వరాహపురాణమ్

పతిం న త్యజతే చిత్తాన్మృత్యుద్వారం న పశ్యతి

మనసులో భర్తను వదలని ఆమె మరణద్వారం చూడదు.

గృహం మార్జయతే నిత్యం మృత్యుద్వారం న పశ్యతి

ఇల్లును ఎప్పుడూ శుభ్రంగా ఉంచే ఆమె మరణద్వారం చూడదు.

శౌచాచారసమాయుక్తా సాపి మృత్యుం న పశ్యతి

శౌచాచారం కలిగి ఉండే ఆమె కూడా మరణాన్ని చూడదు.

వర్త్తతే చ హితే భర్త్తుర్మృత్యుద్వారం న పశ్యతి

భర్త హితానికి కృషిచేసే ఆమె మరణద్వారం చూడదు.

మానుషాణాం చ భార్యా వై తత్ర దేశే తు దృశ్యతే 209.

మనుషులలో అలాంటి భార్య ఆ దేశంలో కనిపిస్తుంది.

మయా తస్మాత్తు విప్రర్షే యథావృత్తం యథాశ్రుతమ్

కాబట్టి, మహర్షీ, నేను నీకు జరిగిన సంగతులన్నీ, నేను విన్నదంతా వివరంగా చెప్పాను.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే సంసారచక్రే పతివ్రతామాహాత్మ్యంనామ నవాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో సంసారచక్రంలో పతివ్రతా మహాత్మ్యం అనే రెండు వందల తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

పునః పతివ్రతామాహాత్మ్యవర్ణనమ్ రహస్యం ధర్మమాఖ్యానం త్వయోక్తం తు మహాయశః

మళ్ళీ పతివ్రతా మహాత్మ్యాన్ని వివరించడమూ, నీవు రహస్యమైన ధర్మాన్ని చెప్పినదీ, మహాశయుడా.

ఇదం హి సర్వభూతేషు పరం కౌతూహలం మమ

ఇది అన్ని జీవుల్లో నాకు అత్యంత ఆసక్తికరమైన విషయం.

యే నరా దుఃఖసన్తప్తాస్తపస్తీవ్రం సమాశ్రితాః

బాధతో బాధపడుతూ, తీవ్రమైన తపస్సు ఆశ్రయించే మనుషులు,

మనసా నిశ్చితాత్మానస్త్యక్త్వా సర్వప్రియాప్రియమ్

వారు మనసులో నిశ్చయంగా నిర్ణయించుకుని, ప్రియమైనదైనా, అప్రమేయమైనదైనా అన్నీ వదిలేస్తారు.

శ్రుతా లోకే శ్రుతిస్తాత శ్రేయోధర్మా హి నిత్యశః

ప్రియమైనవాడా, లోకంలో ఇదే వినబడింది; నిజంగా, ధర్మమార్గమే ఎప్పుడూ శ్రేష్ఠమైనది.

కస్యైతచ్చేష్టితం తాత కర్త్తా కారయితాపి వా

ఇది ఎవరి చర్య, ప్రియమైనవాడా? దానికి చేయువాడు లేదా చేయించేవాడు ఎవరు?

కం వా ద్వేషం పురస్కృత్య మతిస్తస్య ప్రవర్త్తతే

ఎవరి మీద ద్వేషంతో అతని మనస్సు ఇలా ప్రవర్తిస్తుంది?

యద్యేవం తు మయా గుహ్యం దుర్విజ్ఞేయం సురైరపి

ఇలా అయితే, నేను దేవతలకు కూడా గ్రహించలేని ఒక రహస్యాన్ని అడుగుతున్నాను.

నారదేనైవముక్తస్తు ధర్మరాజో మహామనాః

ఇలా నారదుడు అడిగినప్పుడు, ధర్మరాజు, మహామనస్కుడు,

యమ ఉవాచ త్వదుక్త్యా మే కథయతః శృణుష్వావహితోఽనఘ ।। 210.

యముడు ఇలా అన్నాడు: నీవు అడిగినదానికి నేను చెబుతాను; పాపరహితుడా, శ్రద్ధగా విను.

న కశ్చిద్దృశ్యతే లోకే కర్త్తా కారయితాపి వా

ఈ లోకంలో చేయువాడు లేదా చేయించేవాడు ఎవ్వరూ కనిపించరు.

యస్య వై కీర్త్త్యతే నామ యేన చాజ్ఞాప్యతే జగత్

యావనికి పేరు మహిమగా పాడబడుతుందో, యావడు జగత్తును ఆజ్ఞాపిస్తాడో,

దివ్యేఽస్మిన్ సదసి బ్రహ్మన్ బ్రహ్మర్షిగణసంవృతే

ఈ దివ్యసభలో, బ్రహ్మన్, బ్రహ్మర్షుల సమూహంతో కూడిన సభలో,

స్వకర్మ భుజ్యతే తాత సమ్భూతైర్యత్కృతం స్వయమ్

ప్రియమైనవాడా, ప్రతి ఒక్కరూ తాము చేసిన తమ సొంత కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తారు.

వాయునా భావితా సంజ్ఞా సంసారే సా దృఢీకృతా

వాయువుతో ఏర్పడిన చైతన్యం ఈ సంసారంలో బలంగా స్థిరపడింది.

అభిఘాతాభిభూతస్తు ఆత్మనాత్మానముద్ధరేత్

ఎంతటి కష్టాలు వచ్చినా, తనే తనను పైకి లేపుకోవాలి.

బన్ధుం బన్ధుపరిక్లేశం నిర్మితం పూర్వకర్మభిః

బంధువు అనేవాడు, తన బంధువులకు బాధలు కలిగించేవాడు, గత జన్మల పుణ్యపాపాల వల్ల ఏర్పడతాడు.

మిథ్యాప్రవృత్తః శబ్దోఽయం జగద్భ్రమతి సర్వశః

ఈ మాట అబద్ధంగా ప్రబలితే, ఈ లోకం అంతా తప్పుడు దారిలో తిరుగుతుంది.

యథా యథా క్షయం యాతి హ్యశుభం పురుషస్య వై

ఒక మనిషికి అనర్థాలు, దుస్థితులు క్రమంగా తగ్గిపోతున్నట్లు,

సంసారే ప్రాప్తదోషస్య జాయమానస్య దేహినః 210.

ఈ లోకంలో జన్మించిన జీవికి, దోషాలు కలిగినవాడికి,

శుభాశుభకరీం బుద్ధిం లభతే పౌర్వదైహికీమ్ క్లేశక్షయం పాపహరం శుభం కర్మ కరోత్యథ

అతడు గత జన్మల ప్రభావంతో మంచి చెడు తారతమ్యాన్ని గ్రహించే బుద్ధిని పొందుతాడు. బాధలు తగ్గినప్పుడు, పాపాలను తొలగించే మంచి పనులు చేయడం మొదలుపెడతాడు.

శుభాశుభం నరః ప్రాప్య కర్మాకర్మ తథైవ చ

మనిషి మంచి చెడు అనుభవించి, అలాగే చేయవలసిన పనులు, చేయకూడని పనులు కూడా చేస్తాడు.