વાયુપુરાણમ્

શ્રાદ્ધ પછી, દાન અને ભોજન કર્યા બાદ જો કોઈ વ્યક્તિ સંભોગમાં જોડાય છે, તો એના પુરખાઓ એક મહિનો સુધી તેના વીરમાં જ રહે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી. તેથી, શ્રાદ્ધમાં સત્કાર્ય માટે, મહેમાનને દાન આપવું, બ્રહ્મચારી વિદ્યાર્થીને ભોજન આપવું, ધ્યાનમાં તત્પર વ્યક્તિને, દયાળુ અને ધર્મનિષ્ઠ વ્યક્તિને પણ આપવું જોઈએ. શ્રાદ્ધમાં તપસ્વી અથવા વાલખિલ્ય મુનિઓને પણ ભોજન આપી શકાય છે; વનવાસી મુનિઓને માત્ર સન્માનથી સંતોષ થાય છે. ગૃહસ્થને ભોજન આપવાથી વિશ્વદેવોની પૂજા થાય છે; વનવાસી મુનિઓથી ઋષિઓ સંતોષ પામે છે અને વાલખિલ્ય મુનિઓને ભોજન આપવાથી ઇન્દ્ર દેવ પ્રસન્ન થાય છે. તપસ્વીઓની પૂજામાં તો બ્રહ્મા સ્વયં પૂજાય છે. પાંચ આશ્રમો પવિત્રતા લાવે છે, પરંતુ આશ્રમની બહાર રહેનાર, ખોટી ઓળખ ધરાવનાર વ્યક્તિઓ પવિત્રતા લાવતાં નથી. શ્રાદ્ધ અને દૈવી કૃત્યોમાં ચાર આશ્રમોનું સન્માન કરવું જોઈએ; ચાર આશ્રમથી બહાર રહેનાર વ્યક્તિઓથી શ્રાદ્ધ કરાવવું યોગ્ય નથી. જો કોઈ વ્યક્તિ ભૂખ્યા હોવા છતાં ચાર આશ્રમથી બહાર રહે, અથવા અશિસ્ત અને ખોટા ત્યાગી હોય, તો બંને કુળને દૂષિત કરે છે. શૂન્યમૂઢ, જટાધારી, ફટેલ કપડાં પહેરનાર, ક્રૂર, વિક્રમચલન કરનાર, અને કંઈ પણ ખાવાવાળા લોકોથી દૂર રહેવું જોઈએ. દેવો અને પિતૃઓને અર્પણમાં ગાયક, નૃત્યકાર, અભિનયકાર, સર્વ વેદોમાંથી વંચિત, અને દેવકથાઓનું ઉચ્ચાર કરનારને ટાળવું જોઈએ—even if they are twice-born, such people should always be excluded from the śrāddha rite. Whoever engages in these practices loses their entire caste status; and all who eat together with a Śūdra are defilers of the ritual line. બ્રાહ્મણ માટે મારવું, બળજબરીથી રોકવું, ખેતી, વેપાર, પશુપાલન, અબ્રાહ્મણની સેવા, અથવા ગુપ્ત કામ યોગ્ય વ્યવસાય નથી. Those brāhmaṇas who are always established in knowledge and meditation, but are false in resolve or of bad conduct, are all to be considered fallen twice-born. Those who know false doctrines, who are hypocrites and deceivers, who are associated with minor or major sins, are to be avoided. Those who assign Vedic recitation for hire, who seek gain from greed or delusion, and those who sell the Veda, are to be excluded from the śrāddha rite. There is no hiring out of the Vedas; whoever does so commits sin. The one who enjoys the fruit of the Veda loses its reward, and the giver loses the merit of his gift. He who teaches for hire, and he who learns for hire, both are unfit for the śrāddha; for they make a trade of sacred rites. Both buyer and seller, when doing so for livelihood, are to be condemned; this is the occupation of a Vaiśya, but for a brāhmaṇa it is a sin. Those who know the Vedas declare that whoever lives off the Vedas is likewise condemned. Whoever approaches another's wife without reason, or performs a sacrifice without purpose, is unfit for the śrāddha, as is the twice-born who is an atheist. He who cooks food for himself alone, not for gods or guests, is unfit for the śrāddha, as are the fallen and the brahma-rākṣasa. Those whose wives go out at night, those who delight in other men's wives, and those who are devoted to wealth and desire, should not be fed at śrāddha rites. Those who act against the duties of their varṇa or āśrama, the thief, and the professional sacrificer—all these are defilers of the ritual line at śrāddha. A person who eats like a pig, or a twice-born who eats from his hand, or who eats with his left hand—such food is not accepted by the ancestors. One should not give śrāddha leftovers to a woman, a Śūdra, or one who is uninitiated; if given out of haste or delusion, it never reaches the ancestors. Therefore, leftovers from food at the śrāddha should not be given, except for curds and ghee, and only to a disciple or son, not otherwise. One should especially give food and edibles that are not defiled by leftovers; satisfaction is also gained from flowers, roots, and fruits, but chiefly from food. For as long as the food remains pure and does not lose its warmth, the ancestors partake of it, and for as long as those who are disciplined in speech eat. Giving, receiving, oblation, eating, and offering should all be performed with the thumb, so that it is not as it would be for the asuras. All these acts—giving and the rest—should especially be performed with the fingers joined together; likewise, sipping water should be done in the same manner. One should avoid those with shaven heads, matted hair, or ochre robes even at the time of śrāddha; with effort, the śrāddha should be given to those with a topknot or the triple staff. Those who are always steadfast in vows, who possess knowledge and meditate, who are devoted to the gods and are great souls, purify even by their sight. The entire three worlds are pervaded without interruption by the lords of yoga; therefore, they all see whatever exists in the world. Those great souls who have mastered the manifest and unmanifest, and what is supreme in all, see both the existent and the non-existent. All knowledges and liberations are seen by the great souls; therefore, one who is always attached to them attains the highest good. He who knows the Ṛg Veda knows the Vedas; he who knows the Yajur Veda knows the sacrifice; he who knows the Sāma Veda knows Brahman; he who knows the mind knows all. એ સમયે, બૃહસ્પતિ કહે છે: હવે હું દાન અને તેના ફળો સમજાવું છું, જે સર્વ જીવોના મુક્તિ માટે અને સ્વર્ગના માર્ગ માટે સુખ લાવે છે. આ દુનિયામાં જે કંઈ શ્રેષ્ઠ અને સ્વર્ગીય છે, અને જે કંઈ પોતાને પ્રિય છે, એ બધું પિતૃઓને અર્પણ કરવું જોઈએ, કેમ કે તેઓ માત્ર અક્ષય વસ્તુઓની ઇચ્છા રાખે છે. જે શ્રાદ્ધમાં અન્ન આપે છે, તે સૂર્ય જેવા તેજવાળું, સ્વર્ણથી બનેલું, અપ્સરાઓથી ભરેલું, દૈવી વિમાન પ્રાપ્ત કરે છે. અને જે શ્રાદ્ધમાં વસ્ત્ર—even if used—અર્પણ કરે છે, તે લાંબી આયુ, સમૃદ્ધિ, સુંદરતા અને પુત્ર પ્રાપ્ત કરે છે.