వరాహపురాణమ్

త్వయి తుష్టే హ్యహం తుష్టః కుపితే కుపితస్త్వహమ్ 213.

నీవు సంతోషంగా ఉంటే నేనూ సంతోషంగా ఉంటాను; నీవు కోపంగా ఉంటే నేనూ కోపంగా ఉంటాను.

ఏవం తస్మై వరాన్దత్త్వా ప్రీతః స్వయముమాపతిః

ఇలా వరాలు ఇచ్చి, ఉమాపతి సంతోషంతో స్వయంగా—

ఆగతాన్విద్ధి సర్వాన్వై త్రిదశాన్సమరుద్గణాన్

ఇక్కడికి వచ్చిన దేవతలందరినీ, మరుత్ గణాలతో సహా, నీవు తెలుసుకో.

యదీరితం మయా వత్స వరం ప్రతివచస్త్వయి

బిడ్డా, నేను నీకు చెప్పిన వరాన్ని నీవు కోరుకున్నదిగా భావించు.

నారాయణం పురస్కృత్య సేన్ద్రాస్తే సమరుద్గణాః

నారాయణుని ముందుగా ఉంచుకుని, ఇంద్రునితో పాటు మరుత్ గణాలు కూడినవారు—

యక్షవిద్యాధరగణాః సిద్ధగన్ధర్వపన్నగాః

యక్షులు, విద్యాధరులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, పన్నగులు—ఈ సమూహాలు

తే బుద్ధ్వా త్వద్గతామృద్ధి ప్రతప్తాః పరమేర్ష్యయా

నీ ఐశ్వర్యం తెలిసిన తర్వాత, వారు తీవ్రమైన అసూయతో బాధపడుతున్నారు.

చర్తుం సమభివాఞ్ఛన్తి సదాభ్యాసే వరార్థినః

ఇక్కడ ఎప్పుడూ వరాల కోసం కోరుకునే వారు సాధన చేయాలని ఆశపడుతుంటారు.

అత్రైతే యావదాగమ్య న మాం పశ్యన్తి మానవాః

ఇక్కడికి వారు రాకముందు, మానవులు నన్ను చూడలేరు.

అద్య తే తు మయా సర్వే దేవా బ్రహ్మపురోగమాః

కానీ నేడు, బ్రహ్మను ముందుగా ఉంచుకుని అందరు దేవతలు నాతో నీ వద్ద ఉన్నారు.

అభిప్రాయం చ సర్వేషాం జానామి ద్విజసత్తమ 213.

ద్విజశ్రేష్ఠా! వారి అందరి ఉద్దేశాన్ని నేను తెలుసు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే గోకర్ణేశ్వరమాహాత్మ్యే త్రయోదశాధికద్విశతతమోఽ ధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలోని భగవద్గోకర్ణేశ్వరమాహాత్మ్యంలో రెండువందల పదమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

; పునః గోకర్ణమాహాత్మ్యనన్దికేశ్వరవరప్రదానవర్ణనమ్ అన్తర్హితం తతస్తస్మిన్భవే వై భూతనాయకే

మళ్లీ గోకర్ణ మహిమ, నందికేశ్వరుడు వరాలిచ్చిన కథ: ఆ జన్మలో భూతనాయకుడు కనబడకుండా పోయాడు.

చతుర్భుజస్త్రిణయనో దివ్యసంస్థానసంస్థితః

అతడు నలుగురు చేతులతో, మూడు కన్నులతో, దివ్యమైన రూపంలో నిలిచాడు.

త్రిశూలీ పరిఘీ దణ్డీ పినాకీ మౌఞ్జమేఖలీ

త్రిశూలం, గొడ్డలి, దండం, పినాకమనే విల్లు పట్టుకుని, ముంజగడ్డి కట్టుతో అలంకరించుకుని ఉన్నాడు.

ఆస్థితః పాదమాకృష్య హ్యాహ్వయన్నివ స ద్విజః

ఆ ద్విజుడు, కాలును వెనక్కి లాగుతూ, పిలుస్తున్నట్టు అక్కడ నిలిచాడు.

తం దృష్ట్వా ఖేచరాః సర్వా దేవతాః పరిశంకితాః

అతన్ని చూసి, ఆకాశంలో సంచరించే అన్ని దేవతలు భయంతో నిండిపోయారు.

తేభ్యః శ్రుత్వా సహస్రాక్షః సర్వే చాన్యే దివౌకసః

వారు చెప్పినదాన్ని విని, సహస్రాక్షుడు మరియు ఇతర స్వర్గవాసులు అందరూ—

అయం కశ్చిద్వరం లబ్ధ్వా హ్యుమాకాన్తాన్మహేశ్వరాత్

ఈయన ఉమాదేవి ప్రియుడైన మహేశ్వరుని నుండి వరం పొందాడు—

యాదృశోఽస్య మహోత్సాహస్తేజోబలసమన్వితః

అతనికి ఎంత గొప్ప ఉత్సాహం, తేజస్సు, బలం ఉన్నాయో చూడండి—

యావచ్చైవోజసా నాకమసౌ చంక్రమతే ప్రభుః

ఇంత శక్తితో ఈ ప్రభువు స్వర్గంలో సంచరిస్తున్నంత కాలం—

ఏవముక్త్వా తు తే తత్ర మయా సహ సురోత్తమాః 214.

ఇలా చెప్పి, ఆ ఉత్తమ దేవతలు నాతో కలిసి అక్కడే ఉన్నారు.

విధాతా భగవాన్విష్ణుః ప్రభుస్త్రిభువనేశ్వరః

విధాత, భగవంతుడు విష్ణువు, ప్రభువు, మూడు లోకాల పాలకుడు—

కృతేన తేన విబుధాః పశ్యన్తి మునయశ్చ తం

ఆ కార్యం వల్ల దేవతలు, మునులు ఆయనను ప్రత్యక్షంగా చూస్తారు.

జగామ తత్ర యత్రాసౌ నన్దీ తిష్ఠతి దేవవత్ సఫలం జీవితం మేఽద్య సఫలశ్చ పరిశ్రమః

అప్పుడాయన నంది ఉన్న చోటుకు దేవతలా వెళ్లాడు. ఈరోజు నా జీవితం సార్థకమైంది, నా శ్రమ ఫలించింది.

యన్మే దృష్టః సురాధ్యక్షః సర్వలోకగురుర్హరిః

ఎందుకంటే నేను దేవతల అధిపతి, అన్ని లోకాల గురువు హరిను దర్శించాను.

యచ్చ మే ప్రభురవ్యగ్రః ప్రీతః పాపహరో హరః

మరియు పాపాలను తొలగించే హరుడు నన్ను ప్రశాంతంగా, సంతోషంగా చూశాడు.

పరో మేఽనుగ్రహః సోఽత్ర పూతోఽస్మి ఖలు సామ్ప్రతమ్

ఇది నాకు గొప్ప అనుగ్రహం; ఇప్పుడు నేను నిజంగా పవిత్రుడనయ్యాను.

మాముద్దిశ్య హితం తథ్యం తథైవ చ న చాన్యథా

ఆయన నాకు మేలు చేసే, నిజమైన మాటలు మాత్రమే చెప్పారు, వేరేలా ఏమి చెప్పలేదు.