વાયુપુરાણમ્

તતઃ સર્ગે હ્યવષ્ટબ્ધે સિસૃક્ષોર્બ્રહ્મણસ્તુ વૈ। પ્રજાસ્તા ધ્યાયતસ્તસ્ય સત્યાભિધ્યાયિનસ્તદા

પછી, જ્યારે સર્જન સ્થિર થયું અને બ્રહ્માએ સર્જવાની ઈચ્છા કરી, ત્યારે તે પ્રજાઓ, સત્યમાં મન લગાવી, ધ્યાનથી જન્મી.

મિથુનાનાં સહસ્રન્તુ સોઽસૃજદ્વૈ મુખાત્તદા। જનાસ્તે હ્યુપપદ્યન્તે સત્ત્વોદ્રિક્તાઃ સુચેતસઃ

એ સમયે, બ્રહ્માએ પોતાના મુખમાંથી હજારો જોડીઓ સર્જી; એ પ્રજાઓ સત્વથી ભરપૂર અને શુદ્ધ ચિત્તવાળી હતી.

સહસ્રમન્યદ્વક્ષસ્તો મિથુનાનાં સસર્જ્જ હ। તે સર્વે રજસોદ્રિક્તાઃ શુષ્મિણશ્ચાપ્યશુષ્મિણઃ

પછી, બ્રહ્માએ પોતાના છાતીમાંથી બીજી હજારો જોડીઓ સર્જી; એ બધાં રજસથી ભરેલા, કેટલાક ઉર્જાવાન અને કેટલાક ઉર્જા વિનાના હતા.

સૃષ્ટ્વા સહસ્રમન્યત્તુ દ્વન્દ્વાનામૂરુતઃ પુનઃ। રજસ્તમોભ્યામુદ્રિક્તા ઈહાશીલાસ્તુ તે સ્મૃતાઃ

પછી, બ્રહ્માએ પોતાના હાથમાંથી ફરીથી હજારો જોડીઓ સર્જી; એ બધા રજસ અને તમસથી ભરપૂર, ઈચ્છા અને આદતથી ચાલતા છે.

પદ્ભ્યાં સહસ્રમન્યત્તુ મિથુનાનાં સસર્જ્જ હ। ઉદ્રિક્તાસ્તમસા સર્વે નિઃશ્રીકા હ્યલ્પતેજસઃ

પછી, બ્રહ્માએ પોતાના પગમાંથી હજારો જોડીઓ સર્જી; એ બધા તમસથી ભરપૂર, તેજ વિનાના અને શોભા વિનાના હતા.

તતો વૈ હર્ષમાનાસ્તે દ્વન્દ્વોત્પન્નાસ્તુ પ્રાણિનઃ। અન્યોન્યા હૃચ્છપાવિપ્ટા મૈથુનાયોપચક્રમુઃ

પછી, એ જોડીઓથી જન્મેલા પ્રાણીઓ આનંદથી ભરેલા, એકબીજાની ઈચ્છાથી ઘેરાયેલા, મિલન માટે આગળ વધ્યા.

તતઃપ્રભૃતિ કલ્પેઽસ્મિન્ મિથુનોત્પત્તિરુચ્યતે। માસે માસેર્ત્તવં યદ્યત્તદાજ્ઞાસિદ્ધિ યોષિતાત્

ત્યારે, આ કલ્પમાં જોડીઓના જન્મની શરૂઆત કહેવાય છે; દરેક મહિને, સ્ત્રીઓમાં આજ્ઞા અને સિદ્ધિ પ્રમાણે ગર્ભધારણ થાય છે.

તસ્માત્તદા ન સુષુવુઃ સેવિતૈરપિ મૈથુનૈઃ। આયુષોઽન્તે પ્રસૂયન્તે મિથુનાન્યેવ તે સકૃત્

તેથી, એ સમયે, વારંવાર મિલન છતાં પણ તેઓ ગર્ભધારણ કરતા નહિં; જીવનના અંતે જ એ જોડીઓ એકવાર સંતાન પેદા કરે છે.

કુટકાઃ કુવિકાશ્ચૈવ ઉત્પદ્યન્તે મુમૂર્ષિતાઃ। તતઃપ્રભૃતિ કલ્પેઽસ્મિન્ મિથુનાનાં હિ સમ્ભવઃ

મરણની નજીક આવેલા લોકોમાં કુટક અને કુવિક જન્મે છે; ત્યારથી જ આ કલ્પમાં જોડીઓનો જન્મ થાય છે.

ધ્યાતે તુ મનસા તાસાં પ્રજાનાં જાયતે સકૃત્। શબ્દાદિ વિષયઃ શુદ્ધઃ પ્રત્યેકં પઞ્ચલક્ષણઃ

પણ, જ્યારે એ પ્રજાઓ માત્ર મનથી જન્મે છે, ત્યારે દરેક એકવાર જન્મે છે; તેઓ ધ્વનિ વગેરે વિષયોમાં શુદ્ધ હોય છે અને દરેકમાં પાંચ લક્ષણો હોય છે.

ઇત્યેવં મનસા પૂર્વં પ્રાક્સૃષ્ટિર્યા પ્રજાપતેઃ। તસ્યાન્વવાયે સમ્ભૂતા યૈરિદં પૂરિતં જગત્

આ રીતે, શરૂઆતમાં પ્રજાપતિની સર્જના મનથી થઈ; તેના વંશમાંથી એ લોકો જન્મ્યા, જેમણે આ જગત ભર્યું છે.

સરિત્સરઃ સમુદ્રાંશ્ચ સેવન્તે પર્વતાનપિ। તદા નાત્યમ્બુશીતોષ્ણા યુગે તસ્મિન્ ચરન્તિ વૈ

નદીઓ, તળાવો, સમુદ્રો અને પહાડો સૌની સેવા થાય છે; ત્યારે વધારે ઠંડક કે ગરમી નથી, અને એ યુગમાં જીવો સ્વતંત્ર રીતે ફરતા રહે છે.

પૃથ્વીરસોદ્ભવં નામ આહારં હ્યાહરન્તિ વૈ। તાઃ પ્રજાઃ કામચારિણ્યો માનસીં સિદ્ધિમાસ્થિતાઃ

એ prajaઓ પૃથ્વીમાંથી ઉત્પન્ન થયેલું ખોરાક લે છે; તેઓ પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે વર્તે છે, અને માનસિક સિદ્ધિમાં સ્થિર રહે છે.

ધર્માધર્મૌ ન તાસ્વાસ્તાં નિર્વિશેષાઃ પ્રજાસ્તુ તાઃ। તુલ્યમાયુઃ સુખં રૂપં તાસાં તસ્મિન્ કૃતે યુગે

તેમના વચ્ચે ધર્મ કે અધર્મ નથી; એ prajaઓમાં કોઈ ભેદ નથી, અને કૃત યુગમાં સૌનું આયુષ્ય, સુખ અને રૂપ સમાન છે.

ધર્માધર્મૌ ન તાસ્વાસ્તાં કલ્પાદૌ તુ કૃતે યુગે। સ્વેન સ્વેનાધિકારેણ જજ્ઞિરે તે કૃતે યુગે

કલ્પના શરૂઆતમાં, કૃત યુગમાં, ધર્મ અને અધર્મ નથી; દરેક પોતપોતાના અધિકાર પ્રમાણે કૃત યુગમાં જન્મે છે.

ચત્વારિ તુ સહસ્રાણિ વર્ષાણાં દિવ્યસંખ્યયા। આદ્યં કૃતયુગં પ્રાહુઃ સન્ધ્યાનાન્તુ ચતુઃ શતમ્

પ્રથમ કૃત યુગને દેવોની ગણતરી પ્રમાણે ચાર હજાર વર્ષ કહેવામાં આવે છે, અને તેની સંધ્યાઓ ચાર સો વર્ષની હોય છે.

તતઃ સહસ્રશસ્તાસુ પ્રજાસુ પ્રથિતાસ્વપિ। ન તાસાં પ્રતિઘાતોઽસ્તિ ન દ્વન્દ્વન્નાપિ ચ ક્રમઃ

પછી, એ હજારોમાં પ્રસિદ્ધ prajaઓમાં પણ, કોઈ વિરોધ, ઝઘડો કે ક્રમ નથી.

પર્વતોદધિસેવિન્યો હ્યનિકેતાશ્રયાસ્તુ તાઃ। વિશોકાઃ સત્ત્વબહુલા એકાન્તસુખિતપ્રજાઃ

એ prajaઓ પહાડો અને સમુદ્રોમાં રહે છે, કોઈ સ્થાયી ઘર નથી; દુઃખથી મુક્ત, શુદ્ધતા ભરપૂર, અને સંપૂર્ણ સુખી છે.

તા વૈ નિકામચારિણ્યો નિત્યં મુદિતમાનસાઃ। પશવઃ પક્ષિણશ્ચૈવ ન તદાસન્ સરીસૃપાઃ

તેઓ પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે વર્તે છે, અને મન હંમેશા આનંદિત રહે છે; ત્યારે પશુ, પક્ષી કે સરીસૃપો નહોતા.

નોદ્ભિજ્જા નારકાશ્ચૈવ તે હ્યધર્મપ્રસૂતયઃ। ન મૂલફલપુષ્પઞ્ચ નાર્ત્તવં હ્યૃતવો ન ચ

એ સમયે અંડામાંથી જન્મેલાં કે નરકથી ઉત્પન્ન થયેલાં, અધર્મથી પેદા થયેલાં જીવો નહોતા; મૂળ, ફળ, ફૂલ કે ઋતુઓ પણ નહોતા.

સર્વકામસુખઃ કાલો નાત્યર્થં હ્યુષ્ણશીતતા। મનોભિલષિતાઃ કામાસ્તાસાં સર્વત્ર સર્વદા

સમયમાં સર્વ ઇચ્છિત સુખો હતા, વધારે ગરમી કે ઠંડક નહોતી; મનમાં જે ઇચ્છા થાય, એ સર્વત્ર અને હંમેશા પૂરી થતી.

ઉત્તિષ્ઠન્તિ પૃથિવ્યાં વૈ તાભિર્ધ્યાતા રસોત્થિતાઃ। બલવર્ણકરી તાસાં સિદ્ધિઃ સા રોગનાશિની

પૃથ્વીમાંથી ઉત્પન્ન થયેલી વસ્તુઓ, તેઓ ધ્યાન કરે ત્યારે, ઊભી થાય છે; એ સિદ્ધિ તેમને બળ અને રંગ આપે છે, અને રોગ દૂર કરે છે.

અસંસ્કાર્યૈઃ શરીરૈશ્ચ પ્રજાસ્તાઃ સ્થિરયૌવનાઃ। તાસાં વિશુદ્ધાત્ સઙ્કલ્પાજ્જાયન્તે મિથુનાઃ પ્રજાઃ

શરીર શુદ્ધ કરવાની જરૂર નહોતી, અને એ prajaઓનું યુવાનપણ સ્થિર રહે છે; તેમની શુદ્ધ ઇચ્છાથી, જોડે જોડે સંતાન જન્મે છે.

સમં જન્મ ચ રૂપઞ્ચ મ્રિયન્તે ચૈવ તાઃ સમમ્। તદા સત્યમલોભશ્ચ ક્ષમા તુષ્ટિઃ સુખં દમઃ

જન્મ અને રૂપ સમાન હોય છે, અને મૃત્યુ પણ સૌનું એકસમાન થાય છે; ત્યારે સત્ય, લોભનો અભાવ, ક્ષમાશીલતા, સંતોષ, સુખ અને દમ રહે છે.

નિર્વિશેષાઃ કૃતાઃ સર્વા રૂપાયુઃશીલચેષ્ટિતૈઃ। અબુદ્ધિપૂર્વકં વૃત્તં પ્રજાનાં જાયતે સ્વયમ્

સૌનું રૂપ, આયુષ્ય, સ્વભાવ અને વર્તન સમાન છે; prajaઓમાં વર્તન સ્વયં, વિચાર વિના, ઉત્પન્ન થાય છે.

અપ્રવૃત્તિઃ કૃતયુગે કર્મણોઃ શુભપાપયોઃ। વર્ણાશ્રમવ્યવસ્થાશ્ચ ન તદાસન્ન સઙ્કરઃ

કૃત યુગમાં શુભ કે અશુભ કર્મમાં પ્રવૃત્તિ નથી; varn અને આશ્રમની વ્યવસ્થા છે, પણ સંકર નથી.

અનિચ્છાદ્વેષયુક્તાસ્તે વર્ત્તયન્તિ પરસ્પરમ્। તુલ્યરૂપાયુષઃ સર્વા અધમોત્તમવર્જ્જિતાઃ

તેઓ પરસ્પર neither ઇચ્છા nor દ્વેષ સાથે વર્તે છે; સૌનું રૂપ અને આયુષ્ય સમાન છે, અને કોઈ ઊંચ-નીચ નથી.

સુખપ્રાયા હ્યશોકાશ્ચ ઉત્પદ્યન્તે કૃતે યુગે। નિત્યપ્રહૃષ્ટમનસો મહાસત્ત્વા મહાબલાઃ

મોટાભાગે સુખી અને દુઃખથી મુક્ત, તેઓ કૃત યુગમાં જન્મે છે; મન હંમેશા પ્રસન્ન, અને મહાન શુદ્ધતા અને બળ ધરાવે છે.

લાભાલાભૌ નાસ્વાસ્તાં મિત્રામિત્રે પ્રિયાપ્રિયે। મનસા વિષયસ્તાસાન્નિરીહાણાં પ્રવર્ત્તતે। ન લિપ્સન્તિ હિ તાઽન્યોન્યન્નાનુગૃહ્ણન્તિ ચૈવ હિ

લાભ-અલાભ, મિત્ર-શત્રુ, પ્રિય-અપ્રિય નથી; ઇચ્છા વિનાના માટે, વિષય માત્ર મનમાં આવે છે; તેઓ એકબીજાની ઈચ્છા નથી રાખતા કે સહાયતા નથી કરતા.