ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ನೀವು ಕೇಳಿದಂತೆ, ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ನಾಶದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂತನು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: "ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಕಶ್ಯಪ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ದಿತಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಿರಿಯರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಕಶ್ಯಪನು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಿದ ದಿನ ಜನಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ಮಗನಿಗೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು. ಅವನು ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕೂಡಲೇ, ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೋತ್ರು ಪುಜಾರಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದನು. ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಅವನು 'ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಜನನ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿದ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಕಶ್ಯಪನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. ಯಾಗಾರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಐದು ಬಂಗಾರದ ಆಸನಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಆಸನಗಳನ್ನು ಕುಶದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಒಂದು ಆಸನವನ್ನು ಕುರ್ಚಾ (ವಿಧಿವಿಧಾನ ಉಪಕರಣ) ಯಿಗಾಗಿ ಇಡಲಾಯಿತು. ಮುಖ್ಯವಾದ ನಾಲ್ಕು ಋತ್ವಿಜರು ಆ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹೋತ್ರು ಪುಜಾರಿ ಆಸನವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು—ಅದು ಬಂಗಾರದಾಗಿತ್ತು, ದಿವ್ಯವಾದ ಹಾಸುಮಾಸುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿತಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಆ ಬಳಿಕ, ಅವಳ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ಹೋತ್ರು ಪುಜಾರಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಪಾಂಚವೈದಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ನೀಡಿದರು. ಹೀಗೆ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನ ತಮ್ಮ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ, ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಗಿ ಸಿಂಹಿಕಾ; ಅವಳನ್ನು ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅವಳು ರಾಹುನ ತಾಯಿ ಆಯಿತು. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ದೈತ್ಯನು, ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ತಲೆಕೆಳಗಿಟ್ಟು ನಿಂತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದನು. ಈ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಯೋಗಬಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸಾಧಿಸಿದನು. 'ದಾನವರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಮಾನರಾಗಲಿ; ನನಗೆ ವಾಯುದೇವನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೊಡು' ಎಂದು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು, ದಿವ್ಯವಾದ ವರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಂತರಧಾನವಾದನು. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ದೈತ್ಯನು ಪುರಾತನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಎಲ್ಲಿ ರಾಜ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಪ್ರದೇಶದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪ್ರಭಾವ ಅಪಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರವಾದ ನರಸಿಂಹನು, ಅವನಿಗೆ ಯಮನಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಗರಿಗಳಿಂದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಗರಿಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನಿಗೆ ಐದು ಶೂರಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು—ಉತ್ಕುರ, ಶಕುನಿ, ಕಾಲನಾಭ, ಮಹಾನಾಭ ಮತ್ತು ಭೂತಸಂತಾಪನ. ಇವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಇವರ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು 'ಬಡೆಯ' ವಂಶದವರಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತಾರಕಾಮಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದರು. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರು—ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಅವನ ನಂತರ ಅನುಹ್ಲಾದ, ಸಮ್ಹ್ರಾದ ಮತ್ತು ಹ್ರಾದ. ಈಗ ಹ್ರಾದನ ಪುತ್ರರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿರಿ. ಹ್ರಾದನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಹ್ರಾದ ಮತ್ತು ನಿಸುಂದ. ನಿಸುಂದನಿಗೆ ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಶೂರಪುತ್ರರು. ಹ್ರಾದನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನ ಮತ್ತು ಮುಕ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು. ಸುಂದನಿಗೆ ತಡಕೆಯಿಂದ ಮರೀಚ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ತಡಕೆಯನ್ನು ಶೂರರಾದ ರಾಘವನು (ರಾಮನು) ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಮುಕನನ್ನು ಕೂಡ ಕಿರಾತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾದವನು ಬಾಧಿಸಿದನು. ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಮಣಿವರ್ತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮೂವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಜನರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ, ಎಡಗKai ಧನುರ್ಧಾರಿಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅನುಹ್ಲಾದನಿಗೆ ವಾಯು ಮತ್ತು ಶಿನೀವಾಲಿ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು. ಅವರ ವಂಶಸ್ಥರನ್ನು 'ಹಲಾಹಲ' ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ—ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಲಕ್ಷಕ್ಕು ಮೀರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ವೀರೋಚನ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು; ಅವನಿಗೆ ಐದು ಪುತ್ರರು—ಗವೇಷ್ಠಿ, ಕಾಲನೇಮಿ, ಜಂಭ, ಬಷ್ಕಲ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕವನು ಶಂಭು. ಇವರೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ವಂಶಸ್ಥರು. ಈಗ ಇವರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಗವೇಷ್ಠಿಗೆ ಶುಂಭ, ನಿಶುಂಭ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು. ಜಂಭನಿಗೆ ಶತದುಂದುಭಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಖಂಡ ಎಂಬ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು. ಬಷ್ಕಲನಿಗೆ ವಿರೋಧ, ಮನು, ವೃಕ್ಷಾಯು ಮತ್ತು ಕುಶಲೀಮುಖ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು. ಈಗ ಕಾಲನೇಮಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೇಳಿ: ಬ್ರಹ್ಮಜಿತ್, ಕ್ಷತ್ರಜಿತ್, ದೇವಾಂತಕ ಮತ್ತು ನರಾಂತಕ; ಶಂಭುವಿನ ಸಂತತಿಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ. ಶಂಭುವಿಗೆ ಧನುಕ, ಅಸಿಲೋಮ, ನಬಲ, ಸಾಗೋಮುಖ, ಗವಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಮಾಂಸ್ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು. ವೀರೋಚನನಿಗೆ ಬಾಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುತ್ರನು; ಬಾಲಿಗೆ ನೂರು ಪುತ್ರರು—ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಪ್ರಮುಖರು—ಸಹಸ್ರಬಾಹು, ಬಾಣ, ಕುಂಭನಾಭ, ಗರ್ಡಭಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕುಶಿ. ಬಾಲಿಗೆ ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಪೂತನಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರಿಯರು ಇದ್ದರು. ಬಾಲಿಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಬಾಲಿಯ ವಂಶ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ಬಾಣ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮನಸಿನಿಂದ ಲೌಹಿತ್ಯ ವಂಶ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ದಿತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಭಕ್ತಿಗೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಕಶ್ಯಪನು, ಅವಳನ್ನು ಸಮ್ಮಾನಿಸಿ, 'ಏನು ಬೇಕು ನಿನಗೆ, ಓ ಪವಿತ್ರೆಯೆ?' ಎಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಹೀಗೆ ಮಾರೀಚನು ಮಾತಾಡಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ದೈತ್ಯರ ಮತ್ತು ಅವರ ವಂಶದ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಮಹಿಮೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಹಾರಗಳ ಕಥೆ ಪವಿತ್ರ ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾಗಿದೆ.