వరాహపురాణమ్

అర్ఘ్యపాద్యాదిభిః శీఘ్రమాసనైశ్చ న్యమన్త్రయత్

వారు వచ్చిన వెంటనే పాద్యం, అర్ఘ్యం ఇచ్చి, ఆసనాలతో ఆదరంగా ఆహ్వానించాడు.

ఆదిత్యా వసవో రుద్రా మరుతశ్చాశ్వినావపి

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, మరుతులు, అశ్వినీదేవతలు,

విశ్వావసుర్హాహాహూహూ తథా నారదతుమ్బురూ

విశ్వావసు, హాహా, హూహూ, నారదుడు, తుంబురు కూడా,

తం వాసుకిప్రభృతయః పన్నగేన్ద్రా మహౌజసః

వాసుకి మొదలైన మహాబలశాలి పన్నగేంద్రులు,

యక్షవిద్యాధరాశ్చైవ గ్రహాః సాగరపర్వతాః

యక్షులు, విద్యాధరులు, గ్రహాలు, సముద్రాలు, పర్వతాలు,

ఆశిషః ప్రదదుస్తస్య సర్వ ఏవ ముదాన్వితా స సుప్రీతోఽస్తు తే దేవః సదా పశుపతిర్మునే

వారు అందరూ ఆనందంతో ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు: 'ఓ మునీశ్వరా! పశుపతి దేవుడు ఎప్పుడూ నీపై సంతోషంగా ఉండాలి.'

సర్వత్ర చాప్రతిహతా గతిశ్చాస్తు తవానఘ

'నీ ప్రయాణం ఎక్కడైనా ఎలాంటి అడ్డంకులు లేకుండా సాగాలి, పాపరహితుడా!'

నిరామయోఽమృతీభూతశ్చరిష్యతి విభుః సుఖీ 214.

'వాడు వ్యాధిలేకుండా, అమరుడిగా, సుఖంగా జీవిస్తాడు.'

ఇత్యుక్తస్త్రిదశైర్నన్దీ పునస్తాన్ప్రత్యువాచ హ యద్భవద్భిః ప్రియం సర్వైః ప్రీతిమద్భిః సురోత్తమైః

దేవతలు ఇలా పలికినప్పుడు, నందీ మళ్లీ వారితో ఇలా అన్నాడు: 'మీ అందరికీ ఇష్టమైనదేదైనా, ఆనందంగా ఉన్న ఉత్తమ దేవతలారా,'

ఆశిషాఽనుగృహీతోఽస్మి నియోజ్యోఽహం సదా హి వః

'మీ ఆశీర్వాదంతో నేను ధన్యుడను; నేను ఎప్పుడూ మీ సేవలో ఉండాలి.'

ఆజ్ఞాపయధ్యమాజ్ఞప్తస్తస్మాద్విబుధసత్తమాః

'మీరు ఆజ్ఞాపించండి, నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను; అందుకే, ఉత్తమ దేవతలారా,'

శక్ర ఉవాచ పశ్యామో విప్ర తం సర్వే దేవానామధిపం విభుమ్

ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'మునీశ్వరా! మనమందరం దేవతల అధిపతి, మహాశక్తిమంతుడైన ఆ ప్రభువును దర్శిద్దాం.'

స్థాణుముగ్రం శివం దేవం శర్వమేవ స్వయం మునే

'అచలుడు, ఉగ్రుడు, మంగళకరుడు, శర్వుడైన ఆ దేవుడిని, మునీశ్వరా.'

తత్స్థానం నః సమాఖ్యాహి మహర్షే శీఘ్రమేవ హి

'మహర్షీ! ఆ స్థలాన్ని వెంటనే మాకు చెప్పు.'

ప్రత్యువాచ తతః శక్రం నన్దీ పశుపతిం స్మరన్ శ్రోతుమర్హసి దేవేన్ద్ర యథాతత్త్వం దివస్పతే

అప్పుడు నందీ, పశుపతిని స్మరించుకుంటూ, ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'దేవేంద్రా! స్వర్గాధిపతీ! నిజమైన విషయాన్ని వినడానికి నీవు అర్హుడవు.'

అస్మిన్గిరౌ ముఞ్జవతి స్థాణురభ్యర్చ్చతో మయా ౮౮ ప్రీతో వినిర్గత ఇతస్తం విజ్ఞాతుం బిభేమ్యహమ్

ఈ ముఞ్జవట పర్వతంపై నేను స్థిరుడైన పరమేశ్వరుని పూజించాను. ఆయన సంతోషించి ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోయారు. ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లారో తెలుసుకోవడానికి నాకు భయం వేస్తోంది.

మార్గయామో హి యత్నేన భగవన్తం తు వాసవ ।। 214.

ఓ ఇంద్రా! మనం ఆ భగవంతుణ్ణి శ్రద్ధగా వెతకుదాం.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే గోకర్ణమాహాత్మ్యే నన్దికేశ్వరవరప్రదానం నామ చతుర్దశాధికద్విశతతమోఽ ధ్యాయః

శ్రీవరాహపురాణంలో గోకర్ణ మహాత్మ్యంలో నందికేశ్వరుడు వరాలు ఇచ్చిన అధ్యాయం రెండు వందల పద్నాలుగవది ఇక్కడ ముగిసింది.

; అథ గోకర్ణేశ్వరజలేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనమ్ తతః శక్రః సురగణైః సహ సర్వైః సమేత్య చ

ఇప్పుడు గోకర్ణేశ్వరుడు, జలేశ్వరుని మహిమను వివరించబడుతోంది. ఆ సమయంలో శక్రుడు అన్ని దేవతలతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు.

తత ఉత్థాయ తే దేవాః సర్వ ఏవ శిలోచ్చయాత్

అంతటా ఉన్న పెద్ద రాళ్ల మధ్యనుండి ఆ దేవతలు అందరూ లేచారు.

స్వర్లోకం బ్రహ్మలోకం చ నాగలోకం చ సర్వశః

వారు స్వర్గంలో, బ్రహ్మలోకంలో, నాగలోకంలో అన్నిచోట్ల వెతికారు.

ఖిన్నాః క్లిష్టాశ్చ సుభృశం న పునస్తత్పదం విదుః

వారు బాగా అలసిపోయి, బాధపడుతూ, ఆ స్థలాన్ని మళ్లీ కనుగొనలేకపోయారు.

సశైలకాననోపేతాం మార్గయద్భిర్హి తం సురమ్

ఆ దేవుడిని వెతుకుతూ, వారు పర్వతాలు, అరణ్యాలు దాటి వెతికారు.

వితతేషు నికుఞ్జేషు విహారేషు చ సర్వతః

విస్తారమైన తోటల్లో, అందమైన ఉద్యానవనాల్లో కూడా వారు వెతికారు.

న ప్రవృత్తిః క్వచిదపి శమ్భోరాసాద్యతే సురైః

శంభుని గురించిన ఎలాంటి సమాచారం దేవతలకు ఎక్కడా దొరకలేదు.

న పశ్యన్తి శివం తత్ర తదేషాం భయమావిశత్

అక్కడ శివుడిని చూడలేక, వారి హృదయాల్లో భయం పుట్టింది.

సమ్భూయాన్యోఽన్యమమరా మామేవ శరణం యయుః

అమరులు అందరూ కలిసి, ఒక్కొక్కరు నన్ను ఆశ్రయంగా తీసుకున్నారు.

ఉపాయమాత్రం దృష్టం మే ధ్యాయంస్తద్వేషభూషణైః 215.

వైరభూషణాలతో ధ్యానం చేయడమే ఒక్క మార్గంగా నాకు కనిపించింది.

సర్వం త్రైలోక్యమస్మాభిర్విచితం వై నిరన్తరమ్। శ్లేశ్మాతకవనోద్దేశం స్థానం ముక్త్వా మహీతలే

మేము మూడు లోకాలను పూర్తిగా వెతికాము, భూమిపై శ్లేష్మాతక వనాన్ని మాత్రం మిగిలిపెట్టాము.