સૂત ઉવાચ।। જ્ઞાત્વા કાવ્યો યથાતત્ત્વં કારુણ્યેનાનુકમ્પયા । એવમુક્તોઽનુનીતઃ સ સ્તુતઃ કોપં ન્યયચ્છત ।। ૩૬.
સૂતે કહ્યું: સાચી સ્થિતિ જાણી, કાવ્યે દયા અને કરુણા કરીને, એમ કહેવામાં અને પ્રસન્ન કરવામાં, પ્રશંસા પામી, ગુસ્સો શાંત કર્યો.
ઉવાચેદન્ન ભેતવ્યં ન ગન્તન્યં રસાતલમ્। અવશ્યમ્ભાવી હ્યર્થોઽયં પ્રાપ્તો વો મયિ જાગ્રતિ ।। ૩૬.
એમણે કહ્યું: 'ડરશો નહીં, અને પાતાળમાં જવાનું પણ નહીં; આ પરિણામ તો અવશ્ય થવાનું હતું અને એ તમારે સામે, મારી હાજરીમાં, આવી ગયું છે.'
ન શક્યમન્યથા કર્તું દૃષ્ટં હિ બલવત્તરમ્ । સંજ્ઞા પ્રનષ્ટા યા વોઽદ્ય કામં તાં પ્રતિલપ્સ્યથ ।। ૩૬.
આવું બીજું થઈ શકે નહીં, કારણ કે જે દેખાય છે એ વધારે શક્તિશાળી છે. આજે જે ઓળખ તમે ગુમાવી છે, એ તમે ચોક્કસ પાછી મેળવશો.
પ્રાપ્તઃ પર્ય્યાયકાલો વ ઇતિ બ્રહ્માઽભ્યભાષત। મત્પ્રસાદાચ્ચ યુષ્માભિર્ભુક્તં ત્રૈલોક્યમૂર્જ્જિતમ્ ।। ૩૬.
સમય પૂરું થયો છે — એમ બ્રહ્માએ કહ્યું. મારી કૃપાથી તમે ત્રણેય લોકની શક્તિનો આનંદ માણ્યો છે.
યુગાખ્યો દશ સંપૂર્ણો દેવાનાક્રમ્ય મૂર્દ્ધનિ। તાવન્તમેવ કાલં વૈ બ્રહ્મા રાજ્યમભાષત ।। ૩૬.
દસ યુગનો પૂર્ણ ચક્ર, દેવતાઓને પણ પાછળ છોડી, એટલો સમય બ્રહ્માએ કહ્યું કે તમારું રાજ રહેશે.
સાવર્ણિકે પુનસ્તુભ્યં રાજ્યં કિલ ભવિષ્યતિ। લોકાનામીશ્વરો ભાવી પૌત્રસ્તવ પુનર્બલિઃ ।। ૩૬.
સાવર્ણિ યુગમાં ફરીથી તું રાજ કરશે; તારો પૌત્ર બલિ ફરીથી લોકોએ રાજ કરશે.
એવં કિલમહં પ્રોક્તઃ પૌત્રસ્તે બ્રહ્મણા સ્વયમ્। તથાહૃતેષુ લોકેષુ તપોઽસ્ય ન કિલાભવત્ ।। ૩૬.
આવી રીતે બ્રહ્માએ પોતે મને તારા પૌત્ર વિશે કહ્યું હતું. જ્યારે લોકોએ છીનવી લીધા, ત્યારે તેની તપશ્ચર્યા રહી નહોતી.
યસ્માત્ પ્રવૃત્તયશ્ચાસ્ય ન કામાનભિસન્ધિતાઃ। તસ્માદજેન પ્રીતેન દત્તં સાવર્ણિકેઽન્તરે ।। ૩૬.
કારણ કે તેની ક્રિયાઓ ઇચ્છાથી પ્રેરિત નહોતી, તેથી પ્રસન્ન અજન્માએ તેને સાવર્ણિ યુગ આપ્યો.
દેવરાજ્યં બલેર્ભાવ્યમિતિ મામીશ્વરોઽબ્રવીત્। તસ્માદદૃશ્યો ભૂતાનાં કાલાકાઙ્ક્ષી સ તિષ્ઠતિ ।। ૩૬.
પ્રભુએ મને કહ્યું કે બલિ દેવરાજ બનશે; એટલે તે બધાથી છુપાઈ, યોગ્ય સમયની રાહ જોઈ રહ્યો છે.
પ્રીતેન ચામરત્વં વૈ દત્તં તુબ્યં સ્વયમ્ભુવા। તસ્માન્નિરુત્સુ કસ્ત્વં વૈ પર્ય્યાયં સહ માકુલઃ ।। ૩૬.
અને પ્રસન્ન સ્વયંભૂએ તને અમરત્વ આપ્યું છે; એટલે તું હિંમત ન હાર, સમયની પરિસ્થિતિને ધીરજથી સહન કર.
ન ચ શક્યં મયા તુભ્યં પુરસ્તાદ્વૈ વિસર્પિતુમ્ । બ્રહ્મણા પ્રતિષિદ્ધોઽસ્મિ ભવિષ્યં જાનતા પ્રભો ।। ૩૬.
હું પણ તારા આગળ જઈ શકતો નથી; બ્રહ્માએ મને મનાઈ કરી છે, કારણ કે તે ભવિષ્ય જાણે છે, હે પ્રભુ.
ઇમૌ ચ શિષ્યૌ દ્વૌ મહ્યં તુલ્યાવેતૌ બૃહસ્પતેઃ । દૈવતૈઃ સહ સંરબ્ધાન્ સર્વ્વાન્ વો ધારયિષ્યતઃ ।। ૩૬.
મારા આ બે શિષ્યો બૃહસ્પતિ જેટલા જ છે; દેવતાઓ સાથે મળીને, એ બંને ગુસ્સે થયેલા તમને રોકશે.
એવમુક્તસ્તુ દૈતેયાઃ કાવ્યેનાક્લિષ્ટકર્મ્મણા। તતસ્તાભ્યાં યયુઃ સાર્દ્ધં પ્રહ્લાદપ્રમુખાસ્તદા ।। ૩૬.
કાવ્યે, જેની ક્રિયાઓ નિષ્કલંક છે, એણે આમ કહ્યું ત્યારે પ્રહલાદને આગેવાન બનાવીને બધા દૈત્યોએ એ બંને સાથે ગયા.
અવશ્યમ્ભાવમર્થત્વં શ્રુત્વા શુક્રાચ્ચ દાનવાઃ। સકૃદાશંસમાનાસ્તે જયં કાવ્યેન ભાષિતમ્ ।। ૩૬.
શુક્ર પાસેથી નિશ્ચિત પરિણામ સાંભળી, દાનવો જીતવાની આશા રાખીને કાવ્યેના શબ્દો માની લીધા.
દંશિતાઃ સાયુધાઃ સર્વે તતો દેવાન્ સમાહ્વયન્। અથ દેવાસુરાન્ દૃષ્ટ્વા સંગ્રામે સમુપસ્થિતાન્ ।। ૩૬.
બધા શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈ દેવતાઓને લલકાર્યા; અને દેવો-અસુરો બંને યુદ્ધ માટે ભેગા થયા ત્યારે—
તતઃ સંવૃત્તસન્નાહા દેવાસ્તાન્ સમયોધયન્। દૈવાસુરે તતસ્તસ્મિન્ વર્ત્તમાને શતં સમાઃ। અજયન્નસુરા દેવાન્ ભગ્ના દેવા અમન્ત્રયન્ ।। ૩૬.
પછી દેવોએ શસ્ત્ર પહેરીને યુદ્ધ કર્યું; દેવો અને અસુરો વચ્ચેનું એ યુદ્ધ સો વર્ષ ચાલ્યું, જેમાં અસુરોએ દેવોને હરાવ્યા, અને હરાયેલા દેવોએ પરસ્પર ચર્ચા કરી.
ષણ્ડામાર્કપ્રભાવં ન જાનીમસ્ત્વ સુરૈર્વયમ્। તસ્માદ્યજ્ઞં સમુદ્દિશ્ય કાર્ય્યં ચાત્મહિતઞ્ચ યત્ ।। ૩૬.
અમે દેવોમાં ષંડ અને અમરકની શક્તિ જાણતા નથી; એટલે આપણા હિત માટે યજ્ઞ કરવો જોઈએ.
તજ્જ્ઞાનાપહૃતાવેતૌ કૃત્વા જેષ્યામહેઽસુરાન્ । અથોપામન્ત્રયન્ દેવાઃ ષણ્ડામાર્કૌ તુ તાવુભૌ ।। ૩૬.
એ બંનેનું જ્ઞાન દૂર કરી, આપણે અસુરોને હરાવીશું; પછી દેવોએ ષંડ અને અમરકને બોલાવ્યા.
યજ્ઞે સમાહ્વયિષ્યામસ્ત્યજતમસુરાન્ દ્વિજૌ । ગ્રહં તં વા ગ્રહીષ્યામો હ્યનુજિત્ય તુ દાનવાન્ ।। ૩૬.
અમે એ બે બ્રાહ્મણોને યજ્ઞમાં બોલાવીશું — તેઓ અસુરોને છોડી દે; અથવા તો દાનવોને હરાવીને તેમને પકડી લઈશું.
એવં તત્યજતુસ્તૌ તુ ષણ્ડામાર્કૌ તદાસુરાન્ । તતો દેવા જયં પ્રાપ્તા દાનવાશ્ચ પરાભવમ્ ।। ૩૬.
આ રીતે ષંડ અને અમરકે અસુરોને છોડી દીધા; પછી દેવોએ વિજય મેળવ્યો અને દાનવો હારી ગયા.
દેવાસુરાન્ પરાભાવ્ય ષણ્ડામાર્કાવુપાગમન્। કાવ્યશાપાભિભૂતાશ્ચ હ્યનાધારાશ્ચ તે પુનઃ ।। ૩૬.
દેવો અને અસુરોને હરાવીને, છ દેવતાઓ અને સૂર્ય આગળ વધ્યા; પણ કાવ્યના શ્રાપથી તેઓ ફરી આધારવિહિન બની ગયા.
વધ્યમાનાસ્તદા દેવૈર્વિવિશુસ્તે રસાતલમ્। એવં નિરુદ્યમાસ્તે વૈ કૃતાઃ શક્રેણ દાનવાઃ। તતઃ પ્રભૃતિ શાપેન ભૃગુનૈમિત્તિકેન ચ ।। ૩૬.
પછી, જ્યારે દેવતાઓએ તેમને મારવા માંડ્યા, ત્યારે તેઓ પાતાળમાં પ્રવેશી ગયા; એ રીતે, શક્રે તેમને નિષ્ક્રિય કર્યા પછી, શ્રાપ અને ભૃગુના કારણે એ દાનવો એ જ રીતે રહ્યા.
જજ્ઞે પુનઃ પુનર્વિષ્ણુર્યજ્ઞે ચ શિથિલે પ્રભુઃ। કર્ત્તું ધર્મ્મવ્યવસ્થાનમધર્મ્મસ્ય ચ નાશનમ્ ।। ૩૬.
યજ્ઞ ઓછો થતાં, ધર્મની સ્થાપના અને અધર્મના નાશ માટે, ભગવાન વિષ્ણુ વારંવાર જન્મે છે.
પ્રહ્લાદસ્ય નિદેશે તુ યેઽસુરા ન વ્યવસ્થિતાઃ। મનુષ્યવધ્યાંસ્તાન્ સર્વ્વાન્ બ્રહ્મા વ્યાહારયત્ પ્રભુઃ ।। ૩૬.
પ્રહલાદના કહેવાને જે અસુરોએ ન માની, તેમને સર્વે બ્રહ્માએ મનુષ્યોના મારવા યોગ્ય ઘોષિત કર્યા.
ધર્મ્માન્નારાયણસ્તસ્માન્ સમ્ભૂતશ્ચાક્ષુષેઽન્તરે। યજ્ઞં પ્રવર્તયામાસ ચૈત્યે વૈવસ્વતેઽન્તરે ।। ૩૬.
ધર્મમાંથી, નારાયણ ચાક્ષુષ મન્વંતરમાં જન્મ્યા; અને વૈવસ્વત મન્વંતરમાં, યજ્ઞને ચૈત્યમાં શરૂ કર્યો.
પ્રાદુર્ભાવે તદાન્યસ્ય બ્રહ્મૈવાસીત્ પુરોહિતઃ। ચતુર્થ્યાન્તુ યુગાખ્યાયામાપન્નેષ્વસુરેષ્વથ ।। ૩૬.
બીજા અવતારના પ્રાગટ્ય સમયે, બ્રહ્મા પોતે પુરોહિત હતા; અને ચોથા યુગમાં, જ્યારે અસુરો ઉદ્ભવ્યા.
સમ્ભૂતઃ સ સમુદ્રાન્તર્હિરણ્યકશિપોર્વધે। દ્વિતીયો નરસિંઙોઽભૂદ્રુદ્રઃ સુરપુરસ્સરઃ ।। ૩૬.
હિરણ્યકશિપુના વધ સમયે, સમુદ્રની અંદર તે અવતાર પધાર્યા; બીજો અવતાર નરસિંહ રૂપે, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ રુદ્ર થયા.
બલિસંસ્થેષુ લોકેષુ ત્રેતાયાં સપ્તમે યુગે। દૈત્યૈસ્ત્રૈલોક્ય આક્રાન્તે તૃતીયો વામનોઽભવત્ ।। ૩૬.
જ્યારે બલિ લોકોમાં સ્થાપિત થયા, ત્રેતાયુગના સાતમા યુગમાં, અને દૈત્યો ત્રણેય લોક જીત્યા, ત્યારે ત્રીજા અવતાર રૂપે વામન પ્રગટ્યા.
સંક્ષિપ્યાત્માનમઙ્ગેષુ બૃહસ્પતિપુરસ્સરમ્। યજમાનન્તુ દૈત્યેન્દ્રમદિત્યાઃ કુલનન્દનઃ। દ્વિજો ભૂત્વા શુભે કાલે બલિં વૈરોચનમ્પુરા ।। ૩૬.
પોતાનું રૂપ સંકુચિત કરીને, બૃહસ્પતિ સાથે, આદિત્ય વંશના આનંદરૂપ, શુભ સમયે બ્રાહ્મણ બની, વામને બલિ, વેરોચનપુત્ર પાસે ગયા.
ત્રૈલોક્યસ્ય ભવાન્ રાજા ત્વયિ સર્વ્વં પ્રતિષ્ઠિતમ્। દાતુમર્હસિ મે રાજન્ વિક્રમાંસ્ત્રીનિતિ પ્રભુઃ ।। ૩૬.
તમે ત્રણેય લોકના રાજા છો, બધું તમારી અંદર સ્થિત છે; રાજા, તમે મને ત્રણ પગલાં જમીન આપો, એમ ભગવાને કહ્યું.