వరాహపురాణమ్

భక్తానుకమ్పీ స శ్రీమాన్గిరీన్ద్రసుతయా సహ

ఆయన భక్తులపై దయ చూపించేవాడు, మహిమాన్వితుడు, పర్వతరాజు కుమార్తెతో కలిసి అక్కడ ఉన్నాడు.

విమానయాయినః సర్వే తం దేవమజమవ్యయమ్

విమానాలలో ప్రయాణించే వారు అందరూ ఆ జన్మలేని, నశించని దేవుని దగ్గరకు చేరతారు.

అన్యే దేవనికాయాశ్చ సేవితుం ప్రపతన్తి తమ్ 213.

ఇంకా ఇతర దేవతా గణాలు కూడా ఆయన సేవ చేయడానికి దిగివస్తారు.

ఆరిరాధయిషుః శర్వం తపస్తేపే సుదారుణమ్

శర్వుని ప్రసన్నం చేసుకోవాలని ఆశించి, అతడు తీవ్రమైన తపస్సు ఆచరించాడు.

ఊర్ధ్వబాహుర్నిరాలమ్బస్తోయాఽనిలహుతాశనైః

చేతులు పైకి ఎత్తి, ఎలాంటి ఆధారమూ లేకుండా, నీరు, గాలి, అగ్ని మాత్రమే ఆధారంగా జీవించాడు.

జపపుష్పోపహారైశ్చ కాలేకాలే మునిః సదా

ఆ ముని యోగ్యమైన సమయాల్లో జపం, పుష్పాలు అర్పిస్తూ ఎప్పుడూ ఆరాధన చేశాడు.

ఉగ్రేణ తపసాత్మానం యోజయామాస సువ్రతః

దృఢ సంకల్పంతో, అతడు భయంకరమైన తపస్సులో తనను తాను నిమగ్నం చేశాడు.

క్షామోఽభూత్కృష్ణవర్ణశ్చ తతః ప్రీతశ్చ శఙ్కరః

ఆయన క్షీణించి, నలుపు రంగులో మారిపోయాడు. అప్పుడు శంకరుడు సంతోషించాడు.

అదృశ్యం పశ్య మే రూపం వత్స ప్రీతోఽస్మి తే మునే

బాలా! మునీంద్రా! నేను నీపై సంతోషపడ్డాను. నా కనబడని రూపాన్ని చూడు.

సహస్రసూర్యకిరణం జ్వాలామాలినమూర్జితమ్

అది వెయ్యి సూర్యుల కిరణాలతో ప్రకాశిస్తూ, అగ్నిజ్వాలలతో చుట్టబడి, శక్తితో నిండిఉంది.

జటాజూటతటాశ్లిష్టం చన్ద్రాలంకృతశేఖరమ్

ఆయన జటలు బిగిగా కట్టబడి, వాటిపై చంద్రుడు అలంకారంగా మెరిసిపోతున్నాడు.

ప్రాదేశమాత్రం రుచిరం శతశీర్షం శతోదరమ్ 213.

ఆ రూపం అందంగా, ఒక ముద్దంత పరిమాణంలో, వంద తలలు, వంద పొట్టలతో కనిపించింది.

అణీయసామణీయాంసం బృహతాం తు బృహత్తరమ్

అది అతి చిన్నదానికన్నా చిన్నది, అతి పెద్దదానికన్నా పెద్దది.

దృష్ట్వా దేవం మహాదేవం హృష్టరోమా మహాతపాః

ఆ మహాదేవుని చూసి, ఆ మహాతపస్వి ఆనందంతో రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాడు.

ప్రాఞ్జలిః ప్రణతో భూత్వాఽగృణాద్బ్రహ్మ సనాతనమ్

చేతులు జోడించి, తల వంచి, శాశ్వత బ్రహ్మను స్తుతించాడు.

జగద్భోక్త్రే త్రినేత్రాయ శంకరాయ శివాయ చ

ప్రపంచాన్ని పోషించేవారైన త్రినేత్రుడైన శంకరునికి, శివునికి నమస్సులు.

నీలకణ్ఠాయ భీమాయ భూతభవ్యభవాయ చ

నీలకంఠుడైన భయంకరుడైన, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు స్వరూపుడైన ఆయనకు నమస్సులు.

గణానాం పతయే స్రష్ట్రే సంక్షేప్త్రే భీషణాయ చ

గణాధిపతిగా, సృష్టికర్తగా, లయకర్తగా, భయంకరుడిగా ఉన్న ఆయనకు నమస్సులు.

ప్రేతావాసనివాసాయ రుద్రాయ వరదాయ చ

శ్మశానవాసిగా, రుద్రుడిగా, వరదాయకుడిగా ఉన్న ఆయనకు నమస్సులు.

భక్తప్రియాయ సతతం నమోఽస్తు పరమాత్మనే

భక్తులకు ఎప్పుడూ ప్రియమైన పరమాత్ముడికి నా నమస్కారాలు.

ప్రణమ్య శిరసా దేవం పునః పునరవన్దత ।। తతస్తు భగవాన్ప్రీతస్తస్మై విప్రాయ శంకరః। ।। 213.

ఆ బ్రాహ్మణుడు తలవంచి, పునఃపునః ప్రభువును నమస్కరించాడు. అప్పుడు శివుడు సంతోషంతో ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇలా అన్నాడు.

ఉవాచ చ వచః సాక్షాత్తమృషిం వరదః ప్రభుః

వరాలిచ్చే ప్రభువు, ఆ ఋషిని ప్రత్యక్షంగా ఇలా ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.

తాంస్తే సర్వాన్ప్రయచ్ఛామి దుర్ల్లభానపి మారిష

ఓ మృదువైనవాడా! నీకు కావలసిన అన్ని వరాలనూ, ఎంత దుర్లభమైనవైనా, నేను ఇస్తున్నాను.

బ్రహ్మత్వం లోకపాలత్వమపవర్గమథాపి వా

బ్రహ్మ పదవి కావాలన్నా, లోకపాలుడిగా ఉండాలన్నా, లేక మోక్షం కావాలన్నా—

యదిచ్ఛసి మునే శీఘ్రం తద్బ్రూహి ద్విజపుఙ్గవ

ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా! నీకు ఏది కావాలో త్వరగా చెప్పు.

ప్రోవాచ వరదం దేవం ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా

అంతరంగంలో ఆనందంతో, వరాలిచ్చే దేవునికి అతడు ఇలా చెప్పాడు.

బ్రహ్మత్వం లోకపాలత్వం నాపవర్గం వరప్రద

ఓ వరప్రదాత! నాకు బ్రహ్మ పదవి, లోకపాలుడి స్థానం, లేదా మోక్షం ఏదీ కావడం లేదు.

స్పృహయే దేవదేవేశ ప్రసన్నే త్వయి శంకర

దేవతలకందరికీ అధిపతివైన శంకరా! నీవు సంతోషంగా ఉన్నావు కాబట్టి నాకు భక్తి కావాలని కోరుతున్నాను.

అనుగ్రాహ్యో హ్యయం దేవ త్వయావశ్యం సురాధిప

ఓ దేవా! ఈ బ్రాహ్మణుడు తప్పక నీ అనుగ్రహానికి పాత్రుడు, దేవతాధిపతివా!