వరాహపురాణమ్

ఆజ్ఞాపయధ్యమాజ్ఞప్తస్తస్మాద్విబుధసత్తమాః

'మీరు ఆజ్ఞాపించండి, నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను; అందుకే, ఉత్తమ దేవతలారా,'

శక్ర ఉవాచ పశ్యామో విప్ర తం సర్వే దేవానామధిపం విభుమ్

ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'మునీశ్వరా! మనమందరం దేవతల అధిపతి, మహాశక్తిమంతుడైన ఆ ప్రభువును దర్శిద్దాం.'

స్థాణుముగ్రం శివం దేవం శర్వమేవ స్వయం మునే

'అచలుడు, ఉగ్రుడు, మంగళకరుడు, శర్వుడైన ఆ దేవుడిని, మునీశ్వరా.'

తత్స్థానం నః సమాఖ్యాహి మహర్షే శీఘ్రమేవ హి

'మహర్షీ! ఆ స్థలాన్ని వెంటనే మాకు చెప్పు.'

ప్రత్యువాచ తతః శక్రం నన్దీ పశుపతిం స్మరన్ శ్రోతుమర్హసి దేవేన్ద్ర యథాతత్త్వం దివస్పతే

అప్పుడు నందీ, పశుపతిని స్మరించుకుంటూ, ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'దేవేంద్రా! స్వర్గాధిపతీ! నిజమైన విషయాన్ని వినడానికి నీవు అర్హుడవు.'

అస్మిన్గిరౌ ముఞ్జవతి స్థాణురభ్యర్చ్చతో మయా ౮౮ ప్రీతో వినిర్గత ఇతస్తం విజ్ఞాతుం బిభేమ్యహమ్

ఈ ముఞ్జవట పర్వతంపై నేను స్థిరుడైన పరమేశ్వరుని పూజించాను. ఆయన సంతోషించి ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోయారు. ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లారో తెలుసుకోవడానికి నాకు భయం వేస్తోంది.

మార్గయామో హి యత్నేన భగవన్తం తు వాసవ ।। 214.

ఓ ఇంద్రా! మనం ఆ భగవంతుణ్ణి శ్రద్ధగా వెతకుదాం.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే గోకర్ణమాహాత్మ్యే నన్దికేశ్వరవరప్రదానం నామ చతుర్దశాధికద్విశతతమోఽ ధ్యాయః

శ్రీవరాహపురాణంలో గోకర్ణ మహాత్మ్యంలో నందికేశ్వరుడు వరాలు ఇచ్చిన అధ్యాయం రెండు వందల పద్నాలుగవది ఇక్కడ ముగిసింది.

; అథ గోకర్ణేశ్వరజలేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనమ్ తతః శక్రః సురగణైః సహ సర్వైః సమేత్య చ

ఇప్పుడు గోకర్ణేశ్వరుడు, జలేశ్వరుని మహిమను వివరించబడుతోంది. ఆ సమయంలో శక్రుడు అన్ని దేవతలతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు.

తత ఉత్థాయ తే దేవాః సర్వ ఏవ శిలోచ్చయాత్

అంతటా ఉన్న పెద్ద రాళ్ల మధ్యనుండి ఆ దేవతలు అందరూ లేచారు.

స్వర్లోకం బ్రహ్మలోకం చ నాగలోకం చ సర్వశః

వారు స్వర్గంలో, బ్రహ్మలోకంలో, నాగలోకంలో అన్నిచోట్ల వెతికారు.

ఖిన్నాః క్లిష్టాశ్చ సుభృశం న పునస్తత్పదం విదుః

వారు బాగా అలసిపోయి, బాధపడుతూ, ఆ స్థలాన్ని మళ్లీ కనుగొనలేకపోయారు.

సశైలకాననోపేతాం మార్గయద్భిర్హి తం సురమ్

ఆ దేవుడిని వెతుకుతూ, వారు పర్వతాలు, అరణ్యాలు దాటి వెతికారు.

వితతేషు నికుఞ్జేషు విహారేషు చ సర్వతః

విస్తారమైన తోటల్లో, అందమైన ఉద్యానవనాల్లో కూడా వారు వెతికారు.

న ప్రవృత్తిః క్వచిదపి శమ్భోరాసాద్యతే సురైః

శంభుని గురించిన ఎలాంటి సమాచారం దేవతలకు ఎక్కడా దొరకలేదు.

న పశ్యన్తి శివం తత్ర తదేషాం భయమావిశత్

అక్కడ శివుడిని చూడలేక, వారి హృదయాల్లో భయం పుట్టింది.

సమ్భూయాన్యోఽన్యమమరా మామేవ శరణం యయుః

అమరులు అందరూ కలిసి, ఒక్కొక్కరు నన్ను ఆశ్రయంగా తీసుకున్నారు.

ఉపాయమాత్రం దృష్టం మే ధ్యాయంస్తద్వేషభూషణైః 215.

వైరభూషణాలతో ధ్యానం చేయడమే ఒక్క మార్గంగా నాకు కనిపించింది.

సర్వం త్రైలోక్యమస్మాభిర్విచితం వై నిరన్తరమ్। శ్లేశ్మాతకవనోద్దేశం స్థానం ముక్త్వా మహీతలే

మేము మూడు లోకాలను పూర్తిగా వెతికాము, భూమిపై శ్లేష్మాతక వనాన్ని మాత్రం మిగిలిపెట్టాము.

ఆగచ్ఛధ్వం గమిష్యామస్తముద్దేశం సురోత్తమాః

ఓ ఉత్తమ దేవతలారా! రండి, మనం ఆ ప్రాంతానికి వెళ్లుదాం.

తత్క్షణాదేవ సమ్ప్రాప్తా విమానైః శీఘ్రయాయిభిః

ఆ క్షణంలోనే వారు వేగంగా పయనించే విమానాల్లో అక్కడికి చేరుకున్నారు.

తస్మిన్సురమణీయాని వివిధాని శుచీని చ

అక్కడ దేవతలకు అనుకూలంగా, రకరకాల శుభ్రమైన, అందమైన స్థలాలు కనబడినవి.

ఆశ్రమారణ్యభాగేషు దరీణాం వివరేషు చ

ఆశ్రమాల అరణ్య ప్రాంతాల్లో, కొండల గుహల్లో కూడా వారు చూశారు.

ప్రముఖే వాసవం కృత్వా వివిశుస్తే సురాస్తదా

ఇంద్రుడిని ముందుగా ఉంచుకొని, ఆ దేవతలు అక్కడికి ప్రవేశించారు.

కన్దరోదరకూటేషు తరూణాం గహనేషు చ

పర్వతాల లోయల్లో, చెట్ల గుబురుల్లో వారు దాగిపోయారు.

ప్రవిశన్తశ్చ తే దేవా వనోద్దేశం క్వచిచ్ఛుభే

అక్కడ అడవి ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ దేవతలు ప్రకాశవంతంగా కనిపించారు.

గిరినద్యాస్తు పులినే హంసకున్దేందుసన్నిభే 215.

పర్వత నదీ తీరంలో, హంసలు, మల్లెపువ్వు, చంద్రుడు లాంటి తెల్లదనంతో మెరిసిపోతూ ఉన్నారు.

ముక్తాచూర్ణనికాశాభిర్వాలుకాభిస్తతస్తత

అక్కడక్కడ ముత్యపు పొడి లాంటి తెల్ల వాలుకలు మెరిసిపోతున్నాయి.

తత్ర తే విబుధా దృష్ట్వా సర్వే మాం సమచోదయన్

అక్కడ నన్ను చూసిన ఆ దేవతలు అందరూ నన్ను ప్రోత్సహించారు.