వరాహపురాణమ్

పాపక్షయమవాప్నోతి చేశ్వరారాధనే కృతే

ప్రభువును ఆరాధించినప్పుడు పాపాలు నశించిపోతాయి.

మామారాధ్య తథా యాతి తద్విష్ణోః పరమం పదమ్ 211.

ఈ విధంగా నన్ను ఆరాధించి, ఆ విష్ణువు యొక్క పరమ పదాన్ని పొందుతారు.

సంస్మృతః కీర్తితో వాపి దృష్టః స్పృష్టోఽపి వా ప్రియే

ప్రియమైనవాడా, నన్ను స్మరించినా, కీర్తించినా, చూసినా, తాకినా—

ఏతజ్జ్ఞాత్వా తు విద్వద్భిః పూజనీయో జనార్దనః

ఇది తెలిసినవారు జనార్దనుని పూజించాలి.

యమ ఉవాచ సమారాధ్య జగన్నాథం విధినా తల్లయఙ్గతా

యముడు చెప్పాడు: జగన్నాథుని నియమంగా ఆరాధించి, ఆయనలో లీనమవుతారు.

తేషాం నైవాస్త్యయం లోకో యాన్తి తత్పరమం పదమ్

వారికి ఈ లోకం ఉండదు; వారు ఆ పరమ పదానికి చేరుకుంటారు.

ప్రబోధనాఖ్యాం సుధియస్తే యాంతి పరమం పదమ్

ప్రబోధన అనే పేరుగల those జ్ఞానులు పరమ పదానికి వెళ్తారు.

పశ్యంతి ద్విజశార్దూల ఇతి సత్యం మయోదితమ్

ద్విజశ్రేష్ఠులారా, నేను చెప్పింది నిజమే అని మీరు తెలుసుకోండి.

కథితం మే మహాభాగ యత్త్వయా పరిపృచ్ఛితమ్

ధన్యుడవైనవాడా, నువ్వు అడిగినదాన్ని నేను పూర్తిగా వివరించాను.

తత్తే సర్వం సమాసేన వ్యాఖ్యాతం ధర్మవత్సల

ధర్మాన్ని ప్రేమించే వాడా, నువ్వు అడిగిన ప్రతిదీ సంక్షిప్తంగా నీకు వివరించాను.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే పాపనాశోపాయవర్ణనం నామైకాదశాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో పాపాలను నశింపజేసే మార్గాల వివరణ అనే రెండువందల పదకొండవ అధ్యాయం పూర్తయింది.

అథ సంసారచక్రోపాఖ్యానే ప్రబోధనీయవర్ణనమ్ సాధు సాధు మహారాజ సర్వధర్మవిదాం వర

ఇప్పుడు సంసారచక్ర కథలో, జ్ఞానం కలిగించే విషయాన్ని వివరించబడింది. మహారాజా, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవారిలో నీవు శ్రేష్ఠుడవు, చాలా బాగుంది, చాలా బాగుంది.

అతోఽహమపి సుప్రీతస్తవ ధర్మపథే స్థితః

అందుకే, నీవు ధర్మమార్గంలో నిలబడినందుకు నేను ఎంతో సంతోషంగా ఉన్నాను.

త్వయాహం చైవ రాజేన్ద్ర పూజితశ్చ విశేషతః

రాజేంద్రా, నువ్వు నాకు ప్రత్యేకంగా గౌరవం చూపించావు.

స్వస్తి తేఽస్తు మహారాజ త్వకమ్పో భవ సువ్రత

మహారాజా, నీకు శుభం కలగాలి. సత్ప్రవర్తన కలిగినవాడా, ధైర్యంగా ఉండు.

తేజసా ద్యోతయన్సర్వం గగనం భాస్కరో యథా

ఆకాశంలో భాస్కరుడు ఎలా ప్రకాశాన్ని వెదజల్లుతాడో, నీవు కూడా నీ తేజంతో అందరినీ వెలిగించు.

గతే తస్మింస్తు సుచిరం స రాజా ధర్మవత్సలః

ఆయన చాలా కాలం తరువాత వెళ్లిపోయినప్పుడు, ఆ రాజు ధర్మాన్ని ప్రేమించే వాడిగా ఉన్నాడు.

కృత్వా పూజాం చ మే యుక్తాం ప్రియముక్త్వా చ సువ్రత

సత్ప్రవర్తన కలిగినవాడా, నన్ను యథావిధిగా పూజించి, మధురంగా మాటలు చెప్పాడు.

ఏతద్వః కథితం విప్రాస్తస్య రాజ్ఞః పురోత్తమే

బ్రాహ్మణులారా, ఆ మహారాజు సమక్షంలో మీకు ఇది వివరించబడింది.

వైశంపాయన ఉవాచ కేచిద్వైఖానసాస్తత్ర కేచిదాసన్నిరాసనాః

వైశంపాయనుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ కొందరు వైఖానస వ్రతధారులు, మరికొందరు కూర్చునే, నిల్చునే సాధనల్లో నిమగ్నమై ఉన్నారు.

సాధు సాధ్వితి చైవోక్త్వా విస్మయోత్ఫుల్లలోచనాః 212.

అందరూ 'బాగుంది, బాగుంది' అని చెప్పి, ఆశ్చర్యంతో కన్నులు పెద్దవిగా చేసుకున్నారు.

శాలానీశ్చ తథా కేచిత్కాపోతీవృత్తిమాస్థితాః

కొంతమంది శాలానీ వ్రతులు, మరికొందరు పావురాల్లా జీవించేవారు.

శిలోంచ్ఛాశ్చ తథైవాన్యే కాష్ఠాన్తాశ్చ మహౌజసః

ఇంకొంతమంది ధాన్యాన్ని ఏరుకుంటూ జీవించేవారు, మరికొందరు గొప్ప శక్తిశాలి వారు, కట్టెలపై ఆధారపడేవారు.

నానావిధిధరాః కేచిజ్జితాత్మానస్తు కేచన

కొంతమంది వివిధ విధాల ఆచారాలు పాటించేవారు, మరికొందరు తమను తాము జయించుకున్నవారు.

తథోర్ద్ధ్వశాయికాశ్చాన్యే తథాన్యే మృగచారిణః

అలాగే, కొందరు నిల్చునే వ్రతం పాటించేవారు, ఇంకొందరు మృగాల్లా అడవిలో తిరిగేవారు.

అబ్భక్షా వాయుభక్షాశ్చ తథాన్యే శాకభక్షిణః

కొంతమంది నీటిని మాత్రమే సేవించేవారు, మరికొంతమంది గాలిని మాత్రమే ఆశ్రయించేవారు, ఇంకొంతమంది కూరగాయలు మాత్రమే తినేవారు.

తపసోఽన్యన్న చాస్తీతి చిన్తయిత్వా పునః పునః

తపస్సు తప్ప మరొకటి లేదని వారు మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించేవారు.

త్యక్త్వా ధర్మమధర్మం చ శాశ్వతీం ధియమాస్థితాః

వారు ధర్మాన్ని, అధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి శాశ్వతమైన ధ్యానంలో స్థిరంగా ఉండిపోయారు.

జగృహుర్నియమాంస్తాంస్తాన్భయహేతోరనిన్దితాః

నిందకు లోనుకాకుండా, భయంతో వారు వివిధ నియమాలను ఆచరించసాగారు.