ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಾದ ಕರ್ಧಮರಿಂದ ಆದ್ಯಪಾ ಎಂಬ ಪಿತೃಗಳು ಜನಿಸಿದರು. ಪುನಃ, ಪುಲಹರಿಂದ ಕೂಡ ಅವರು ಪುನರ್ಜನನವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಈ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೈಶ್ಯ ವರ್ಣದವರು, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ, ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪಿತೃಗಳೊಳಗೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಿರಜಾ ಎಂಬ ಪುತ್ರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ವಿರಜಾ, ಯಯಾತಿಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ನಹುಷನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸುಕಾಲಾ ಎಂಬ ಪಿತೃಗಳು ವಸಿಷ್ಠ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸಂತಾನವಾಗಿದ್ದು, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ಶೂದ್ರ ವರ್ಣದವರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮಾನಸ ಲೋಕಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪಿತೃಗಳ ಪೈಕಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನರ್ಮದಾ ಎಂಬ ಪುತ್ರಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಾ, ನರ್ಮದಾ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತ್ರಸದ್ದಸ್ಯುವಿನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಪುರುಕutsaನ ಪತ್ನಿ. ಮನ್ವಂತರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮನುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಕಾರ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವಧಾ ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ತುಂಬ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸೊಮ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತರಿಗೆ ಪೂರಣೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಜಲಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ಪೋಷಣೆ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಿಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಿಗಳಿಗಿಂತ ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪೂರಣೆ ಮೊದಲಿಗೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ಯೋಗದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾರ್ಗವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ತೃಪ್ತಿಗೆ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ; ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೇಹದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಾಣಬಹುದು. ಹೀಗೆ, ಪಿತೃಗಳ ಲೋಕಗಳು, ಅವರ ಪುತ್ರಿಯರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮತ್ತು ಯಜಮಾನರು—ಇವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ಪಿತೃಗಳು ದೇಹಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಮೂವರು ರೂಪರಹಿತರು. ದೇವತೆಗಳು ಇವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ರೆಣುಗಳು, ಪೃಶ್ನಿಗಳು, ಶೃಂಗಿಗಳು ಕೂಡ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಪ್ಪು, ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಅಜಾತರೂ ಕೂಡ ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಾಳಿಪಟ್ಟೆಗಳಿರುವ ಸಂತಾನರೂ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದವರೂ ಕೂಡ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೇಖಗಳು, ಮರುತ್ಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಅತ್ರಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಕೂಡ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ಸುವರ್ಣಗಳು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ ಸದಾ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಈ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಿತೃಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಜರಾ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಭಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ಪಿತೃಗಳು ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರ, ಪೂರಣ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಂತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಪರಮ ಸಂಪತ್ತಾಗಿದೆ; ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗದು. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿತ್ಯಧರ್ಮವಾಗಿದೆ. ಪಿತೃಗಳು ಸಾವಿರಾರು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು, ಅಪ್ಸರಾಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತಹವುಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನ, ಪೋಷಣೆ, ಸ್ಮರಣೆ, ಬುದ್ಧಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ—ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಿತೃಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ತಾತಂದಿರು ಮುತ್ತು, ವೈಡೂರ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕುದುರೆ, ಆನೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳು, ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಪೂರಿತವಾಗಿ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಂಸ, ನವಿಲುಗಳನ್ನು, ಘಂಟೆಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸದಾ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಮಾನವರಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಬೆಳ್ಳಿಯ ದರ್ಶನ ಅಥವಾ ದಾನವನ್ನು ಅನಂತ, ಕ್ಷಯಶೀಲವಲ್ಲದ, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ದಾನವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ದಾನದಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಸ್ವಧಾ ಪಾನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಧಾ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರಿಗೆ, ಇಂತಹ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಕ್ಷಯಶೀಲವಲ್ಲದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣಮೃಗಚರ್ಮದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ, ದರ್ಶನ ಅಥವಾ ದಾನವು ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯತೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿತವನ್ನು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಪುತ್ರಿ ಪುತ್ರ, ಕುಟಪ ಪಾತ್ರೆ, ಎಳ್ಳು, ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರ, ತ್ರಿದಂಡ, ಹಾಗೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿತ್ಯ ನಿಯಮ. ಇವುಗಳಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಸಂತಾನ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಂಶದ ವೃದ್ಧಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ರತ್ನಿ ಆಯಾಮದ ಚೌಕವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ನಾನು ಈಗ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಾಂತಿಯನ್ನೂ ತರಬಲ್ಲ ಸ್ಥಳವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಮೂರು ಖದಿರದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿ ಒಂದು ರತ್ನಿ ಉದ್ದವಿದ್ದು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು, ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಿರುವಂತೆ ಇರಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ಇರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ರಂಧ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವುಗಳನ್ನು ದರ್ಭಾ ನೀರಿನಿಂದ ಸದಾ ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಗೋಮೆತ್ತು ಅಥವಾ ಆಡು ಹಾಲಿನಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಿರಂತರ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಸದಾ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಯೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಪಿತೃಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಅವರ ಆರಾಧನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು, ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ.