ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಭೂಮಿಯು ಮತ್ತೆ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚರುಗಳಿಂದ ಹಾಲುಹರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕುಬೇರನು ಅವರ ಹಾಲುಗಾರನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸನು ಸುಮಾಲಿಯು ಹಾಲಿನ ಬದಲು ರಕ್ತವನ್ನು ಹಾಲುಹರೆಯಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಅದು ಕಪಾಲವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆ ರಕ್ತರೂಪ ಹಾಲನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಮಾಯಮಾಡಿದರು; ಅದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಾಸಮೂಹಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರೆಯಲು ಮುಂದಾದರು. ಅವರು ಕಮಲವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಚಿತ್ರರಥನನ್ನು ಕರುವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಸುಗಂಧಗಳನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹಾಲುಗಾರನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಬಹುಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಮಹಾತ್ಮ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಪರ್ವತಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಹಾಲುಹರೆಯಲು ಮುಂದಾದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೂಪದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಹಿಮವಾನ್ ಕರುವಾಗಿ, ಮಹಾಪರ್ವತನಾದ ಮೆರು ಹಾಲುಗಾರನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಪರ್ವತವೇ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಪರ್ವತಗಳಿಗೂ ಹಾಲು ದೊರಕಿತು. ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಕೂಡ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಹಾಲುಹರೆಯಲು ಮುಂದಾದವು. ಅವರು ಪಲಾಶದ ಎಲೆಯನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು; ಹಾಲಾಗಿ ಕೊಯ್ದು ಮೊಳಕೆ ಬಂದ ಚಿಗುರುಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಪುಷ್ಪಿತ ಪರ್ವತವು ಕಾಮಧೇನುಗಾವಾಗಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ಲಕ್ಷವೃಕ್ಷವು ಕರುವಾಗಿ, ಭೂಮಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾಲುಗಾರಳಾಗಿ, ಭೂತಕಾಲ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕಾಲದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಹಾರಿಸಿದಳು. ಈ ಭೂಮಿ ಪೋಷಕ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಧಾರಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಪ್ರಥು ಮಹಾರಾಜನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರವೂ ಗರ್ಭವೂ ಅವಳೇ. ಈ ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಮೆದಿನಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ; ಆಕೆಯು ಧನವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ವಸುಧಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಪುತ್ರಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಪೃಥಿವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು. ವಿಶಾಲವಾದ, ವಿಭಜಿತವಾದ, ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಜನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜ ವೆನ್ಯದ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಥು, ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವೇದವೇದಾಂಗಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪ್ರಥುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಮಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮವಂಶದವನು, ಶಾಶ್ವತನು. ಮಹಾಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಜರಿಂದಲೂ ಪ್ರಥು ವೆನ್ಯನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳ್ಳಬಾರದು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದಲೂ ಪ್ರಥುವನ್ನು ನಮಿಸಬೇಕು. ಯಾರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಪ್ರಥು ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಯುದ್ಧಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಕೀರ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ, ವೈಶ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ ರಾಜರ್ಷಿ ಪ್ರಥುವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು, ಮಹಾಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವನು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಶೇಷವಾದ ಕರುವುಗಳು, ಹಾಲುಗಾರರು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು; ವಾಯುವನ್ನು ಕರುವಾಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನಂತರದ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುಂತರದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವನ್ನು ಕರುವನ್ನಾಗಿ, ಗ್ರೀಷ್ಮನನ್ನು ಹಾಲುಗಾರನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ವಾರೋಚಿಷ ಮನುಂತರದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾರೋಚಿಷ ಮನುವೇ ಕರುವಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿ, ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಉತ್ತಮ ಮನುಂತರದಲ್ಲಿ, ದೇವಭುಜ ದೇವತೆ ಉತ್ಥಮ ಮನುವನ್ನು ಕರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅನುತ್ತಮನು ಹಾಲುಗಾರನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಐದನೇ ತಾಮಸ ಮನುಂತರದಲ್ಲಿ, ಬಲಬಂಧು ತಾಮಸನನ್ನು ಕರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು. ಚಾರಿಷ್ಣವ ದೇವನ ಮನುಂತರ ಬಂದಾಗ, ಪ್ರಾಚೀನವನು ಚಾರಿಷ್ಣವನನ್ನು ಕರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು. ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನುಂತರ ಬಂದಾಗ, ಪ್ರಾಚೀನವನು ಚಾಕ್ಷುಷನನ್ನು ಕರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು. ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನುಂತರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ವೈವಸ್ವತ ಮನುಂತರ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ವೆನ್ಯನ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಥುವು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮನುಂತರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈಗ ಪ್ರಥುವಿನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೇಳು. ಪ್ರಥುವಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರು—ಅಂತರ್ಧಾನ ಮತ್ತು ಪಾಲಿನ್. ಅಂತರ್ಧಾನನಿಂದ ಶಿಖಂಡಿನಿ ಮತ್ತು ಹವಿರ್ಧಾನ ಜನಿಸಿದರು. ಹವಿರ್ಧಾನ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ಧಿಷಣೆಯಿಂದ ಆರು ಪುತ್ರರು—ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಸ್, ಶುಕ್ರ, ಗಯ, ಕೃಷ್ಣ, ವ್ರಜ ಮತ್ತು ಅಜಿನ. ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಸ್, ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪ್ರಾಣಿಾಧಿಪತಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ದರ್ಭೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆ ಮಹಾಪ್ರಭುವು ಮಹಾಂಧಕಾರದ ಅತ್ತಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸಮುದ್ರಕುಮಾರಿಯಾದ ಸವರ್ಣೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಸವರ್ಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಸ್‌ಗೆ ಹತ್ತು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರನ್ನು ಪ್ರಚೇತಸರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರು, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಹೊಂದಿದ್ದವರು; ಅವರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಸಾಗರದ ಜಲದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಚೇತಸರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಅತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯು ಮರಗಳಿಂದ ತಡೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಗಳು ಚಲಿಸಲಾರದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಇದು ತಿಳಿದು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದ ಪ್ರಚೇತಸರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಆಗ ಗಾಳಿ ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಬಿಸುಟಿಸಿ ಒಣಗಿಸಿತು; ಅಗ್ನಿಯು ಅವನ್ನು ದಹಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಮರಗಳ ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಮರಗಳ ನಾಶವಾದುದು ಕಂಡು, ಕೆಲವೊಂದು ಶಾಖೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ, ಚಂದ್ರದೇವನಾದ ಸೋಮನು ಪ್ರಚೇತಸರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.