અસુરો, જેમનું વર્તન દેવતાઓ જેવું છે, તેમને દેવતાસમાન ગણવામાં આવે છે. ગંધર્વો શક્તિમાં દેવતાઓ કરતાં ત્રણ ભાગ ઓછા છે. ગુહ્યકાઓ ગંધર્વો કરતાં ત્રણ ભાગ ઓછા છે, અને રાક્ષસો યક્ષો જેટલા શક્તિશાળી છે; પિશાચો યક્ષો કરતાં ત્રણ ગુણોમાં ઓછા છે. આ રીતે, સંપત્તિ, સૌંદર્ય, આયુષ્ય, બળ, ધર્મ, સામ્રાજ્ય, બુદ્ધિ, તપ, વિદ્યા અને પરાક્રમ—આ તમામ ગુણોમાં આ વર્ગો એકબીજાથી અલગ છે. દેવતાઓ અને અસુરો પરસ્પર ત્રણ ભાગ ઓછા છે, જ્યારે ગંધર્વો અને અન્ય પિશાચ સુધીના ચાર દેવવંશ છે. હવે, એ શ્રેષ્ઠ લોકો, જેમના સ્વભાવમાં ક્રોધ છે, સાંભળો: ક્રોધથી એક કન્યા જન્મી, અને એની જ અંશમાંથી બાર દીકરીઓ ઉત્પન્ન થઈ. એ બધી પુલહાની પત્નીઓ બની. તેમના નામો છે: મૃગી, મૃગમંદા, હરિભદ્રા, ઇરાવતી, ભૂતા, કપિશા, દંષ્ટ્રા, નિશા, તિર્યા, શ્વેતા, સ્વરા અને સુરસા. મૃગીમાંથી હરણો, મૃગમંદાથી અન્ય હરણો અને સસલાં, તેમજ ન્યંકવ, શરભ, રુરુ અને પૃષત પણ ઉત્પન્ન થયા. મૃગમંદાથી જ પશુઓના રાજા, ગવય, મહીસ, ઊંટ, સુવર, ગેંડા અને ગૌરમુખી પશુઓ પણ જન્મ્યા. હરિમાંથી હરિ, ગોલાંગુલ, તારક્ષ, વાનર, કિન્નર, વાઘ અને કિમ્પુરુષ ઉત્પન્ન થયા. ઇરાવતીમાંથી પણ અનેક જાતિઓ જન્મી—તે સાંભળો. ભૌવનાએ સૂર્યના શંખના બે ભાગ જોડીને, પોતાના હાથમાં પકડી, રથંતર સામ ગાયો. સામ ગાતા જ, તુરંત એક હાથી જન્મ્યો. ભૌવનાએ એ હાથી ઇરાવતીને પુત્ર માટે આપ્યો. એ હાથી ઇરાવતીનો પુત્ર હોવાથી "એરાવત" કહેવાયો. દેવરાજના રથમાં જોતાયેલા એ હાથી ચારે દાંતવાળો, ધોળા વાદળ જેવો, તેજસ્વી, હાથીઓમાં શ્રેષ્ઠ અને અગ્રેસર બન્યો. એપ્સુજા નામના મૂળમાંથી એક સોનાના રંગવાળો, છ દાંતવાળો, મહાન હાથી જન્મ્યો, જેનું નામ "ભદ્ર" છે; એ રથમાં જોતાયેલો છે, અને "બલ" એનો બળ છે. તેની સંતાનમાં અંજના, સુપ્રતીક, વામન અને પદ્મ—પદ્મ ચોથો છે, અને હસ્તિની તથા આભ્રમૂ પણ જન્મ્યા. શ્વેતાએ ચાર દક્ષિણના ઝડપી હાથીઓ જન્માવ્યા: ભદ્ર, મૃગ, મંદા અને સંકીર્ણ. સંકીર્ણ, એટલે અંજના, યમના રથમાં જોતાયેલો છે; ભદ્ર, એટલે સુપ્રતીક, લીલો છે અને જળના દેવના છે. પદ્મ, એટલે મંદા, ધોળો છે અને ઐલવિલાનો હાથી છે; મૃગ, એટલે શ્યામ, અગ્નિદેવના રથમાં છે. પદ્મોત્તર, એટલે પદ્મ, વરુણના દળમાં છે; ઉપલેપન, એ રામ, એના આઠ પુત્રો જન્મ્યા. તેના વંશમાં, મહા બળવાળા, સફેદ નખવાળા, પીળા અને મોટા શરીરવાળા હાથીઓ જન્મે છે. હવે હું હાથીઓ અને અન્ય નાગોની વાત કહું છું. કપિલ, પુણ્ડરીક, સુમનાભા અને રથાંતર—આ બે પુત્રો નામે, સ્થિર અને શક્તિશાળી છે. શૂલા, સ્થૂલા, શિરોદાંતા અને શુદ્ધ સફેદ નખવાળા, મજબૂત હાથીઓ "આકુલિક" તરીકે ઓળખાય છે. પુષ્પદંત, બૃહત્સામા, ષડ્દંત, દંતપુષ્પવાન અને તામ્રવર્ણ—એના પુત્રો, મિત્રો અને દાંતથી સજ્જ છે. એના વંશમાં જાડા હોઠ, સુંદર ચહેરા, કાળા, રૂપાળાં, ભયાનક અને વિવિધ દુઃખથી ચિહ્નિત ચહેરાવાળા હાથીઓ જન્મે છે. વામદેવ, કાજલ જેવો કાળો, સામનથી જન્મ્યો, પછી વામન; તેની પત્ની આંગદા, અને એના બે પુત્રો, નીલવલ્લી જેવા ચિહ્નવાળા. તેમા ચંડા, સ્તંભ જેવી માથા અને ગળા, પહોળા છાતી અને ઝડપી; એના કુટુંબમાં વિકલાંગ, માનવ દ્વારા બાંધાયેલા હાથીઓ જન્મે છે. સુપ્રતીક, રૂપમાં, હાથીઓમાં કોઈ સમાન નથી; એના ત્રણ પુત્રો: પ્રહારી, સંપાતી અને પૃથુચિત્તિ. લાંબી પળ અને હોઠ, સુંદર માથા અને પેટવાળા, એના વંશમાં સૌમ્ય, શ્રેષ્ઠ હાથીઓ જન્મે છે. અંજનામાંથી અંજના, સામનમાંથી અંજનાવતી જન્મી; એમની માતા જાણીતી બની, અને આયુરાજાના બે પુત્રો. મોટા ભાગેલા માથા, ચમકદાર વાદળ જેવા, સુંદર, ગોળ, કમળ રંગવાળા, દાંત વગર, પીળા લાંબા મોઢાવાળા—એમના વંશમાં આવા હાથીઓ જન્મે છે. ચંદ્રમાસા અને સામનથી પિંગલા, કમળ જેવો તેજસ્વી, જન્મી; એના બે પુત્રો: મહાપદ્મ અને ઉર્મિમાલી. એના વંશમાં સમાન ગુણવાળા, ભયાનક, મહાબળવાળા, અને હાથીયુદ્ધમાં પ્રિય હાથીઓ જન્મે છે. દેવતાઓએ દૈત્ય સાથેના યુદ્ધમાં વિજય માટે એ હાથીઓ લીધા; કામ પૂરા થયા પછી, એ પહેલાના ઉલ્લેખિત હાથીઓ દિશાઓમાં મોકલાયા. એના વંશમાંથી દેવોએ સુધરી ગયેલા હાથીઓ અંગ, લોમપાદ અને સૂત્રકારને આપ્યા. હાથીને "દ્વિરદ" કહેવાય છે, કારણ કે એના બે દાંત છે; "હસ્તી" હાથથી, "કરી" સુંડથી, "વરાણ" રક્ષણથી, "દંતી" દાંતથી, "ગજ" ગર્જનાથી. "કુંજર" ફરવાથી, "નાગ" પર્વતો સામે ઊભા રહેવાથી, "મતાંગ" મતાંગ ઋષિથી, "દ્વિપ" બેમાંથી, "સામજ" સામનથી જન્મેલા—એમ તેમના નામોની વ્યાખ્યા છે. હાથીઓની જીભ પાછી વળે છે, જાણે અગ્નિના શાપથી; બળની અછત અને છુપાયેલો લિંગ—એ બંને સ્વયંભૂ અને દેવોના શાપથી. દેવ, દૈત્ય, ગંધર્વ, પિશાચ, સર્પ અને રાક્ષસ—એમના પુત્રીમાંથી વિવિધ મૂળના હાથીઓ જન્મ્યા. હાથીઓનો ઉદભવ અને પ્રગટાવ, તથા નામોની વ્યાખ્યા—એમ હાથીઓ વિશે સમજવું જોઈએ, જેમનો રાજા વિભાવસુ છે. કૌશિક અને અન્ય, પહેલા સમુદ્રમાંથી, પછી ગંગાથી; અંજના નામના મૂળમાંથી પૂર્વ દિશાનો હાથીવન ઉત્પન્ન થયો. વિંધ્યના ઉત્તર અને ગંગાના દક્ષિણમાં, કરૂષમાંથી ગંગા નીકળ્યા પછી, એ સુપ્રતીકનું હાથીવન છે.