વાયુપુરાણમ્

વૃણે નિત્યં હિ સાલોક્યં ગન્ધર્વાણાં મહાત્મનામ્। તથેત્યુક્ત્વા વરં વવ્રે ગન્ધર્વાશ્ચ તથાસ્ત્વિતિ ।। ૨૯.

'હું મહાન આત્માવાળા ગંધર્વો સાથે હંમેશા રહેવું પસંદ કરું છું.' એમ કહી, તેણે વરદાન માંગ્યું, અને ગંધર્વોએ કહ્યું: 'એ જ થાઓ.'

સ્થાલીમગ્નેઃ પૂરયિત્વા ગન્ધર્વ્વાશ્ચ તમબ્રુવન્। અનેન ઇષ્ટ્વા લોકન્તં પ્રાપ્સ્યસિ ત્વં નરાધિપ ।। ૨૯.

ગંધર્વોએ અગ્નિ માટે પાત્ર ભરીને કહ્યું: 'આથી યજ્ઞ કરીને, હે રાજા, તું સર્વોચ્ચ લોકને પ્રાપ્ત કરશે.'

તમાદાય કુમારન્તુ નગરાયોપચક્રમે। નિઃક્ષિપ્ય તમરણ્યાઞ્ચ સ પુત્રન્તુ ગૃહં યયૌ ।। ૨૯.

પુત્રને લઈને તે શહેર તરફ ચાલ્યો; તેને જંગલમાં મૂકી, પોતે ઘરે ગયો.

પુનરાદાય દૃશ્યાગ્નિમશ્વત્થં તત્ર દૃષ્ટવાન્। સમીપતસ્તુ તં દૃષ્ટ્વા હ્યશ્વત્થં તત્ર વિસ્મિતઃ ।। ૨૯.

પછી ફરીથી અગ્નિ લઈને, તેણે ત્યાં અશ્વત્થ વૃક્ષ જોયું; નજીક જઈને એ અશ્વત્થને જોઈને તે આશ્ચર્યચકિત થયો.

ગન્ધર્વ્વેભ્યસ્તથાખ્યાતુમગ્નિના ગાં ગતસ્તુ સઃ । શ્રુત્વા તમર્થમશિલમરણિં તુ સમાદિશત્ ।। ૨૯.

પછી તે ગંધર્વો પાસે અગ્નિ સાથે ગયો અને વાત કહી; એ સાંભળીને અગ્નિએ અશ્વત્થની લાકડીમાંથી અરણિ બનાવવાનો ઉપદેશ આપ્યો.

અશ્વત્થાદરણિં કૃત્વા મથિત્વાગ્નિં યથાવિધિ। તેનેષ્ટ્વા તુ સલોકં નઃ પ્રાપ્સ્યસિ ત્વં નરાધિપ। મથિત્વાગ્નિં ત્રિધા કૃત્વા હ્યયજત્સ નરાધિપઃ ।। ૨૯.

અશ્વત્થની અરણિ બનાવી, નિયમ પ્રમાણે અગ્નિ ઉત્પન્ન કરી; એથી યજ્ઞ કરીને, હે રાજા, તું અમારા લોકને પ્રાપ્ત કરશ. અગ્નિને ત્રણ ભાગે વિભાજિત કરી, રાજાએ યજ્ઞ કર્યો.

ઇષ્ટ્વા યજ્ઞૈર્બહુવિધૈર્ગતસ્તેષાં સલોકતામ્। વાસાય ચ સ ગન્ધર્વ્વસ્ત્રેતાયાં સ મહારથઃ। એકોઽગ્નિઃ પૂર્વમાસીદ્વૈ ઐલસ્ત્રીંસ્તાનકલ્પયત્ ।। ૨૯.

વિવિધ યજ્ઞો કરીને, તેણે ગંધર્વોના લોકને પ્રાપ્ત કર્યો. ત્રેતાયુગમાં એ મહાન રથસ્વાર ગંધર્વ ત્યાં વસતો હતો; પહેલાં એક જ અગ્નિ હતો, અને ઇલાએ એ સ્ત્રીઓની સ્થાપના કરી.

એવંપ્રભાવો રાજાસીદૈલસ્તુ દ્વિજસત્તમાઃ। દેશે પુણ્યતમે ચૈવ મહર્ષિભિરલંકૃતે ।। ૨૯.

હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજગણ, એ રાજા ઇલા એવો શક્તિશાળી હતો, પવિત્ર ભૂમિમાં, મહર્ષિઓથી શોભાયમાન.

રાજ્યં સ કારયામાસ પ્રયાગે પૃથિવી પતિઃ। ઉત્તરે યામુને તીરે પ્રતિષ્ઠાને મહાયશાઃ ।। ૨૯.

એ પૃથ્વીના સ્વામી રાજાએ પ્રયાગમાં, યમુનાના ઉત્તર કાંઠે, પ્રતિષ્ઠાનમાં પોતાનું રાજ્ય સ્થાપ્યું.

તસ્ય પુત્રા બભૂવુર્હિ ષડિન્દ્રોપમતેજસઃ। ગન્ધર્વ્વલોકે વિદિતા આયુર્દ્ધીમાનમાવસુઃ ।। ૨૯.

તેને છ પુત્રો થયા, બધા ઇન્દ્ર જેવી તેજસ્વિતા ધરાવતા હતા. ગંધર્વલોકમાં તેઓ આયુ, ધીમાન, અમાવસુ, વિશ્વાયુ, શતાયુ અને ગતાયુ નામે જાણીતા હતા.

વિશ્વાયુશ્ચ શતાયુશ્ચ ગતાયુશ્ચોર્વશીસુતાઃ। અમાવસોસ્તુ વૈ જાતો ભીમો રાજાથ વિશ્વજિત્ ।। ૨૯.

વિશ્વાયુ, શતાયુ અને ગતાયુ ઉર્વશી ના પુત્રો હતા. અમાવસુમાંથી ભીમ નામે રાજા જન્મ્યા, અને પછી વિશ્વજિત થયો.

શ્રીમાન્ ભીમસ્ય દાયાદો રાજાસીત્કાઞ્ચનપ્રભઃ। વિદ્વાંસ્તુ કાઞ્ચનસ્યાપિ સુહોત્રોઽભૂન્મહાબલઃ ।। ૨૯.

ભીમના પુત્ર કાંચનપ્રભ રાજા થયા, અને કાંચનના વિદ્વાન તથા પરાક્રમી પુત્ર સુહોત્ર થયો.

સુહોત્રસ્યાભજ્જહ્નુઃ કેશિકાગર્ભસમ્ભવઃ। પ્રતિગત્ય તતો ગઙ્ગા વિતતો યજ્ઞકર્મ્મણિ ।। ૨૯.

સુહોત્રનો પુત્ર જહ્નુ હતો, જે કેશિકા ના ગર્ભમાંથી જન્મ્યો હતો. પછી તેણે યજ્ઞ કર્યો અને ગંગા નદી વહેવા લાગી.

પ્લાવયામાસ તં દેશં ભાવિનોઽર્થસ્ય દર્શનાત્। ગઙ્ગયા પ્લાવિતં દૃષ્ટ્વા યજ્ઞવાટં સમન્તતઃ ।। ૨૯.

આગળના હિત માટે ગંગાએ એ દેશને પૂરથી ભરાઈ દીધો. ગંગા દ્વારા આખો યજ્ઞવાટ પાણીમાં ડૂબેલો જોઈને,

સૌહોત્રિર્વરદઃ ક્રુદ્ધો ગઙ્ગાં સંરક્તલોચનઃ। અસ્ય ગઙ્ગેઽવલેપસ્ય સદ્યઃ ફલમવાપ્નુહિ ।। ૨૯.

સુહોત્રનો પુત્ર, ક્રોધથી લાલ આંખોવાળો વરદ, ગંગાને કહ્યો: 'હવે તારા અહંકારનું ફળ તને તરત જ મળે!'

એતત્તે વિફલં સર્વ્વં પીતમમ્ભઃ કરોમ્યહમ્। રાજર્ષિણા તતઃ પીતાં ગઙ્ગાં દૃષ્ટ્વા સુરર્ષયઃ ।। ૨૯.

'હવે તું જે કર્યું તે બધું વ્યર્થ છે; હું તારો બધો પાણી પી જઇશ,' એમ તેણે કહ્યું. જ્યારે રાજર્ષિએ ગંગા પી લીધી, ત્યારે દેવો અને ઋષિઓએ,

ઉપનિન્યુર્મહાભાગા દુહિતૃત્વેન જાહ્નવીમ્। યૌવનાશ્વસ્ય પૌત્રીન્તુ કાવેરીઞ્જહ્નુરાવહત્ ।। ૨૯.

પવિત્રજનો જહ્નવીને તેની પુત્રી તરીકે લાવ્યા; અને જહ્નુએ યુવનાશ્વની પૌત્રી કાવેરીને પત્ની તરીકે સ્વીકારી.

યુવનાશ્વસ્ય શાપેન ગઙ્ગા યેન વિનિર્મમે । કાવેરીં સરિતાં શ્રેષ્ઠાં જહ્નુભાર્ય્યામનિન્દિતામ્ ।। ૨૯.

યુવનાશ્વના શાપથી ગંગાનો જન્મ થયો; કાવેરી, સર્વ શ્રેષ્ઠ નદીઓમાંની, જહ્નુની નિર્દોષ પત્ની બની.

જહ્નુશ્ચ દયિતં પુત્રં સુહોત્રં નામ ધાર્મિકમ્। કાવેર્ય્યાં જનયામાસ અજકસ્તસ્ય ચાત્મજઃ ।। ૨૯.

જહ્નુએ કાવેરીથી સુહોત્ર નામે એક પ્રિય અને ધર્મનિષ્ઠ પુત્રને જન્મ આપ્યો; અને તેનો પુત્ર અજક હતો.

અજકસ્ય તુ દાયાદો બલાકાશ્વો મહાયશાઃ। બભૂવુશ્ચ ગયઃ શીલઃ કુશસ્તસ્યાત્મજઃ સ્મૃતઃ ।। ૨૯.

અજકનો પ્રતિષ્ઠિત વારસદાર બલાકાશ્વ થયો; ગયા, જે પોતાના સારા સ્વભાવ માટે પ્રસિદ્ધ હતો, તેનો પુત્ર હતો, અને કુશ ગયાનો પુત્ર ગણાય છે.

કુશપુત્રા બભૂવુશ્ચ ચત્વારો વેદવર્ચસઃ। કુશાશ્વઃ કુશનાભશ્ચ અમૂર્ત્તારયશોવસુઃ ।। ૨૯.

કુશના ચાર પુત્રો થયા, બધા વૈદિક તેજ ધરાવતા: કુશાશ્વ, કુશનાભ, અમૂર્ત અને અરશોવસુ.

કુશસ્તમ્બસ્તપસ્તેપે પુત્રાર્થી રાજસત્તમઃ। પૂર્ણે વર્ષસહસ્રે વૈ શતક્રતુમપશ્યત ।। ૨૯.

કુશસ્તંભ, શ્રેષ્ઠ રાજા, પુત્રની ઈચ્છાથી કઠોર તપ કર્યાં; હજારો વર્ષ પૂર્ણ થયા ત્યારે તેણે શતક્રતુને જોયો.

તમુગ્રતપસં દૃષ્ટ્વા સહસ્રાક્ષઃ પુરન્દરઃ। સમર્થઃ પુત્રજનને સ્વયમેવાસ્ય શાશ્વતઃ ।। ૨૯.

તેના ઘોર તપસ્યાને જોઈને, હજારો આંખોવાળા પુરંદર પોતે પુત્રદાન માટે સક્ષમ થયો.

પુત્રત્વં કલ્પયામાસ સ્વયમેવ પુરન્દરઃ। ગાધિર્નામાભવત્પુત્રઃ કૌશિકઃ પાકશાસનઃ ।। ૨૯.

પુરંદરે પોતે પુત્રરૂપ ધારણ કર્યો; તેથી ગાધિ, જેને કૌશિક પણ કહે છે, જન્મ્યો.

પૌરુકુત્સાભવદ્ભાર્યા ગાધિસ્તસ્યામજાયત। પૂર્વ્વં કન્યાં મહાભાગાં નામ્ના સત્યવતીં શુભામ્। તાં ગાધિપુત્રઃ કાવ્યાય ઋચીકાય દદૌ પ્રભુઃ ।। ૨૯.

ગાધિની પત્ની પૌરુકુત્સ વંશની હતી, અને તેના ગર્ભમાંથી ગાધિ જન્મ્યો. પહેલા, તેને સત્યવતી નામની શુભ અને પુણ્યવતી પુત્રી હતી, જેને ગાધિએ ઋચીક ઋષિને આપી.

તસ્યાં પુત્રસ્તુ વૈ ભર્ત્તા ભાર્ગવો ભૃગુનન્દનઃ। પુત્રાર્થે સાધયામાસ ચરું ગાધેસ્તથૈવ ચ ।। ૨૯.

તેમાંથી ભૃગુ વંશના ભારગવ ઋષિ પતિ થયા; પુત્રપ્રાપ્તિ માટે તેમણે ગાધિ માટે પણ યજ્ઞની ચરું તૈયાર કરી.

તથા ચાહૂય સુધૃતિઋચીકો ભાર્ગવસ્તદા। ઉપયોજ્યશ્ચરુરયં ત્વયા માત્રા ચ તેશુભે ।। ૨૯.

પછી ધીરજવાળા ઋચીક ભારગવએ તેમને બોલાવી કહ્યું: 'આ ચરું તું અને તારી માતા, હે શુભે, ઉપયોગમાં લેશો.'

તસ્યાં જનિષ્યતે પુત્રો દીપ્તિમાન્ ક્ષત્રિયર્ષભઃ। અજેયઃ ક્ષત્રિયૈર્યુદ્ધે ક્ષત્રિયર્ષભસૂદનઃ ।। ૨૯.

એ સ્ત્રીમાંથી એક તેજસ્વી અને કષ્ટ્રીયોમાં શ્રેષ્ઠ પુત્ર જન્મશે, જે યુદ્ધમાં કષ્ટ્રીયો દ્વારા અજય રહેશે અને કષ્ટ્રીય વીરોને સંહારનાર બનશે.

તવાપિ પુત્રં કલ્યાણિ ધૃતિન્તં તપોધનમ્। શમાત્મકં દ્વિજશ્રેષ્ઠં ચરુરેષ વિધાસ્યતિ ।। ૨૯.

હે શુભે, તને પણ એક પુત્ર મળશે, જે ધીર, તપમાં નિષ્ણાત, શાંત સ્વભાવનો અને દ્વિજોમાં શ્રેષ્ઠ હશે.