వరాహపురాణమ్

సాధు సాధ్వితి చైవోక్త్వా విస్మయోత్ఫుల్లలోచనాః 212.

అందరూ 'బాగుంది, బాగుంది' అని చెప్పి, ఆశ్చర్యంతో కన్నులు పెద్దవిగా చేసుకున్నారు.

శాలానీశ్చ తథా కేచిత్కాపోతీవృత్తిమాస్థితాః

కొంతమంది శాలానీ వ్రతులు, మరికొందరు పావురాల్లా జీవించేవారు.

శిలోంచ్ఛాశ్చ తథైవాన్యే కాష్ఠాన్తాశ్చ మహౌజసః

ఇంకొంతమంది ధాన్యాన్ని ఏరుకుంటూ జీవించేవారు, మరికొందరు గొప్ప శక్తిశాలి వారు, కట్టెలపై ఆధారపడేవారు.

నానావిధిధరాః కేచిజ్జితాత్మానస్తు కేచన

కొంతమంది వివిధ విధాల ఆచారాలు పాటించేవారు, మరికొందరు తమను తాము జయించుకున్నవారు.

తథోర్ద్ధ్వశాయికాశ్చాన్యే తథాన్యే మృగచారిణః

అలాగే, కొందరు నిల్చునే వ్రతం పాటించేవారు, ఇంకొందరు మృగాల్లా అడవిలో తిరిగేవారు.

అబ్భక్షా వాయుభక్షాశ్చ తథాన్యే శాకభక్షిణః

కొంతమంది నీటిని మాత్రమే సేవించేవారు, మరికొంతమంది గాలిని మాత్రమే ఆశ్రయించేవారు, ఇంకొంతమంది కూరగాయలు మాత్రమే తినేవారు.

తపసోఽన్యన్న చాస్తీతి చిన్తయిత్వా పునః పునః

తపస్సు తప్ప మరొకటి లేదని వారు మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించేవారు.

త్యక్త్వా ధర్మమధర్మం చ శాశ్వతీం ధియమాస్థితాః

వారు ధర్మాన్ని, అధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి శాశ్వతమైన ధ్యానంలో స్థిరంగా ఉండిపోయారు.

జగృహుర్నియమాంస్తాంస్తాన్భయహేతోరనిన్దితాః

నిందకు లోనుకాకుండా, భయంతో వారు వివిధ నియమాలను ఆచరించసాగారు.

ప్రీత్యా పరమయా యుక్తో ధర్మమేవాన్వచిన్తయత్

అతడు పరమమైన భక్తితో ధర్మాన్ని మాత్రమే మనసులో ఉంచుకున్నాడు.

చిన్తయామాస ధర్మాత్మా తపః పరమమాస్థితః 212.

పరమ తపస్సులో స్థిరంగా ఉన్న ధార్మికుడు ధర్మాన్ని ఆలోచించసాగాడు.

శృణుయాచ్ఛ్రావయేద్వాపి సర్వకామానవాప్నుయాత్

ఈ కథను వినేవాడు లేదా వినిపించేవాడు అన్ని కోరికలు నెరవేరించుకుంటాడు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ప్రాగితిహాసే సంసారచక్రోపాఖ్యానే ప్రబోధనీయం నామ ద్వాదశాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో ప్రాచీన ఇతిహాసంలో సంసారచక్ర కథలో 'ప్రబోధనీయము' అనే రెండు వందల పన్నెండు అధ్యాయము ముగిసింది.

; అథ గోకర్ణేశ్వరమాహాత్మ్యమ్ పురా దేవైర్వినిహతే సంగ్రామే తారకామయే

ఇప్పుడు గోకర్ణేశ్వర మహిమను చెబుతాను. ఒకప్పుడు తారకాసురునితో జరిగిన యుద్ధంలో దేవతలు ఓడిపోయినప్పుడు,

సహస్రాక్షే లబ్ధపదే క్షీణశత్రౌ గతాస్పదే

ఇంద్రుడు తన స్థానాన్ని తిరిగి పొందినప్పుడు, శత్రువులు లేని స్థితిలో, ఎలాంటి భయం లేకుండా ఉన్నాడు.

శృఙ్గే చైవాచలేన్ద్రస్య మేరోః సర్వహిరణ్యయే

అప్పుడు పర్వతాధిపతి అయిన మెరు పర్వతం యొక్క బంగారు శిఖరంపై,

సుఖోపవిష్టమేకాగ్రం స్థిరచిత్తం కృతేక్షణమ్

అతడు సుఖంగా కూర్చొని, మనస్సును ఏకాగ్రంగా చేసి, స్థిరమైన ధ్యానంతో, దృష్టిని కేంద్రీకరించి ఉన్నాడు.

ప్రణమ్య మూర్ధ్నా చరణావుపగృహ్య సమాహితః

మనస్సును సమాధానంగా ఉంచి, తలను వంచి, పాదాలను పట్టుకుని, గౌరవంగా నమస్కరించాడు.

సనత్కుమార ఉవాచ పురాణం తు మహాభాగ త్వత్తస్తత్త్వవిదాం వర

సనత్కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: 'మహాభాగ, నీవు తత్త్వజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడు, పురాణాన్ని నీవే బాగా తెలుసు.'

కథముత్తర గోకర్ణం దక్షిణం చ కథం విభో

'ప్రభూ, ఉత్తర గోకర్ణం ఎలా ఉంది? దక్షిణ గోకర్ణం ఎలా ఉంది?'

క్షేత్రస్య కి ప్రమాణం స్యాత్కిఞ్చ తీర్థఫలం స్మృతమ్

'ఆ క్షేత్రానికి పరిమాణం ఎంత? అక్కడ ఉన్న తీర్థ జలాలకు ఎలాంటి ఫలం ఉంది?'

సర్వైస్త్వత్ప్రముఖైర్దేవైః కథమాసాదితం పునః

'మీరు ముందుండి, మిగతా దేవతలందరూ కలిసి, దాన్ని మళ్లీ ఎలా పొందారు?'

యథా యత్ర చ యస్తత్ర విధిః సమ్యగనుష్ఠితః 213.

'అక్కడ ఎక్కడ, ఎవరు, ఎలా, యథావిధిగా ఆ కర్మను నిర్వహించారు?'

ఏవముక్తః స భగవాన్బ్రహ్మా బ్రహ్మవిదాం వరః

ఇలా అడిగినప్పుడు, బ్రహ్మదేవుడు, బ్రహ్మజ్ఞులందరిలో శ్రేష్ఠుడు, ఆనందంగా మాట్లాడాడు.

బ్రహ్మోవాచ పురాణమేతద్బ్రహ్మర్షే సరహస్యం యథాశ్రుతమ్

బ్రహ్మదేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ బ్రహ్మర్షీ! ఈ పురాణం చాలా గోప్యమైనది, నేను ఎలా విన్నానో అచ్చం అలాగే చెప్పుతున్నాను.'

అస్తి భూధరరాజస్య మన్దరస్యోత్తరే శుచౌ

పర్వతాలలో రాజైన పవిత్రమైన మందరాచలానికి ఉత్తరంగా,

వజ్రస్ఫటికపాషాణః ప్రవాలాంకురశర్క్కరః

వజ్రంలా దృఢమైన స్ఫటిక శిలలు, పగడపు మొగ్గలు, చిన్న రాళ్లతో కూడిన ఒక ప్రాంతం ఉంది.

విచిత్రకుసుమోపేతైర్లతామఞ్జీరధారిభిః

అక్కడ రంగురంగుల పువ్వులతో అలంకరించబడిన వల్లి లతలు, పుష్ప గుచ్ఛాలను మోస్తూ ఉన్నాయి.

దర్యస్తత్రాధికం రేజుర్నానాధాతుపరిస్రవైః

అక్కడ లోయలు రకరకాల లోహాల ప్రవాహాలతో మరింత ప్రకాశంగా మెరిసిపోతున్నాయి.