ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಯಾತಿ ಮಹಾರಾಜನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಪುರುನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. "ಪುರು, ನೀನು ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಪುರುನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮುಡುಪುಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕೂದಲುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಯಯಾತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪುರುನ ಯೌವನವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಯಾತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಕಾವ್ಯ ಉಶನಸ್‌ನ ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಯೌವನದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ; ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಪುರುನ ಯೌವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ." ಪುರುನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಪುನಃ ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಪುರು, ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬಹುದು." ಸೂತನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಯಯಾತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪುರು, ನೇರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಹೇ ತಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ನನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ." ಪುರು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ನಾನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯೌವನದಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಅದರಂತೆ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ." ಯಯಾತಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪುರುವಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುತ್ತಾನೆ: "ಪುರು, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಸಂತಾನವು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ." ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಪುರುವಿನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಪುರುವಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭಾರ್ಗವನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ. ಯಯಾತಿ, ನಹುಷನ ಪುತ್ರ, ಪುರುವಿನ ಯೌವನದಿಂದ ಪುನಃ ಯೌವನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿ ತನ್ನ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ, ಬಡವರನ್ನು ದಾನದಿಂದ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ವೈಶ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ದರೋಡೆಗಾರರನ್ನು ಮಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮದಿಂದ, ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನಂತೆ ಆಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ರಾಜನು, ಸಿಂಹದಂತೆ ನಡೆಯುವ, ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದ, ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ ಪರಮ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಸೌಂದರ್ಯಪೂರ್ಣ ನಂದನವನದಲ್ಲಿ, ಯಯಾತಿ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಅವುಗಳ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಅವನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿ, ಸ್ವಂತ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಯಾಸಗೊಂಡಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಕಾಲದ ಹಾದಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕಾಲವನ್ನು, ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಅವನು ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣವಾದುದನ್ನು ಅರಿತು, ಪುರುವಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಹೇ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನನ್ನ ಪುತ್ರ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಪುರು, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೋ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ವರ್ಗಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು." ಅನಂತರ, ಯಯಾತಿ, ನಹುಷನ ಪುತ್ರ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪುರು ತನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಪುತ್ರ ಪುರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ವರ್ಗಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: "ಹೇ ರಾಜ, ನೀವು ಯದು, ದೇವಯಾನಿಯ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರ, ಶುಕ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗ, ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪುರುವಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಿ? ಯದು ಮೊದಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ತುರ್ವಸು; ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದ್ರುಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪುರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಹೇಗೆ ಕಿರಿಯವನು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ? ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ." ಯಯಾತಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ವರ್ಗಗಳು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯವು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನೀಡಬಾರದು. ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾದ ಪುತ್ರನು ಪ್ರಶಂಸನೀಯನು; ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರ ಯದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಡೆವವನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಪುತ್ರನಲ್ಲ; ಆದರೆ ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾದವನು ನಿಜವಾದ ಪುತ್ರನು." "ಯದು, ತುರ್ವಸು, ದ್ರುಹ್ಯು ಮತ್ತು ಅನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರು; ನಾನು ಬಹಳ ಅವಮಾನಗೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಪುರು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು; ಕಿರಿಯವಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನ್ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತನು. ಪುರು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮಾಡಿದನು." "ಶುಕ್ರ, ಉಶನಸ್ ಋಷಿಯು, ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು: 'ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪುತ್ರನು ರಾಜನಾಗಲಿ.' ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಪುರು ರಾಜ್ಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕವಾಗಲಿ. ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸದಾ ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದ ಪುತ್ರನು, ಕಿರಿಯನಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅರ್ಹನು; ಅವನು ನಾಯಕನು." "ಪುರು ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಪ್ರಿಯನು ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಶುಕ್ರನ ವರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಅನಂತರ, ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶದವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ, ನಹುಷನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಪುರುವನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಯಾತಿ, ತುರ್ವಸುನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಯದುವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ, ದ್ರುಹ್ಯು ಮತ್ತು ಅನುವನ್ನು ಉತ್ತರ-ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯಯಾತಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಐದು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾನಗರಗಳು ಅವರಿಂದ ಧರ್ಮದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅವರಿಗೇ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ, ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಧನ, ಬಾಣ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ burdens ಅನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ರಾಜನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಯಯಾತಿ ಮಹಾರಾಜನು ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದನು: "ಯಾರು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಕಚ್ಛುವೆ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ತರುವಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ...