ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪವಿತ್ರತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶ್ರೋತೃಗಳಿಗೆ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಹತ್ವದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಣಗಳು ಅಥವಾ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವವರು ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ. ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಉತ್ತಮ ನಿಯಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮನೆ ಬಿಡುವಾಗ ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಐದು ಬಾಣಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕದೆ, ಶೌಚ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಣ ಹುಲ್ಲು, ದಂಡಗಳು, ಎಲೆಗಳು, ಬಂಬೂ ತುಂಡುಗಳು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ಆದ ಬಳಿಕ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನೀರು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಹಗಲು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀರುಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಮೂರು ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಮತ್ತೆ, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಹತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಎರಡು ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಳಸಿ, ಒಟ್ಟು ಐದು ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಬಳಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಬಹುದು. ಅನಂತರ, ಪಾದಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತೊಳೆದು, ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ಜಲ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಜಲಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದರೆ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನೀರುಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು; ಪಾದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಳೆಯುವುದು, ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎರಡನೇ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ, ಕೈ ಅಶುದ್ಧವಾದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಯಿದೆ. ಗಂಭೀರ ಅಶುದ್ಧತೆಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ನಾಯಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, 'ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ' ಎಂಬ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾನವನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಳ್ಳರು, ಪುಲಿಂದರು, ಅಂಧರು, ಶಬರರು—ಇವರು ಶೌಚ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಯುಗಂಧರ ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಸಿಂಧುವಿನ ಉತ್ತರ ಗಡಿಗೆ, ದಿವ್ಯಂತರ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ, ಹಾಗೂ ಪಾಪಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದರೆ, ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಮತ್ತು ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತ್ಯಜಿಸುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಅಶುದ್ಧತೆ, ಅಗ್ನಿ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಲೇಪನ—ಇವುಗಳು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಈ ನಿಯಮಗಳ ಅಜ್ಞಾನ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಯಾರು ಮೋಹದಿಂದ ಈ ನಿಯಮಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅಶುದ್ಧತೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿರ್ವಂದವಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲದೆ, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳು ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವತಃ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಣೀಯವಾದುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮಪಾಲಕರು ಮೂರು ವಿಧದ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಅತಿಥಿಗೆ, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದವರಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ದಯೆ ಹೊಂದಿದವರಿಗೆ, ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಹೋಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹವರಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು, ಯೋಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವರು, ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವರು—ಅವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಸೂತ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಶ್ರೋತೃಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ: "ಓ ಸೂತ, ನೀನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದೀ! ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀ; ನಾವು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀನು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀ; ಈಗ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ತಿಳಿದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಹೇಳು." "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನಾನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸುಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ; ಈಗ ಉಳಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ಸಂಶಯಿಸಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಿಶೀಲನೆ ಅಗತ್ಯ." "ಯಾರಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಧರ್ಮಜ್ಞರು ತ್ಯಜಿಸಿದವರಾದರೆ, ಅಥವಾ ಸಹವಾಸದಿಂದ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ—ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಯೋಗಸಿದ್ಧರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಆದರಿಂದ, ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆ, ಪಾದಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಆಹಾರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಮಾಸ್ಟರ್‌ಗಳು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚುವರೆಗೆ ಧರ್ಮದಿಂದ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ನಂತರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥಿಗೆ ಸಾಂಬಾರ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವರು ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ತುಪ್ಪವನ್ನು ನೀಡಿದವರು ಶುಭ ದರ್ಶನ, ಶೋಡಶ ದಿನದ ಯಜ್ಞ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜೇನು ನೀಡಿದವರು ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಸದಾ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ." "ಆದರೆ, ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ದೈವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಯಜ್ಞದ ಅರ್ಪಣೆ ವಿಫಲವಾದಾಗ ಪುರೋಹಿತನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ. ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ದಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು." "ಅರಣ್ಯವಾಸಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ಮನೆಗೆ ಬಂದವರು, ಮಕ್ಕಳು, ದುರ್ಲಭರು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳು—ಇವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಬಂದವರು ಅತಿಥಿಗಳು, ಬೇಡದವರು ಕೂಡ ಅತಿಥಿಗಳು; ಅತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸದ ಅತಿಥಿಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನು ನಿಜವಾದ ಅತಿಥಿ." "ಅತಿಥಿಯು ಕ್ರೂರನಲ್ಲ, ಮಿಶ್ರನಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಲ್ಲ, ಭೇದ ತಿಳಿದವನಲ್ಲ; ಧರ್ಮಜ್ಞನಲ್ಲ, ಸಂಪನ್ನನಲ್ಲ, ಸೇವಕನಲ್ಲ, ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನಲ್ಲ. ಬಾಯಾರಿದವರಿಗೆ, ದುರ್ಲಭರಿಗೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ, ಬಹಳ ಹಸಿವಾದವರಿಗೆ, ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಬೇಕು." ಇಂತೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶುದ್ಧತೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.