಳು ತೋರಿಸಿದ ವೇದಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಮಾರ್ಗದ ಧರ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತಾಸು ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ತಾರ್ಥಂ ತಿಷ್ಠನ್ತೀಹಾಯುಗಕ್ಷಯಾತ್ । ಮನ್ವನ್ತರಾಧಿಕಾರೇಷು ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮುನಯಸ್ತು ವೈ ।। ೫೮.

ಅವರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಮುನಿಗಳು ಯುಗಕ್ಷಯದಿಂದ ಮುಂದಿನ ಯುಗದವರೆಗೆ, ಮನ್ವಂತರಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾ ದಾವಪ್ರದಗ್ಧೇಷು ತೃಣೇಷ್ವಿಹ ತಪೇ ಋತೌ । ನವಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ದೃಷ್ಟಸ್ತೇಷಾಂ ಮೂಲೇ ತು ಸಮ್ಭವಃ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹುಲ್ಲು ಸುಟ್ಟುಹೋದಾಗ, ಬೇಸಿಗೆಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಹೊಸ ಹುಲ್ಲು ಬೇರುಗಳಿಂದ ಮೊಳೆಯುವಂತೆ,

ಏವಂ ಯುಗಾದ್ಯುಗಸ್ತೇಹ ಸನ್ತಾನಸ್ತು ಪರಸ್ಪರಮ್ । ವರ್ತ್ತತೇ ಹ್ಯವ್ಯವಚ್ಛೇದಾದ್ಯಾವನ್ಮನ್ವನ್ತರಕ್ಷಯಃ ।। ೫೮.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಯುಗದಿಂದ ಯುಗಕ್ಕೆ ಸಂತಾನ ಪರಸ್ಪರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುಖಮಾಯುರ್ಬಲಂ ರೂಪಂ ಧರ್ಮಾರ್ಥೌ ಕಾಮ ಏವ ಚ । ಯುಗೇಷ್ವೇತಾನಿ ಹೀಯನ್ತೇ ತ್ರೀಣಿ ಪಾದಕ್ರಮೇಣ ತು ।। ೫೮.

ಸೌಖ್ಯ, ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ರೂಪ, ಧರ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕಾಮ ಇವುಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಸಸನ್ಧ್ಯಂಶೇಷು ಹೀಯನ್ತೇ ಯುಗಾನಾಂ ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಯಃ। ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರತಿಸನ್ಧಿರ್ವಃ ಕೀರ್ತ್ತಿತಸ್ತು ಮಯಾ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೫೮.

ಯುಗಗಳ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಸಾಧನೆ ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ದ್ವಿಜರೆ, ಈ ಯುಗಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಚತುರ್ಯುಗಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮೇತೇನೈವ ಪ್ರಸಾಧನಮ್ ೫೮.

ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಇದೇ ಕ್ರಮ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತದಹಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ರಾತ್ರಿಶ್ಚ ತಾವತೀ ಸ್ಮೃತಾ । ಅತ್ರಾರ್ಜವಂ ಜಡೀಭಾವೋ ಭೂತಾನಾಮಾಯುಗಕ್ಷಯಾತ್ ।। ೫೮.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಎಷ್ಟು ಕಾಲವೋ, ಅವನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುಗಗಳ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸರಳತೆ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏತದೇವ ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಯುಗಾನಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್। ಏಷಾ ಚತುರ್ಯುಗಾನಾನ್ತು ಗಣನಾ ಹ್ಯೇಕಸಪ್ತತಿಃ। ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿವೃತ್ತಾ ತು ಮನೋರನ್ತರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೫೮.

ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಇದೇ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟು ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದರಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಇದನ್ನು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಯುಗೇ ತಥೈಕಸ್ಮಿನ್ ಭವತೀಹ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್। ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇಷು ಭವತಿ ಪುನಸ್ತದ್ವೈ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ।। ೫೮.

ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಒಂದು ಚತುರ್‌ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಉಳಿದ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಗೇ ಸರ್ಗೇ ಯಥಾ ಭೇದಾ ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ತಥೈವ ತು । ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಪರಿಮಿತಾ ನ ನ್ಯೂನಾ ನಾಧಿಕಾಸ್ತಥಾ ।। ೫೮.

ಪ್ರತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಿಭೇದಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು, ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಅಲ್ಲ.

ತಥಾ ಕಲ್ಪಯುಗೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಭವನ್ತಿ ಸಮಲಕ್ಷಣಾಃ। ಮನ್ವನ್ತರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮೇತದೇವ ತು ಲಕ್ಷಣಮ್ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆಯೇ ಕಲ್ಪಯುಗಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಗುರುತು.

ತಥಾ ಯುಗಾನಾಂ ಪರಿವರ್ತ್ತನಾನಿ ಚಿರಪ್ರವೃತ್ತಾನಿ ಯುಗಸ್ವಭವಾತ್ । ತಥಾ ನ ಸನ್ತಿಷ್ಠತಿ ಜೀವಲೋಕಃ ಕ್ಷಯೋದಯಾಭ್ಯಾಂ ಪರಿವರ್ತ್ತಮಾನಃ ।। ೫೮.

ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಯುಗಗಳ ಚಕ್ರ ಬಹುಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕವು ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯದಿಂದ ಸದಾ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಇತ್ಯೇತಲ್ಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯುಗಾನಾಂ ವೈ ಸಮಾಸತಃ। ಅತೀತಾನಾಗತಾನಾಂ ವೈ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾನ್ತರಾಣಿ ।। ೫೮.

ಹೀಗಾಗಿ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಳೆಯದೂ ಮುಂದಿನದೂ ಎಲ್ಲ ಮಧ್ಯಾವಧಿಗಳೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಅನಾಗತೇಷು ತದ್ವಚ್ಚ ತರ್ಕ್ಕಃ ಕಾರ್ಯೋ ವಿಜಾನತಾ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಅತೀತಾನಾಗತೇಷ್ವಿಹ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಹಳೆಯದಾಗಲೀ ಮುಂದಿನದಾಗಲೀ, ಇದೇ ನಿಯಮ.

ಮನ್ವನ್ತರೇಣ ಚೈಕೇನ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾನ್ತರಾಣಿ ವೈ। ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾನಿ ವಿಜಾನೀದ್ವಂ ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇನ ಚೈವ ಹಿ ।। ೫೮.

ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದಿಂದೆಲ್ಲಾ ಮಧ್ಯಾವಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ನಾಮರೂಪೈರ್ಭವನ್ತ್ಯುತ। ದೇವಾ ಹ್ಯಷ್ಟವಿಧಾ ಯೇ ಚ ಇಹ ಮನ್ವನ್ತರೇಶ್ವರಾಃ ।। ೫೮.

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಹೊಂದಿರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಾಮರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಎಂಟು ವಿಧದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳೂ ಕೂಡ.

ಋಷಯೋ ಮನವಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ತುಲ್ಯಾಃ ಪ್ರಯೋಜನೈಃ। ಏವಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಣಾನ್ತು ಪ್ರವಿಭಾಗೋ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ।। ೫೮.

ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಜನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಯುಗಸ್ವಭಾವಾಚ್ಚ ತಥಾ ವಿಧತ್ತೇ ವೈ ಸದಾ ಪ್ರಭುಃ । ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಭಾಗಶ್ಚ ಯುಗಾನಿ ಯುಗಸಿದ್ಧಯೇ ।। ೫೮.

ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ, ಪ್ರಭು ಸದಾ ಯುಗಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನುಷಙ್ಗಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಃ ಸೃಷ್ಟಿಸರ್ಗನ್ನಿಬೋಧತ। ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ಸ್ಥಿತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಯುಗೇಷ್ವಿಹ ।। ೫೮.

ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯುಗೇಷು ಯಾಸ್ತು ಜಾಯನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಸ್ತಾ ವೈ ನಿಬೋಧತ। ಆಶುರೀ ಸರ್ಪಗೋಪಕ್ಷಿಪೈಶಾಚೀ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸೀ। ಯಸ್ಮಿನ್ ಯುಗೇ ಚ ಸಮ್ಭೂತಿಸ್ತಾಸಾಂ ಯಾವತ್ತು ಜೀವಿತಮ್ ।। ೫೯.

ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಿರಿ: ಆಸುರಿ, ಸರ್ಪ, ಗೋಪ, ಪಿಶಾಚಿ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸಿ—ಯಾವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಯುಗದವರೆಗೆ ಅವು ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ.

ಪಿಶಾಚಾಸುರಗನ್ಧರ್ವಾ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಪನ್ನಗಾಃ। ಯುಗಮಾತ್ರನ್ತು ಜೀವನ್ತಿ ಋತೇ ಮೃತ್ಯುವಧೇನ ತೇ ।। ೫೯.

ಪಿಶಾಚ, ಆಸುರ, ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳು ಯುಗದ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ; ಮರಣದಿಂದ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಪಶೂನಾಞ್ಚ ಪಕ್ಷಿಣಾಂ ಸ್ಥಾವರೈಃಸಹ। ತೇಷಾಮಾಯುಃ ಪರಿಕ್ರಾನ್ತಂ ಯುಗಧರ್ಮೇಷು ಸರ್ವಶಃ ।। ೫೯.

ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳ ಆಯುಷ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುಗದ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.