ಬೋಜ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಶತಧನ್ವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಕ್ರೂರನು ವಯೋವೃದ್ಧನಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರಲಿಲ್ಲ; ಬೋಜ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನನು ತಮ್ಮ ರಥಗಳಿಂದ ಇಳಿದು, ಕುದುರೆಗಳು ಅಕ್ಷತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಕೂಡ ಅಕ್ರೂರನು ದೂರ ಉಳಿದನು. ಭಯದಿಂದ ಶತಧನ್ವನು ಮತ್ತೆ ಓಡಿಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ನೂರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಓಡಿದನು. ಬೋಜನಿಗೆ ಸೇರಿದ ವಿಜಯಾತಹೃದಯಾ ಎಂಬ ಕುದುರೆ, ನೂರ ಯೋಜನ ದೂರ ಓಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದದು, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಲು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಆ ಕುದುರೆ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ನೂರ ಯೋಜನದ ಪಥವನ್ನು ದಾಟಿದರೂ, ರಥದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಶತಧನ್ವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದನು. ನಂತರ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳೇ, ಆ ಕುದುರೆಗಳು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ರಥದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಹೆಮ್ಮೆಯುಳ್ಳವನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯು; ಕುದುರೆಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿರುವುದು ನನಗೆ ಕಂಡಿದೆ. ನಾನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೋಗಿ ಸ್ಯಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ." ಆಚ್ಯುತನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಸಾಗಿದನು; ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿದ ಮಿಥಿಲಾ ರಾಜ ಶತಧನ್ವನನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ಬೋಜನನ್ನು ವಧಿಸಿದ ನಂತರ, ಸ್ಯಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ; ಆಗ ಹಾಲನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ "ರತ್ನವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. "ಇದು ಇಲ್ಲ" ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ರಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಮರೆಯದೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿದನು. "ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಸುಖವಾಗಿರು, ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ, ನಿನಗೆ, ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲ." ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ರಾಮನು ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಭ್ರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಸಿದನು. ಗಾಧಿಯ ಪುತ್ರ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನು, ಸ್ಯಮಂತಕ ರತ್ನಕ್ಕಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಕ್ರೂರನು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಧನ, ರತ್ನ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು 'ಅಕ್ರೂರ ಯಜ್ಞ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವು ಆಹಾರ, ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವು. ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜನು, ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಲಭದ್ರನಿಂದ ಮುದ್ಗರ ಯುದ್ಧದ ದಿವ್ಯ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದನು. ನಂತರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕ ಮಹಾಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂತು. ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಕ್ರೂರ ಹಾಗೂ ಅಂಧಕರೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅವನು ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಧುಮಾನನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ಶ್ವಫಲ್ಕನ ಪುತ್ರರಿಗೆ, ಭಂಗಕಾರನ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಪುತ್ರರು ನರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಧುಮಾನ, ಅಂಧಕರ ಮುಖ್ಯನಿಗೆ ಭಂಗಕಾರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು; ಇದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಕಲಹ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದನು; ಅಕ್ರೂರನು ಹೊರಡಿದಾಗ ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬೇಸಾಯದಿಂದ ಭೂಮಿ ಹಾಳಾಗಿ, ದುರ್ಬಿಕ್ಷದ ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆಗ ಕುಕೂರರು ಮತ್ತು ಅಂಧಕರು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಕ್ರೂರನು ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಇಂದ್ರನು ಸಮುದ್ರದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು. ಯದುಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಕ್ರೂರನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯನ್ನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ವರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಯೋಗದಿಂದ ರತ್ನ ಬಭ್ರುವಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಹಸ್ತದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ಬಿಡು; ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಪೋಷಿಸಬೇಡ." ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ನನಗೆ ಉಂಟಾದ ಕೋಪ ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಸಾತ್ವತ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಭ್ರು, ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಿಕಾರ, ಆ ರತ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು, ಬಭ್ರುವಿನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಯಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಭ್ರುವಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಗಾಂದಿನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಯಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು. ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆರೋಪವು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಪರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬಾರದು. ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಕಿರಿಯ ಪುತ್ರನಿಂದ ಅನಿಮಿತ್ರ ಜನಿಸಿದನು. ಸತ್ಯಕ, ಸತ್ಯಭರಿತ, ಅವನ ಪುತ್ರನು; ಯುಯುಧಾನನ ಮಗ ಸತ್ಯಕಿ ಅವನಿಗೆ ಜನಿಸಿದನು. ಭೂತಿ ಪುತ್ರನು ಯುಗಂಧರ; ಇವರನ್ನು ಭೂತಿಯ ವಂಶಜರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪೃಶ್ನಿಯ ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ವಫಲ್ಕ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕ ಜನಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಜ ಶ್ವಫಲ್ಕನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಾಸಿಸಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ರೋಗ ಅಥವಾ ಬೇಸಾಯದ ಭಯ ಇರದು. ಒಮ್ಮೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕಾಶಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಮಳೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಶ್ವಫಲ್ಕನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಾಸಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದನು; ಶ್ವಫಲ್ಕನ在那里居住时，雨神降下了雨。 ಶ್ವಫಲ್ಕನು, ಕಾಶಿ ರಾಜನ ನಿರ್ದೋಷಿ ಪುತ್ರಿ ಗಾಂದಿನಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಅವಳು ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದು, ಜನಿಸಲಿಲ್ಲ; ತಂದೆ ಅವಳಿಗೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಇರುವುದರಿಂದ, ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.