వరాహపురాణమ్

జటాజూటతటాశ్లిష్టం చన్ద్రాలంకృతశేఖరమ్

ఆయన జటలు బిగిగా కట్టబడి, వాటిపై చంద్రుడు అలంకారంగా మెరిసిపోతున్నాడు.

ప్రాదేశమాత్రం రుచిరం శతశీర్షం శతోదరమ్ 213.

ఆ రూపం అందంగా, ఒక ముద్దంత పరిమాణంలో, వంద తలలు, వంద పొట్టలతో కనిపించింది.

అణీయసామణీయాంసం బృహతాం తు బృహత్తరమ్

అది అతి చిన్నదానికన్నా చిన్నది, అతి పెద్దదానికన్నా పెద్దది.

దృష్ట్వా దేవం మహాదేవం హృష్టరోమా మహాతపాః

ఆ మహాదేవుని చూసి, ఆ మహాతపస్వి ఆనందంతో రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాడు.

ప్రాఞ్జలిః ప్రణతో భూత్వాఽగృణాద్బ్రహ్మ సనాతనమ్

చేతులు జోడించి, తల వంచి, శాశ్వత బ్రహ్మను స్తుతించాడు.

జగద్భోక్త్రే త్రినేత్రాయ శంకరాయ శివాయ చ

ప్రపంచాన్ని పోషించేవారైన త్రినేత్రుడైన శంకరునికి, శివునికి నమస్సులు.

నీలకణ్ఠాయ భీమాయ భూతభవ్యభవాయ చ

నీలకంఠుడైన భయంకరుడైన, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు స్వరూపుడైన ఆయనకు నమస్సులు.

గణానాం పతయే స్రష్ట్రే సంక్షేప్త్రే భీషణాయ చ

గణాధిపతిగా, సృష్టికర్తగా, లయకర్తగా, భయంకరుడిగా ఉన్న ఆయనకు నమస్సులు.

ప్రేతావాసనివాసాయ రుద్రాయ వరదాయ చ

శ్మశానవాసిగా, రుద్రుడిగా, వరదాయకుడిగా ఉన్న ఆయనకు నమస్సులు.

భక్తప్రియాయ సతతం నమోఽస్తు పరమాత్మనే

భక్తులకు ఎప్పుడూ ప్రియమైన పరమాత్ముడికి నా నమస్కారాలు.

ప్రణమ్య శిరసా దేవం పునః పునరవన్దత ।। తతస్తు భగవాన్ప్రీతస్తస్మై విప్రాయ శంకరః। ।। 213.

ఆ బ్రాహ్మణుడు తలవంచి, పునఃపునః ప్రభువును నమస్కరించాడు. అప్పుడు శివుడు సంతోషంతో ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇలా అన్నాడు.

ఉవాచ చ వచః సాక్షాత్తమృషిం వరదః ప్రభుః

వరాలిచ్చే ప్రభువు, ఆ ఋషిని ప్రత్యక్షంగా ఇలా ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.

తాంస్తే సర్వాన్ప్రయచ్ఛామి దుర్ల్లభానపి మారిష

ఓ మృదువైనవాడా! నీకు కావలసిన అన్ని వరాలనూ, ఎంత దుర్లభమైనవైనా, నేను ఇస్తున్నాను.

బ్రహ్మత్వం లోకపాలత్వమపవర్గమథాపి వా

బ్రహ్మ పదవి కావాలన్నా, లోకపాలుడిగా ఉండాలన్నా, లేక మోక్షం కావాలన్నా—

యదిచ్ఛసి మునే శీఘ్రం తద్బ్రూహి ద్విజపుఙ్గవ

ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా! నీకు ఏది కావాలో త్వరగా చెప్పు.

ప్రోవాచ వరదం దేవం ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా

అంతరంగంలో ఆనందంతో, వరాలిచ్చే దేవునికి అతడు ఇలా చెప్పాడు.

బ్రహ్మత్వం లోకపాలత్వం నాపవర్గం వరప్రద

ఓ వరప్రదాత! నాకు బ్రహ్మ పదవి, లోకపాలుడి స్థానం, లేదా మోక్షం ఏదీ కావడం లేదు.

స్పృహయే దేవదేవేశ ప్రసన్నే త్వయి శంకర

దేవతలకందరికీ అధిపతివైన శంకరా! నీవు సంతోషంగా ఉన్నావు కాబట్టి నాకు భక్తి కావాలని కోరుతున్నాను.

అనుగ్రాహ్యో హ్యయం దేవ త్వయావశ్యం సురాధిప

ఓ దేవా! ఈ బ్రాహ్మణుడు తప్పక నీ అనుగ్రహానికి పాత్రుడు, దేవతాధిపతివా!

తథాహం భక్తిమిచ్ఛామి సర్వభూతాశయే త్వయి

అందుకే, సమస్త జీవుల హృదయాలలో నివసించే నీపై నాకు భక్తి కలగాలని కోరుతున్నాను.

కోటిజప్యేన రుద్రాణామారాధనపరస్య చ 213.

కోట్లాది రుద్ర మంత్రాలను జపించడం ద్వారా, భక్తితో ఆరాధించడం ద్వారా—

ప్రహస్యోవాచ తం ప్రీత్యా తతో మధురయా గిరా

ఆయన చిరునవ్వుతో, మధురమైన మాటలతో ప్రేమతో అతనితో ఇలా అన్నాడు.

ఆరాధితశ్చ భక్త్యాహం త్వయా శుద్ధేన చేతసా

నీరు శుద్ధమైన మనసుతో భక్తిగా నన్ను ఆరాధించావు.

నివర్త్తయతి మాం వత్స మత్పాదారాధనే రతః

బాలా! నా పాదాలను భక్తితో సేవించడంలో నీవు నిమగ్నుడై ఉండడం నాకు సంతోషమే, దూరం చేయదు.

పూర్ణం వర్షసహస్రం చ తపస్తీవ్రం మహామునే

మహామునీ! నువ్వు వెయ్యేళ్ళు గాఢమైన తపస్సు చేసావు.

కృతం సుమహదాశ్చర్యం త్వయా కర్మ సుదుష్కరమ్

నువ్వు చాలా గొప్పదైన, ఆశ్చర్యకరమైన, సాధించడానికి కష్టమైన కార్యాన్ని పూర్తి చేసావు.

ఆగమిష్యన్తి తే ద్రష్టుం దేవాః సర్వే సవాసవాః

ఇంద్రుడితో సహా అన్ని దేవతలు నిన్ను దర్శించేందుకు వస్తారు.

దివ్యతేజోవపూః శ్రీమాన్దివ్యాభరణభూషితః

దివ్యమైన తేజస్సుతో కూడిన శరీరాన్ని, ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన రూపాన్ని ఆయన ధరించారు.

మద్రూపధారీ మత్తేజాస్త్ర్యక్షః సర్వగుణోత్తమః

నా రూపాన్ని ధరించి, నా తేజస్సుతో, మూడు కన్నులతో, అన్ని గుణాలలో శ్రేష్ఠుడై ఉన్నాడు.