વાયુપુરાણમ્

સ્વાયમ્ભુવેઽન્તરે પૂર્વન્તયોર્વૈ કીર્તિતાઃ પ્રજાઃ। સુષુવે સાગરાદ્વેલા કન્યામેકામનિન્દિતામ્ ।। ૩૦.

સ્વાયંભુવ મનુના સમયમાં, શરૂઆત અને અંતે જે પ્રજાઓનું વર્ણન થયું છે, તેમાં વેલા એ સમુદ્રમાંથી એક નિર્દોષ દીકરીને જન્મ આપી હતી.

સાવર્ણિના ચ સામુદ્રી પત્ની પ્રાચીનબર્હિષઃ। સવર્ણા સાથ સામુદ્રી દશપ્રાચીનબર્હિષઃ। સર્વે પ્રચેતસો નામ ધનુર્વેદસ્ય પારગાઃ ।। ૩૦.

સામુદ્રી, એટલે કે સમુદ્રકન્યા, પ્રાચીનબર્હિષની પત્ની બની; સાવર્ણા અને સામુદ્રીએ મળીને પ્રાચીનબર્હિષને દસ પુત્રો આપ્યા, જેમને બધા પ્રચેતસ કહેવાય છે અને તેઓ ધનુર્વેદના પારંગત હતા.

તેષાં સ્વાયમ્ભુવૌ દક્ષઃ પુત્રત્વે જજ્ઞિવાન્ પ્રભુઃ। ત્ર્યમ્બકસ્યાભિશાપેન ચાક્ષુષસ્યાન્તરે મનોઃ ।। ૩૦.

આ બધામાંથી સ્વાયંભુવ મનુના સમયમાં દક્ષનો જન્મ પુત્ર તરીકે થયો, અને તે ત્ર્યંબકના શ્રાપથી ચાક્ષુષ મનુના સમયમાં થયો હતો.

એતચ્છુત્વા તતઃ સૂતમપૃચ્છચ્છાંશપાયનઃ। ઉત્પન્નઃ સ કથં દક્ષો હ્યભિશાપાદ્ભવસ્ય તુ। ચાક્ષુષસ્યાન્વયે પૂર્વં તન્નઃ પ્રબ્રૂહિ પૃચ્છતામ્ ।। ૩૦.

આ સાંભળીને શાંશપાયનએ સૂતજીને પૂછ્યું: 'દક્ષનો જન્મ ભવાની શ્રાપથી ચાક્ષુષ મનુના વંશમાં પહેલાં કેવી રીતે થયો? કૃપા કરીને અમને કહો.'

ઇત્યુક્તઃ કથયામાસ સૂતો દક્ષાશ્રિતાં કથામ્। શાંશપાયનમામન્ત્ર્ય ત્ર્યમ્બકાચ્છાપકારણમ્ ।। ૩૦.

આ રીતે પૂછવામાં આવતા, સૂતજીએ દક્ષ સાથે જોડાયેલી વાત શાંશપાયનને સંબોધીને અને ત્ર્યંબકના શ્રાપનું કારણ સમજાવીને કહેવાનું શરૂ કર્યું.

દક્ષસ્યાસન્ સુતા હ્યષ્ટૌ કન્યા યાઃ કીર્તિતા મયા। સ્વેબ્યો ગૃહેભ્યો હ્યાનાય્ય તાઃ પિતાભ્યર્ચ્ચયદ્ગૃહે। તતસ્ત્વભ્યર્ચિતાઃ સર્વા ન્યવસંસ્તાઃ પિતુર્ગૃહે ।। ૩૦.

દક્ષને આઠ દીકરીઓ હતી, જેમનું મેં પહેલા ઉલ્લેખ કર્યો છે; પિતા એ તેમને તેમના પોતાના ઘરોમાંથી બોલાવીને પોતાના ઘરે સન્માન આપ્યું, અને પછી બધી દીકરીઓ પિતાના ઘરે જ રહેવા લાગી.

તાસાં જ્યેષ્ઠા સતી નામ પત્ની યા ત્ર્યમ્બકસ્ય વૈ। નાજુહાવાત્મજાં તાં વૈ દક્ષો રુદ્રમભિદ્વિષન્ ।। ૩૦.

આમાં સૌથી મોટી દીકરીનું નામ સતી હતું, જે ત્ર્યંબકની પત્ની હતી; દક્ષે રુદ્ર પ્રત્યે દ્વેષ રાખતો હોવાથી પોતાની દીકરીને આમંત્રણ આપ્યું નહોતું.

અકરોત્સ નતિં દક્ષે ન કદાચિન્મહેશ્વરઃ। જામાતા શ્વશુરે તસ્મિન્ સ્વભાવાત્ તેજસિ સ્થિતઃ ।। ૩૦.

મહાદેવજી જમાઈ હોવા છતાં ક્યારેય દક્ષને વંદન કરતા નહોતા, પણ પોતાનાં તેજમાં અને સ્વભાવમાં સ્થિર રહેતા.

તતો જ્ઞાત્વા સતી સર્વાઃ સ્વસ્રઃ પ્રાપ્તાઃ પિતૃર્ગૃહમ્। જગામ સાપ્યનાહૂતા સતી તત્ સ્વં પિતુર્ગૃહમ્ ।। ૩૦.

પછી સતીએ જાણ્યું કે બધી બહેનો પિતાના ઘરે ગઈ છે, તો એ પણ આમંત્રણ વિના પોતાના પિતાના ઘરે પહોંચી.

તતોઽબ્રવીત્ સા પિતરં દેવી ક્રોધાદમર્ષિતા। યવીયસીબ્યો જ્યાયસીં કિન્તુ પૂજામિમાં પ્રભો। અસમ્મતામવજ્ઞાય કૃતવાનસિ ગર્હિતામ્ ।। ૩૦.

પછી દેવી ગુસ્સે અને દુઃખી થઈને પિતાને કહે છે: 'પ્રભુ, તમે નાના લોકો માટે પૂજા કરી, પણ મોટી દીકરીને અવગણીને અને અપમાન કરીને આ કામ કર્યું, જે નિંદનીય છે.'

અહં જ્યેષ્ઠા વરિષ્ઠા હિ ન ત્વસત્ કર્ત્તુમર્હસિ। એવમુક્તોઽબ્રવીદેનાં દક્ષઃ સંરક્તલોચનઃ ।। ૩૦.

'હું મોટી અને શ્રેષ્ઠ છું, તમે આવા અયોગ્ય વર્તન ન કરવું જોઈએ.' એમ કહેતાં દક્ષ ગુસ્સાથી આંખે લાલ થઈને જવાબ આપે છે.

ત્વન્તુ શ્રેષ્ઠ વરિષ્ઠા ચ પૂજ્યા બાલા સદા મમ। તાસાં યે ચૈવ ભર્ત્તારસ્તે મે બહુમતાઃ સદા ।। ૩૦.

'તું ખરેખર શ્રેષ્ઠ અને પૂજનીય છે, મારી દીકરી, અને બધી બહેનોના પતિઓ પણ મને હંમેશા માન્ય છે.'

બ્રહ્નમષ્ઠાશ્ચ તપિષ્ઠાશ્ચ મહાયોગાઃ સુધાર્મિકાઃ। ગુણૈશ્ચૈવાધિકાઃ શ્લાઘ્યાઃ સર્વે તે ત્ર્યમ્બકાત્સતિ ।। ૩૦.

'બ્રહ્મા, આઠ મહાન તપસ્વી, મહાયોગી અને ઉત્તમ ધર્મવાળા, ગુણોથી ભરપૂર અને વખાણવા લાયક બધા જમાઈઓ મને સતી અને ત્ર્યંબક દ્વારા મળ્યા છે.'

વસિષ્ઠોઽત્રિઃ પુલસ્ત્યશ્ચ અઙ્ગિરાઃ પુલહઃ ક્રતુઃ। ભૃગુર્મરીચિશ્ચ તથા શ્રેષ્ઠા જામાતરો મમ ।। ૩૦.

વશિષ્ઠ, અત્રિ, પુલસ્ત્ય, અંગિરા, પુલહ, ક્રતુ, ભૃગુ અને મરીચિ—આ બધા શ્રેષ્ઠ મારા જમાઈઓ છે.

તસ્યાત્મા સ ચ તે શર્વો ભક્તા ચાસિ હિ તં સદા। તેન ત્વાં ન બુભૂષામિ પ્રતિકૂલો હિ મે ભવઃ ।। ૩૦.

'એ શર્વ તારો આત્મા છે અને તું હંમેશા તેના પર ભક્તિ ધરાવે છે; તેથી હું તને નથી ઈચ્છતો, કેમ કે ભવ તો મને વિરુદ્ધ છે.'

ઇત્યુવાચ તદા દક્ષઃ સંપ્રમૂઢેન ચેતસા। શાપાર્થમાત્મનશ્ચૈવ યે ચોક્તાઃ પરમર્ષયઃ ।। ૩૦.

આ રીતે દક્ષે, ભયંકર મોહમાં આવીને, પોતાને શ્રાપ મળે એ માટે અને જે મહાન ઋષિઓનું નામ આવ્યું છે, એમને ધ્યાનમાં રાખીને આ વાત કહી.

તથોક્તા પિતરં સા વૈ ક્રુદ્ધા દેવીદમબ્રવીત્ । વાઙ્મનઃકર્મભિર્યસ્માદદુષ્ઠાં માં વિગર્હસે। તસ્માત્ત્યજામ્યહન્દેહમિદન્તાત તવાત્મજમ્ ।। ૩૦.

આવી રીતે પિતાએ કહેલું સાંભળીને દેવી ગુસ્સે થઈને બોલી: 'તમે મને વાણી, મન અને કર્મથી નિર્દોષ હોવા છતાં અપમાન આપ્યું છે, તેથી હવે હું આ શરીર ત્યજી દઉં છું અને હવે પછી તમારી દીકરી નથી.'

તતસ્તેનાવમાનેન સતી દુઃખાદમર્ષિતા। અબ્રવીદ્વચનં તેવી નમસ્કૃત્ય મહેશ્વરમ્ ।। ૩૦.

પછી, જ્યારે સતીનું અપમાન થયું અને દુઃખ તથા ગુસ્સાથી ભરાઈ ગઈ, ત્યારે તેણે મહાદેવને વંદન કરીને આ રીતે કહ્યું.

યત્રાહમુપપત્સ્યેહં પુનર્દેહેન ભાસ્વતા। તત્રાપ્યહમસંમૂઢા સમ્ભૂતા ધાર્મિકી પુનઃ। ગચ્છેયં ધર્મપત્નીત્વં ત્ર્યમ્બકસ્યૈવ ધર્મતઃ ।। ૩૦.

જ્યાં પણ હું ફરી પ્રકાશમય શરીર લઈને જન્મીશ, ત્યાં પણ હું સમજદાર અને ધર્મપરાયણ બનીને ફરીથી ધર્મથી ત્ર્યંબકની પત્ની બનીશ.

તત્રૈવાથ સમાસીના યુક્તાત્માનં સમાદધે। ધારયામાસ ચાગ્નેયીં ધારણાં મનસાત્મનઃ ।। ૩૦.

ત્યાં જ બેઠી રહીને, સતીએ પોતાનું મન એકાગ્ર કર્યું અને મનથી અગ્નિમાં ધ્યાનધારણાની ક્રિયા આરંભી.

તત આગ્નેયીસમુત્થેન વાયુના સમુદીરિતઃ। સર્વાઙ્ગેભ્યો વિનિઃ સૃત્ય વહ્નિર્ભસ્મ ચકાર તામ્ ।। ૩૦.

પછી, એ અગ્નિધ્યાનથી ઉદ્ભવેલા પવનના પ્રભાવથી, સતીના આખા શરીરમાંથી અગ્નિ નીકળ્યો અને તેને રાખમાં ફેરવી નાખી.

તદુપશ્રુત્ય નિધનં સત્યા દેવોઽથ શૂલધૃક્। સંવાદઞ્ચ તયોર્બુદ્ધ્વા યાથાતથ્યેન શઙ્કરઃ। દક્ષસ્યાથ ઋષીણાઞ્ચ ચુકોપ ભગવાન્ પ્રભુઃ ।। ૩૦.

જ્યારે ભગવાન શંકરે સતીના મૃત્યુ અને બંને વચ્ચે થયેલી વાતચીત જાણીને, દક્ષ અને ઋષિઓ પર ક્રોધ કર્યો.

યસ્માદવમતા દક્ષ મત્કૃતે માન સા સતી। પ્રશસ્તાશ્ચેતરાઃ સર્વાઃ સ્વસુતા ભર્તૃભિઃ સહ ।। ૩૦.

દક્ષે મારા કારણે સતીનું અપમાન કર્યું, એટલે તેની બધી બીજી દીકરીઓ અને તેમના પતિઓ પ્રસંશિત છે.

તસ્માદ્વૈવસ્વતં પ્રાપ્ય પુનરેવ મહર્ષયઃ। ઉત્પત્સ્યન્તે દ્વિતીયે વૈ મમ યજ્ઞે હ્યયોનિજાઃ ।। ૩૦.

તેથી, વૈવસ્વત યુગ પછી મહર્ષિઓ મારા યજ્ઞમાં, ગર્ભમાંથી નહીં પણ, ફરી જન્મ લેશે.

હુતે વૈ બ્રહ્મણા શુક્તે ચાક્ષુષસ્યાન્તરે મનોઃ। અભિવ્યાહૃત્ય ચ ઋષીન્ દક્ષમભ્યગમત્ પુનઃ ।। ૩૦.

જ્યારે બ્રહ્માએ હવન કર્યું અને ચાક્ષુષ મનુનો સમય પૂરો થયો, ત્યારે ઋષિઓને બોલાવી દક્ષ ફરી જન્મ્યો.

ભવિતા ચાક્ષુષો રાજા ચાશ્રુષસ્ય સમન્વયે। પ્રાચીનબર્હિષઃ પૌત્રઃ પુત્રશ્ચૈવ પ્રચેતસઃ ।। ૩૦.

ચાક્ષુષ યુગમાં, પ્રાચીનબર્હિષનો પૌત્ર અને પ્રચેતસનો પુત્ર એવો એક રાજા થશે.

દક્ષ ઇત્યેવ નામ્ના ત્વં માર્ષાયાં જનયિષ્યસિ। કન્યાયાં શાખિનાઞ્ચૈવ પ્રાપ્તે વૈ ચાક્ષુષેઽન્તરે ।। ૩૦.

તુ માર્ષામાં દક્ષ નામે પુત્રને અને શાખિનોમાં દીકરીઓને ચાક્ષુષ યુગ આવે ત્યારે જન્માવશે.

અહં તત્રાપિ તે વિઘ્નમાચરિષ્યામિ દુર્મતે। ધર્માર્થકામયુક્તેષુ કર્મસ્વિહ પુનઃ પુનઃ ।। ૩૦.

અરે મૂર્ખ, ત્યાં પણ હું ધર્મ, અર્થ અને કામથી જોડાયેલા કામોમાં તને વારંવાર વિઘ્ન ઊભા કરીશ.

યસ્માત્ ત્વં મત્કૃતે ક્રૂરમૃષીન્ વ્યાહૃતવાનસિ। તસ્માત્સાર્દ્ધં સુરૈર્યજ્ઞે ન ત્વાં યક્ષ્યન્તિ વૈ દ્વિજાઃ ।। ૩૦.

તુ મારા કારણે ઋષિઓને કઠોર વચન કહ્યું છે, એટલે દેવતાઓ સાથે દ્વિજાતિઓ યજ્ઞમાં તારી પૂજા નહીં કરે.