ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಸುರರು ಹೇಳಿದರು: “ಪ್ರಹ್ಲಾದನೇ ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರ; ಅವನಿಗಾಗಿ ನಾವು ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೇ ಇರು, ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಅಲ್ಲ.” ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಆ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದರು: “ನೀನು ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನಾಗುವೆ.” ರಾಜಿಯು, “ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ,” ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ರಾಜಿಯು, ವಜ್ರಾಯುಧಧಾರಿ ಇಂದ್ರನ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಅಸುರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪುನಃ ನೀಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜಿಯು ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆಗ ಅಲ್ಲೇ, ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ರಾಜಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ರಾಜಿಯ ಮಗನು, ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಇಂದ್ರ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ್ದರಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.” ಇಂದ್ರನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜಿಯು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ “ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಆ ರಾಜಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದಾಗ, ರಾಜಿಯ ಪುತ್ರರು ಇಂದ್ರನ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡರು. ಆ ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಶಚೀಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಪಾಲನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. “ಓ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ, ಎಲಚಿಹಣ್ಣು ಗಾತ್ರದ ಒಂದು ಹೋಮವನ್ನು ನನಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು, ಅದರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ,” ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು. “ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಕ್ಷೀಣನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿರಾಶನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಶಕ್ತಿಯೂ ಹಾಳಾಗಿದೆ, ರಾಜಿಯ ಪುತ್ರರಿಂದ ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ದಯಮಾಡು,” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು: “ಶಕ್ರನೇ, ನೀನು ಈ ರೀತಿ ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಮಾರ್ಗವಿರುದ್ಧವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ, ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಶೀಘ್ರವೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ಪಾಲನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವೆ.” ಹೀಗಾಗಿ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಹಾನ್ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ರಾಜಿಯ ಪುತ್ರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದರು. ಆ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಅಧರ್ಮಮಾರ್ಗಿಗಳಾದರು. ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವೇಷಿಗಳಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ವೀರ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆಗ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದನು. ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ರಾಜಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನಂತರ, ಶಚಿಕ್ರತು ಅಥವಾ ಆ ರಾಜಿಯ ಸ್ಥಾನದ ಈ pavitra ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಿದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಅನಿಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಾದ ನಂತರ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಮರುತರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಮರುತ ಪುತ್ರಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರು ಯಾವ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ಜನಾಧಿಪತಿ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು, ಆರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರುತ್ಸೋಮನಿಗೆ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹೋಮದಿಂದ ಮರುತರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ಅವನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಹಂಚಿದರೂ, ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿತ್ರಾಜ್ಯೋತಿ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮರುತರಿಂದ ಧರ್ಮಜ್ಞರು, ಮೋಕ್ಷದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು; ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿ ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಅವರಿಂದ ಅನಪಾಯ ಎಂಬ ಧರ್ಮದಾತ ಜನಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮ ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷನ ಮಗನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಸಂಜಯ ಜನಿಸಿದನು; ಸಂಜಯನ ಮಗನಾಗಿ ಜಯ, ಜಯನ ಮಗನಾಗಿ ವಿಜಯ ಜನಿಸಿದನು. ವಿಜಯನ ಮಗನಾಗಿ ಜಯ, ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಹರ್ಯಂದ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಂತನು, ಅವನಿಂದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸಹದೇವನೂ ಜನಿಸಿದರು. ಸಹದೇವನ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಆದೀನ ಜನಿಸಿದನು; ಆದೀನನ ಮಗನಾಗಿ ಜಯಸೇನ, ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಸಂಕೃತಿ ಜನಿಸಿದರು. ಸಂಕೃತಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಧರ್ಮಪರನಾದ ಕೃತಧರ್ಮ ಜನಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ, ಇವರು ನಹುಷನ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನಹುಷನಿಗೆ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಆರು ಪುತ್ರರು, ಅವನ ತಂದೆಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ವಿರಜಾದಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ಯತಿ, ಯಯಾತಿ, ಸಂಯಾತಿ, ಆಯಾತಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ತುದ್ವಯ. ಅವರಲ್ಲಿ ಯತಿ ಹಿರಿಯನು, ಯಯಾತಿ ಅವನ ನಂತರ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಋಷಿಯು ಕಕುತ್ಸ್ಥನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಗಾ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಋಷಿಯು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭೂತನಾದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಯಾತಿಯು, ಭೂಮಂಡಲದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಉಶನಸ್ಸನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ದೇವಯಾನಿಯಿಂದ ಯದು ಮತ್ತು ತುರ್ವಸು ಜನಿಸಿದರು; ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದೃಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪುರು ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೃಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪುರು ದೇವಪುತ್ರರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು. ಆ ಬಳಿಕ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರುದ್ರನು ಅವನಿಗೆ ದೇವಮಯ, ಸ್ವರ್ಣಮಯ, ಅಪರಾಜಿತ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳಿರುವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಮನದಷ್ಟು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು; ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಯಯಾತಿಯು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾಗದ ಯೋಧನಾಗಿ ಪೌರವರ ರಾಜರಿಗೆ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಆ ರಥವು, ಕೌರವ ವಂಶದ ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ರಾಜನಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವನು ಕುರುನ ಮಗ, ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಮೊಮ್ಮಗ, ವತ್ಸದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು. ಆ ರಥವು ಜ್ಞಾನಿ ಗಾರ್ಗ್ಯನ ಶಾಪದಿಂದ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆಗ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಮೇಜಯನು ಸರಿಯಾದ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ ಗಾರ್ಗ್ಯನ ಮಗನಾದ ಲೋಹಗಂಧ ಎಂಬ ರಾಜರ್ಷಿಯನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ಲೋಹಗಂಧನು ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಈ ಪವಿತ್ರ ವಂಶಕಥೆ, ಧರ್ಮೋಪದೇಶ, ದೇವತೆಗಳ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶಗಳ ಸ್ಮರಣೆಯು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ಸದಾ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.