వరాహపురాణమ్

ఏతత్తే కథితం సర్వం మయా విస్తరతో మునే

మునివరా, నేను నీకు ఇది అన్నీ విస్తారంగా వివరించాను.

దక్షిణస్య చ విప్రర్షే తథా శృంగేశ్వరస్య చ

బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, దక్షిణ ప్రాంతానికి, అలాగే శృంగేశ్వరునికీ సంబంధించిన విషయాలు,

వ్యుష్టిః క్షేత్రస్య మహతీ తీర్థానాం చ సముద్భవః

ఆ ప్రాంతం ఎంత విస్తారంగా ఉందో, అక్కడ పవిత్ర క్షేత్రాలు ఎలా ఏర్పడినవో చెప్పాను.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే గోకర్ణశృంగేశ్వరాదీనాం మాహాత్మ్యం నామ షోడశాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహ పురాణంలో గోకర్ణ, శృంగేశ్వర మొదలైన వాటి మహిమను వివరించిన రెండువందల పదహారు వ అధ్యాయం ముగిసింది.

; అథ ధరణీవరాహసంవాదఫలశ్రుతివర్ణనమ్ ఉక్తం భగవతా సర్వం యథావత్పరమేష్ఠినా

ఇప్పుడు భూమి, వరాహుని సంభాషణను వినడం వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని వివరించబడింది. పరమేశ్వరుడు అన్నీ యథావిధిగా వివరించాడు.

భగవద్విశ్వరూపస్య స్థాణోరప్రతిమౌజసః

ప్రభువు అయిన విశ్వరూపుడి, స్థాణువు అపారమైన శక్తి గురించి,

యథా శరీరం శృఙ్గం చ పుణ్యక్షేత్రే ప్రతిష్ఠితమ్

ఆయన శరీరం, కొమ్ము పవిత్ర క్షేత్రంలో ఎలా ప్రతిష్ఠించబడ్డాయో,

తన్మే బ్రూహి మహాభాగ యథాతత్త్వం జగత్పతే పులస్త్యో వక్ష్యతే శేషం యదతోఽన్యన్మహామునే

మహాభాగుడా, జగత్పతీ, నిజంగా నాకిది చెప్పు. మిగతా సంగతులు మహామునీ, పులస్త్యుడు వివరించబోతున్నాడు.

సర్వేషామేవ తీర్థానామేషాం ఫలవినిశ్చయమ్

ఈ పవిత్ర క్షేత్రాలన్నింటి ఫలితాలు నిర్ధారితమైనవే.

పుత్రో మే మత్సమః సమ్యగ్వేదవేదాంగతత్త్వవిత్

నా కుమారుడు నాతో సమానంగా, వేదాలు, వాటి అంగాలు బాగా తెలిసినవాడు.

యశస్వీ కీర్త్తిమాన్భూత్వా వన్ద్యతే ప్రేత్య చేహ చ

ఆయన కీర్తిశాలి, ప్రసిద్ధుడై, ఇహలోకంలోను పరలోకంలోను సత్కరించబడతాడు.

మంగల్యం చ శివం చైవ ధర్మకామార్థసాధకమ్

ఇది మంగళకరం, శుభకరం, ధర్మం, కామం, అర్థాన్ని సిద్ధి చేస్తుంది.

ధన్యం యశస్యం పాపఘ్నం స్వస్తికృచ్ఛాన్తికారకమ్

ఇది ధన్యమైనది, కీర్తిని ఇస్తుంది, పాపాలను తొలగిస్తుంది, శుభాన్ని, శాంతిని కలిగిస్తుంది.

కీర్తయిత్వా వ్రజేత్స్వర్గం కల్యముత్థాయ మానవః ఇత్యుక్త్వా భగవాన్దేవః పరమేష్ఠీ ప్రజాపతిః ।। 217.

దీనిని కీర్తించేవాడు సుఖంగా లేచి, స్వర్గానికి చేరుకుంటాడు. ఇలా చెప్పి పరమేశ్వరుడు, సృష్టికర్త దేవుడు మౌనంగా ఉన్నాడు.

సనత్కుమారం సన్దిశ్య విరరామ మహాయశాః

సనత్కుమారునికి ఉపదేశం చేసి, ఆ మహాత్ముడు మౌనంగా ఉన్నాడు.

వరాహభూమిసంవాదం సారముద్ధృత్య సత్తమాః

వరాహుడు, భూమి సంభాషణలోని సారాన్ని తీసుకుని, ఓ ఉత్తములారా,

సర్వపాపవినిర్ముక్తః స యాతి పరమాం గతిమ్

అన్ని పాపాలనుండి విముక్తుడై, అతడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

ప్రయాగే బ్రహ్మతీర్థే చ తీర్థే చామరకణ్టకే

ప్రయాగంలో, బ్రహ్మతీర్థంలో, అమరకంటకతీర్థంలో,

కపిలాం ద్విజముఖ్యాయ సమ్యగ్దత్త్వా తు యత్ఫలమ్

కపిలా గోవును ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణునికి సరిగ్గా దానం చేస్తే వచ్చే ఫలం,

శ్రుత్వాఽస్యైవ దశాధ్యాయం శుచిర్భూత్వా సమాహితః

ఈ పదిహేను అధ్యాయాలను శుద్ధమైన హృదయంతో, ఏకాగ్రతతో వినితే,

యః పునః సతతం శృణ్వన్నైరన్తర్యేణ బుద్ధిమాన్

ఎవరైనా జ్ఞానంతో నిరంతరం, విరామం లేకుండా వినేవారు,

సర్వయజ్ఞేషు యత్పుణ్యం సర్వదానేషు యత్ఫలమ్

అన్ని యజ్ఞాల్లో లభించే పుణ్యం, అన్ని దానాల్లో లభించే ఫలం,

తత్ప్రాప్నోతి న సన్దేహో వరాహవచనం యథా

అది తప్పకుండా పొందుతారు; దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు, వరాహుని వాక్యాల ప్రకారమే.

అపుత్రస్య భవేత్పుత్రః సపౌత్రస్య సుపౌత్రకః 217.

కుమారుడు లేని వారికి కుమారుడు పుడతాడు; మనవడు ఉన్నవారికి మునిమనవడు పుడతాడు.

తస్య నారాయణో దేవః సన్తుష్టః స్యాద్ధి సర్వదా

ఆయనకు నారాయణుడు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటాడు.

శ్రుత్వా తు పూజయేచ్ఛాస్త్రం యథా విష్ణుం సనాతనమ్

వినిన తర్వాత, ఈ శాస్త్రాన్ని శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువును పూజించినట్లే పూజించాలి.

యథాశక్తి నృపో గ్రామైః పూజయేచ్చ వసున్ధరే

ఒక రాజు తన శక్తికి తగినట్లు గ్రామాలతో భూమిని పూజించాలి.

సర్వపాపవినిర్ముక్తో విష్ణుసాయుజ్యమాప్నుయాత్

అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొంది, విష్ణుతో ఐక్యం పొందుతాడు.

అథ పురాణపఠనాదివిషయానుక్రమణికాధ్యాయః వీరేశ్వరేణ సహ మాధవభద్రనామ్నా కాశ్యాం వరాహకథితం లిఖితం పురాణమ్

ఇప్పుడు పురాణపఠనం మొదలైన విషయాల క్రమాన్ని చెప్పే అధ్యాయం: కాశీలో వీరేశ్వరునితో కలిసి మాధవభద్రుడు అనే వాడు, వరాహుడు చెప్పిన పురాణాన్ని వ్రాశాడు.